The Day 2011 Slovenian

movie image

Download subtitles of The Day 2011 Slovenian

Kje smo? Hej, Henson, daj mi zemljevid. Kaj? -Zemljevid. Daj mi zemljevid. Takoj. Potrebuješ pomoč? -Ne, je že v redu. Dobro sem. Zdrži. Prav. Mislim, da smo pred enim tednom šli skozi Winchester. Potem smo po cesti številka 2 šli proti jugu. Povprečno smo naredili 32 km na dan. 32 km? Se strinjaš z 32 km na dan? Mislim, da zaradi njega nismo naredili toliko. Potem smo nekje tukaj. V tem sranju. Sem kaj zamudil, Rick? -Poglej, ta mostiček je približno 8 km zahodno od tod. Čez tiste hribe in vzporedno z reko. Skalnati teren nudi zaščito, reka pa vodo za pitje. To je idealen kraj za njih. O, ja, zares moramo tja. -Pospešiti moramo. Potiho. Pojdimo. To je navadno sranje. Slaba ideja. Le kaj si mislil? -Kaj sem mislil? Da se tile nevihtni oblaki vračajo. Skrbi me, da bo Hensona premočilo. Ne krivi mene, stari. -Saj še stati ne moreš. Prav ima. Lahke tarče bomo. -To ne delamo zaradi nas, Adam. Prekleto, Rick. -Adam, prosim te, nehaj. Zdaj še govoriti ne smem? -Dovolj je že bilo. Nobenih sledi. Dobro za začetek. Pridi, mala. Daj mi svetilko. Je kaj? -Ničesar. Sprosti se, prav? Umiri se. Ulezi se. V redu? Tako, da ti bo toplo. Dobim še pravljico za lahko noč? -Seveda. Pred davnimi časi je živel idiot, po imenu Henson … Ta kraj mi sploh ni všeč. Videti je, da tukaj že dolgo ni bilo nikogar, kar je dobro. Torej se bomo spočili na suhem, potem pa izginili od tod, takoj ko bo ponehal dež. Inventura, poglejmo, kaj imamo. Jaz imam devet nabojev. Petnajst. Osem in tri. To je seksi. Mala? Samo šest. Skupaj 41 nabojev. Ne preveč dobro. Kako kaj moji otroci? Samo še za ta semena te skrbi. Še malo, pa jim boš izbral ime. -Sem že. Upanje in Vera. Mojbog, resno misliš, kajne? Posmehuj se, vendar je to naša prihodnost, ko bomo enkrat našli primerno mesto … -Jezus Kristus, Rick. Tega nam ni treba poslušati. -Adam. Adam. Adam, počakaj. Torej, kaj bomo jedli? To je vse, kar je še ostalo od posušenega zajca. In imamo še dve skrivnostni konzervi. To je vse. Poiskati si moramo več hrane. Hej, ali misliš, da je Susan mrtva? Susan Markunis iz srednje šole? Še vedno misliš na njo? Se spomniš nje in Jenny pri jezeru? Sranje, se spomniš? -Seveda. Zdi se že tako dolgo nazaj. -Saj tudi je. Misliš, da je mrtva? Misliš, da je Susan mrtva? Vsi ti ljudje, vsi naši prijatelji? Če mislim, da so mrtvi? -Ja, mislim, ali samo jaz … Prepričan sem, da so mrtvi. Veš, bila je zelo prijetna. Imela je tiste … Susan je bila do tebe navadna prasica, Rick. To vsi vedo, razen tebe. Res je bila prasica. -Hvala. Veš, čudno je, ko pomislim … -Potem raje ne. Torej, izberiva. Vse, kar še ima vhodna vrata, je dober znak. Vse bo v redu, tako kot vedno. Pet minut, nič več. Glej na uro. Varovalo je odpeto. Ljubim te. -Tudi jaz tebe. Zakleni vrata. Kmalu bom nazaj. Potrobi, če boš karkoli videla. Zaželi si kaj. Vem, da bo vse v redu. Vse bo v redu. Čudovit dan, kaj? Zlato rezervo kuriš. Kaj proslavljaš? Saj vem. Mogoče bo danes tisti dan. Vem, da smo vsi izgubili nekoga … -Nikar. Rad bi samo vedel. -Jaz pa samo čakam, da umrem, prav? Ne bi smeli ostati tukaj. Dajte to dol z mene. -Hej, Henson, popij malo vode. Izvoli. -Hvala ti. Si v redu? -Gorim od znotraj. Imel sem že hujšega mačka kot je tole. Boš zmogel iti od tod? -Pripravljen sem. Dobro, obleci si tole. Tukaj smo že predolgo. Moramo naprej. Takšen ne bo šel nikamor. Grozno izgledaš. Oprosti, ljubček, ampak je res. -Zvedrilo se je. Moramo dalje. Si me slišal? Saj komaj stoji. Ga bomo kar pustili tukaj? -Tukaj smo lahke tarče. Moramo naprej. Adam, nehaj, prav? Jezus, saj še hoditi ne more. Je že v redu. Saj bom zmogel. Pojdimo. -Zmogel bo. Pa ne tako hitro, kot bi si želeli. -Tukaj bomo ostali čez noč. Kdaj smo nazadnje imeli streho nad glavo? Saj se držimo dogovora, kajne? -Tako je, ampak kaj je zdaj bolj pomembno, Adam? Upanje. Nehaj že s tem sranjem. Moramo iti od tod in to takoj. Ne bova razpravljala o tem. Ostali bomo, dokler Henson ne bo dovolj pri močeh. Izkoristili bomo dnevno svetlobo. Z Adamom bova pregledala hišo, če je še kaj uporabnega. Dami, poglejta, če se je kaj ujelo v pasti. To je brez pomena in to veš tudi sam. -Pa ni. Žvrgolenja ptic nisem slišala že več kot dve leti. Če bi rad povedal še kaj, je zdaj pravi čas. Saj sem že povedal, stari. Oba se strinjava, da si ti glavni. Toda zdaj ne gre za to, kajne? -Ja, poslušam te. Rick, pridi sem. O, mojbog. Ali se lahko vsaj pretvarjaš, da iščeš sledove? Veš kaj, ne razumi me narobe, zagotovo si dobra s to stvarjo, toda odkar si pri nas, si komaj izustila kakšno besedo. Tisti trije fantje so odrasli skupaj, zato v tem sranju lahko držijo skupaj. In jaz sem z njimi, kaj pa vem, ko nas je bilo še dvanajst. Saj razumem, da se greš samotnega volka, to je v redu, ampak mogoče bi bilo dobro za moralo, ko bi kdaj pa kdaj tudi kaj povedala. Karkoli. Kaj se dogaja s tabo? Saj smo družina. Ali si del nje ali pa ne. Razumeš to? To sem si tudi mislila. Kaj, za vraga, je to? Upanje in vera, kolega. Henson, tole moraš videti. Zares? Zanikrno klet? Sovražim jebena presenečenja. Nobenih presenečenj. Ne maraš presenečenj? -Kaj imaš, človek? Presenečenje. Poglej si to sranje. -Prekleto. Imamo hrano. Imamo hrano, človek. -In to veliko hrane. Posušena govedina, sardine. Kaj imaš rad? Vse, človek. Vse imam rad. Potem pa kar. Si v redu? -Ja. -Dovolj močan, da neseš to gor? Kar bom nesel, bom tudi pojedel. -Tako se govori. Dovolj bo še ostalo. Štiri konzerve tune. -Pregriznil jo bom. Sedem konzerv tune. Jebeš to, jaz sem lačen. Ne bom čakal. Povem vama, ostati tukaj, je bila prava odločitev. Kaj pa je to? Kamni? Kdo bi pa dal kamne notri? Rick! Rick! Ne! Ne! -Sranje! -Ne! Kaj za hudiča je to? Henson! Henson! Kaj se je zgodilo? Kaj, za vraga, to zvoni? Ali jih je še več? Prišli bodo. Ne moremo ven. -Držim te. Je že v redu. Henson! Potrebujem te! Henson! Adam, zaprti smo tu notri. Henson! Henson, pridi sem. Sranje, povsod krvavi. Ne morem ustaviti krvavenja. -Sranje. Ubili so ga. Sranje. Umrl je. Rick? Adam? Fantje, kje ste? -Na pomoč! Na pomoč! Spravite nas ven! -Kaj je to, prekleto? Me slišite? -Sranje. Fantje? Kaj? Ne slišim te. Je z Rickom vse v redu? Ni v redu. Mrtev je. Ven moramo. Shannon, pomagaj! -Pizda. Potrebujem tvojo pomoč, Adam. -Prekleto sranje. Hej! Hej, Shannon! Najdi kak vzvod, da dvignemo … -Ničesar ne morem najti. Tukaj ni ničesar. Pohiteti boste morali, ker bodo kmalu prišli. Shannon! Shannon! Proč moraš, prav? Takoj moraš proč. Ne bom vas pustila tukaj. Ne smejo naju najti tukaj, ko bodo prišli. -Jebi se. Kar rešuj svojo prekleto kožo. To je moja družina. Ubila bom vse po vrsti, če bom morala. Ne, umrla boš in to hitro. -Ni me strah smrti. Ni me strah smrti. -Če domnevamo, da je takih krajev še nekaj naokoli, jih bo zvonjenje priklicalo. Prišli bodo preverit pasti. Izvidnica? -Točno. Uspelo nama bo. Rešili nas bosta, prav? -Prav. Prav. Kaj če jima ne bo uspelo? Počakaj na znak. Pozdravljeno, meso. -Jebi se, kreten. Pomiri se. -Jebi se. Ti se pomiri. Kaj če bi ti enega spustil v glavo? -Nisem prepričan, da imaš jajca za to. Nekaj imamo zate. Pridi dol, pa ti ga nabijemo v tvojo rit. Pridi dol! Vsi! Pridite dol! -V kuhinji ni nikogar. Jebi se, pridruži se zabavi, kurbež. -Zgoraj ni nikogar. Kdaj bo? -Jebi se! Dajta mi svojega prijatelja. -Jebi se! Jebi se! Samo svojega prijatelja mi dajta. Vaju bomo ujeli kdaj drugič. -Imam drugačno ponudbo zate, kreten. Zakaj ne bi raje odšla in nocoj sesala kurca drug drugemu? To tudi ves čas počnete. -Veš, vsi ste isti. Vsi mislite, da ste drugačni, pa niste. Samo hitreje umirate, kot mi. -Jebi se! Utihni! Prav. Naj bo po vaše. Mi imamo zaloge. Lahko čakamo cele dneve in ure in vas samo gledamo. Jebi se! Nobenega čakanja! Pridi sem dol! Pridi dol! Raztreščil ti bom tvojo jebeno rit! Ustrelil bom nekoga, stari! Bežiš, pizdun? Shannon, kaj se dogaja zgoraj? Zgrabi jo! Ti pa si ena lepa zver. Vidim. Videl sem. Misliš, da nam lahko vzameš hišo? Našo hišo? Da bi imela vso to meso in nič delila? -Utihni. Požrešnost. Dovolj je za vse. Prišli bomo nazaj. Kmalu. Da si vzamemo, kar je naše. Sta v redu? -Puško. Takoj mi jo daj. Ste vsi v redu? Očka, očka. Takole vama povem, pojdimo k ostalim. Pojdimo. Skoči gor. Težak si že. Zberite se. Moramo se pogovoriti. Jebeš to. Ubijmo jo in pojdimo od tod. Gotovo jih bo prišlo še več. -Ne, ne, počakaj malo. Kdo si, za vraga? Jaz vem, kdo je. Ena od njih si, kajne? Ves ta čas? Je to res? Si res ena od njih? Naj sama pove. Je to res? Nimamo časa za to sranje. Ena od njih je in dokazala bom to. Ustreli jo, če bo kaj poskušala. Kje je? Tukaj je. Ali je to tvoj žig? Sranje. Prekleta kurba. Zavezniki njenega klana ji ne bi storili nič hudega, a je dobro skrit, da se je lahko infiltrirala med nas. Prekleti gnoj. Ali si nas namenoma pripeljala sem? Si nas pripeljala v past? -Seveda je. Čakala na pravi trenutek, ne? To je za Ricka, ti pizda. Ne morem verjeti. Ne verjamem, jebenti. Zakaj je potem ubila vse tiste druge, če je zares ena od njih? Zakaj bi to storila? Kot je rekel tisti bolni kreten, da nas je hotela samo zase. Kaj pa vem. Mislim, da ni nobene lojalnosti med tistimi kurbeži. Če niso iz njenega klana, so ji tudi le kot kos mesa. Če ni res, ljubica, me lahko prekineš. Zakaj nas potem ni ubila že pred tedni? Misliš, da tega ni mogla narediti? -Ne vem, Henson. Samo ubij jo že in pojdimo od tod. Pomagala si nam. Zakaj? Zakaj? Reci kaj. Prav. Samo reci kaj. Karkoli. Adam! Adam, pokončaj jo že. Daj že. -Pokončaj jo že. Ne tako hitro. Nobene milosti za njo. Prekleto, Adam. Prosim, pojdimo že od tod. Še imamo čas za to. -Nimamo časa. Še je čas! Še je čas! -Ne, nimamo več časa! Spravimo se že od tod. Gremo. Videl sem, kako deluješ. Ne ubiješ na hitro. Plen zvabiš v skrivališče, kjer ga lahko pošteno obdelaš. Z nožem je bolj čisto in bolj učinkovito. Si to storila tudi moji ženi in hčerki? Si ju prisilila, da sta hodili do skrivališča? Adam, pojdimo od tod. -Če želiš, kar pojdi. Tako ali tako je že prepozno. So že na poti sem. Kilometre naokrog ni ničesar. Izsledili nas bodo v manj kot dnevu. Praktično smo že mrtvi. Kar mi je še ostalo časa, bi ga rad preživel s teboj. Prav? Kako si ju ubila? Si ju morda zaklala z nožem, kot govedo? Si ju mučila? Si razrezala mojega otroka? Si jo razrezala, preden si jo skuhala? Je bilo tako? Jaz nisem ubila tvoje družine. Si pa ena od njih in zato tudi odgovorna za njuno smrt. Izbrala si biti z njimi. To je bila tvoja odločitev. Odločila sem se živeti. Ne, odločila si se moriti. Prekleto, Adam, dovolj je. Ne, prosim. Ko je hčerka začela jesti pasirano hrano, je imela to najraje. Adam, kaj počneš, človek? -Odpri usta, prosim. Daj že. Odpri jih. Odpri že gobec! Adam, končaj že s tem. Sranje. -Pa poglejmo, če je še kaj okusnega. Si se kdaj vprašala, kako je videti tvoje srce? Da! Da! Da! Ubij me že! Ubij me že, prosim! Prosim! Prosim, samo zabodi me že in pusti zgniti. Prosim! Prosim! Vem, kaj sem. Zaslužila sem si. -Prekleto prav imaš. Prekleto res, da si zaslužiš. -Potem pa že opravi! Ravno bi dopolnila šest let. Tako mlada je še bila. Danes bi imela rojstni dan. Adam, jaz nisem ubila tvoje hčerke. -Vsi ste jo. In zdaj boš plačala za to. Za vse boš plačala. Prepozno je za vse. Kaj, za vraga, počneš? Ja, Adam, kaj za vraga počneš? Kaj počneš, človek? To je pravica. Se temu tako reče? Odloži nož, brat in stopi proč od nje. Odloži ga. Odloži ga. -Si zdaj na njeni strani? Rad te imam, človek, toda ne bo sedel križem rok in gledal, kako jo mesariš. Obstaja razlika med njimi in nami. Vendar, če jo želiš ubiti, končaj že s tem. Moramo proč od tod. Prekleti bodite. Nisem vas jaz pripeljala sem. Ni mi mar. Nisem zgrešila! Nisem zgrešila! Nikar! Adam? -Ustreli jo. -Nikar! Da se mi ne drzneš. -Reci že. Reci. Imela sem mlajšo sestro, staro 12 let. Padla je in si pri tem zlomila nogo. Kost se je prelomila in pogledala ven. Kost je bila preveč zdrobljena, da bi se še zacelila. Samo upočasnila bi nas in bi v tednu dni umrla zaradi okužbe. Mogoče ji ni bilo pomoči, ampak bila je ena od nas. Zvezali so jo in ji prerezali vrat. V steklenice so točili njeno kri. Tisto noč so skuhali in pojedli njene notranje organe. Tri dni kasneje sem jih poklala, ko so spali. Vem, da ne morem spremeniti, kar sem nekoč bila. Ne bom se upirala, če me želite ustreliti. To vam obljubljam. Vendar ima prav, ko pravi, da prihajajo. Zunaj ne boste preživeli niti dva dneva, ko vas bodo izsledili. Ali se razdelite in zbežite ali pa se utrdite tukaj. Zakaj misliš, da imamo tukaj več možnosti? Verjetno jih nimate, je pa večja verjetnost. Tukaj se lahko utaborite in veste, da prihajajo. In imate mene. Kaj za vraga pa lahko ti storiš? Kaj pa misliš, da bom storila? Vse bom pobila. Zakaj si ne poviješ noge? -Ni pomembno. Ali jih ne bo to še bolj razjezilo? Tako vsaj vedo, s kom se zajebavajo. Vsi bomo umrli, to veš, ne? In če povem po resnici, mislim, da je to zate prelahko. Mogoče mi lahko dokažeš, da se motim. Pogrešali te bomo, prijatelj stari. Če prej nismo bili prepričani, zdaj vemo, da bodo zagotovo prišli. Bolje je tako, kot pa da bi končal kot kosilo. Ne pretvarjaj se, kot da ti je nekaj pomenil. Bil je dober vodja. Takšen svet zdaj obstaja že 10 let. Toliko sranja, krvi, lakote in smrti je bilo v prvem letu, da je dovolj za več generacij. Devet prijateljev je dalo svoja življenja, da bi nas zaščitili in mi smo vse, kar nas je še ostalo. Oskrunili bomo njihov spomin, če bomo dopustili, da nas te kurčeve živali zlahka dobijo. Upam, da bo prišlo vsaj sto teh bolnih kurbežev. da jih bomo morali več ubiti in da jih bo manj ostalo na tem svetu. Nocoj se borim za tebe. In tebe, ker ste zdaj moja družina. Ubil bom vsakega kurbeža, ki bo nocoj poskušal priti v hišo. Ne vem, zakaj naj bi ji zaupali. Ne laže o tem, da bi rada obračunala s tistimi, ki prihajajo nad nas, kakršnekoli vzroke za to že ima. Še vedno jo potrebujemo. Čeprav nam to ni všeč. Ne bo preživela te noči, tako ali drugače. Me boš podprl? -Lep govor, prijatelj. Prekaša celo tistega v Gilfordu, za polfinale v zadnjem letniku. Če se prav spomnim, smo izgubili v Gilfordu. Mrači se. Moramo se pripraviti. Nič ne skrbi. Plačali bodo za to, kar so storili. In potem bomo jedli. Osredotoči se na današnji dan. Včeraj so bile samo sanje, jutrišnji dan pa je vizija. In vsak naslednji dan vizija upanja. Vemo, da imajo vsaj eno puško. Poizvedite, kaj vse še utegnejo imeti. Pojdite. Ti boš opazoval in poslušal, ter se tako učil. In nekega dne boš ti vodja. Pojdi zdaj. Tvoj brat bo nekoč še dober vodja. Ti, ljubica, pa boš še močnejša. Koliko jih je? Težko je reči. Več kot 20. Čaka nas hudičeva noč. Varčujte strelivo kot zadnjo možnost. To je naša zadnja možnost. -Orožje napolnjeno. Naj se odštevanje začne. -Vzemi tole. Ne verjamem v odpuščanje za nekoga kot si ti, toda če … Sranje. Si pripravljen? -Sem. Varčuj z naboji. Prinesite mi njihove glave. Takoj! Prihaja jih še več. Pridite! Pridite, kurbeži. Ne vedo, s kom imajo opravka. Čaka jih presenečenje. Vsak naboj naj zadene. -Pridite! Pridite, pizduni! Pet nabojev manj, dva mrtva. Prekleto, Adam, pazi na okno! Štiri sem ubil, Adam. Zdaj prihajajo na tvojo stran. Od zadaj prihajajo. Henson! Adam! Prekleto. -Prinesi mu vodo. Prinesi mu vodo. Si v redu? Si dobro? Pohiti! -Kot da bi s pljučnico tekel v hrib in bi me ti pizduni lovili. -Odpočij si malo. Koliko nabojev nam je še ostalo? Jaz imam samo tri, prekleto. -Šest za pištolo in štiri za puško. Jaz imam še vedno tri. -Mary! Mary! -Pet. -Pet. Prav. Kril bom tvojo leno rit, prav? Ti pa krij mojo. Ti, ti in ti. Nekako morate priti v hišo. Do takrat ne gremo nikamor. Potrebujem nekoga, ki se bo potihem priplazil tja in izvedel, koliko jih je. Ni mi mar, če greš skozi vhodna vrata ali pa prekleto okno. Naredite to hitro. Pojdite. Zopet bodo poskušali. Tokrat še močneje in na vso moč. Kaj ne poveš, brihta? Kaj za hudiča zijaš, kaj? Ne bulji vame. Ne bulji vame, me slišiš? Ne bulji vame, prekleto. -Shannon, opazuj skozi okno. Si me slišala? -Nič ti nisem rekla. Jebi se. -Dajta no. Bolj pomembno delo nas čaka. Jaz pa pravim, da jim jo pošljimo ven in medtem spokajmo od tod. Kaj je narobe z vama? O, sranje. Ne. Ne! Shannon, kaj si storila? Na strehi. Pridi! -Odjebi. Sinko moj. Žal mi je. Jaz sem se tega domislil. Se boš samo ti zabaval? Jebenti. -Vse je v redu. Le še en naboj mi je ostal. -Si v redu? Dihaj. Dobili smo jih. Izgini od tod, stari. Pojdi! Mary, krij vhodna vrata. Zdaj sem brez, pofukanec. Shannon! Henson, pomagaj mi! Henson, pomagaj mi! Ne! Pridi, Shannon, greva! Pridi. Pojdi v hišo. -Pridi. -Pojdi v hišo. Hitro. Jaz bom ostal zunaj. -Pridi. Pridi. Poskrbel bom za te kurbeže. Z napačnim se zajebavate. Pridite. Štiri. Kje ste, kurbeži? O, pizda. Ne boš me podrl, človek. Upam, da vam bo slabo po meni, kurbež prekleti. Vzemi in zavaruj kuhinjo. Kje je Henson? -Ne. Ne. Pizda. Kaj, za vraga? Bomo za vedno ostali tukaj? Svoje ljudi jedo, kajne? Dovolj ljudi smo ubili, da imajo hrane za mesec dni. Zakaj, hudiča, nas še lovijo? -Še vedno so samo ljudje. Kaj je bolj človeškega kot maščevanje? Je to zdaj moja krivda? Zaradi tistega fanta? Zažgite hišo! -Sranje. Ostanita tam. Je že skrajni čas. -Če bi to storili že prej, bi si prihranili sitnosti.. To jim je bil le izhod v skrajni sili. -Kaj bomo sedaj? Ne bomo čakali, da zgorimo. -Sedem jih prihaja na prednji vhod. Koliko nabojev še imaš? -Samo enega. -Uporabi ga. Ne, privarčuj ga. Mary, kaj počneš? Zadržala jih bom, da bosta lahko pobegnila zadaj. To moram storiti. Misliš, da bo to kaj spremenilo? -Ne. Samo utrujena sem že od čakanja. Pridi, Adam, izginiva od tod. Kar počasi. Si prepričana, da imaš dovolj nabojev za vse nas? Ljudje, ki so v hiši, pripadajo meni. Pripeljala sem jih sem. Ujela sem jih v past. Moj plen so. Tvoj plen? Torej nisi z njimi? Ne vem, zakaj nisem prej opazil. Pogleda, ko vidiš nekaj prvič. In ti nimaš tega pogleda. Torej moraš vedeti, da za to zabavo potrebuješ povabilo. To je naše ozemlje, zatorej tudi naš plen. In zdaj tudi ti pripadaš nam. Moj fant za tvojo glavo. Stori, kar si se namenila. Ustreli me. Takoj. Tako ali drugače boš glavna nagrada nocoj v našem taboru. Prekleta prasca. Sranje! -Adam? Ne morem je pustiti. Pozabi in greva naprej. Mrtva je. Zakaj si to storila? -Zaradi načrta, Adam. Ali si pozabil, da je ena od njih? -Saj ni ena od njih. Ja, pa je. -Ne, ni. Kaj počneš? -Samo pojdi. Pojdi že! Lepotička. Moja si. Sedaj bom okusil tvojo bolečino, kurba. Poglej me. Poglej me. Crknite, preklete pizde. Kje si, za vraga? Kako je bilo ime tvoji ženi in hčerki? Nikki in Ava. Tako vesel otrok je bila. Nič je ni prizadelo, niti tole stanje. Zato, ker je bila ljubljena vsako sekundo, ki jo je preživela. Imela je družino. Nisem ju mogel obvarovati. Sploh ni pomembno, dokler si storil vse, kar si lahko. Dovolj si ju imel rad, da si to vsaj poskušal. Zakaj si se vrnil? Tako dolgo se ni že ničesar spremenilo. Vem, da čakata name. Mogoče sem čakal kakšno znamenje. Nekaj, da bosta lahko spet ponosni name. Mogoče si to bila ti. Mogoče, sem se samo naveličal biti žrtev. Bila je pravilna odločitev. O, mojbog. Tako mirno je. Priložnost imaš, da ponovno zaživiš. Ne zapravi je.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

“Hart of Dixie” Islands in the Stream 2013 Serbian

movie image

Download subtitles of “Hart of Dixie” Islands in the Stream 2013 Serbian

NIKAD NISAM IMALA PRAVU VEZU. NE ZNAM KAKO DA POSTUPIM. NI JA. PONEKAD TREBA PROSTO DA IMPROVIZUJEŠ. ZNAM DA PONEKAD IZLUDIMO JEDNO DRUGO, ALI TO NAS JE I SPOJILO. ZDRAVO, DOKTORE. -ŠELBI JE MOŽDA BILA DEO KRIZE SREDNJIH GODINA, ALI OVAKO SE NISAM OSEĆAO 13 GODINA. -AKO ŽELIŠ DA BUDEŠ SA ŠELBI, BUDI! -ISKRENO, ŽELIM DA BUDEM SAMO SA JEDNOM DEVOJKOM. KAKO JE TENSI? -ONA JE SUPER. NAMA JE SUPER. KAKO JE TEBI I VEJDU? ČUO SAM DA STE TO OZVANIČILI. ŽIVOT U BLUBELU. DIMLJENA KOBASICA. -DOBRO OSTAVILA SI MI PORUKU DA ŽELIŠ DIMLJENU KOBASICU. NE, PISALO JE DA ŽELIM DA GLEDAMO FILM, COEUR SAUVAGE. OSVOJIO JE NAGRADU ZA NAJBOLJI STRANI FILM, SA KRISTIN SKOT TOMAS I LIKOM IZ UMETNIKA. IDU NA MEDENI MESEC, A ONDA SE SLUČAJNO VRATE U PROŠLOST, U VARŠAVSKI GETO. TREBALO BI DA BUDE BAŠ SMEŠNO. -UŽIVAJ U FILMU. HTELA SAM DA IDEMO ZAJEDNO! -ŠTO? ŠTA SAM TI JA URADIO? NATERAO ME DA IDEM NA ONU GLUPU TRKU. -KOJU TRKU? NA ONU SA JAKO LOŠIM VOZAČIMA. -NE, TO JE BIO RUŠILAČKI DERBI! POENTA JE DA NISAM HTELA DA IDEM, ALI POŠTO SMO MI PAR, IŠLA SAM, JER TO PAROVI RADE. -RADE ONO ŠTO MRZE? -STALNO! MOŽDA BUDE DOBRO ZA NAS. MOŽDA OTKRIJEŠ JOŠ NEŠTO ŠTO VOLIŠ, OSIM AUTOMOBILA I PIVA. -STVARNO MISLIŠ DA SAM TOLIKO POVRŠAN? IZVINI, I GOLE ŽENE. -HVALA TI. DOĐI! KAD SMO VEĆ KOD GOLIH ŽENA… ŠTA SAD? IZVINI! -LEMON! -KRIVITE MOG OCA. ISPALIO ME JE DVAPUT OVE NEDELJE. ŠTA DA SI NALETELA NA STARU GĐU HODŽ? SKUPLJALI BI DELOVE NEDELJAMA. OVUDA… DA. U OVOM SVETU IMA MNOGO ČUDA, ALI NAJVEĆA MISTERIJA JE MOŽDA OČARAVAJUĆA I NEPROBOJNA KAPIJA SIRENA OVE PEKARE. NEPROBOJNA? TO ĆEMO VIDETI. -ANABET! GDE ĆEŠ? KRIKET, NIKAD TI OVO NISAM REKLA, ALI ODUVEK SAM VEROVALA DA ĆU UPOZNATI ŠARMANTNOG ENGLEZA, KAO IZ ROMANA DŽEJN OSTIN. U BLUBELU? SREĆNO TI BILO. JEDVA ČEKAM VEČERAS. ČEKAĆU TE ISPRED MOTELA U ROJALU. A U 8 ĆU TE ZVATI KUĆI I PREDSTAVITI SE KAO TURISTA SA TROVANJEM HRANOM, I DA MI TREBA DOKTOR. -NE! TO SMO VEĆ KORISTILI, SETIĆE SE MAGNOLIJA. ONDA ĆU BITI VOĐA CRKVENOG HORA KOJA JE ZAGLAVILA KOLENO U ŠNIRU OD ŠATORA. -KAKO SI KREATIVNA! -NE, TO SE STVARNO DESILO. NE ŽELIM DA SE VIŠE KRIJEMO. ŽELIM DA KAŽEM SVOJIM ĆERKAMA ZA NAS. STVARNO? JESI LI SPREMAN? -STO POSTO! REĆI ĆU IM SUTRA VEČE. ZA VEČEROM. NA NEKOM JAVNOM MESTU. REĆI ĆU DA SKLONE NOŽEVE SA STOLA, DA ME LEMON NE PROBODE KROZ SRCE. -LEMON ĆE SHVATITI. ODRASLA JE ŽENA, IMA SVOJ ŽIVOT I SVOJE PROBLEME, NIJE NEKA LUDAČA KOJE SE TREBA PLAŠITI. -TATICE! OSTAVIO SI ME DA TE ČEKAM U PEKARI, GDE ME JE KODI STRONG POSMATRAO KAO DA SAM POSLEDNJE PARČE SLANINE U TANJIRU. RUČAK! MNOGO MI JE ŽAO! -AKO TI JE OD POMOĆI, RUČAK SLOBODNO PRESKOČI. SVI MOŽEMO DA GA PRESKOČIMO. DR OZ KAŽE DA JE TO NAJMANJE VAŽAN OBROK. BOLJE IMATI UŽINU. NPR. HUMUS. -IZVINI, ŠTA ĆE ONA OVDE? ONA JE… -RECEPCIONERKA. BAŠ TAKO! A TI I JA, ‘AJMO NA RUČAK! JA ĆU DA PAZIM NA ORDINACIJU. ŠTO SI JE ZAPOSLIO? NE MOŽEŠ SLUŠATI OVU LUJKU PO CEO DAN, POLUDEĆEŠ. A, ENO GA! KUPIO SI BROD? -MAMA, TATA, OTKUD VI? IMALI SMO NEKA POSLA U MOBILU, PA SMO SVRATILI DA VIDIMO KAKO SI. I ZAMISLI IZNENAĐENJE NAŠE KADA JE LEMON OTVORILA TVOJA VRATA. REČE DA SI NA SPLAVU. MORA DA SI TEK STIGAO. KOLIKO ČESTO DOLAZIŠ OVDE? SVAKOG VIKENDA? DA, DA, VIKENDOM, OSTALIM DANIMA… UGLAVNOM SVAKI DAN. -O, BOŽE! ŽIVI NA SPLAVU. JESI LI IZGUBIO POSAO? -HAROLDE, ZAPOSLI GA. NE, DOBRO SAM. IMAM POSAO. -DŽORDŽE, NEMA VIŠE… MAMA, TATA, OVO JE TENSI. -JE LI I ONA DEO BRODA? -NE! IMA SVOJU… PRIKOLICU. -OBOJE IMATE POKRETNE KUĆE! KAO CIRKUZANTI! -TAKOĐE, MI JE I SALON TU. ĆAO, KAKO JE PROŠLO SA LEMON? -DOBRO, BAŠ DOBRO. MRZI ME, ZNALA SAM. -TREBA JOJ VREMENA DA TE UPOZNA, DA TE CENI KAO ŠTO TE JA CENIM, PRE NEGO ŠTO JOJ KAŽEM. DA, NATERAĆU JE DA ME ZAVOLI. TO MI SUPER IDE. LJUDI ME NIKAD NE ZAVOLE ODMAH, A ONDA SE PROSTO PREDOMISLE. ZEZAŠ ME? -TI SI JOJ REKLA DA SI RECEPCIONERKA. SAMO RECI MOJE IME PRVO. ORDINACIJA BRILANDA I HART, DOKTORA. PA, TENSI, DA LI SI TRUDNA? JE L’ TO U PITANJU? -MAMA! KAKO STE SE UPOZNALI? JE L’ PREKO ONIH SAJTOVA, POŠTO SAM ČULA DA TI KOMPJUTERI NISU BAŠ PRECIZNI. MAMA, LEPO JE ŠTO SE INTERESUJEŠ ZA NAŠU VEZU, ALI POSTOJE I DRUGE TEME! PRESTANI! -NE MOŽEŠ JE SPREČITI DA PRIČA ŠTA ŽELI. ALI SMO U BIRMINGEMU NAŠLI BIOSKOP U KOJEM SLUŽE ALKOHOL, ŠTO JE EFEKTNO. DŽORŽE! -DR HART. KAKO LEPO IZNENAĐENJE. -GOSPODINE I GĐO TAKER. TENSI, I TI IDEŠ NA OVAJ FILM? -AHA. I TI? DA, NAVODNO NISTE PAR, AKO JEDNO NE PATI. NISAM ZNALA DA SI ŽELEO DA POGLEDAŠ FILM. -NEGO ŠTA SAM! PAR DANA SAM SE KANIO DA DOĐEM, GLUMI ONAJ LIK IZ… -UMETNIKA! OBOŽAVAM GA! -AKO VEJD I TENSI NE ŽELE NA FILM, PROŠLI SMO PORED BIOSKOPA U KOJEM SE DAJE MAMURLUK 4, A MISLIM DA SU DOVELI I ONOG DIVNOG MAJMUNČIĆA. MA, DOBRO MI JE. -I MENI. U REDU, ONDA. HOĆEMO LI DA UZMEMO KARTE? PRIČAJ MI O TOM BIOSKOPU U KOJEM SE SLUŽI ALKOHOL. PREDIVNO JE. -KLADIM SE DA JESTE. VOLI, KO JE OVAJ SA ANABET? IZGLEDA MI POZNATO. NEKI ENGLEZ. DOŠAO JE ZBOG ČIŠĆENJA NAFTE U OKEANU. MISLIM DA GA POZNAJEM ODNEKLE. -PRVI PUT JE U BLUBELU, ALI ČUH DA JE ŽIVEO SVUDA… U RIMU, PARIZU. MOŽDA JE IGRAO FUDBAL. -NEMOJ MI TO! TO SE ZOVE EVROPSKI FUDBAL. I DALJE TVRDIM DA OVDE NEĆE BITI POPULARAN. JESAM LI TI VEĆ REKAO DA SI PRELEPA? KAKO TI JE BILO? -SVIDELO MI SE. ZAMALO DA UMREM. BIO BI BOLJI DA IMA MAJMUNA. -NISI ME ČUO KAKO HRČEM? MA JOK, I JA IMAM POPRILIČNO TVRD SAN. FENOMENALAN JE! PROČITAO SAM NEGDE DA JE POLA PUBLIKE IZAŠLO NA PREMIJERI U KANU. -KAKO BIH VOLELA DA SAM JA IZAŠLA U KANU! DA, I JA. ALI NAJBOLJI DEO BILA JE ONA DEVOJKA IZ… ONOG DRUGOG FILMA! -DA! NAJBOLJA JE BILA! VIDIŠ OVO? SA NJOM DŽORDŽ TREBA DA BUDE. POGLEDAJ IH SAMO! -KLORA, PUSTI GA MALO. VOLEO BIH JEDNOM DA DOĐEMO U POSETU, A DA NE PRAVIMO NIKAKVU DRAMU. LEMON BRILAND NISAM MOGLA DA PODNESEM ZBOG TOGA ŠTO BI GA ZADRŽALA U OVOM GRADIĆU ZAUVEK. A ONA TENSI, ONA JE JOŠ GORA. ALI NJEMU SE SVIĐA TENSI, A I MENI ISKRENO. -TO ZNAM. A POSEBNO KADA IMA NA SEBI SAMO PEŠKIR. ALI DR HART… ZNAŠ DA GA ONA MOŽE ODVESTI ODAVDE, U ŽIVOT KAKAV JE TREBALO DA IMA, KAKAV MU JE I BOG PLANIRAO. OPET SI POMEŠALA SEBE SA BOGOM. -DOK GOD SU REZULTATI DOBRI, PODELIĆU ZASLUGE SA NJIM. -NE! TO JE TAJ! -STVARNO? -DA. -MISLIM DA NISI U PRAVU. HART OF DIXIE; 2X12 -PROLEĆNE BUJICE- ŠTA SI OBEĆALA? -DA ĆEMO IĆI NA VEČERU SA DŽORDŽOM I TENSI VEČERAS. KOLIKO SI BILA PIJANA? -NISAM BILA. TI SI BIO U BARU SA TENSI, POKUŠAVALI STE DA UBACITE KOKICE U OBOD ŠEŠIRA ONOG ONESVEŠĆENOG FARMERA, KADA JE DŽORDŽ REKAO KAKO JE SVIMA SUPER, MOGLI BISMO TO DA PONOVIMO. BEZ NJEGOVIH RODITELJA. DA, I BEZ NAS! -ŠTO DA NE? LEPO JE IZLAZITI SA DRUGIM PAROVIMA. ZBOG TOGA STOLOVI U RESTORANU IMAJU 4 STOLICE. DA SAM HTEO DA IZLAZIM SA TENSI, I DALJE BISMO BILI U BRAKU, DA SAM HTEO SA TAKEROM, IZLAZIO BIH SA TOBOM, A VEĆ TO I RADIM. -VEJDE! IMAŠ LI STARIH GODIŠNJAKA? KAKO DA NE? KORISTIM IH DA ISPRESUJEM CVEĆE SA MATURE. ZNAM DA SAM NEGDE VIDEO TOG ENGLEZA SA KOJIM SE ANABET VIĐA. NEGDE U OVOJ KUTIJI ĆU SAZNATI GDE. NE ŽELIŠ NA DUPLI SASTANAK? IZVINI ZBOG TOGA. ALI SAD JE KASNO DA OTKAŽEM ŠTA DA KAŽEM? -KAŽI NE! ETO ŠTA. -TO JE SAMO JEDAN IZLAZAK. SA MOJIM BIVŠIM MUŽEM I ZOI HART, KOJA MI I NIJE BAŠ ZANIMLJIVA I… IZVINI, ALI NISI NI TI, KADA SI SA NJOM. JESAM! ZABAVAN SAM! VEĆ SAM IZLAZILA SA TVOJIM RODITELJIMA. MOJ LAŽNI OSMEH NE MOŽE TOLIKO DA TRPI. DOBRO, RAZUMEM! REĆI ĆU ZOI DA NE ŽELIŠ. -NEĆEŠ! NEĆEŠ REĆI TAKERU DA NE ŽELIM DA IZAĐEM! ALI NE ŽELIŠ? -MISLIĆE DA SAM LJUBOMORAN ILI ŠTA VEĆ! TO JE VRLO DELIKATNA SITUACIJA. PROSTO, IZMISLI NEŠTO! NAŠAO SAM! GOTOV SI! ŠTA JE NAŠAO? -NE ZNAM. PONEKAD KAO DA JE U NEKOM SVOM SVETU. MAGNOLIJA, ŠTA JE BILO? DOBILA SAM PORUKU, ŠTA JE TOLIKO HITNO? NE! DRAGO MI JE DA SI ME ZVALA, JER TO TI NE PRILIČI, I SAMO PREKO MENE MRTVE ĆEŠ TO OBUĆI. -LEMON, NAŠLA SAM GA NA KAUČU. ZNAŠ LI ŠTA TO ZNAČI? ZABOGA, TATICA SE VIĐA S NEKIM? DOBRO JE, MISLILA SAM… MISLILA SAM DA JE NJEGOVO! DOBRO JUTRO. -ĆAO. OKO DOGOVORA ZA VEČERAS… -BAŠ SAM HTELA DA TE ZOVEM. IMAO SAM NEŠTO… -NEŠTO JE ISKRSLO. -NA TV-U. -POZIV! JEDAN FILM… -MAMA TREBA DA ME ZOVE. ZOVE SE KENGUR DŽEK… -PILA JE MNOGO… NEKI DRUGI PUT? -APSOLUTNO! SREĆNO SA MAMOM! -UŽIVAJ U FILMU! I MNOGO JE ZGODAN. A TAJ AKCENAT! MOGLA BIH DA GA SLUŠAM KAKO ČITA SADRŽAJ KESICE SUPE. A IME MU NE MOŽE BITI VIŠE BRITANSKO. OLIVER! LEMON? LJUBAVNICA, ZNALA SAM. -OLIVER! -LJUBAVNICA! OTAC MI IMA LJUBAVNICU. ANABET, TI MENE NIŠTA NE SLUŠAŠ! SLUŠAM, I REKOH TI DA JE TO SUPER. I DA POSTOJI RAZLOG ZAŠTO NE ŽELI DA ZNAŠ. ANABET, MENI JE OBAVEZA DA ZNAM. RANJIV JE, POSLE EMILI. MOGAO BI DA SE SPANĐA SA NEKOM SPONZORUŠOM. IZVINJAVAM SE ŠTO PREKIDAM. SLUČAJNO SAM NARUČILA JOŠ JEDAN KROASAN, UZMI GA TI. -OVO JE ŠELBI. TATINA RECEPCIONERKA, ZA SADA. -ĆAO. BUDUĆI DA SMO OBE DEO ŽIVOTA TVOG OCA, NA NEKI NAČIN, SKROZ DRUGAČIJI NAČIN! MOGLE BISMO DA SE BOLJE UPOZNAMO NA VEČERI? -NE ZNAM BAŠ KAKO BI TO… NE ZNAM DA LI BI MOGLO DA NAŠKODI IKAKO. ZAPRAVO, ODLIČNA JE IDEJA? STVARNO? -BEŽI! MOJ OTAC JE ODUVEK TRETIRAO SVOJE ZAPOSLENE KAO PORODICU. ONDA SMO SESTRE NA NEKI NAČIN. UPRAVO TAKO! ZATO, KAO DVE SESTRE, HAJDE DA SAZNAMO SA KOJOM KURVOM MOJ TATA SPAVA. REKOH TI. ZDRAVO. KAKO STE? GRADONAČELNIK LAVON HEJS. -JA SAM OLIVER KENT. ZADOVOLJSTVO MI JE. -ZAPRAVO, MISLIM DA SE VEĆ POZNAJEMO. STVARNO? -BOGAMI, JESMO. STVARNO. NA VIKENDU NEŽENJA U LUIZIJANI, PRE PAR GODINA. DA. TI SI BIO NAŠ VODIČ. JUŽNJAK, IZ ŠUME, KOJI ŽVAĆE DUVAN I ČISTI RIBU. STVARNO JESAM. PA, DOBRO. BRAVO ZA TEBE. ONDA PRESTANI SA LAŽNIM AKCENTOM. RECI MI ŠTA POKUŠAVAŠ DA IZVEDEŠ? BOJIM SE DA NE POKUŠAVAM NIŠTA. AKCENAT JE PREVIŠE STVARAN, I NAŽALOST, IZVAN MOJE KONTROLE. NE ZNAM ŠTO SMO MORALI DA DOĐEMO ČAK OVAMO. CENE SU IM TOLIKO VISOKE, A JA BIH MOGAO DA NAPRAVIM BOLJA PIĆA. BEZ UVREDE. -ZATO ŠTO NISAM HTELA DA NALETIMO NA DŽORDŽA I TENSI, NAKON ŠTO SI ME NATERAO DA SLAŽEM. -NISAM TE JA NATERAO… MAMA JE BILA PREVIŠE PIJANA DA PRIČA. -FILM JE BIO PREVIŠE STRAŠAN ZA TENSI. SAD MOŽETE DA PRESTANETE. -VAŽI. KAO PRVO, UPS! -MOŽEMO MI DA ODEMO NEGDE DRUGO… NARODE, NE BUDIMO BUDALASTI. SVI SMO OVDE. MOŽEMO I DA SEDNEMO.. -SVAĐAMO SE! -SVAĐAMO SE! VRLO JE GADNO! SVAŠTA JE REČENO SA OBE STRANE. -OBE? MOŽEŠ LI TI JEDNOM U ŽIVOTU DA SE IZVINIŠ? SEŠĆEMO MI OVDE. -DOBRO NAM JE. DA… DOBRA SI U OVOME. -HVALA TI. MALO JE ZASTRAŠUJUĆE. -UME DA BUDE. “SINDROM STRANOG AKCENTA”? MA, DAJ, TO NE POSTOJI! TEŠKO JE POVEROVATI, ALI MOŽEŠ DA PROVERIŠ AKO ŽELIŠ. DA ZNAŠ DA HOĆU! -IDI NA NET I NAĐI ČOVEKA IZ VISKONSINA KOJI SE PROBUDIO IZ KOME I POČEO DA GOVORI KAO ŠVARCENEGER. URNEBESNO JE! BIO SI U KOMI? -NE, SAMO SAM UDARIO GLAVOM O ČAMAC, ZATIM DOBIO UŽASNU GLAVOBOLJU, A ZATIM… JEDNOG DANA SAM POČEO OVAKO DA GOVORIM. “SINDROM STRANOG AKCENTA”. -RETKO JE, ALI JE DOSTA ISPITIVANO. MOŽE I DA SE IZLEČI LEKOVIMA ZA MIGRENU. ZAŠTO TI LEKOVI NISU POMOGLI? -NISAM IH UZIMAO. -ŠTO? SA OVIM AKCENTOM, ŽIVOT MI SE PROMENIO NA BOLJE ODMAH. LJUDI KOJI SU ME PRVI PUT TADA UPOZNALI, MISLILI SU DA SAM PREFINJEN, DOMIŠLJAT, ŠKOLOVAN. A DEVOJKE… ONE ZAISTA VOLE DOBAR AKCENAT, ZAR NE? DA, ALI LAŽEŠ LJUDE. NE LAŽEM. KAŽEM DA SAM IZ BIRMINGEMA, LJUDI ODMAH POMISLE NA ENGLESKU, A NE NA ALABAMU. KAŽEM IM DA SAM ŽIVEO U PARIZU ILI RIMU, ALI ONI ZAISTA POSTOJE I U TEKSASU I DŽORDŽIJI. -A TO ČIŠĆENJE OKEANA OD NAFTE? ČISTIM KRILA PELIKANIMA. ČOVEČE! ZVUČI TAKO TEŠKO. -NIJE, BAŠ. MALO SMRDI, I UJEDAJU. -NE PELIKANI, TAJNA. A, TO. -A I NIJE FER PREMA DRUGIMA. JA SAM OVDE GRADONAČELNIK, ZABRINUT SAM ZA SVOJE LJUDE KOJI BI MOGLI DA SE VEŽU ZA TEBE. ZBOG LAŽNOG PREDSTAVLJANJA. MOŽEŠ DA IH POVREDIŠ. POSTOJI LI NEKO OVDE KO BI MOGAO DA SE VEŽE ZA TEBE? MOGUĆE. MORAĆU DA TE ZAMOLIM DA KAŽEŠ ISTINU TOJ OSOBI. KAKO JE PROŠLO SA LEMON. DOBRA VEST JE TA DA JOJ SE DOPADAM! A LOŠA DA MRZI KUČKU SA KOJOM SPAVAŠ. -JAO! A ŽELI DA JOJ JA POMOGNEM DA SAZNA KO JE TO. IDEMO NA VEČERU ZA SAT VREMENA! -NE, OTKAŽI! SUTRA ĆU REĆI OBEMA. ALI DOTAD, TI SE PRITAJI. IZBEGAVAJ LEMON. RECI JOJ DA RADIŠ DO KASNO VEČERAS. -DOBRA IDEJA. ONDA TO ZNAČI DA IPAK ŽELIŠ DA SE NAĐEMO U ONOM MOTELU. ZAPRAVO, ZAISTA SAM SE NADAO DA ĆEŠ DA RADIŠ DO KASNO. JER NISMO IMALI RECEPCIONERKU, A IMA MNOGO PAPIROLOGIJE. ZVAĆEŠ ME? TO ŠTO SEDIMO NA 3 METRA OD NJIH I PRETVARAMO SE DA NISU TU, JE MNOGO MANJE ČUDNO NEGO DA IZAĐEMO SA NJIMA. ZA SADA. -NE! KAKO NE SHVATAŠ? I JEDNI I DRUGI SMO SLAGALI, I IZABRALI SMO ISTO MESTO DA PRIKRIJEMO LAŽI. ODGOVARAMO JEDNI DRUGIMA! -OZBILJNA SAM, TAKERU! NE GOVORI MI ŠTA DA RADIM. MISLIM DA MOŽEMO DA SE POMIRIMO SAD. IZVINI. JA KADA ZAPOČNEM NEŠTO, JA SE PREPUSTIM. VIDIM. IZVINI, MAJKA ME ZOVE. “TRAŽIM DR HART. NIŠTA NE BRINI, TATU BOLI NEŠTO U GRUDIMA. NA TVOM SMO SPLAVU, AKO JE NAĐEŠ”. -DŽORDŽE! -JE LI TO MOJA MAMA? DA, VEROVATNO NIJE NIŠTA, ALI BOLJE DA PROVERIM. DA, I JA ĆU SA TOBOM. -IDEM I JA. DUŠO, NE ZNAM DA LI JE PRIMERENA SITUACIJA. MOJA MAJKA ĆE BITI JAKO NAPETA. -NIJE NAJBOLJE VREME, U PRAVU SI. ŽAO MI JE, ALI ODMAH SE VRAĆAM. OBEĆAVAM. -VAŽI. DA LI PLANIRA DA POJEDE ONO? JADNICE… -LEMON! ĆAO. JESI LI DOBILA MOJU PORUKU? NEMAM VREMENA ZA VEČERU. ZNAM, MOJ TATA KAO DA JE ROBOVLASNIK, ZATO SAM DONELA VEČERU OVDE. NIJE TREBALO! MA, GLUPOSTI! MOGU DA OSTANEM CELO VEČE, AKO TREBA. NE IDEM DOK NE DOBIJEM ONO ŠTO ŽELIM. HAJDE DA POČNEMO SA NJEGOVIM KALENDAROM. VAŽI? MAMA! GDE JE TATA? KAKO SE OSEĆA? SIGURNO JE DOBRO. SAMO JE PRILEGAO U TVOJ KREVET MALO. SVRATILI SMO DA TI OSTAVIMO POKLON ZA USELJENJE, A ZBOG VREMENSKIH USLOVA, MORA DA MU SE MALO ZAVRTELO U GLAVI. DA LI SE MI TO POMERIMO? JESI LI NAS PREVARILA DA BISMO DOŠLI? -VAS DVOJE TREBA DA BUDETE ZAJEDNO! VIDIM TO ROĐENIM OČIMA. DOK NE PRIZNATE, ILI ME NE UVERITE U SUPROTNO, NIKO NE SILAZI SA OVOG SPLAVA. MAMA, POTOPIĆEŠ NAS! ČAK NI TAD? POTPUNO JE POPLAVLJEN! ŠTO JE SUPER, JER MOŽEMO DA SEDIMO OVDE I ČEKAMO DA SE OSUŠI, DOK PLUTAMO NIZ MORE! VIŠE VREMENA ZA RAZGOVOR. MAMA, NEMAMO O ČEMU DA PRIČAMO. NAŠ ŽIVOT JE NAŠA STVAR. KADA IMAŠ DECU, NJIHOVA SREĆA JESTE TVOJA STVAR. JA SAM SAVRŠENO SREĆAN. -RECITE MI ZAŠTO VAS DVOJE NISTE ZAJEDNO? KAO TVOJA MAJKA, ZASLUŽUJEM DA ZNAM. A NAKON TOGA, NEĆU VIŠE NIŠTA POMINJATI. DOBRO. ZOI, TI SI ODRŽALA NEKOLIKO GOVORA NA TU TEMU. MOGLA BI DA REZIMIRAŠ. VAŽI. DOK JE DŽORDŽ BIO VEREN ŽELELA SAM DA BUDEM S NJIM, ALI NISAM MOGLA. NA DAN NJEGOVOG VENČANJA, SLUČAJNO SAM SPAVALA SA VEJDOM, A ZATIM JE DŽORDŽ BIO SLOBODAN. NISAM HTELA DA MU POMAŽEM DA PREBOLI. IPAK JE TO 15G. REKLA SAM MU DA IZLAZI SA DRUGIM ŽENAMA, DOK SAM JA BILA BLISKA SA VEJDOM, USPUT. IAKO SAM I DALJE HTELA ISTO, ZNALA SAM DA ĆE ME ČEKATI, PA SAM MU REKLA DA NAĐE OZBILJNU VEZU DA BI MOGAO DA RASKINE. ONDA JE VEJD SKONTAO DA JA SAMO ČEKAM DŽORDŽA, PA SAM ODLUČILA DA DAM VEJDU ŠANSU. ČAK SAM IŠLA NA KONCERT TEJLOR SVIFT ZBOG NJEGOVE KORPE. I ONDA SE DŽORDŽ SMUVAO SA VEJDOVOM BIVŠOM ŽENOM. ŠTA JE BILO PITANJE? -IMAO JE VIŠE SMISLA MALOPRE. SINDROM STRANOG AKCENTA? -DA. NISAM BRITANAC. NISAM PODANIK KRUNE, KAKO BI ONI REKLI. ODAVDE SAM. DA, PRESTANI! I DALJE IMAŠ MIGRENE? O, DA. PONEKAD SU UŽASNE. -ONDA JE TO SULUDO! TREBALO BI DA ODEŠ KOD DOKTORA DA TI PREPIŠE LEKOVE. DA JE TAKO JEDNOSTAVNO… SRAMOTA TE JE ZBOG TOGA ŠTA BI LJUDI POMISLILI? JA POSEĆUJEM DR BRILANDA OD MALIH NOGU. ON ĆE SAČUVATI TU TAJNU. -A AKO NESTANE AKCENAT? MISLIŠ DA SE ONDA NEĆEŠ DOPADATI LJUDIMA? MENI HOĆEŠ. SVI KOJI TE VOLE SADA, VOLEĆE TE I KAO JUŽNJAKA. MISLIM DA POTCENJUJEŠ NJEGOVU MOĆ? -A TI POTCENJUJEŠ SEBE. AKCENAT TE NIJE PROMENIO. SAMO TI JE DAO SAMOPOUZDANJE DA BUDEŠ ONO ŠTO JESI. ALI ZOVEŠ SE OLIVER? ZATO ŠTO TI JE IME NAJPRIVLAČNIJE. VEOMA ZANIMLJIVO, ZAR NE? -MISLIM DA PRETERUJEŠ MALO. JA NISAM HTELA NA DUPLI IZLAZAK, A NI TI. A SADA SU ONI OTIŠLI NEGDE, A TI I JA SMO OVDE. EVO DOKTORKE… “IZVINI, NADAM SE DA SE VRAĆAM USKORO. DŽORDŽEVA MAMA NAS JE KIDNAPOVALA NA ČAMCU.” ETO TI OBJAŠNJENJE. DA, OBJAŠNJENJE JE DA JA NISAM DOVOLJNO DOBRA ZA NJENOG SINČIĆA. ONA ŽELI DA ON BUDE SA ZOI. E, PA, TO ĆEMO DA VIDIMO! -TENSI, SEDI! OVO JE MOJ ŽIVOT! KADA ĆE SE ČUTI ŠTA JA IMAM DA KAŽEM? MNOGO LJUDI TRENUTNO SLUŠA ŠTA TI IMAŠ DA KAŽEŠ. GOVORIM TI IZ ISKUSTVA. NE SMEŠ DA SE ŠTRECAŠ NA SVAKI OKRET ROLERKOSTERA ZOI HART-DŽORDŽ TAKER. KAO ŠTO JA ZNAM DA JE ONA SA MNOM, A NE SA NJIM… MORAĆEŠ DA IMAŠ MALO POVERENJA. -E, PA NEMAM! HVALA TEBI NA TOME, ALI JA ODOH DA SE BORIM ZA ONO ŠTO ŽELIM. A TI AKO ĆEŠ DA SEDIŠ OVDE I ISPAŠTAŠ, RADI ŠTA ŽELIŠ. NE, TREBA MI PREVOZ. HAJDE! PA… -HAJDE! NE MOŽEMO DA ODUSTANEMO! MORAMO DA SAZNAMO S KIM SE TATA VIĐA. POSLEDNJE ŠTO MU TREBA JE NEKA JEFTINA DROLJA, KOJA KORISTI NJEGOVO OSETLJIVO SRCE DA BI MU IZVUKLA PARE. ŠTO MISLIŠ DA JE JEFTINA? -POGLEDAJ OVAJ JEFTINI, DROLJASTI BRUS KOJI JE ZABORAVILA KOD MENE. OTKUD ZNAM… KO GOD DA JE, IMA UKUSA, I ŽELI TO NAZAD ZATO ŠTO JE JAKO SKUPO. ISKORISTIĆU GA KAO STAKLENE CIPELICE IZ PEPELJUGE. DA IDEM PO GRADU I VIDIM KOME ODGOVARA! -O, BOŽE! MOŽDA NEMAŠ POVERENJA U OCA. -KAKO TO MISLIŠ? MOŽDA JE TA ŽENA ODLIČNA ZA NJEGA. MOŽDA JE MLADA I PUNA ŽIVOTA. MOŽDA JE PREDIVNA. NEKO NA KOGA NI U LUDILU NE BI POSUMNJALA. NEKO ZOVE OVAKO KASNO? DOKTOREVA ORDINACIJA. NE, NIJE. MOGU LI DA… KUĆI, VALJDA. MOGU DA GA POZOVEM. IMATE NJEGOV BROJ? DOBRO. AKO GA NE DOBIJETE, ŠTA DA MU KAŽEM KO GA TRAŽI? ANABET… NES. HVALA VAM. ANABET ZOVE MOG TATU NOĆU? -KAŽE DA JE NEŠTO PRIVATNO. ŠELBI, ANABET JE MLADA, SLOBODNA, A I POKUŠALA JE DA ME UBEDI DA NE TRAŽIM TU SPONZORUŠU, ZATO ŠTO JE ONA TA SPONZORUŠA! MOJA NAJBOLJA PRIJATELJICA! BILO ŠTA DRUGO BI BILO OLAKŠANJE? MOGAO BIH DA POKUŠAM DA POZOVEM RALIJA, AKO BI MOGAO DA POŠALJE NEKOGA. IGNORIŠETE PROBLEM. -ZATO ŠTO SAMO TI IMAŠ PROBLEM. MA DAJ, OBOJE STE PRIZNALI DA PRIVLAČITE JEDNO DRUGO. NE, REKLA SAM DA SMO PRIVLAČILI, U PROŠLOSTI. -PAZI, NE NASEDAJ! UDALA SE ZA ADVOKATA, ODGOJILA JOŠ DVA. OPASNA JE. DOBRO, PRIVLAČILI STE JEDNO DRUGO! ZAPRAVO, ZAR NIJE DŽORDŽ OSTAVIO SVOJU VERENICU ZBOG TEBE? PRIGOVOR! NAVLAČIŠ SVEDOKA! -A DA JE DŽORDŽ OTKAZAO VENČANJE DAN PRE, NE BI NI BILA SA VEJDOM. BILA BI SA DŽORDŽOM. PRIGOVOR! SPEKULACIJE! -REKLA SAM DA NIJE BILO PRAVO VREME. SAMO POKUŠAVAM DA RAZUMEM. VAS DVOJE STE ŽELELI DA BUDETE ZAJEDNO, A NIŠTA VAS NE SPREČAVA. PA, SAMO SUDBINA. SUDBINA, VREME… DR HART VI STE ŽENA OD NAUKE, A PREPUŠTATE SVOJ ŽIVOT U RUKE NEPOZNATIH SILA? PRIGOVOR! NE PREPUŠTAM! ZNAČI, TO JE BILO SVOJOM VOLJOM? DA, MOGLA SAM DA IZABEREM DŽORDŽA. OSIM AKO NE GAJIŠ OSEĆANJA PREMA NJEMU? -NISAM TO REKLA. ONDA DŽORDŽ NE OSEĆA NIŠTA PREMA TEBI? -PRIGOVOR! NA OSNOVU ČEGA? -NA OSNOVU TOGA ŠTO MNOGO SEREŠ! ZATO ŠTO ZNAŠ DA I DALJE GAJIŠ OSEĆANJA, KAO I ONA, I PRESTAĆU AKO VAS DVOJE PRIZNATE. DOBRO! GAJIMO OSEĆANJA JEDNO PREMA DRUGOME. JESI LI SREĆNA? -JA NISAM. A TI, VEJDE? JESI LI TI SREĆAN? -PA, NISAM BAŠ. TENSI, KAKO SI… -KAKO SAM ŠTA? ŠTO SAM MORALA DA VIDIM ŠTA SE DOGAĐA? NE, KAKO SI DOŠLA DO SPLAVA? -LIROJ KALI DRŽI KANU VEZAN, PA… ZNALA SAM DA SMERA NEŠTO! POKUŠAVALA JE DA NAM POKAŽE DA TREBA DA BUDEMO ZAJEDNO. NADMUDRILA NAS JE! ZBUNILA ME JE. MENE NEMOJTE POZIVATI ZA SVEDOKA, NE BIH MOGLA DA IZDRŽIM. TO JE ISTINA. -GĐO TAKER, DŽORDŽ JE SA MNOM. JASNO? -TO SAM JOJ I GOVORIO. ŽELIM DA RASKINEMO. -MOLIM? -TENSI, ČEKAJ! DŽORDŽ I JA SMO IMALI VEZU. ČEKAJ! NISMO IMALI VEZU! ALI OSEĆANJA, DA. ZNAČI LI TO DA TREBA DA BUDEM ZAJEDNO? NE. TI I VEJD STE BILI U BRAKU. SIGURNO I DALJE OSEĆATE NEŠTO. NIJE DOBAR PRIMER. -NE ZNAM BAŠ. NE DAJ JOJ DA POBEDI! TO UPRAVO MOJA MAJKA I ŽELI. ZAPRAVO, JEDINO ONA OVDE VIDI KAKO STVARI STOJE. -ŠTA HOĆEŠ DA KAŽEŠ? MA, HAJDE, VEJDE, ŠTA JE PLAN? ŠTA ĆE SE DESITI KADA ZOI DOSADI ALABAMA I VRATI SE U NJUJORK? ŠTA? -OTKUD ZNAM. NE MORAM DA ZNAM. ZATO ŠTO DEO TEBE ZNA DA NEĆEŠ BIT GOSPODIN DR HART, ŠANKER, MUŽ I DOMAĆICA. -UPRAVO TAKO! A DŽORDŽE, DA LI VIDIŠ TENSI KAO MAJKU SVOJE DECE? MAMA… -ŠTA TO TREBA DA ZNAČI? -PRESTANI! NIKO SE OVDE NEĆE VENČAVATI! NIKAD? SA MNOM SAMO UBIJAŠ VREME? -NARAVNO DA NE! REKLA JE DA ĆEMO IMATI DECU! -ŠTO JE SULUDO, ZAR NE? ZABORAVI, NE TREBA MI OVO! POKUŠALA SAM DA IMAM MANJE DRAME U SVOM ŽIVOTU, NE VIŠE. DA ŽELIM VIŠE, OSTALA BIH SA TODOM G. JUNIOROM I NJEGOVIM HAREMOM. TENSI, ČEKAJ! NEMOJ DA UZMEŠ KANU! -PRESTANI DA SE SMEŠIŠ, JER TI SE NEĆE DOPASTI KAKO ĆE SE ZAVRŠITI. I ZNAŠ ŠTA JOŠ? NAĐI DRUGI HOBI! NE PLANIRAM DA SE VRAĆAM U NJUJORK JOŠ. JESAM LI TE PITAO? NE. ANABET. UPRAVO SAM DAO OLIVERU INJEKCIJU SUMATRIPTANA, ZBOG MIGRENA. POČEĆE DA DELUJE ZA PAR MINUTA, ALI MORA DA PRILEGNE. -A AKCENAT? NE ZNAMO JOŠ, ALI KAKO GOD BILO, NAJVAŽNIJE JE DA ĆU KONAČNO DOBITI ČLANAK U NOVINAMA. VIDEĆEMO ŠTA KAŽE NA TO DR O MALI I NJEGOVI BLIZANCI SA 6 PRSTIJU. NE MOGU DOVOLJNO DA TI SE ZAHVALIM ZA OVO! NEMA NA ČEMU. NEVEROVATNO! -LEMON… KRIJETE SE OVAKO? KAKO SE USUĐUJETE? MORALI SMO. NIJE ŽELEO DA IKO ZNA ZA NJEGOVO STANJE. KAKVO STANJE? -NE MOGU DA TI KAŽEM. UZ MALO SREĆE, ČITAĆEŠ USKORO. -NE ŽELIM DA ČITAM. ŽELIM DA ZNAM KAKO OPRAVDAVAŠ ŠTO SPAVAŠ SA DEVOJKOM DUPLO MLAĐOM OD TEBE! DUPLO… NISAM ŽELEO DA SE TO DESI, ALI PONEKAD RAZVIJEŠ OSEĆANJA PREMA NEKOME! NE PREMA MOJOJ NAJBOLJOJ DRUGARICI? -ONA TI JE NAJBOLJA DRUGARICA? PA, DA! -TO JE SUPER! OTKAD TO? O, BOŽE! MISLI NA MENE! ŠTA? O, BOŽE! LEMON, TO JE SULUDO! -JOŠ SAM TI REKLA DA SAM UPOZNALA NEKOGA. DA, TVOG BRITANACA. SAMO ŠTO U BLUBELU NEMA BRITANACA. MISLIŠ DA SAM GLUPA? -IMA! -GDE? -ENO GA! ZDRAVO, JA SAM OLIVER KENT, ZADOVOLJSTVO MI JE. DOBRO, BIO JE BRITANAC. -LEMON, PRESTANI SA TIM! NE VIĐAM SE SA ANABET. NEGO SA ŠELBI. O, BOŽE! -I BAŠ SAM HTEO DA TI KAŽEM… -NE! NE! ŠELBI! NARAVNO! ODOH JA SAD. ANABET, IZVINI. TATICE, VRATI SVOJOJ DEVOJCI BRUS. A, G. KENT, DRAGO MI JE ŠTO SMO SE UPOZNALI. BAŠ JE FINA. A ŠTA KAŽETE NA OVE ČUDESNE LEKOVE? NEMAM GLAVOBOLJU! A NE ZNAM ZA AKCENAT, JOŠ SE PRIVIKAVAM. MORAĆU DA TI POVERUJEM. ŠTA KAŽEŠ? I DALJE SAM SEKSI? O, DA! NEGO ŠTA! SVAKA ČAST! NISI POGREŠILA OKO ONOGA ŠTO SI REKLA. -MRZIM TAJ ADVOKATSKI IZRAZ. “NISI POGREŠILA”, ZNAČI DA NISI NI TI. FER. MOŽE LI OVAKO: ISTINA JE DA POSTOJI ŠANSA DA IZMEĐU MENE I ZOI UVEK BUDE NEKE POVEZANOSTI. ALI MOJA MAMA JE BILA U PRAVU. DA ŽELIMO DA BUDEMO ZAJEDNO, BILI BISMO. NISMO, ZATO ŠTO… NE ŽELIM. ŽELIM DA BUDEM SA TOBOM. SREĆAN SAM. I AKO NIKAD NE BUDEM SA ZOI HART, NIŠTA MI NEĆE SMETATI. ZOI, JA… -NE, U REDU JE. HTELA SAM TO ISTO DA KAŽEM. VALJDA SAM ODUVEK MISLILA NEGDE U PODSVESTI, DA ĆU ZAVRŠITI SA DŽORDŽOM. TO JE BIO PLAN. ALI KOLIKO GOD ŠOKANTNO ZVUČALO, ZAISTA SAM SREĆNA SA VEJDOM. ČUJEM TE! I MENI SE ČINILO KAKO KRUŽIMO NEPRESTANO JEDNO OKO DRUGOG. ALI… -DA. MOŽDA VIŠE NISMO U ISTOJ ORBITI. KRENULI SAM KA DRUGIM PLANETAMA. ŠTO JE U REDU. IMAŠ SREĆE, JER VEJD KINSELA JE DEFINITIVNO SA DRUGE PLANETE. DA, I DALJE VAS ČUJEM! DOBRO, ONDA. ODOH DA SAOPŠTIM VESTI MAMI. NEĆE DOBRO PRIHVATITI. A MI? JE LI SVE U REDU? DA! -SAMO PITAM! PA, KAD JE VENČANJE? -UMUKNI, HAROLDE! SAMO JEDAN. -PRIPREMIĆU TI STO. DOBRO JUTRO. PA, KAKO TI JE PRIJATELJ? OLIVER, ZAR NE? -ČUDNO ŠTO PITAŠ. ČULA SAM DA SI GA SREO SINOĆ. PA… TEŠKO JE REĆI. SREĆEM DOSTA LJUDI ZBOG SVOG POSLA. ISPRIČAO MI JE SMEŠNU PRIČU O SVOM AKCENTU, A ONDA MU JE BRIK DAO NEKI LEK I BUM! NEMA VIŠE AKCENTA! SREĆAN KRAJ, ONDA? ONDA MI JE POSLAO PORUKU JUTROS. ANABET, DRAGO MI JE ŠTO SMO SE UPOZNALI, NADAM SE DA ĆEMO SE PONOVO SRESTI NEKAD. ALI MORAM DA IDEM. NEGDE GDE ME NE POZNAJU, VALJDA. BAR, NE KAO VESELOG BRITANCA, OLIVERA KENTA. HVALA TI. I TAKO TO, ZBOGOM, LJUBAVI. LEK NIJE DELOVAO? -NE, SADA SE PRETVARA. -ŠTO? JER JE VIDEO TO U MOJIM OČIMA. REKLA SAM MU DA OSEĆAM ISTO, ALI VIDEO JE PO MENI DA ONOG TRENA KADA JE PROGOVORIO, BIO JE KAO SVAKI DRUGI. JESAM LI UŽASNA OSOBA? -NARAVNO DA NE. -TAKO SAM POVRŠNA! ANABET NES, TI SI DOBRA OSOBA. SAMO SI HTELA DA MU POMOGNEŠ. ON NE POZNAJE SEBE, UOPŠTE. IMA DOSTA TAKVIH SLUČAJEVA. ALI HVALA TI ŠTO SI PAZIO NA MENE. JA MISLIM DA JE TAKO BOLJE. MORALA BI DA UČIŠ SVE TE BRITANSKE IZRAZE. LIFT, PETROL, KVIDIČ. KOME TO TREBA? -U PRAVU SI. ANABET! HAJDE, ČASTIĆU TE KAFOM. VAŽI. A TU STE! SPREMNI ZA RUČAK? JESMO. ODUŠEVLJEN SAM ŠTO SI SE PREDOMISLILA TAKO BRZO. DA MOŽEMO DA OZVANIČIMO VEZU! VAS DVE UZ MENE, TO JE SVE ŠTO MI TREBA. TATICE, SAMO SAM ŽELELA DA BUDEŠ SREĆAN. IZVINJAVAM SE ZBOG SVOG PONAŠANJA. -PA, IDEMO! LEMON, I JA! IZVINI ŠTO SAM TE OBMANULA ONAKO. MISLIM DA ĆEMO ZAISTA POSTATI NAJBOLJE DRUGARICE. ŠTO SE TOGA TIČE… NE ZNAM ŠTA NAMERAVAŠ, ALI BUDI OPREZNA, JER ĆU TE JA OTERATI ODAVDE U ROKU OD SEDAM DANA. IDEMO DA JEDEMO! VOLI, ŠTA MISLIŠ KOLIKO ŠANKERI ZARAĐUJU U NJUJORKU? VIŠE NEGO OVDE, AKO NA TO MISLIŠ. ALI ŠANKER U NJUJORKU ŽIVI U NJU DŽERSIJU. TAMO VIŠE NE IDEM. BIO SAM U NJUARKU JEDNOM, I VIDEO ČOVEKA KAO NOSI PANTALONE KAO ŠEŠIR. NEKA HVALA. UPRAVO ZAVRŠAVAM. HOĆEŠ DA POJEDEM NEŠTO? -DA, ZAUZEĆU STO. -VAŽI. MOŽEMO MI… -MALI JE GRAD. TAKO JE, KAKO JE. AKO ĆEMO SVI BITI NA ISTOM SPLAVU, MOŽEMO SE I KRETATI U ISTOM PRAVCU. U REDU. MENI. ČULA SAM DA MORMONSKA KNJIGA

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , | 1 Comment

My Last Five Girlfriends 2009 Polish

movie image

Download subtitles of My Last Five Girlfriends 2009 Polish

ŻYCIE PI Wersja polska: Shylock Korekta: naper Synchro: Virus73 – Wychował się pan w zoo? – Tam też się urodziłem. W Pondicherry, kolonii francuskiej w Indiach. Ojciec był właścicielem zoo. Mój poród odbierał herpetolog, który akurat miał zbadać warana bengalskiego. Mama i ja wyszliśmy z tego cali, ale biedny waran uciekł i stratował go przestraszony kazuar. Karma nie wybiera. Wola boża. Niesamowita historia! Sądząc z imienia, myślałem, że pański ojciec był matematykiem. Nadano mi imię na cześć pływalni. Istnieje pływalnia o nazwie “Pi”? Mój wuj, Francis, urodził się z wodą w płucach. Położnik podobno zakręcił nim młynek, by ją odwirować. I przez to wuj miał szeroką klatę i chude nogi, co czyniło go świetnym pływakiem. Francis to pański wuj? Mówił pan, że przyjaciel rodziny. Nosił honorowy tytuł wuja. Zwałem go Mamaji. Był kumplem taty i moim pływackim guru. Trenował mnie trzy razy w tygodniu w aśramie. Jego lekcje uratowały mi potem życie. Zachłyśniecie wodą ci nie zaszkodzi, ale panika tak. Pamiętaj o oddychaniu, nie zatchnij się. Zuch chłopiec! – Nie przeszkadza panu jarska kuchnia? – Nie, skądże! A więc co z imieniem? Skąd się wzięło pańskie imię? Z opowieści, którą ojciec usłyszał od Mamajiego. Większość podróżników kolekcjonuje pocztówki i kubki. Mamaji kolekcjonował pływalnie. Gdzie nie bywał, korzystał z basenów. Powiedział ojcu, że ze wszystkich pływalni na świecie, najpiękniejsze było kąpielisko w Paryżu. Woda była tam tak czysta, że można było parzyć na niej kawę. Jedno zanurzenie się w niej zmieniło jego życie. Zanim się urodziłem, powiedział ojcu, że jeśli chce, by jego syn miał czystą duszę, musi wykąpać go w Piscine Molitor. Nigdy nie rozumiałem, czemu ojciec potraktował to tak poważnie. Ale tak zrobił. I tak nadano mi miano Piscine Molitor Patel. Proszę sobie wyobrazić, jak trudno było wyjaśnić to imię. Nie miałem nawet 11 lat, nim… Hej, Piscine, pi-szczysz tam? Patrzcie, on tam szczy. Nagle moje imię z eleganckiego kąpieliska stało się latryną. Wszędzie wołali za mną “Piszczyn”. Nie ma szczania na boisku! Nawet nauczyciele to robili, choć nie rozmyślnie. Czemu gaz tak szybko się uwolnił? Piszczyn? Wystarczy! Pierwszego dnia kolejnej klasy, byłem już przygotowany. Obecny! Piscine Patel! Dzień dobry, nazywam się Piscine Molitor Patel. Znany jako “Pi”. 16 litera alfabetu greckiego oraz stała matematyczna, równa stosunkowi obwodu koła do średnicy. Jest to nieskończona liczba niewymierna, zwykle zapisywana jako 3,14. Imponujące, Pi. Siadaj. – Odtąd był już pan “Pi”? – Nie od razu. Chciałbyś, Piszczyn. Jednak dzień dopiero się zaczynał. Następny był francuski. Je m’appelle Piscine Militor Patel. Dit “Pi”. Potem geografia. Oto Pi z dokładnością do 20 miejsc po przecinku. Na ostatniej godzinie była matma. On naprawdę to pamięta. Pi! Pi! Pi! Pod koniec dnia byłem już Pi Patelem – szkolną legendą. Mamaji mówił, że jest pan także legendą dla żeglarzy. – Sam przez taki szmat czasu? – Nie umiem nawet żeglować. I wcale nie byłem sam, tylko z Richardem Parkerem. Richardem Parkerem? Mamaji nie opowiedział wszystkiego. Radził mi się z panem spotkać, gdy będę w Montrealu. Co pan robił w Pondicherry? Pisałem powieść. Czytałem pańską pierwszą książkę. – Ta dzieje się w Indiach? – Nie, w Portugalii. Ale życie w Indiach wychodzi taniej. Chętnie ją przeczytam. Niestety. Wyrzuciłem ją. Przez dwa lata próbowałem ją ożywić, aż w końcu stęknęła i zdechła. Przykro mi. Siedziałem w knajpce w Pondicherry, opłakując stratę, gdy starszy pan obok nawiązał ze mną rozmowę. Cały Mamaji. Gdy powiedziałem o mojej klapie, odrzekł, że dobrze trafiłem, bo zna niezwykłą historię Hindusa, który mieszka w Kanadzie i ma za sobą przedziwne przeżycia. Przeznaczenie chce, bym go poznał. Od lat nie opowiadałem o Richardzie Parkerze. Ile powiedział panu Mamaji? Podobno pańska historia sprawi, że uwierzę w Boga. To samo powiedziałby o dobrym posiłku. Opowiem panu moją historię – i sam pan zdecyduje, w co wierzyć. – Dobrze. Od czego by zacząć? Pondicherry to riwiera francuska w Indiach. W dzielnicy nabrzeżnej człowiek czuje się jak na południu Francji. Dalej w głąb płynie kanał. Za nim ciągnie się część hinduska, a na zachód dzielnica muzułmańska. Gdy Francuzi zwrócili nam Pondicherry w 1954, miasto chciało upamiętnić to w jakiś sposób. Ojciec miał żyłkę do interesów. Wpadł na pewien pomysł. Prowadził hotel i postanowił otworzyć zoo w sąsiednim ogrodzie botanicznym. Tak się złożyło, że mama była tam botaniczką. Poznali się, pobrali i rok później urodził się mój brat, Ravi. A ja dwa lata po nim. Brzmi jak dzieciństwo z bajki. Amen. Jedzmy. – Nie wiedziałem, że Hindusi mówią “amen”. – Katoliccy Hindusi tak. Katoliccy? Mamy poczucie winy wobec setek bogów, zamiast jednego. Ale najpierw był pan hinduistą? Nikt nie zna Boga, póki ktoś inny nas mu nie przedstawi. Mnie przestawiono Bogu najpierw jako hinduistę. W tej religii jest 33 miliony bóstw. Trudno nie natknąć się na co najmniej kilka. Na początek poznałem Krysznę. Jaśoda upomniała raz Krysznę, by nie pchał ziemi do buzi. Ale on tego nie robił. – Kryszna odparł, że nic tam nie włożył. Wtedy Jaśoda kazała mu otworzyć usta. Wiesz co zobaczyła? Cały Wszechświat w jego buzi. Gdy dorastałem bogowie jawili mi się jako superbohaterowie. Hanuman, bóg-małpa, podniósł górę, by ratować swego przyjaciela, Lakszmana. Ganeśa, z głową słonia, własną piersią bronił honoru swej matki, Parwati. Wisznu, najwyższe bóstwo, źródło wszechrzeczy. Śpi unosząc się na bezbrzeżnym oceanie kosmosu. A my jesteśmy materią jego snów. Widowisko. Nie dajcie się zwieść opowieściom i lśniącym światełkom. Chłopcy, religia to ciemnota. Kochany tata, uważał się za nowoczesnego Hindusa. Od czasu, gdy zapadł na polio. Długo leżał, złożony cierpieniem, zastanawiając się, gdzie jest Bóg. W końcu to nie Bóg go uratował, lecz medycyna zachodnia. Mama skończyła studia i również sądziła, że jest z nowoczesnej rodziny, póki rodzice się od niej nie odcięli, za to że popełniła mezalians. Jedynie religia łączyła ją z przeszłością. Chrystusa poznałem w górach, gdy miałem 12 lat. Odwiedzaliśmy krewnych na plantacji herbaty w Munnar. W trzecim dniu wizyty Ravi i ja nudziliśmy się jak mopsy. Wyzwanie: dam ci dwie rupie, jak pójdziesz do kościoła i napijesz się wody święconej. Chce ci się pić? Proszę! Napij się. Po co Bóg by to robił? Czemu zsyłałby swego syna, by cierpiał za grzechy zwykłych ludzi? Bo nas kocha. Bóg zszedł pomiędzy ludzi, byśmy mogli go zrozumieć. Nie pojmiemy Boga w całej jego doskonałości. ale możemy zrozumieć Syna Bożego i jego cierpienie, bo byliśmy jego braćmi. To nie miało sensu. Poświęcanie niewinnego za winy grzeszników? Co to za miłość? Nie mogłem jednak przestać myśleć o tym synu. Jeśli Bóg jest doskonały, a my nie, to czemu stworzył to wszystko? Na co jesteśmy mu potrzebni? Musisz wiedzieć tylko, że nas kocha. Tak umiłował świat, że posłał syna swego jedynego… Im więcej słuchałem księdza, tym bardziej lubiłem Syna Bożego. Dzięki ci, Kryszno, że przedstawiłeś mnie Chrystusowi. Osiągnąłem wiarę poprzez hinduizm, a miłość bożą znalazłem w Chrystusie. Lecz Bóg miał dla mnie w zanadrzu coś jeszcze. Niezbadane są ścieżki Pana. I tak przedstawił mi się po raz trzeci, imieniem Allacha. Allahu akbar. Nigdy nie nauczyłem się płynnie mówić po arabsku. Ale brzmienie arabskich słów zbliżało mnie do Boga. Gdy odmawiałem salat, ziemia, której dotykałem, była święta. Miałem poczucie harmonii i braterstwa. Jagnięcina mamy jest wyśmienita. Najlepsze danie na stole. Nie wiesz, co tracisz. Nawróć się jeszcze na trzy wyznania, a do końca życia będziesz miał święta. Wybierasz się w tym roku do Mekki, swami Jezusie? Czy może do Rzymu, gdzie mianują cię papieżem Piusem? Daj mu spokój, Ravi. Ty grasz w krykieta. Pi też ma swoje hobby. Ravi ma rację. Nie można wyznawać trzech religii na raz. Czemu nie? Bo gdy wierzysz we wszystko, to tak jakbyś nie wierzył w nic. Jest jeszcze młody. Wciąż szuka swojej drogi. Jak ma znaleźć drogę, jeśli nie umie wybrać ścieżki? Zamiast skakać z jednego wyznania na drugie, zacznij od rozumu. Przez kilkaset lat nauka wyjaśniła więcej, niż religia przez tysiąclecia. Też prawda. Ojciec ma rację. Nauka mówi nam o świecie zewnętrznym, ale nie wewnętrznym. Jedni jedzą mięso, inni warzywa. Nie oczekuję, że wszyscy będą się zgadzać, ale wolałbym już, byś wierzył w coś, z czym się nie zgadzam, niż przyjmował wszystko na ślepo. A do tego musisz myśleć racjonalnie. Rozumiesz? To dobrze. Chciałbym przyjąć chrzest. – Jest pan chrześcijaninem i muzułmaninem? – Oraz hinduistą. – I żydem? – Wykładam kabałę na uniwersytecie. Czemuż by nie? Wiara to dom z wieloma izbami. – Jest w nim miejsce na wątpienie? – Na każdym piętrze. Wątpliwość ożywia wiarę. Nie poznasz siły swej wiary, póki nie zostanie wystawiona na próbę. – Nie wolno nam tu wchodzić bez Selvama. – Nie peniaj. Tysiąc razy widziałem, jak to robi. Nakarmię nowego tygrysa. Hej, Richardzie Parkerze! Richard Parker był tygrysem? Nazwano go tak z powodu pomyłki urzędniczej. Pewien myśliwy złapał go, jako kocię przy wodopoju. I nazwał “Spragniony”. Gdy podrósł, myśliwy sprzedał go do zoo. Ale w papierach pomieszali ich imiona. Myśliwy figurował jako Spragniony, a tygrys jako Richard Parker. Uśmialiśmy się, ale imię zostało. Chodź, zanim nas tu nakryją. Chcę zobaczyć go z bliska. Nie jesteś dozorcą. Chodź. To dla ciebie, Richardzie Parkerze. Co ty sobie myślisz?! Zwariowałeś? Kto cię tu wpuścił? To wbrew wszystkiemu, czego cię uczyłem. Chciałem się tylko przywitać. Chcesz się kolegować z tygrysem? To dzika bestia, nie papuga. Zwierzęta mają dusze. Widziałem to w ich oczach. Idź po Selvama. Jest pan pewien? Pi to jeszcze mały chłopiec. Rób, co mówię. Zwierzęta nie myślą tak jak my. Ludzie, którzy o tym zapominają, marnie giną. Tygrys nie jest twoim przyjacielem. W jego oczach widzisz odbicie własnych uczuć. Nic poza tym. Nie bądź głupi, przeproś. Co żeś zmalował, Piscine? Ojciec zakazał wam tu wchodzić. Przepraszam. Co chcesz zrobić? To sprawa między ojcem a synami. Przecież przeprosił. Będzie miał uraz na całe życie. Uraz? Omal nie stracił ręki. – Jest za mały. – Nim się obejrzysz, będzie dorosły. To lekcja, której nigdy nie może zapomnieć. Selvam! W kraju zapanował stan wyjątkowy. Stany Gudźarat i Maharasztra przejdą pod zarząd administracji centralnej. Policja planuje aresztowania… Po tamtej nauczce żyło mi się inaczej. Świat stracił dla mnie część swojego czaru. W szkole nudziły mnie suche fakty, ułamki i francuski. Słowa i wzory ciągnęły się bez końca. Tak jak moje imię. Szukałem czegoś, co przywróci mi sens życia. Wtedy poznałem Anandi. Matka kazała mi uczyć się muzyki. Pewnego dnia mój nauczyciel zachorował i poprosił, bym zastąpił go jako akompaniator podczas lekcji tańca. Skupcie się. Inaczej nie wyrazicie miłości bożej tańcem. Poczujcie ziemię pod nogami. Otwórzcie oczy i spójrzcie w dal. Niech energia duchowa przejdzie przez was i wyjdzie na świat. Anandi, poprowadzisz. Czemu za mną chodzisz? – Co? – Śledziłeś mnie. Co to znaczy? W tańcu zaczynasz od pataki, co oznacza las, potem jest… …Samputa, co oznacza coś ukrytego. Następnie jest to. A potem chatura. Ale na sam koniec jest to. Żadna inna tancerka tego nie zrobiła. Chciałaś powiedzieć, że bóg miłości kryje się w lesie? To oznacza również kwiat lotosu. Kwiat lotosu w lesie? Czemu by się tam krył? To Richard Parker. Najwspanialsze zwierzę, jakie tu mamy. Popatrz, jak odwraca głowę. Popisuje się, jak tancerz. Nie, coś usłyszał. Nasłuchuje. Rozważamy to już od jakiegoś czasu. Rozumiesz, co mówię? – Co takiego? – Martwię się. O rodzinę. Za granicą nasze zwierzęta są warte więcej niż w Indiach. Jeśli miasto przestanie nas wspierać, pójdziemy z torbami. Więc nie ma innego wyjścia. Rozumiecie? O czym mówimy? Wyjeżdżamy z Indii. Sprzedajemy zoo. Nie zoo, bo teren należy do miasta, ale zwierzęta są nasze. Jeśli je sprzedamy, będzie nas stać na nowe życie. Ale gdzie?! Nasze życie jest tutaj! W Kanadzie. Mam możliwość znalezienia pracy w Winnipeg. Większość zwierząt sprzedamy w Ameryce. Popłyniemy statkiem handlowym. To już postanowione. Wyruszymy jak Kolumb. Przecież Kolumb zmierzał do Indii. Sprzedanie zoo kosztuje wiele wysiłku. Nim wyjechałem, Anandi i ja mieliśmy dość czasu, by złamać sobie serca. Naturalnie, obiecywałem, że kiedyś wrócę. Zabawne. Pamiętam tamten dzień w każdym szczególe. Oprócz samego pożegnania. Pi! Podają kolację. Przed tobą całe życie. Robimy to dla ciebie i Raviego. Chodź zjeść. Poproszę wegetariańskie. Synowie i ja nie jemy mięsa. Ma pan…? – Bez sosu. – Nie chce pani sosu? Nie, poproszę danie wegetariańskie. Już się robi. Prosiła o danie wegetariańskie. Krowa, z której pochodzi wątroba, była wegetarianką. Świnie, z których jest kiełbasa, też. Bardzo śmieszne. Moja żona nie jada wątroby. Ależ, nie ma sprawy. Niech je kiełbasę, ryż i sos. Albo niech sama se pichci. Jak pan śmie tak się zwracać do mojej żony? Dam sam ryż. Ja karmię marynarzy. Nie święte krowy. – Powtórz to! – Puszczaj. Za kogo się masz? Jesteś sługą. Ja karmię ludzi. Ty karmisz małpy. Dzień dobry. Jestem buddystą. Jem ryż i sos. Sos to nie mięso. Smaczny. Spróbujecie? Bez obaw, w Manili zaopatrzymy się jak należy. Po co dajesz Oranżadzie tabletki? Przecież jest spokojna. Stres podróży nie służy zwierzętom. A tabletki pomagają na chorobę morską. Lepiej nie musieć sprzątać po orangutanie z chorobą morską. Ojciec był przedsiębiorcą. Nigdy nie zajmował się zwierzętami. Emigracja była dla niego cięższa niż dla mnie. – No więc? – O czymś zapomniałem? Mamy hinduskiego chłopca, nazwanego po francuskiej pływalni, na japońskim statku, pełnym zwierząt, zmierzającym do Kanady. Teraz musimy go rzucić na środek oceanu. I sprawić, że uwierzę w Boga. Dojdziemy do tego. Cztery dni od opuszczenia Manili, nad Rowem Mariańskim, najgłębszym miejscem na oceanie, nasz statek, Tsimtsum, pruł fale, nie bacząc na otoczenie. Brnął naprzód z powolną, masywną pewnością kontynentu. Ravi, słyszałeś? – Śpię. – Burza. Chodź popatrzeć. Oszalałeś? Piorun cię trafi. Najpierw uderzyłby w mostek. Nie kuś złego, Pi. Mamo! Tato! Ravi! Uciekajcie! Tam jest moja rodzina! Musicie im pomóc. Załóż to! Skacz. Tutaj! Richard Parker? Wynoś się. Mamo! Tato! Ravi! Przepraszam. Zdaje się, że leki jeszcze działają. Oranżada! Witaj na Arce Pi. Gdzie twój syn? Nie martw się. Mama i tata go znaleźli. Niedługo tu będą. Jest tu kto? Nie! Przestań! Wybacz, Oranżada. Nie mam tabletek na chorobę morską. Wyposażenie! No, chodź. “Nazywam się Pi Patel. Jestem rozbitkiem. Sam w szalupie ratunkowej, z tygrysem. Proszę o pomoc”. Boże! Powierzam się tobie. Jestem twoim naczyniem. Cokolwiek ma nadejść, chcę wiedzieć. Pokaż mi. Nie ma linii. “Uporządkuj dom, nim wyruszysz dowalki o przetrwanie. Trzymaj się systematycznego grafiku posiłków, czuwania i odpoczynku. Nie pij moczu ani wody morskiej. Znajdź sobie zajęcie, lecz unikaj niepotrzebnego wysiłku. Umysł można zająć grami karcianymi, grą w 20 pytań, lub w “Moim małym oczkiem widzę…”. Innym sposobem podniesienia na duchu jest wspólne śpiewanie. Polecamy opowiadanie historii. Nade wszystko, nie trać nadziei”. Niewiele jest rzeczy gorszych od choroby morskiej. Łodzią kołysze mocniej, gdy jest ustawiona burtą do fal. Dryfkotwy umożliwiają ustawienie łodzi dziobem do wiatru. Dzięki nim możemy kontrolować nieprzyjemne kołysanie. Rozbitkom, zmuszonym dzielić szalupę z wielkimi drapieżnikami, poleca się oznaczenie własnego terytorium. Krok pierwszy: Wybierz dzień, gdy fale są średnie ale regularne. Krok drugi: Ustawiając szalupę dziobem do fal, co łagodzi kołysanie, dmuchaj delikatnie w gwizdek. Krok trzeci: Obróć szalupę burtą do fal, dmąc agresywnie w gwizdek. Po odpowiedniej liczbie powtórzeń, zwierzę zacznie kojarzyć dźwięki gwizdka z chorobą morską. Podobne metody od dawna stosują treserzy cyrkowi, choć z reguły nie na wzburzonych morzach. Niech zadmą w surmy! Niech zagrzmią werble! Przygotujcie się na zdumiewający pokaz! Dla państwa rozrywki i ku nauce, przedstawienie, na które czekaliście całe życie, wkrótce się zacznie! Czy wszyscy są gotowi?! A zatem, przed państwem… przerażający tygrys bengalski! Cześć, Richardzie Parkerze. Wybacz przykre warunki rejsu. Moje, rozumiesz?! Twoje, moje! Kapewu? Krok czwarty: zapomnij o krokach 1-3. Richardzie Parkerze! Przyniosłem ci wody. W zoo dawaliśmy tygrysom średnio 5 kg mięsa dziennie. Richardowi Parkerowi wkrótce zacznie doskwierać głód. Tygrysy doskonale pływają. Gdy porządnie zgłodnieje, parę metrów wody, które nas oddziela, nie będzie żadną barierą. Muszę go wykarmić. Ja zadowolę się sucharami, ale Bóg uczynił tygrysy mięsożercami. Muszę nauczyć się łowić ryby. W przeciwnym razie, jego ostatnim posiłkiem będzie żylasty wegetarianin. Cierpliwości. Co ja wyczyniam? Czekaj, myślę. Dwa kartony sucharów, 93 puszki z wodą… Przepraszam. Przepraszam. Dzięki ci, Wisznu! Że przybyłeś w postaci ryby i uratowałeś nam życie. Dzięki ci. Oczywiście wszystkie zapasy sucharów i wody przeniosłem na tratwę, by były bezpieczne. Idiota. Głód może zmienić wszystko, co myślałeś, że wiesz o sobie. Masz, jedz! Moje! Czas to rozwiązać. Jeśli mamy ze sobą żyć, musimy się komunikować. Może Richarda Parkera nie da się oswoić, ale z bożą pomocą, można go wytresować. Dobrze. Właź tam. Idź do siebie, dam ci spokój. Uszanuję to, obiecuję. Nigdy nie sądziłem, że kawałek cienia da mi tyle szczęścia. Że kilka narzędzi, wiadro, nóż, ołówek, staną się moimi najcenniejszymi skarbami. Lub, że bliskość Richarda Parkera będzie dla mnie pociechą. W chwilach takich jak ta, przypominam sobie, że ma on równie blade pojęcie o życiu, co ja. Obaj wychowaliśmy się w zoo pod okiem jednego pana. Teraz jesteśmy osieroceni i zdani na łaskę Pana Najwyższego. Bez Richarda Parkera dawno bym już zginął. Strach przed nim sprawia, że jestem czujny. Zaspokajanie jego potrzeb nadaje memu życiu cel. Delfiny. Hej, Richardzie Parkerze! “Nade wszystko, nie trać nadziei”. …50366090136… Na co patrzysz? Powiedz. Co tam widzisz? Zostały mi już tylko słowa. Wymieszane i pourywane. Nie rozróżniam już snów od jawy. Sztorm, Richardzie Parkerze. Chwała Bogu na wysokościach! Allahu Akbar. Współczujący! Litościwy! Wyjdź, Richardzie Parkerze! Musisz to zobaczyć! To jest piękne! Możesz odetchnąć! Objawił się nam! To cud! Wyjdź, Richardzie Parkerze! To jest Bóg! Czemu go straszysz?! Straciłem rodzinę! Nic mi nie zostało! Poddaję się! Czego chcesz więcej?! Wybacz mi, Richardzie Parkerze. Umieramy, Richardzie Parkerze. Przykro mi. Mamo! Tato, Ravi! Cieszę się, że wkrótce was zobaczę. Czujesz deszcz? Boże, dziękuję ci za dar życia. Jestem już gotowy. Richardzie Parkerze! Przepraszam. Z drogi. Wynocha, to mój hamak. Ludzki ząb. Wyspa była mięsożerna. Jak rosiczka? Tak, cała wyspa. Rośliny, woda w stawach i samo podłoże. W ciągu dnia woda w stawach była słodka, ale nocą, wskutek jakichś procesów chemicznych zamieniała się w kwas, który rozpuszczał ryby. Surykatki chroniły się przed nim na drzewach, a Richard Parker na łodzi. A skąd się wziął ten ząb? Wiele lat wcześniej los musiał rzucić na tę wyspę jakiegoś biedaka, który tak jak ja sądził, że może zostać tam na zawsze. Lecz wszystko, co wyspa dawała mu za dnia, zabierała w nocy. Ile godzin musiał spędzić, mając za całe towarzystwo surykatki. Ile wycierpiał w samotności, by w końcu umrzeć i zostać strawionym przez wyspę. Zostały po nim tylko zęby. Skończyłbym tak samo, jak on. Samotny i zapomniany. Musiałem wrócić do świata, albo zginąć, próbując. Następny dzień poświęciłem na przygotowania. Poczyniłem zapasy wody pitnej. Napełniłem brzuch algami. A dla Richarda Parkera zabrałem tyle surykatek, ile zmieściło się w schowku. Nie mogłem odpłynąć bez niego. Skazałbym go tym samym na śmierć. Czekałem, aż wróci. Wiedziałem, że się nie spóźni. Richardzie Parkerze! Nikt potem nie widział dryfującej wyspy. W żadnej książce nie ma wzmianki o takich drzewach. A jednak zginąłbym, gdybym nie dobił do jej brzegów. Gdybym nie znalazł zęba, zaginąłbym na zawsze. Choćbym myślał, że Bóg mnie opuścił, on czuwał. Nawet wtedy, gdy zdawał się być obojętny na moje cierpienie. A gdy straciłem nadzieję na ratunek, dał mi odpoczynek. Oraz znak, bym kontynuował podróż. Gdy dotarliśmy do wybrzeży Meksyku, bałem się wypuścić cumę z rąk. Opuściły mnie wszystkie siły. Bałem się, że utonę w wodzie sięgającej pasa. Doczołgałem się na brzeg i padłem na piasek. Był ciepły i miękki, jak policzek Boga. Gdzieś tam dwoje oczu radowało się na mój widok. Ledwo się ruszałem z wycieńczenia. Richard Parker ruszył przede mną. Rozprostował nogi i poszedł wzdłuż brzegu. Przystanął na skraju dżungli. Byłem pewien, że obejrzy się na mnie położy uszy po sobie, mruknie że w jakiś sposób zakończy naszą relację. Ale on patrzył przed siebie, w głąb dżungli. Wtedy Richard Parker, mój nieustraszony towarzysz, bestia, dla której żyłem, na zawsze zniknął z mojego życia. Po kilku godzinach odnalazł mnie przedstawiciel mojego gatunku. Odszedł i wrócił z gromadą, która mnie stamtąd zabrała. Płakałem jak dziecko. Nie dlatego, że wzruszył mnie ratunek, choć tak było. Płakałem, bo Richard Parker opuścił mnie tak bezceremonialnie. Złamał mi serce. Ojciec miał rację. Richard Parker nie widział we mnie przyjaciela. Po wszystkim, co przeszliśmy, nawet się nie obejrzał. Ale muszę wierzyć, że w jego oczach było coś więcej niż odbicie moich własnych uczuć. Wiem to, czułem to. Nawet jeśli nie potrafię tego udowodnić. Tak wiele zostało w tyle, moja rodzina, zoo, Indie, Anandi… Życie to jedna wielka seria rozstań. Ale najbardziej rani brak chwili pożegnania. Nigdy nie podziękowałem ojcu za wszystko, czego mnie nauczył. Nie powiedziałem mu, że bez jego nauk… nigdy bym nie przeżył. Wiem, że Richard Parker jest tygrysem, ale… chciałbym móc mu powiedzieć: “To już koniec, przeżyliśmy”. “Dziękuję za uratowanie mi życia, kocham cię”. “Zawsze będziesz przy mnie”. Mnie przy nim nie będzie. Nie wiem, co powiedzieć. Ciężko w to uwierzyć. Wiele trzeba przetrawić. Zrozumieć co to znaczy. Stało się i tyle. Czy to musi coś znaczyć? W niektóre rzeczy nie chce się wierzyć. Ja jeden przeżyłem zatonięcie statku. Armator japoński przysłał dwóch ludzi, by ze mną porozmawiali. W szpitalu w Meksyku. Mam jeszcze kopię ich raportu. Potrzebowali go do wniosku o rekompensatę z ubezpieczenia. Pytali, czemu statek zatonął. Też mi nie wierzyli. 222 DNI NA MORZU Tysiące surykatek na dryfującej, mięsożernej wyspie? I nikt jej nigdy nie widział? Tak, przecież mówię. – Banany nie pływają. – Jakie banany? Orangutan przypłynął na bananach. Ale banany nie pływają. – Jesteś pewien? – Pewnie, że pływają. Sprawdźcie sami. Nie jesteśmy tu po to, by mówić o bananach lub surykatkach. Długo już opowiadałem i jestem zmęczony. Jesteśmy z powodu zatonięcia japońskiego statku na Oceanie Spokojnym. Nigdy tego nie zapomnę. Straciłem całą rodzinę. Przynieś mu wody. Nie chcemy pana przemęczać. Proszę przyjąć wyrazy współczucia. Ale przebyliśmy szmat drogi i nadal nie wiemy, czemu statek zatonął. Nie wiem. Spałem, coś mnie zbudziło. To mógł być wybuch, nie wiem. A potem statek zatonął. Czego jeszcze ode mnie chcecie? Historii, przez którą nie wyjdziemy na idiotów. Czegoś prostszego do naszego raportu. Czegoś, co zrozumieją w firmie. W co wszyscy uwierzą. Bez niesłychanych zdarzeń? Bez niespodzianek, zwierząt i wysp? Tak, prawdę. I co pan zrobił? Opowiedziałem im inną historię. Przeżyło nas czworo. Kucharz i marynarz byli już w szalupie. Kuchar rzucił mi koło ratunkowe. Matka przydryfowała na kiści bananów. Kucharz był wstrętnym człowiekiem. Zjadł szczura. Mieliśmy zapasy na kilka tygodni, ale znalazł szczura i zabił. Wysuszył go na słońcu i zjadł. Co za grubianin. Ale był pomysłowy. To on postanowił zbudować tratwę i łowić ryby. Bez niego nie przeżylibyśmy tych pierwszych dni. Marynarzem był buddysta, który przyniósł nam ryż z sosem. Nie rozumieliśmy wiele z tego, co mówił, poza tym, że cierpiał. Podczas upadku złamał nogę. Próbowaliśmy ją złożyć, ale wdało się zakażenie. Kucharz powiedział, że musimy coś zrobić, albo umrze. Powiedział, że to zrobi, ale matka i ja musimy go przytrzymać. Wierzyłem mu. Powtarzałem “przepraszam, przepraszam”. On tylko na mnie patrzył. Wzrok miał taki… Nigdy nie zrozumiem sensu jego cierpienia. Nadal go słyszę. Wesoły buddysta, który jadł tylko ryż i sos. Oczywiście nie zdołaliśmy go ocalić. Umarł. Rano kucharz złowił pierwszą doradę. Nie rozumiałem, jak mu się to udało. Ale matka wiedziała jak. I była wściekła. “Powinnaś się cieszyć”, powiedział kucharz. “O to chodziło” “Bez jedzenia zginiemy”. Matka na to: “O to chodziło? By zrobić z biednego chłopca przynętę?” Kucharz wygrażał jej pięścią, a matka uderzyła go mocno w twarz. Osłupiałem. Myślałem, że zabije ją na miejscu. Ale nie zrobił tego. Nie wykorzystal zwłok tylko na przynętę. Marynarz… skończył tak samo jak szczur. Kucharz był bardzo zapobiegliwy. Tydzień później… przeze mnie. Bo nie zdołałem schwycić żółwia. Wyśliznął mi się i odpłynął. Kucharz walnął mnie w głowę, aż zadzwoniły zęby i ujrzałem gwiazdy. Zamierzył się ponownie, ale matka zaczęła okładać go pięściami. Krzyczała, że jest potworem. Kazała mi uciec na tratwę. Myślałem, że skoczy za mną, inaczej nigdy bym… Nie wiem, czemu nie kazałem jej iść pierwszej. Codziennie o tym rozmyślam. Skoczyłem, a gdy się odwróciłem, zobaczyłem nóż. Nie mogłem nic zrobić. Nie mogłem odwrócić wzroku. Jej ciało wyrzucił za burtę. Przypłynęły rekiny. Widziałem jak… Widziałem. Nazajutrz go zabiłem. Nawet się nie bronił. Wiedział, że posunął się za daleko. Nawet jak na niego. Zostawił nóż na ławeczce i zrobiłem z nim to samo, co on z marynarzem. To był zły człowiek, a co gorsza… ze mnie także wydobył zło. Teraz muszę z tym żyć. Zostałem sam w szalupie. Dryfując po oceanie. I przeżyłem. Po tym nie zadawali więcej pytań. Nie do końca spodobała im się moja historia. Podziękowali, życzyli szczęścia, i wyszli. W tych historiach… Zebra i marynarz łamią nogę. Hiena zabiła zebrę i orangutana. Więc… hiena to kucharz. Marynarz to zebra. Matka jest orangutanem. A pan… tygrysem. Mogę o coś spytać? Naturalnie. Opowiedziałem panu dwie historie o tym, co zaszło na morzu. Żadna z nich nie wyjaśnia, co spowodowało zatonięcie statku. I nikt nie może udowodnić, która jest prawdziwa, a która nie. W obu historiach statek tonie, moja rodzina ginie, a ja cierpię. To prawda. Którą pan woli? Tę z tygrysem. Jest lepsza. Dziękuję. I tak samo jest z Bogiem. Mamaji miał rację. To niezwykła historia. Naprawdę pozwoli mi pan ją opisać? Oczywiście. Czy nie po to pana tu przysłał? Żona wróciła. Zostanie pan na kolację? Ona świetnie gotuje. Ma pan żonę? I kota i dwoje dzieci. Pańska historia ma szczęśliwe zakończenie. To już zależy od pana. Oddaję ją w pańskie ręce. “Przeżycia pana Patela składają się na niezwykłą opowieść o odwadze i wytrwałości, niespotykanych w historii katastrof morskich. Bardzo niewielu rozbitków przeżyło tak długo na morzu. A już żaden w towarzystwie dorosłego tygrysa bengalskiego”. – Cześć, tato.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

Il ladro di bambini 1992 Portuguese-BR Português

movie image

Descarregar da legenda Il ladro di bambini 1992 Portuguese-BR Português

Por que está me olhando? Vá brincar com seus amigos ao invés de pegar meu avental, como uma menininha. Ou você é uma menininha? Rose! Rosetta, o que faz, linda da mamãe? Apresse-se, linda da mamãe. Você ainda está aqui? Aqui estão mil liras, vá comprar um sorvete. Vá, pegue! Anjo do Senhor, meu zeloso guardador. Se a ti me confiou a piedade divina sempre me rege, me governa, me ilumina… Vocês não estão entendendo! Eu sou um dos pais da menina! Deixe-me ir, eu não fiz nada! O que vão fazer comigo? Soltem-me! Não fiz nada! Tenho 2 crianças para cuidar! Criaco ainda não está aqui e o trem está saindo. O que faço? Explicou para ele direitinho, não explicou? Senão, é capaz de ele pegar o trem errado, hein? Estão tranquilos, estão sentados, sim. Posso vê-los, estão perto um do outro. Eu os vejo. Não sei. Hoje é quinta-feira, não é? Tem aula hoje à noite, não? Ah, ele chegou, chegou! Está tudo bem. Obrigado. Criaco, você é demais! -Eu havia esquecido meu livro. -Ah, esqueceu seu livro… Assim, posso estudar no trem. Já tinha tudo sob controle. Por que está mudando a farda? Regulamento! As crianças têm medo de farda, Melhor você se trocar, e mude a cara também, se puder! Por que não os demos a uma Assistente Social? Como posso saber? Quando ninguém mais quer um serviço eles o entregam aos carabineiros. Qual a idade da menina? 11 anos? Sim, ela tem 11. Há 2 anos, ela se prostitui! O perfume é pelo regulamento, também? -Devo lhe pedir um favor. -Bem? Você é meu amigo? Colega. Eu tenho outra coisa a fazer. É urgente. As crianças vão lhes ser confiadas, em Civitavecchia, -Eu desço em Bolonha. -Você está louco. Preste atenção, amanhã de manhã, quando chegar em Civitavecchia você dá uma ligada para o número que lhe dei. Então, não o perca. Se não me encontrar naquele número, avise quando vai chegar e nos encontraremos aqui na estação, perto do monumento! Qual monumento? -Aquele da bomba! -Você tem certeza que… Fique tranquilo! Não vai acontecer nada. Vá para dentro, descanse, tenha uma boa noite de sono! E tire a farda, Criaco! Tire a farda! Você é um amigo e eu agradeço. Boa viagem! Tchau! Trouxe sanduíches para vocês. Quem tem fome? O que tem neles? Salame e queijo. Não gosto. Devia ter trazido uma garrafa de água. Onde está o outro policial? Vocês brigaram? Ele não é um policial. É um carabineiro. Dá no mesmo. Não, não dá no mesmo. Ali você carrega o revólver? Mas o que interessa? Tente dormir, que é melhor. Já chegamos? Não dá para ver? Estou com fome. Vamos comer. Quero um desses com creme, um café com leite e uma coca cola. Você quer alguma coisa? Ei, estou falando com você. Aonde vai? Aonde pensa que está indo? Mas, o que se passa com seu irmão? Não come desde ontem. Ele vive de ar. Por que não lhe pergunta se ele quer alguma coisa? 1000 liras. Eu gostaria de um café com leite, um croissant, uma coca e para mim, um café e um sanduíche. Temos que ir a esta Instituição. É longe ou posso caminhar até lá? Comprou isso? E com que dinheiro? Mamãe disse que eu ficaria com o dinheiro. Pois você é tão bobo. E doente. Oh, parem com isso! O que pensam estar fazendo? Você, sente-se aqui. Qual o problema com vocês? Comigo, você vai ter que se comportar, entendeu? O que foi agora? Por que está chorando? Ele machucou meu olho. Deixe-me ver. Mas você é estúpido? Não foi nada. No Instituto, eles vão nos colocar no mesmo quarto? Como posso saber? Fique calma, não foi nada. Ele é capaz de me matar! Que matar, que nada! Vocês têm que se comportar, pois devo entregá-los em segurança. Vocês são parentes? Sou um carabineiro. Eu os escolto. Por que não está usando a farda? Vamos fazer excursões? Entrem, crianças, esperem aí. Você, venha comigo. Trouxe as crianças e os documentos, posso ir embora, não? Não é tão simples. Venha, hein? Tem o mesmo cheiro do hospital. Lembra-se de quando a mamãe foi tirar o apêndice? Lembra-se? Está preparado para aceitar a responsabilidade? Bem, eu não! Não há sequer um certificado médico. Não posso colocar a menina com as outras Sei porque estou aqui há muito tempo. A menina precisa de cuidado especial, alguém para acompanhá-la. Não sei quem é o responsável pelo erro, não fui eu, pode acreditar. O que faz aqui? Espere com sua irmã. Façamos uma coisa, vou fazer uma ligação e resolver isto. Aqui as crianças se sentiriam deslocadas. Por este documento, são sicilianos… Uma coisa é certa, aqui não podem ficar para o bem de todos e também o seu. A vida deve ser vivida como um presente. Acompanharam? Para descobrir e realizar. Ponto. Deixar-se ir vírgula. Vivendo cada dia… um projeto. Vírgula. Eu vi um peixinho, muito resfriado doente, na água poluída mas não havia lugar no hospital dos peixes. Asfalto e cimento! Livrem-se disso! Você é um garoto ou uma garota? Uma garota! Onde está seu irmão? Não sou sua guardiã. O que está fazendo? Estou cansada daqui. Quando vão me dar o quarto? Preciso me lavar. Eles o estão preparando. Ficarei sozinha? Certo, eu lhes disse. Também estou com fome. Logo vão levá-la para a cafeteria… mas eu tenho que ir embora. Está bem. Então vá. Talvez eu retorne para ver se vocês estão bem. Então, tchau, hein? Não deixe que a vejam fazendo essa coisa. Não vão ficar com eles, entendeu? O que quer dizer? As crianças. Dizem que falta um certificado médico. Não, é uma desculpa, pois não querem a menina. Tenho que levá-los para outro lugar. Como o que muda? Se estivesse aqui, poderia ligar para o Comandante. Eu não sei o que fazer. Estou numa cabine em Civitavecchia. Nem sei onde vou dormir. Sim, com o dinheiro que tenho, imagine. Repare… não, não, escute. De Bolonha você não pode fazer nada. Pegue um trem e amanhã de manhã estará aqui. Entenda que se algo ocorrer, você estará mais fodido do que eu. Está bem. Faça a porra que quiser. Sabe o que aprendemos aqui? Já viu a freira? Uma bitolada. Tome, coloque em seu bolso. Ninguém está vendo. Está bem, eu fico com ele. Aonde estão nos levando? Quem liga? Contanto que saiamos daqui. Por que não nos querem? Deve ser por mim. Não deveríamos estar aqui, aqui é para os órfãos. -Estão aqui. -Obrigado. E então, estão prontos? Vamos! Entendeu? Temos que ir embora. Não deram um quarto para mim colocaram-me com uma freira, que roncava. Não dormi a noite inteira. Nem eu dormi. -Aquela é a Basílica de São Pedro? Ignorante! Aquela não é de São Pedro! É muito maior, nunca viu na TV? Vamos andando. Vamos ter que pegar outro trem? E aonde vamos? Tenho que levá-los à Sicília. Ouviu? Para Sicília. Nós nascemos em Sicília. Por que não leva minha bagagem? Está cansada? Esperem aqui. Vou comprar uma coisa, fiquem de olho na bagagem, porque aqui… Qual a distância da estação daqui? -Qual estação? -A estação de trem. A estação principal? É logo ali, a dois passos. Bem, dê-me 2 laranjadas e 2 sanduíches. Vejamos o que importa agora. Última partida e alguém vai ganhar. Bravo, bravo! Eu disse que era esta… Vamos ver todas! Eis o ganhador. Quem vai tentar a sorte? Última rodada e paramos. É melhor você comer algo. O que isso o interessa? Você tem dinheiro para queimar? Eles deveriam estar presos. Por quê? O que estão fazendo de errado? São piores que ladrões! Delinquentes… Raça ruim! Você não entende nada! Mas você entende tudo! Vamos, mexam-se! Vamos, mais rápido! Andem! Espere, vou ajudá-la! Vamos andando! Não podemos perder o trem. Rápido! Ainda não comprei as passagens! Tudo acontece comigo! Vamos! O que há? Espere! Espere um minuto! O que foi? Não está bem? O que acontece com seu irmão? Quer vomitar? Está com dor de estômago? Não pode respirar? Levante-se! -Dê-lhe isto que passará. -O que faço com isto? Ele está doente? Vamos, respire, respire. Isso! Força! Agora pegamos o trem, partimos e tudo ficará bem. O trem lhe faz mal. Ele deve descansar. Oh, caralho! O que eu faço agora? E quem é você? Rosetta Scovella! Fomos trazidos ao Instituto. O carabineiro está ali e meu irmão está dormindo. Ei, o que está fazendo aí? É minha cama, você sabe. Fique. Fique! Está passando mal? O que você tem? Asma. O quê? Asma. Não pode respirar? E o trouxeram aqui? Aqui é melhor não respirar! Sou torcedor da Inter. Da Inter? Agora sei porque está mal. Está tudo bem? Tudo bem, tudo bem! O que essas crianças andaram fazendo? Explicarei mais tarde. Hoje à noite, quero dormir em minha própria cama. Simpático! Minha presença o perturba? Na minha casa, você sempre manda. Tive sorte em encontrá-lo… Onde eu iria, com esses dois? O que vai fazer, agora? Como vou saber? Eles precisam de uma Assistente Social, não de mim. É um trabalho feminino. Eu lavaria minhas mãos, ligue para o comandante, jogue a batata quente para ele! Tenho minhas mãos atadas. E aí, gosta? Nada mau, hein? Você não tem um rádio? Ficou em casa. -Você gosta de cantar? -Sim. -Gosta de Prince? -Não. E Ramazzotti? E Vasco Rossi? Gosta de Vasco Rossi? Respire suavemente, não faça ruído… Você adormece à noite E acorda com o sol… Mas o que eu gosto mais é de Nino D’Angelo. Mãe do céu! Nino D’Angelo! Essas fitas são suas? Não quer me dar uma? Venha, venha escolher. Venha! Não perca tempo! Caminhe, vamos! Tanta pressa e agora temos que esperar. Aqui tem sanduíche, laranjada e biscoito. Quer comer? Vou deixá-los aqui… -Você não come nada! -Eu vou ao banheiro. Fique aí. Vá depois ao banheiro. Hoje, fiquei com medo por você… Sabe por que fica doente? Porque não come nada. Precisa comer ou sempre ficará doente. Mas se comer, vai crescer alto e forte… E essas coisas não acontecerão mais. E se os caras grande o chatearem você lhes dá um soco e quebra-lhes o queixo. Ah, sua irmã. Espere aí! -Rosetta. -Ocupado! Vá logo! Pode ler o que está escrito aqui? Ainda não acabou? Vamos, vamos logo. -Quero escovar os dentes… -Pode fazê-lo no trem. O trem balança muito. O que está olhando? Este é o banheiro das mulheres e você não pode ficar. Se eles o virem… Se me virem, o quê? Vamos, escove os dentes. Viu como eu tenho os dentes alinhados? Antes eu tinha um torto, mas mamãe me comprou um aparelho. Custou mais de 1 milhão de liras! Agora todos que me veem, sabe o que dizem? Que linda boca você tem! Quem lhe diz coisas assim? Eu lhe disse? Se ao invés de pensar nessas besteiras, sua mãe tivesse pensado em seu bem, você agora não estaria aqui! Aonde vai? A sala de espera é do outro lado. Deixe-me em paz! Quem você pensa que é? Ouça! Deixe-me em paz! Pare com isso! De volta à sala de espera, buscar seu irmão e então pegar o trem. Não coloque as mãos em mim! Acorde! O trem chegou. Está mais calma, agora? Quando chegarmos ao Instituto, vou lhes dizer o que me fez. O que eu fiz? Eu sei. O que você sabe? Eu digo que você me tocou! Veja com quem brinca. Tente ser boa, é melhor para você, entendeu? Dê-me um tapa! Quanto mais sinais, pior para você. Tenho sede. Você comprou água? E onde está? Acabou-se. Os biscoitos também acabaram? Não sei. Se há, estão na mala. -Posso pegá-los? -Sim. Por que não os pega? Eu disse que podia. Quanto tempo vai demorar para chegarmos? 4 ou 5 horas. Também teremos que mudar de trem. Quando terminar a viagem, vai voltar para Milão? Que viagem fizemos com que enfrentasse. E tudo por nada. Eles não me quiseram no primeiro Instituto e não vão me querer aqui tampouco. Não me querem em lugar algum. O restaurante está fechado. Devem ir. É uma cerimônia. Rafaele, não me reconhece mais? Foi você quem cresceu, não eu. Tio António! -Onde está sua mãe? -Está lá! -E seu uniforme? -Está aqui. E você volta assim… sem avisar! Hoje é um dia de comunhão. Topógrafo Papaleo, este é meu irmão! Você fez a primeira comunhão? Estudou o catecismo? Quem a criou? Deus nos criou. Quem é Deus? Deus é um ser perfeito, criador e senhor do céu e da terra. Mas a oração do Anjo da Guarda você não sabe. Você não fez sua primeira comunhão ainda. Quando chegarmos nos Instituto, eu lhes direi ou você irá para o inferno. Viu como é grande? Agora podemos servir 300 pessoas casamentos, comunhões, batizados. Mas de onde são essas crianças? São filhos de algum colega? Quase um colega. São filhos do meu sargento. Saúde minha irmã. -Quanto anos eles têm? -11 e 9. Acompanhem-me até lá em cima e refresquem-se um pouco, hein? -Já estiveram na Calábria antes? -Não, é a primeira vez. Estou levando-os de Milão à Sicília, que é onde moram. Estiveram visitando o pai. Desculpem-me por trazê-los pela cozinha, mas é a única passagem. Como podem ver, é tudo novo. Meu irmão! Ele é carabineiro em Milão! -Eu não o via há 2 anos! -Bom dia, senhora! Carmelo, espere por mim. Temos que conversar. Desculpem pela bagunça a casa não está terminada. Nunca trago ninguém aqui em cima. Estou com vergonha. Não sou um estranho. Se você tivesse me avisado, teria me organizado, pelo menos pelas crianças. O que eles vão pensar? Agora a menina dirá ao seu papai o jeito que a recebemos? O dinheiro que tínhamos, aplicamos no restaurante, e olhe aqui, estamos acampados; como os albaneses, ou pior ainda. Bem, as coisas são assim. Mas transformarei isto no lar que quero. E depois aumentamos a laje. Assim, quando se casar, terá onde morar. Esperem um minuto, que vou lhes dar toalhas. Onde as coloquei? Eu até já comprei os móveis, dei uma entrada e quando terminar de pagar, eles os entregarão. Mas onde coloquei as toalhas? Talvez aqui… Menos mal que teve que acompanhar os filhos do sargento, assim pudemos vê-lo. Hoje à noite você ficar aqui, certo? As crianças podem dormir com o topógrafo Papaleo Ele construiu uma vila aqui perto, se você a visse… Você pode ir para a tia Concetta. Sempre me pergunta sobre você! E a vovó? Como está? Mas o que faz, aos 80 anos? Deixa todo mundo louco. Sabe qual foi a última dela? Que lhe roubamos o dinheiro da pensão. Quando ficam assim, seria melhor que Deus os levassem. Ah, as toalhas. Finalmente podem se refrescar, hein? Aqui é o banheiro. Vejam se conseguem usá-lo. Ao menos, está limpo. Deveria ter me avisado! Não precisa se preocupar. Eles são de casa! Se precisar de algo, chame. Por que disse uma mentira? Mentira? Que sou filha de sargento. Os sargentos são importantes. Como faço aqui? Dá para ver tudo. Não se preocupe. Vou sair e fecho a porta. Tchau. Que está fazendo? Tomando um ar? Descansando? Fizemos bem, em vir para cá, não? Vamos nos lavar, comer qualquer coisa. Você quase não tem fome, hein? Eu quase, quase construí minha casa aqui. Viu como é bonito o mar e as montanhas. Logo ali é de onde vim. Mas não ficou ninguém todos emigraram ou construíram casas aqui. Quando eu tinha sua idade, costumava vir aqui a pé, para nadar. Sabe nadar? Ah, ela está aí… Vou descer. Venha mais tarde, vamos comer qualquer coisa, hein? Vovó… Eu não o reconheci. Como vai? Estão tão cansada, tão cansada. Está mais magro. Como está? Assim, cansada! Por que? O que está acontecendo? Estou sempre tão cansada… Que cara é essa? Você tem que comer. Eu como! Eu como! Há muito tráfego aqui mas ainda planta as coisas, margaridas… Minhas flores, sim… E o que você faz? Diga-me, António. Nada, eu sou um militar de farda, sempre vestido de preto. Levo minha vida, sou honesto, como me ensinou a sê-lo. Muito bem, muito bem! É o melhor jeito. Sempre trabalhando, certo? Sempre. Eu gosto de trabalhar. Juntem-se um pouco. Bem, um pouco mais perto. Crianças, sorriam! Perfeito! Obrigado. Como é que nunca o tinha visto? Estou em Milão e só venho aqui duas vezes ao ano. Antes, estive em Roma por um tempo. Posso ir me sentar na mesa das crianças? Claro, vá, divirta-se um pouco. Brinque com elas. Como as crianças são bem comportadas. Você é muito jovem, mas seria um bom pai. São seus filhos? Claro, e tenho mais 4 em Milão. Brinque, brinque com essas coisas. Está na hora de se casar mas não parece que não se interessa por garotas. Como você sabe? Qualquer dia lhe faço uma surpresa… Vai ver mora com uma divorciada e as crianças são dela. Pode ser… Por que os vigia tanto? Tem medo que fujam? -Me faz uma trança? -Sim, vamos lá. Passou de ano? Sim, com notas altas! De onde vocês vem? De Roma, visitei a São Pedro e pude ver o Papa. Aquela menina parece que a conheço. Coma. Coma. Um médico da região, não digo o nome, pois é capaz de prendê-lo tem conseguido pensões por invalidez para metade da cidade. Ele ajudou a tantas pessoas! E os comunistas tomaram as ruas, gritando que eram coisas ilegais! Por que a fome é legal? A lei precisa ser respeitada. A lei… Com tudo o que está acontecendo nos partidos políticos? Nossa Senhora, sempre com essa política! Estou saindo. Além do mais, seus colegas passam por aqui, dia sim, dia não, para embargar a obra. Construção ilegal. Mas eu pergunto: se você tem uma terra e quer construir uma casa Construir sem permissão é ilegal. Mas o que está falando? Se fosse pela lei, não poderíamos construir aqui! -Felizmente, alguém nos ajudou. -Certas coisas, prefiro ignorar. Mas vou lhe dizer assim mesmo. Claro que ele sabe… É que quando alguém trabalha em algo, vê as coisas de modo diferente. O certo é que quando alguém parte se esquece das coisas. E esse é meu neto. E aqui é a velha casa, onde eu morava e aqui é Antonio, quando era pequenino. Tinha 5 anos. Essa é a linha da vida, essa a linha da sorte. Essa, a do mau olhado. Essa é a da inteligência essa é do amor. Não, você fica aqui… Então, esteve visitando seu pai em Milão? Seu pai trabalha em Milão? E onde você mora? Na cidade, com mamãe. -Então, seus pais são separados? -Não. E o que sua mãe faz? Ela é professora. Quem lhe disse para falar essa mentira? Sua mãe está na prisão… Eis de onde a conheço! Está no jornal. O que está acontecendo? Aonde vai? Volte aqui! Ela é uma idiota. Não ligue para o que fala. Essa é minha casa, eu mando aqui! Farei com que se desculpe. Você estava se divertindo, com seus amigos… Agora voltaremos e mostraremos que somos mais fortes. Não aconteceu nada. Ela é tão tacanha que não ligamos para ela. Vamos embora. Leve-nos daqui. Leve-nos daqui. Quando chegaremos? Ah, você fala? Agora tem voz? Quando chegaremos? Quando for a hora. Você deixa minha irmã levá-lo no bico. Quando ela quer, se põe a chorar e consegue tudo. Melhor ficar quieto, hein? Por que você nunca chora? Por que deveria chorar? Não fiz nada. Nem Rosetta. Por que se intromete? Vocês são só crianças. Seu pai, onde está? Bravo! Faz filhos e desaparece. Você o conheceu? Morava conosco, quando eu era pequenino, depois, desapareceu. Quando eu tiver 15 anos, vou encontrá-lo e faremos uma viagem juntos. E sua irmã? Não dou a mínima. O que se passa com você? Você tem que amar! Precisamos de você para cuidar dela, se não, quem o fará? Vamos, entrem. Quer que eu o chame amanhã? Não, está tudo bem. Obrigado. Fiquem à vontade, estão dormindo em pé. Aqui a água para a noite. Você sempre tem sede. Abram a janela um pouco, para circular o ar. Dormirei no quarto ao lado. Boa noite. Belo lugar, hein? Abra a vidraça. Por que não vai para a cama? Não se preocupe, não fugirei. Os do Instituto sabem? Sabem o quê? Eles leram o jornal? Acho que não… Meu irmão viu? Mas como? Eu o rasguei. Onde está o cara agora? Na cadeia? Claro que está na prisão. Quem era ele? Um amigo de sua mãe? Ele sempre dizia que eu era suja. Mas não é verdade. Eu me lavo todos os dias. Mas ele queria me lavar. Outra vez, à força. Chega! Não precisa se preocupar mais. Nunca mais o verá, prometo. E mamãe? O que farão com ela? Ela vai ser processada, talvez a deixem presa um pouco, depois a deixam ir. Sempre sonho que ela morre. Por que não me deixa escapar? O que você está dizendo? Você finge dormir, e eu vou me embora. Para onde iria? Quem sabe? A qualquer lugar. Ficarei melhor sozinha. Mas era só o que me faltava! Depois, o que faço? Você é um carabineiro, nada vai lhe acontecer. Vá descansar. É o melhor. Partiremos amanhã de manhã. Estou com sede. O que quer beber? Uma laranjada? Uma limonada? Um refrigerante? Quero um copo de água… e você? Batata frita? Batata frita! Ela escapa sempre, chame-a de volta. Leve isto… Eu me encontrarei com você. Paramos por 10 minutos. Ande, vamos! Dê-me algumas batatinhas. Onde ela vai? Deixe-a quieta. Ontem à noite, ela não dormiu. Eu tampouco. Por quê? Não se sentia bem? Ela não parou de chorar. O ar é bom aqui. O ar marítimo é bom para a saúde. Respire. Dê uma respirada profunda! O Instituto, aonde eu o levo, é perto do mar este verão você vai se divertir. Vai nadar muito. Você está enganado. O que disse? Não sei nadar. Vamos! Bata os pés. É isto! Está frio! Quer nadar? Vamos! Quer um mergulho? Mesmo que não saiba nadar? Pronto? Vamos galopar. Estou com fome! Então, há um carabineiro que está num hotel, olha sempre uma varanda, passa 1 minuto, passa 1 hora, passa o dia inteiro Em um certo ponto, um homem lhe perguntou: “Desculpe-me, mas o que procura na frente do hotel?” “O que está fazendo?” pergunta o recepcionista. E o carabineiro sério: “O meu sargento disse: guarde um quarto no Grande Hotel.” Entendeu? “Guardar” um quarto… “Guarde” um quarto no Grande Hotel… Não entendeu… Então, ouça esta, sempre é o mesmo carabineiro que agora vai ao banco depositar o salário. Ele vai até o atende e diz: “quero fazer um depósito.” O atendente olha para ele e diz: “Está bem, faça o comprovante de entrega.” E o carabineiro: “Bom dia quero me entregar a você” Boa, né? Mas o que é comprovante de entrega? Não sabe? Então, por que está rindo? Espere… Rosetta, venha! Vamos comer algo. O que está fazendo? Eu quero costeleta. Costeleta. Aqui se come peixe! -Me dá um pouco de vinho? -Não, não. Você é pequena. Só um pouco, misturado com água. Só um pouco. Você senta-se à mesa com essas mãos? Veja! Não, por favor, não. -Desculpe-me! Perdoe-me. -Obrigado. São americanas? Não as ouviu falando? São francesas. Eu sei uma coisa em francês. -O quê? -Sim, eu sou Catherine Deneuve. Vá! Vá lavar as mãos. Eu também sei uma piada. Ah, é? Sabe por que a vaca não entra em avião? Vá, adivinhe. Espere… Não sei… Porque ela tem medo do vácuo. Isso é bobo. Não, é jogo de palavras. Ei, rapazinho! Eu o fiz rir, hein? Quando vão trazer o peixe? Quem está pagando? Eu convidei, eu pago, certo? Do seu bolso, ou vai ser reembolsado? Por que se preocupa? Eu pago. Se eu o tivesse conhecido antes em Milão, o levaria para um lugar legal. Onde é? Perto de casa, chama-se Burgue. Burgue? E o que eles fazem? Batatas fritas e ketchup? Você conhece. Já esteve lá? Sim, mas um dia iremos juntos. Jura? Não entre na água, logo após ter comido! António, pode me dar seu endereço? Vai me mandar um cartão postal? Dê-me agora. Não, você ainda não pode ler. Dê-me o endereço. Qual a escola se vai, para ser carabineiro? A escola é bom, certo? Mas é preciso um pouco de sorte, também. Porque eles não aceitam qualquer um. Eles me aceitariam? Você é muito novo. Primeiro, precisa crescer e adquirir músculos e depois, por que quer ser carabineiro? Oi, como você se chama? Ele é seu pai? Impossível, ele é muito jovem. Em seu carro? Sim, logo ali. A que horas? Quatro horas. Eu queria ser loira. Não sou loira e eu queria ter cabelo preto, como o seu. Quando eu crescer, quero ser cabeleireira. Eu, grande, fazer cabelo. Arrumei tudo. Ele nos levará de carro. De acordo com a tradição, Noto foi fundado pelos ciganos. Ei, o que está fazendo? Cuidado para não cair. Essa igreja foi construída depois do terremoto. Viu como é linda? É “Marroca”. Vou ver outras coisas. De qual gosta mais? Da loira? Ambas são bonitas. Se tivesse que escolher? Francamente! Elas vão embora hoje à noite e nunca mais as veremos. Pode pegar o endereço. Para quê? Elas moram longe, em Paris. Quer nosso endereço? Claro! Aí vou encontrá-lo. E vai até Milão? Quem sabe? Eles podem me transferir. Quase, quase, vim trabalhar aqui. Aí seríamos vizinhos. E se me transferirem para outra Instituição? Aí eu o pego sob custódia, não nos largamos mais. Quantos anos tenho que ficar no Instituto? Não sei. Até eu ter 15? Talvez. Aos quinze anos eu tento descobrir onde você está. Aperte o botão da direita. Vamos! Aperte o botão. Vamos, aperte o botão! O Ás ganha! A Dama ganha! Quem ganha de mim? Esta perde. Quem ganha de mim? A que está no meio. Você ganhou. Que jogo é esse? Deve encontrar, encontrar esta. Essa e essa não. Aí você diz: esta! Onde ele aprendeu isso? O que ela disse? Pode jogar, sim. Aposte! Fique um pouco mais… Pare, ladrão! Fique longe de mim! O que quer de mim? Eu te mato! Em pé, em pé! Guarde sua faca! Afaste-se, Luciano! Abaixe a faca. Deu-se mal, desta vez, hein? Pare! Antonio foi ótimo, hein? Quando ele puxou a faca, ele disse assim: Alto! Carabineiro! Está tremendo. Está com frio? Medo? Tenho medo também. Sempre tenho medo, quando entro numa delegacia, até para meu passaporte. Não entendo. A Sicília é linda, mas está caindo aos pedaços. Seu porco! Você se ferrou sozinho! Está fodido! Saia daqui! Vá para baixo! Está tudo bem? Sabe, há algo mais. O carabineiro deveria ter levado as crianças ao Instituto, mas não levou. Não entendi tudo o que disseram. É algo sobre prostituição infantil. A mãe prostituía a menina. Pode acreditar numa coisa dessas? E ela só tem 11 anos. É atroz. Gosta de meus óculos. Tome. Fique com eles, como presente. Não, guarde-os… O que disseram? Prostituta… Prostituta… Gosta de ser carabineiro? Sim, é um trabalho seguro. É melhor do que muitos outros trabalhos que existem por aí. Além do mais, onde encontrar outros trabalhos? Depois, é um trabalho útil. E você quer seguir carreira? Voltei para a escola, para tirar o diploma. Esqueça! Com sua cabeça vai ser difícil. Sabe o que vai lhe custar o que você fez? Como custar? Eu prendi um ladrão armado e o imobilizei, sem feri-lo. Quem está falando de ladrão? Estou falando das crianças! Sequestro de pessoas. Você está brincando? Dê-me seu cartão. Sabe o que ele está falando ao policial? Que quer ficar comigo. O menino estava doente sofre de asma. Não podia viajar. Isso foi há 3 dias. E ontem e hoje, o que fez? Onde dormiu? Levei-os para a casa de minha irmã. Sim, para eles comerem alguma coisa e se lavar. Perguntei onde você dormiu. Fiquei hospedado num albergue. Vocês dormiram num só quarto? A garota também? Não, o que está pensando? Coloquei-os em um quarto sozinhos e dormi em outro lugar. Mas não dormi a noite inteira. E hoje fizeram turismo. A menina estava mal. A menina também? Você não devia entrar no exército! Devia entrar na Cruz Vermelha. Em suma, você fez de seu jeito. Eu pensei que Você não tem que pensar, você tem que obedecer ordens e as ordens estão aqui, escritas! Claras e cristalinas! E ainda há o problema de seu colega desertor. Devo avisar seus superiores. Por que demorou tanto? O que eles disseram? Aonde vamos agora? Para a Instituição. Vai nos levar agora? E quando mais? É tarde, talvez esteja fechado. Talvez não nos aceitem. Vocês vão entrar… Não está com sono? Por que não dorme? O que eles lhe disseram? A polícia… Nada que o interesse. Vamos parar por 10 minutos. Durma. Logo chegaremos.

Categories: Legendas para Filmes | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

“Archer” The Wind Cries Mary 2013 Romanian

movie image

Download subtitles of “Archer” The Wind Cries Mary 2013 Romanian

Articolul șase. Dar n-am terminat cu articolul cinci! E clar că am terminat, de vreme ce am spus “articolul șase”. Unde naiba ne vom mai lua prânzul dacă închizi sala de relaxare? Pe unde vreți, atâta vreme ce nu o faceți la Le Cirque, Lutece, La Elaine, 21, Ceainăria rusească ori la Palmierul. De parcă ne-am permite noi în locuri de-alea. Mai bine. Vă scapă de rușinea de a vă dojeni eu mai apoi. – Malory… – Și, gura… Mă va scuti de Dumnezeu știe câți bani pe deratizare. Camera aia de relaxare e dezgustătoare! Nici porcii n-ar intra nici morți acolo! – Ba ar intra… – Au, Porcușorul Doi… Iar tu, “Domnul Te rezolv eu cu problema furnicilor”! În primul rând, sunt “Domnul Doctor Te rezolv eu cu problema furnicilor”! Iar în al doilea, poftim rambursarea. Chiar credeam că va merge. Ce urmăreai, forță de furnică proporțională cu mărimea umană? – Mai taci. – Tăceți toți, fiindcă… Articolul șase! Vorbiți azi cu Pam, fiindcă într-un fel aparent imposibil de prea curând, e din nou vremea pentru… evaluarea colegială. – Nuuu…! – Daaa…! – Cum să nu le detești? Știu și eu, poate sunt singura preocupată de un mediu de lucru cald și eficient… – Poate că ești penibilă. – Poate-ți închizi tocul tău de sculă. Deci veniți la mine după ce vă împart în perechi. – Mă rog, mai puțin dra Archer. – Stai, tu de ce ești scutită? Păi aș face-o și eu… Dacă aș avea vreun coleg în toată clădirea asta. Articolul șapte. Vi-l mai amintiți pe Lucas Troy… – Ce bulangiu… – Ce tot spuneți? Luke e total! Agent de nota 10, camarad de nădejde, Frate, ne rupeam pe când ne antrenam împreună! Așa cum și-a rupt contractul cu ISIS! Eu îl pregătesc vreme de un an, iar în clipa în care e ceva de capul lui, se duce să lucreze pentru ODIN? – Zise ea, ultra-simplificând totul! – Cum? Felicitări deci tuturor noilor noștri agenți, dar mai cu seamă recrutului cu cel mai ridicat punctaj, Lucas Troy! – Bravo, Luke! – Plec să lucrez pentru ODIN. – Dar tot total era. Și cel mai bun… – Singurul… Gura! Cel mai bun prieten, mamă, și de-aia îl urai tu, fiindcă erai geloasă pe relația noastră. – Deci voi chiar erați într-o relație… – Ce? Nu, nu într-una gen Ray! – Adică…? – Homosexuală, Ray. Atât… atât de evident. Ceea ce nu-i evident, mamă, e cum de apare prietenul meu cel mai bun, totalul Luke Troy, pe agenda ta de două parale! Da, ia să vedem… A! E mort. – E… ce? – Mort! Iisuse, scoate-ți chestia gay secretă pentru Lucas Troy din urechi. Traducerea: Reef Sezonul 4, episodul 2 “Vântul tânguiește Mary” (piesă de Jimi Hendrix) Asta-i nebunie, cum să fie Luke… – Gay? – “Mort”, Lana. Iar micile tale insinuări sau ce-or fi gay nu merită nici măcar… Una cu mâna pe la spate? Au! Iisuse! Parc-am fi iar la petrecerea de ziua mea. Mai știi? – Nu! – A, da, fiindcă n-ai fost invitată. Mamă, spune-mi exact cum s-a întâmplat! Pentru a ademeni un traficant de arme de pe piața neagră, Troy poza drept specialist în fizică nucleară ce furase suficient uraniu pentru o bombă radiologică. Tipic Luca-năluca! “Auzi, fraiere, iată-ți falsa pocnitoare de uraniu”, cătușe, aruncă microfonul. Da, ăsta era planul, dar cumva, grație idioțeniei ODIN, presupun, Troy a plecat cu uraniu adevărat. Și mai tipic! Era clar că băieții cei răi aduceau un detector de particule! Și zece milioane de dolari în bonuri la purtător. Iar când fumul s-a risipit, patru agenți ODIN erau morți iar uraniul, băieții răi și banii dispăruseră cu toții. – La fel și Troy. – Asta nu dovedește nimic. Pentru… Archer, dacă umblă ca rața, măcăie ca rața și își ucide câțiva tovarăși-rățuște… Atunci poate că rața știa că exista un ciripitor! V-ați gândit cumva la asta? Că poate exista o vulpe în coteț? Un lup în blană de oaie? Ori vreun alt animal înșelător? Nu vom ști niciodată. Avionul cu care fugise s-a prăbușit în Vermont. Ce? Nu, precis și-a înscenat propria moarte ca să deconspire ciripitorul! Nu există niciun ciripitor! Și cum să și-o însceneze? Sun la dl dr. Cooper! Dl dr. D.B. Cooper! Lana, evident că s-a catapultat și… A aterizat frumos, a îngropat parașuta, a alergat 15 km până la locul prăbușirii și s-a înhămat singur în sfărâmăturile încă în flăcări? – Ăla… ăla ar putea fi oricine. – Mda, oricine cu fișa lui dentară. – Ce? – Da, Sterling, îmi pare… De fapt nu-mi pare rău. Era un trădător și un hoț, așa că mă bucur că e mort. Dacă e! Fiindcă tot timpul ești irațional de geloasă pe prietenii mei! Dacă mă scuzi, mamă, am de mers și de curățat numele unui erou american. Pare cumva… puțin prea duios în privința lui Troy? – Da, iar tu știi că era gay, nu? – Ca o mandarină. În blugi scurți. – Dar credeam că Troy era deja mort. – Fiindcă așa vrea el să credeți! Dar am o listă cu toate numele lui de cod, deci vezi dacă vreunul din alea a folosit vreun pașaport! – Sau o carte de credit! – Da, gen troc-brut punct net. Lana, îl chem pe Kenny Loggins să vină aici să cânte o serie acustică în timp ce-ți plesnesc mințile-n cap. Ray, zi că nu. Luke Troy, da sau ba, cel mai gay tip posibil. Ce-i, gagiu’, era doar vârful! Sportiv netrebnic/turmaș neghiob poate, dar categoric nu gay. – Ce? – Bum! Scuze. Ce-i? Ce? Știam eu! Unde-i? Și de ce nu lăsăm ușa terasei deschisă, Woodhouse? Exact, că-i un blestemat de lemurian! Ray, sună-mă când dai de o pistă! Eu voi fi undeva în sau pe casă, trăgând cu tranchilizante în cel mai de rahat animal de companie din lume. I-am zis de când l-a cumpărat. Îți spun că evaluările astea-s obligatorii. Și de vreme ce-ți sunt superior… Stai să verific lista asta imaginară cu oameni cărora le dau socoteală… – Ce draci îi asta? – Această mustață pe penis e Rodney. Și cum e un singur nume pe lista asta, trebuie că tu ești Dra Archer. Iscusit deghizată într-un bărbat gras. – El e noul ce-o fi, bibliotecar de arme. – Dispecer de arsenal. “Ura”, de unde-a apărut cușca? Doar o mică nebunie de-ale copilașilor, pe nume “control de inventar”? Dra Archer e supărată că tot dispar o droaie de arme și chestii… Și dați-mi de știre dacă vă-nteresează vreo cinci chile de furnici iradiate. În fine. Vreau să-mi exersez tempoul de tragere, așa că fuguța în cotețul ăla în care ești tu atotputernic și adu-mi o mie de cartușe de 9 mm. Absolut. Completează numai aceste formulare de cerere în triplu exemplar. – Ce? Pentru câteva gloanțe amărâte? – Una, că-s gloanțe excelente… Și tu stai acolo, pe ceea ce presupun că sunt branțuri de 5 cm și-mi spui că Archer a completat formulare idioate doar pentru o armă cu tranchilizante? – Nu spun asta. – Atunci? Le-a completat pentru a scoate două HK MP5-uri, două mii de cartușe corespunzătoare, 20 de grenade defensive… – Ia stai așa… – Da, lemurianul ăla e ciuruit. Rații de supraviețuire pentru 40 de zile, două binocluri cu infraroșii, două hanorace cu glugă căptușite pe camuflaj arctic și… – Două perechi de șoșoni pe rachete. – Puiul de cățea! – Telefonul era de la… – Luke! Gagiu’, știu că ți-ai înscenat moartea fiindcă ți s-a înscenat furtul de uraniu! Gagiu’, ce ușurare, mă-ngrijorasem că te-au întors împotriva mea. Tu glumești? Gagiu’, frați înainte de… Amenințarea la siguranța națională. Archer, ești sigur că te ține asta? Fiindcă asta… se-afundă adânc. – Gagiu’, îmi place adânc. – Zise mă-ta! Tipic ție! Așa, GPS-ul zice că ajung acolo în patru ore. Nu-ți face griji, Luke… Vin pentru tine. – Ce-a fost aia? – Grijă la formulare. Bună! Popo! Ia stai… Doamne, să-mi trag! Nu, au pileală prin Vermont. Este? Da, chiar le trebuiește, că acolo îi tare nașpa. Cyril, nu acum. Ce putere are semnalul mobilului lui Archer? Năzdrăvănia zice că-i la 30 de minute în față. Iar eu ziceam că o puteam face până acum. Iar eu ziceam că urmărirea unui agent renegat periculos nu-i momentul potrivit pentru evaluarea colegilor! O puteam face de zece ori până acum. Doamne arde-o, bine, evaluează-mă naibii odată! Secțiunea întâi: Dinamica în echipă. Întrebarea unu: “Cooperează angajatul…” Da, la astea: “Categoric nu”. – Băi… – Papă-lapte! – Gura, s-a dus rău pe gât. – Zise… Da, aici nu se potrivește. – Bine, zi: “Mersi că ai venit”. – Nu! Nu, pe bune, dacă află careva că te-am ajutat, voi fi renegat. – Știu. Știu, gagiu’. Îți mulțumesc. – Pentru…? – Nu. – Doamne, ce sculă de om. – Zise mă-ta! – Fir-ar! – Atât de ușor… – Avem un El Camino plin de cai putere. – Deci care-i planul? – Da, așa, deci… Știu că nu pare cine știe ce deocamdată, dar are o groază de potențial. Ca… bază de operațiuni în timp ce dăm de urma ciripitorului care ți-a înscenat uciderea colegilor tăi și a vândut uraniul pe piața neagră? Nu, tolomacule, ca demipensiune. “La Doi Stejari”. Îți place? Ca nume? “La Doi Stejari”? Serios? Da, potrivit năzdrăvăniei, Archer e în direcția aia… – O citești cumva pe dos? – La 200 de metri. – Precis o citești pe dos. – Secțiunea doi: Interpersonale. “Îi critică des angajatul pe ceilalți…?” Categoric da. – “Nu neapărat”? – Taci neapărat. Haide, o luăm pe jos prin pădure. Nu-mi miroase deloc de bine. – Știu, dar imaginează-ți-o pusă la punct! – Nu, da, adică evident că-i… Va fi fantastic, gagiu’! Uite ce podele! E duramen de pin! – Da, deci uite… – Uită-te la raftul ăsta de șemineu! Mahon! Și mai îs șapte! Opt șemineuri, gagiu’, tu-ți dai seama? – Îmi cam dau… – Zise mă-ta! Deci în legătură cu dez-înscenarea ta pentru trădare și crimă… – Frate, cam ce rost are, știi? – De fapt, nu știu. Fii serios, sunt prea multe dovezi! Adică evident fals, totul, dar… Exact! Gagiu’, aveți un ciripitor în agenție! – Tre’ să-l dibuim! – Dar apoi, ce? Apoi apare alt ciripitor sau dublu-agent și tot așa. – Doar secrete și minciuni, frate! – Da, se cheamă “spionaj”. Nu mă pot întoarce în lumea aia, m-a obosit prea tare. Sper că-i doar o dereglare neurologică de la rașchetarea vopselei cu plumb… Fiindcă transformarea Casei Monștrilor într-o demipensiune e un răspuns nebunesc la situația ta actuală! Ar fi mai ieftină construirea unei case noi din bani adevărați! Știu că va costa o avere s-o renovăm, dar banii nu-s o problemă. De ce… Ia stai, de ce “banii nu-s o problemă”? Iar “situația mea”: toți cei care mi-ar putea face rău cred că-s deja mort. Ia stai: cine era ăla din avion? – Am întrebat cine era în afurisitul… – Nu, nu, ce draci? Cum se poate să nu fi văzut asta? Fiindcă eu am doar doi ochi, iar ei se uitau după vânători! – De ce, o fi sezonul de dovleci? – Există așa ceva? – Archer, ai fost urmărit până aici? – Deci asta e puțin insultător. – Cred că știu cum să ginesc “coada”… – Ai telefonul pornit? Ce…? Nu! Iisuse, ce fel de… …Tapet crezi că s-ar potrivi aici? Fiindcă eu mă gândesc la ceva textil. – Ascultă, Lana… – Nu, ascultă tu! Suntem… – Ha ha haa! Lasă mesaj! – Căsuța vocala a lui… E plină. Pa. Păi e Lana Kane… și să fie ăla gagiu’ ăla contabil nătăfleț? – Încearcă oare să pătrundă în zona mea? – Sincer nu știu, dar de ce… faci asta? – Fiindcă ei sunt o amenințare. – Nu, nu sunt! – Pentru viitorul nostru împreună. – Cyril mai ales nu-i! – El… Scuze, al cui “viitor împreună”? – Al tău și al meu, nătăflețule. – M-ai pierdut. – Nu, Archer, credeam că te-am pierdut. – Nu, ba chiar m-ai pierdut. – Dar apoi te-ai întors la mine. Stai. Nu mă-nțelege greșit… Dar am o senzație extrem de gay. Ce…? Iisuse, gagiu’, eu nu-s gay! – Am… – După alți bărbați! – Iar m-ai pierdut. – N-o prea pot explica. Doar mă știi, am avut mai multe gagici fierbinți decât cine fierbinți, dar… – E ceva în privința ta și pace. – Care te face gay după mine? – Păi… nu-mi prea place cuvântul ăla… – Păi, scuze, n-am inventat eu engleza! E mai degrabă… o atracție singulară pentru același sex. – Pot să… mi se cam învârtește capul. – Știu, sunt multe de rumegat. – Nu, la propriu. – Mă rog, la figurat. – Dacă era “la propriu”… – Vinul… ai descântat vinul? Da, scuze, mă gândeam eu că o vei lua razna când îți spun toate astea. Dede-nțeleles, adică și eu mi-aș trage-o… Și dacă-ți mai spuneam și că eu am furat uraniul și mi-am omorât tovarășii agenți. – Ce sculă… – Să ne finanțez viața împreună, gagiu’! Care va începe de îndată ce-ți ucid și tovarășii tăi agenți. Ia, ia, ia stai. Ai băut același vin, cum de nu te afectează? Am învelit interiorul paharului. Tipic ție! – Ăsta-i un adevărat dezastru! – Știu… Când a zis Ron că mergem în croazieră, aproape că am vomat sânge. Nu! Nimeni nu-și face evaluarea colegilor! Pam, cuvântul “dezastru” implică ceva ce chiar contează. – Contează pentru mine! – Da, dar nu contezi tu. Atunci în loc să-mi fac datoria, poate ar trebui să merg și eu în Vermont – …cu Luke Troy și ăilalți nesimțiți! – Ce? Urmărește telefonul lui Sterling și adună toți agenții de teren disponibili! Vreau să-i orientezi pe toți în direcția lui! – Deja… cam sunt… – Sunt doar vreo doi. Deci cum de sunt atât de grele evaluările astea colegiale? Doar vreo zece oameni lucrează în găinățătăria asta blestemată! – Scuze. – Nu-ți cere. E doar o găinățătărie. Uite, dacă chiar vrei să știi, portocaliul reflectant e cea mai sigură culoare de purtat pentru a evita să fii împușcat din greșeală. Cum rămâne cu împușcatul intenționat? – Frate, asta-i aproape prea ușor… – Pentru… pe bune? Da, trebuie să le ofer un mic avantaj. Un Sterling Archer, doi Sterling Archeri… Oh, “Sterling Archer-Troy”! Ne-am putea lua numele unul-altuia. – Eu aș fi… – Luuuke! Ei, hai, nu gândești “normal”! ficatului de a metaboliza toxine! Și B: de ce mama naibii ai avea tu așa ceva? Fiindcă nu eu sunt proasta care și-a scos prostiile de haine! – Dă-mi doar jacheta, nu fi, îngheț aici! – Nu! Am să-ți fac cea mai rea evaluare colegială din istoria… lor! – Salut, Lana! – Unde-i Archer? L-ai omorât? El e bine. Spre deosebire de ținta ta. N-ai mai învățat cum se trage, eh? – Ce? În primul rând… Ești un căcăcios! – Sau să accepți critici! – “Categoric da”. – Și de la cine…? – De la cei… în chiloți. – Oare cum îți spuneam? – “Camionozaurul”? – Cyril…? Nu, îți spuneam… “Trage la-ntâmplare”! – Fir-ar! – Îți mai ziceam și “Shirley Temperament”. – Cyril…? – Ceea ce-i… penibil. Dar corect. Cum spuneam, spre deosebire de ținta ta. De-aia am și considerat ciudat că citeai mereu doar două reviste. – Secțiunea 3: Abilități organizaționale! – Cyril! “Angajatul e adesea nepregătit pentru întâlnirile importante”! – “Categoric da”! – Tu ți-ai lăsat arma în stiva de haine! Fiindcă n-aveam unde s-o pun! Da’ loc pentru teancul de 20 de pagini cu evaluarea cretină a lui Pam ai găsit! E important pentru ea! Bun, deci… Nu prea știu ce să-nțeleg din asta. Decât dacă… Stai, nu, scoate-ți asta din cap. Predator vânează numai în jungle tropicale. Presupun. Și sper cu disperare. Fir-ar! – Ei bine? L-ați găsit pe Sterling? – Telefonul lui e în casa asta. Cam la 30 de km nord de Bennington, deci presupun că-i o demipensiune. Tu le știi pe toate. Și dacă vrei să-ți păstrezi dinții ăia, domnișorico, să nu-i belești la mine! – Știi ce… – Gura! Ai încercat să-l suni? – Ha ha haa! Lasă mesaj! – Da. – Căsuța vocala a lui… – Puteai spune direct, piți… – Fir-ar! – Ajunge! – Jur pe Dumnezeu, voi, ăștia… – Pomenește doar de gazul paralizant. Mă cam simt dator după toată treaba cu “Krieger-furnica”. – Nu mai pot, nu mai pot. – “Secțiunea patru: Alergatul”. “Angajatul e paralel cu asta”. “Categoric da”. Lana? Gagiul nătăfleț? Singurul meu regret e că n-o voi putea preda, fiindcă e usturătoare. – Imposibil să fie ăsta singurul regret. – Plus că am ieșit cu tine. De fapt, nu. Ăla a fost de departe cel mai bun lucru care mi s-a întâmplat. Deci oricât aș vrea de mult, nu cred că acum e momentul potrivit pentru asta. “Nu, pe bune”? – Dar dacă tu crezi că avem timp… – Cyril! – Da, n-avem timp! – Nu pentru asta, cap de sulă. – Pentru aia. – Ce, ce-i… A, bine! – Dar dezbracă-te, totuși. Și chiloțeii. – Da, bine, li se spune “chiloți”. – Da… ești bărbat sau nu? – Da, Lana pe care-o știu. Să vedem, după cum au sărit cartușele, trăgea spre… Ceea ce tare sper că nu era un ent. Fiindcă ăsta ar fi ultimul lucru de care am mai avea nevoie. O mobilizare a enților. Dumnezeule, dacă sunt gay după Tolkien? Gagiu’. Pe bune, nu că va mai conta peste 30 de secunde… Dar care-i problema cu tine? – Pe lângă că m-a lăsat Lana baltă… – Pentru ce, un consiliu al enților? Știi tu, fiindcă are labele alea babane cât copacu’? – Acum mă prinde hipotermia. – Păi, știu eu un leac pentru aia… – Dumnezeule, nu în față! – Zise mă-ta, BUM! Scuze, e ceva groaznic de auzit chiar înainte să… – Ce naiba-i… aia…? – Știi cum se spune. – Mâini mari… Sculă mare. – Nuuu…! – Scârbos. – Luke? – Archer? – Gura! Luke? – Archer…? Gagiu’, e rău tare? – E cam… o găleată de sânge pe-aici. – Zise mă-ta. Doamne, ce rău îmi pare. – Pe bune… Nu, pentru tot. Uraniul, uciderea tovarășilor mei, boschetarul căruia i-am dat foc după ce l-am plătit să-și găurească dinții pentru a se potrivi fișei mele dentare. – Iisuse, și pentru dentist… – Să-mi trag, gagiu’… Știu. Dar toate, doar pentru că voiam ca noi doi să fim împreună pe vecie. – Ți-am zis eu! – Te-am iubit din ziua când te-am văzut. Deci cel mai mult îmi pare rău pentru… Mai știi misiunea din Dominicana? Da, plantarea de microfoane în ambasada Cubei. După care ne-am făcut mangă cu Mama Juana. Da, și apoi ție ți s-a tăiat filmul la tine în cameră. Ă… da…? – După ce ți s-a tăiat filmul, eu… – Luke… – Dacă într-adevăr mă iubești… – Știi că te iubesc. Atunci nu termina, te rog, propoziția aia. Gagiu’, e mărturisirea mea pe patul de moarte. Nu vezi că mor aicea? – Păi eu nu mor, așa că te rog să nu… – După ce ți s-a tăiat filmul… M-am strecurat în camera ta

Categories: Movie | Tags: , , , | Leave a comment

Furin kazan 2007 Bulgarian

movie image

Download subtitles of Furin kazan 2007 Bulgarian

На 6 ноември 1555 година принцеса Ю почина. Кансуке, ти се върна. Погребах Ю с почести. Слугинята й Шима ми каза, че си обещал нещо. Обещах й, че ще ви помогна да обедините страната. Не говоря за това, Кансуке. – Кланът Кисо се подчини на Такеда. Остана само Нагао Кагетора. Щом вземем главата му, можем да се отправим към Киото. Кансуке! Ю искаше… – Господарю! Моля ви да изчакате малко с това обещание… представя: “Бърз като вятъра” “Спокоен като гората” “Безпощаден като огъня” “Непоколебим като планината” ЗНАМЕНАТА НА САМУРАИТЕ Епизод 42: Стратегът срещу Бога на войната В ролите: Ямамото Кансуке – Учино Масаки Такеда Харунобу – Ичикава Камеджиро Нагао Кагетора – ГАКТ Санджо – Икеваки Чизуру Хара Торатане – Шишидо Каи Каварамура Денбей – Аризоно Йошики Момо – Нишида Наоми Шима – Омори Акеми Рицу – Маеда Аки Принцеса Ю – Шибамото Юки Наое Санецуна – Нишиока Токума Какидзаки Кагеие – Канеда Кеничи Окума Томохиде – Охаши Горо Хонджо Санейори – Кимура Ген Хагино – Асада Мийоко Сей-ин – Сато Кеи Усами Садамицу – Огата Кен Цуцуджигасаки, Каи Ю се разпореди тази вещ да ти бъде върната. Моля ви, нека стои при вас. Кой, ако не вие, ще удържите на думата си. Разбирам. Какво ще стане с Широ? Ще му дам замък и ще направя от него прекрасен генерал и тогава ще бъде достоен наследник на семейство Сува. А какво ще стане с онази жена, Шима? Тъй като няма семейство, Кансуке помоли да я приюти. Кансуке е помолил? А как е самият Ямамото Кансуке? Съмнявам се, че някога ще свикне със загубата. Няма значение колко боли. Искам да живея! Мислех, че думите ви са истина… И с вяра в тях се опитвах да оцелея… Принцесо. Студено ли ви е? Моля ви, не се тревожете за младия господар Широ. Аз, Ямамото Кансуке, обещавам да го наглеждам, докато не навърши пълнолетие. Когато потегли за първата си битка, аз ще го водя към победата. С вашето благородство, с предпазливостта на господаря, моите възможности и благосклонността на съдбата той ще стане прекрасен генерал. Тогава моето старо тяло ще бъде готово да угасне. Тогава отново ще мога да бъда с вас. Няма да позволя да се чувствате самотна. През април 1556 година Широ беше поставен под опеката на Акияма Нобутомо, наскоро назначен на длъжността комендант на замъка Такато. Кансуке, ще мога ли да те видя отново? Ще ви се притека на помощ по всяко време. Млади господарю Широ, време е вече да тръгваме. Господин Акияма, моля ви, погрижете се добре за него. Не се тревожете, обещавам ви. Кансуке… Шима, какво ще правите сега? Нямам къде да отида, освен да последвам принцесата. Шима, преместете се в моя дом. Но аз не мога да последвам принцесата веднага. Затова бих искала да служа на младия господар Широ до смъртта си. Разбирам. Убедителен довод. Това ще избави принцесата от тревогите й. Много добре знам как се грижихте за нея. Ямамото, моля ви, спазете обещанието си, което й дадохте. Ожени се, когато се върнеш от бойното поле. Трябва да осигуриш наследник за семейство Ямамото. Разбираш ли? – Принцесо! Обещай ми! Обещай ми тук и сега! Кансуке. Благодаря ти. Замъкът Касугаяма, Ечиго По същото това време Ечиго се тресеше от сериозни вътрешни разногласия. Ставаше въпрос за назряващия конфликт между васалите във връзка с техните владения. Окума Томохиде е тук. Имаше и друга страна в тези спорове. Това беше делението между наследствените васали на Кагетора и главните васали на Уесуги. Окума, искам да отстъпите този път. Господарю, на страната на Наое и Хонджо ли сте? Да съм на тяхната страна? Означава ли това, че другата страна ще станат мои врагове? Не, но… – По времето на визитата ми в Киото Императорът ми даде указания да накажа всеки, който ме предизвика, независимо от положението му. Каните се да станете мои врагове ли? Окума, отстъпете този път. Усами, нима забравихте верността си към Уесуги? Кланът Уесуги повече не съществува. Дори наместникът на Канто в момента е под покровителството на Нагао. Не бяхте ли и вие нает като главен васал на семейство Нагао? Какво? – Защо се хващате за това отново? По-скоро вие започнахте! Гледате от високо предишните васали на Уесуги! Престанете! – Господарю! Окума, няма ли да се подчините на господаря? Защо се биете заради нищожно късче земя? Ще загубя лицето си, ако се лиша от земята, която получих от Уесуги! Господарят ви предпазва, не настоявайте за това. Нямаме нищо против вас. Хонджо, ние с баща ви заедно помогнахме господарят Кагетора да наследи клана. А не Усами. Затова не трябва да имаме съмнения по този повод. Или вие се срамувате от баща си, защото е оцелял и се е присъединил към клана Нагао? Ще зачеркнете ли живота на вашия баща? Какво имате предвид? Господарю, моля ви, разберете чувствата на Окума. Какво имате предвид? Окума, ако толкова искате тия земи… можете да вземете този замък. Господарю! Не се шегувайте! Дори без да притежавам замък или чест, все още имам чувство за справедливост. Напълно ми е достатъчно това. Нами. Защо всички се бият заради глупости? Те не са толкова силни като вас. Когато бях на 7 години и трябваше да ме изпратят в храм, моята майка ми каза, че истински силните хора не трябва да разчитат на силата, за да оцелеят. Че можеш да намериш себе си и без да притежаваш сила. Юни 1556 година Усами, какво е това? Господарят е изчезнал. Пак ли е тръгнал с коня сам? Избягал е. – Какво? Това писмо е писано до наставника му, монаха Тенчицукоику. През юни 1556 г. Кагетора внезапно напусна замъка Касугаяма. Кансуке е заминал? Да, не съм го виждала от сутринта. Не знаеш ли къде е заминал? Сигурен ли си, че нищо не ти е казал? Аз наистина нямам представа. Все още ли скърби за принцеса Сува? Изглежда трудно понася смъртта й. Мислите ли, че ще я последва? Какво? – Не… Господарят не е толкова слаб. И аз мисля така. Моля да ми простите, че си взех почивка и заминах на пътешествие, за да обмисля обещанието си към принцесата и да се обърна за помощ към Буда… Кансуке се обръща за помощ към Буда? Замък Сакато, Ечиго Нагао Масакаге Това изобщо не сме се очаквали. Принцесо, за това трябва да има причина. Причина? Да даде урок на васалите за това, че те не могат да правят нищо без господаря си. Или да накара васалите отново да му се закълнат във вярност. Може дори да заплашва, че ще се оттегли от властта. Сигурно се крие и очаква васалите сами да се обединят. Сигурен съм, че има предвид точно това, което е написал в писмото. Единственият човек, в когото може да повярва брат ми, това е неговата майка. Господарката Тора? Част от нея тъгуваше в този свят. Тя горещо вярваше в богинята на милосърдието Канон-босацу. Кагетора, под влиянието на майка си, стана също ревностен неин почитател. Масакаге, като съпруг на неговата по-голяма сестра, моля ви, предайте му нашите съображения. Но ние дори не знаем къде е. Предполагам, че е в планината Коя, която посетихме по време на пътуването си до Киото. Планината Коя Това бе храм, построен от Кобо Даиши. Храм Мурьоко-ин Някога, по време на странстванията си, Кансуке посети Коя планина и получи защитен талисман с образа на Маричи. Този талисман изглежда е променил живота ви, откакто сте напуснали планината. Можете да запазите счупения или да получите нов. Без да обръщам внимание на трудностите на моя господар, аз си взех почивка и дойдох тук. Изглеждате много загрижен. Всички край мен срещат неприятности по пътя си. Защо някой като мен живее в този свят? Може ли човек като мен да обича друг човек? Трябва да попитате този, на когото сте причинили нещастие. Не мога да питам този, който вече е мъртъв. Това е нещо, което можете да разберете само вие. Мъртвецът сигурно е оставил нещо за живия. Просто трябва да го намерите и да продължите да живеете. Свети отче Сей-ин, Сошин е тук. Кой ли беше този? А сега е време да тръгвам. О, това сте вие! При пътуването си до Киото през 1553 г. Кагетора посети Коя планина, за да получи наставления от монаха Сей-ин в храма Мурьоко. Беше ми интересно кой е Сошин. След като слязох от планината преди три години, отидох в храма Дайтоку в Киото и получих будисткото име Сошин. Значи сте получили това име в Дайтоку? Бих искал да получа отново наставления от вас, свети отче Сей-ин. Ето защо дойдох тук, в Коя планина. Защо? Защо Кагетора се крие от света? Вие?! Как ме намерихте тук? Светският живот ме настига дори тук? Моля ви, почакайте! Аз… – Достатъчно! Ти, мръсен плъх! Не съм наемен убиец. Престанете! За какви наставления сте тук? Защо толкова бързо губите самообладание? Погледнете тази мандала (диаграма). Тя обяснява произхода на вселената. С Дайничи Буда в центъра… Заобиколен е от будистки светци, търсещи чрез него просветление. Обградени са от различни Тембу, които охраняват “ньорай”, хората, постигнали същността на Буда и будистки светци. Тембу са боговете покровители на будизма. Маричи и Бишамонтен, в които и двамата вярвате, също са Тембу. Всички те се намират в хармония. Осъзнават, че в този свят има раздори и безпорядък и обясняват важността на хармонията. Враждебно настроени към външния свят, движени от вътрешната си алчност… Във вас може да се намери гняв и любов, Буда и бог. Следователно, трябва да се подготвите за това. Ето в какво се заключават наставленията. С други думи, това е предназначението – да бъдеш едно цяло с Буда в този свят. “Да достигнеш Буда, когато все още си тленен”? Точно така. – Това прилича на отношенията между господаря и васалите му. Така ли виждате това? И двамата сте интересни личности. Единият гледа на себе си от високо, другият твърде малко се цени. Като небето и земята. Защо сте дошли тук? Какво се е случило? Принцесата на Сува умря. И вие скърбите за кончината й? Да, скърбя. Принцесата, която е убил вашият господар? Никога няма да разберете истинските чувства на моя господар. Да, разбирам. Ако ви позволя да се върнете в Каи, господарят ви на драго сърце ще нападне Ечиго, докато мен няма да ме има там. Ако ме убиете тук, тогава няма да станете истински монах. Така е. Именно затова ръцете ми са вързани. Господарю, моля ви, върнете се в Ечиго. Масакаге. Ако се уедините, ще изглежда все едно сте избягали, уплашен от вътрешните и външните си врагове, и заради вас воинската слава на името Нагао ще помръкне. Моля ви, осъзнайте се. Осмелявам се да ви доложа… Окума Томохиде ни предаде и вдигна оръжие срещу нас. Какво? – Усами в момента се сражава с войските на Окума. Такеда от Каи подкрепят Окума. Такава е стратегията на Такеда. Това е писмена клетва във вярност от главните васали. Господарю, ние вярваме във вас. Моля ви, повярвайте и вие в нас! Молим ви! Молим ви! – Господарю! Върнете се обратно и предайте на господаря си, че съм открил друг външен враг. Реши ли да изпълниш обещанието, дадено на Ю? – Да. Ще се ожениш ли за дъщерята на Хара Мино, Рицу? Моля ви… Правилно. Господин Хара, моля ви… Ще ми позволите ли да осиновя Рицу? Кансуке? – Дъщеря? бих искал да я осиновя. Ще й намеря подходящ жених, който ще наследи семейство Ямамото. Значи това е твоят отговор, така ли? Рицу наистина е прекрасно момиче. Бих бил много щастлив, ако тя беше моя дъщеря. Хара, какво ще направиш? Кансуке, ще се грижите ли добре за Рицу? Няма да излъжа доверието ви. Господарю, не възразявам срещу това. Ю, освободи Кансуке от това обещание! Ето как стои всичко. Колко жалко… Да, много ми провървя. – Не е там работата! Мислехме, че ще ви бъде жена, а не дъщеря. За какво говорите? Сега за нас тя е принцеса Рицу. Принцесо, моля ви, бъдете добра с нас. Моля ви, грижете се добре за господаря. Госпожица Рицу е прекрасна. Това трябва да се отпразнува! Нека да пийнем малко саке! Рицу. Това е новият защитен талисман, който донесох от Коя планина. Бих искал да ти го дам. Той е много ценен за семейство Ямамото. Моят Маричи… Мястото за духовно поклонение в Коя планина е било основано от Кобо Даиши Кукаи. В този район има близо 120 храма. Такеда Шинген и Уесуги Кеншин са имали силна връзка с тази планина. Сейкей-ин, семейният храм на Такеда. Когато Такеда са посещавали Коя, те са отсядали в този храм. Когато Шинген умира, службата е извършена в храма Сейкей-ин. Кеншин е посетил храма Мурьоко по време на второто си пътуване до Киото. Наставник на Кеншин е бил Сей-ин, настоятел на храма. Така той е създал връзката между учител и ученик. Зад храма има около 200 хиляди гробове. Много от тях принадлежат на генерали от периода на междуособиците.

Categories: Movie | Tags: , , , , , | 1 Comment

First Daughter 2004 Greek

movie image

Download subtitles of First Daughter 2004 Greek

Μετάφραση ανεβασμένη απο GIANNITM ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ AKIS401 ΦΥΣΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ….. 1000000000000 COPY-PASTE! Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα μικρό κορίτσι… …όπως όλα τα άλλα μικρά κορίτσια. ‘Οπως σ’όλα τα κορίτσια, της άρεσε να μαζεύει ωραία πράγματα. Πάντα τα μοιραζόταν με φίλους. Διοργάνωνε σπουδαία πάρτυ… για τους στενούς συντρόφους της. Ξέρεις τον πατέρα μου? Είναι ο Κυβερνήτης. Και τότε συνέβη. Η αμήχανη περίοδος που νομίζεις ότι όλοι κοιτάζουν εσένα. Σαν να είσαι το βασικό θέαμα σε κάποιο τσίρκο. Ακριβώς. Μπήκε στην εφηβεία. Με τον καιρό, τα κατάφερε. Καθώς μεγάλωνε, ένιωθε πιο άνετα με τον εαυτό της. Σαν όλους τους έφηβους, της άρεσαν τα πάρτυ… …και η πίτσα. Κι όπως όλοι, συχνά ένιωθε ότι παρακολουθούσαν κάθε της κίνηση. Μη μ’αφήσεις ποτέ να βγω έτσι έξω! Μαλλιά σαν της Τσέλσι Κλίντον και τζην σαν της ‘Ειμυ Κάρτερ! Σαν να την έπιασε τρομοκράτης! Τι λέτε? Ποιο είναι το χειρότερο σύνολο που έχει φορέσει ποτέ? Θα’ναι δύσκολη απόφαση! ‘Εχει φορέσει πολλά φρικτά ρούχα! Αν ξαναβγεί ο Μακ, ν’αδειάσει τη ντουλάπα της κόρης του! Καθώς ωρίμαζε… …μπόρεσε να δει πέρα απ’τον εαυτό της… …και να εκτιμήσει τη σοφία των μεγαλυτέρων της. Θα σου πω κάτι. Τα χρόνια στην πολιτική σου μαθαίνουν κάτι πολύτιμο. Την τέλεια έκφραση για πόκερ. Διόλου άσχημα, Γερουσιαστά. Ευχαριστώ για τη συμβουλή. Εν συντομία, μεγάλωσε ευτυχισμένα. Με την αγάπη ενός πατέρα… και μιας μητέρας… …τους οποίους θεωρούσε το κέντρο του κόσμου… …σ’ένα παλιό, λευκό οίκημα που αποκαλούσαν… σπίτι. Κάτι έχει η Σαμ. Είσαι σίγουρη? Είναι χρονιά εκλογών! – Θέλει ξεκούραση. – Θα ξεκουραστεί στις 5/11. Ο Πρόεδρος Μακένζι, η Πρώτη Κυρία, η Σαμάνθα. Συνέντευξη στις 9, ελικόπτερο στις 9.15, αεροπλάνο στις 10. Ταξίδι 4 ώρες, 59 λεπτά. 25 λεπτά ως το πανεπιστήμιο… Στάσου, Λιζ. Ας προσποιηθούμε ότι αύριο φεύγω για το κολέγιο. Παίρνω βαλίτσες, που έφτιαξα μόνη μου. Τις πετάω στο αμαξάκι μου, δίπλα στο ψυγειάκι… …όπου έχω κρύψει μπύρα κάτω απ’τα σάντουιτς. Ο γονείς μου κλαίνε. Το μοναχοπαίδι τους μεγάλωσε. Και το κάνω. Φεύγω, σαν όλα τα άλλα φυσιολογικά παιδιά. Πριγκίπισσα είσαι. Φόρα τουαλέτα, τουλάχιστον. Ευλογία η άγνοια. Τι να πω? Καληνύχτα, φυσιολογικό, βαρετό κορίτσι. Κρύψε τη μπύρα. Κάτω απ’τα σάντουιτς θα ψάξουν πρώτα. – Το σημειώνω. – Καληνύχτα. Πήγες νότια προς τη σκάλα, ή βόρεια προς το χωλ? Ανατολικά. Δυο ασανσέρ, διάδρομος, αριστερά στις αψίδες Λίνκολν. Διαδρομή άγνωστη, αλλά αποτελεσματική. Η αγαπημένη μου διαδρομή. Κι οι αψίδες Λίνκολν είναι ωραίες. Αν φας κέηκ… θα πληρώσεις διόδια. Πληθωρισμός! Κάνε κάτι γι’αυτό. – ‘Οχι χορό! – Χορό. – Έτοιμη? – Έτοιμη. Θέλω να πω κάτι. Για αύριο, σκεφτόμουν… Καλύτερα να πάω μόνη… Θέλω να πω… Πώς θα προσαρμοστώ, με ολόκληρη συνοδεία Μυστικής Υπηρεσίας; Λέω απλώς ότι… …θέλω να είμαι σαν όλους τους άλλους. Σαμ, δεν είσαι σαν όλους τους άλλους. Έτοιμη? Μεγάλο φινάλε! Δε θα ρωτήσουν για πολιτική, αλλά για τις προσδοκίες σου… – Τα όνειρα, το πτυχίο σου… – Μην ανησυχείς, Λιζ. – ‘Εχει κανείς το;… – Εγώ. – Είστε σαν κάθε οικογένεια… – Που η κόρη πάει για σπουδές. Σήμερα δεν είστε Πρώτη Κυρία, είστε μια μαμά. Είμαι και τα δυο, κάθε μέρα. Είστε περήφανος μπαμπάς που βλέπει την κόρη του να φεύγει. Μετά μιλήστε περί εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Και για το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Καλιφόρνιας. Δεν είναι πολιτικός λόγος. Είναι για τη Σαμάνθα. Πώς νιώθετε που η κόρη σας πάει τόσο μακριά, κ. Πρόεδρε; Προτείνω να μεταφέρουμε την πρωτεύουσα στην Καλιφόρνια! Σαμάνθα, τι θα σου λείψει λιγότερο στην Ουάσιγκτον; Δύσκολη ερώτηση. Δεν ξέρω τι θα μου λείψει λιγότερο. Αλλά θα μου λείψουν πολύ η οικογένεια κι οι φίλοι μου. Χαίρομαι που θα έχω μια φυσιολογική φοιτητική ζωή. – Δεν ονειρευόμουν κάτι τέτοιο. – Το ξέρουμε. Στην άλλη ζωή. ‘Οχι το εμβατήριο! ‘Ωρα για την παράσταση. Δεν είναι αργά να πάρουμε το Τζώρτζταουν. Θα μείνεις στο σπίτι. Θα σου πλένουν τα ρούχα. Δε διάλεξα σχολή 3.000 μίλια μακριά χωρίς λόγο. – Συγκάτοικος; – Μία Τόμσον. Γονείς, Τζάνετ και Κάιλ. Χωρισμένοι. Θερμοί υποστηρικτές. Το άκουσα αυτό. Παράξενο. ‘Επρεπε να ήταν εδώ. Κάποιοι άνθρωποι δε ζουν σύμφωνα με λεπτομερές πρόγραμμα. Πώς ζουν? Κόλλησαν στην κίνηση. ‘Αφιξη σε 10 λεπτά. Θα πάρει το καλό κρεβάτι, αφού θα μείνει μαζί μου. Κοίταξες το πρόγραμμα; Σκεφτήκαμε ότι θα ήθελες να πας σε κάποιες εκδηλώσεις. ‘Εχω άλλη επιλογή; – Φεύγετε κιόλας; – Αφού ανυπομονείς να φύγουμε! Να φύγουν ο Πρόεδρος κι η Πρώτη Κυρία. ‘Οχι ο μπαμπάς κι η μαμά. Πηγαίνετε. ‘Εχετε προεκλογική εκστρατεία. ‘Ενα ολόκληρο πλυντήριο ρούχα στεγνώνουν πιο γρήγορα από μισό. – Μην ανησυχείς για τα μικρά. – Ούτε για τα μεγάλα. Ο πατέρας σου θα είναι εδώ όλη την εβδομάδα. – Αν θες κάτι, πάρε τη Λιζ. – Καλά θα είμαι. Θα’σαι μια χαρά. Κοίτα με… Δεν ξέρω τι να πω. Πες ότι θα σου λείψω. ‘Οταν τελειώσουν οι εκλογές… …θα περάσουμε μαζί μια ολόκληρη μέρα, 24 ώρες! Συνεχόμενες; Στο υπόσχομαι. Να είσαι καλό παιδί. – Να είσαι χαλαρός. – Υπό έναν όρο. Να σπουδάσουμε κάτι ελαφρύ. ‘Οχι ιατρική, ελπίζω. Κι όχι πολλά μαθηματικά. Κλείσ’το, Μποκ. Και Ντύλαν… ειδικά εσύ, μην πεις λέξη. Αφού θα ψάξεις τα πράγματά μου, βοήθα με να τα κουβαλήσω! Ξέρεις ότι έξω είναι δυο τεράστιοι… …με όπλα και χέρια που κολλάνε; – Θα είσαι η Μία. – Εσύ δεν είσαι η Λίντα. Κοκκινομάλλα. Απ’το Ν.Τζέρσυ. Παίζει τρομπόνι. – ‘Εκπληξη. Είμαι η Σαμάνθα… – Δεν είσαι τόσο ψηλή από κοντά. Ανυπομονώ να αρχίσει η χρονιά. Είναι πολλά που… Χωρίς παρεξήγηση, μις Μακένζι. Σαμάνθα, έχω ένα σχέδιο για το κολέγιο. Θέλω να ζήσω φυσιολογική φοιτητική ζωή. Κι εγώ αυτό θέλω, Μία. Πάω στο γραφείο στέγασης. Είπαν ότι είσαι μέσα σ’όλα… Με απογοητεύεις. Πας να με τουμπάρεις. Πιάνει. Δοκίμασέ το, Μία. Μόνο αυτό ζητάω. Η κατάσταση μπορεί να έχει και θετικά. Σε περίπτωση εθνικής ανάγκης, ποιος έχει θέση στο ελικόπτερο; – Ο φρουρός θα μας φέρει μπύρα. – Ξέχνα το. Θα το κανονίσουμε. Μία Τόμσον. Βασιλική οικογένεια ‘Αρκανσω. – ‘Εχει βασιλιά το ‘Αρκανσω; – Φυσικά. Τον μπαμπά μου. Είχε κάμποσες βασίλισσες μετά τη μαμά… Βασιλιάς Ελαστικών. Ο καλύτερος πωλητής του Νότου. Ο Μποκ. Ο Ντύλαν είναι έξω. Μας προστατεύουν. Θα με πιάσουν; Ο φαλακρός είναι σέξι! Ξέχνα το κι αυτό. Ευχαριστώ που μου έδωσες το καλό κρεβάτι. Σε συμπάθησα ήδη. Αλλά μη με γλείφεις. Ούτε εγώ θα σε γλείφω. Μία, σε συμπάθησα ήδη. Πρώτη μέρα. Ας διασκεδάσουμε. ‘Αλλαξε ρούχα. Θα πάμε σε πάρτυ, θα γνωρίσουμε αγόρια. Η βραδιά μου είναι κλεισμένη. Δεν είμαι καλή; Φυσικά. Αν σκοπεύεις να βγεις με τον Πρύτανη. Εκ μέρους όλου του προσωπικού, σας καλωσορίζω στο Ρέντμοντ. Θα σας φερθούμε όπως σε κάθε άλλο φοιτητή… …μόλις τελειώσει η γιορτή προς τιμήν σας. Η θεμελιώδης σημασία του ελέγχου της ατζέντας καθιερώθηκε… …ανεξάρτητα απ’το τελικό αποτέλεσμα. ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΑΠΟ’ΔΩ! ‘Εδειξε ότι το σύστημα ένας άνθρωπος, μια ψήφος… …δεν οδηγούσε πάντα στη χρυσή τομή. Ο έλεγχος της ημερήσιας διάταξης… ‘Εχασες ένα σπουδαίο πάρτυ. Αλλά θα έχεις μια άλλη φοιτητική εμπειρία. Θα σε διώξω, στο όνομα μιας αληθινά ανώτερης εκπαίδευσης. – Γύρνα σε δύο. – Λεπτά; Ώρες. Θ’ακολουθούμε την Πρώτη Κόρη καθ’όλη… Είδατε τη Σαμάνθα; ‘Οχι ότι ντύνεται άσχημα, αλλά τα ρούχα της είναι σαν δανεικά! Το παράρτημα τής ΛΖΦ σε προσκαλεί στο ετήσιο πάρτυ. Πάρτυ μόνο με προσκλήσεις. Μαγιώ υποχρεωτικό, προτιμούμε μπικίνι. Ελπίζουμε να σε δούμε εκεί. Πώς είσαι με μπικίνι, Μποκ; “Είχαν ήδη αδειάσει τη γνώση τους στο ανήσυχο μυαλό του. Το μυαλό του δε γέμισε. Το πνεύμα του δεν ικανοποιήθηκε. Η ψυχή του δεν ήταν γαλήνια. Η καρδιά του χτυπούσε. ” Κυρίες και κύριοι, θα κάνω ό,τι μπορώ… …για να ικανοποιηθεί το πνεύμα σας… …και να γεμίσει το μυαλό σας αυτό το τρίμηνο. Για αρχή, μπορείτε να στρέψετε σε μένα την προσοχή σας; Δεν είμαι τόσο όμορφος, αλλά προσπαθήστε. Κύριε καθηγητά, το πρόγραμμα δεν έγραφε για μυαλά. ‘Ελεγε για τα βιβλία, αλλά όχι για μυαλά. Εσείς θα γεμίσετε μυαλά; Αυτό είπα. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ για την επισήμανση. Πολύ κυριολεκτική ερμηνεία. “Είχε μόνο έναν σκοπό. Να αδειάσει… ” – Σ’ευχαριστώ που μ’έσωσες. – Δεν έκανα τίποτα. Δε φαίνεσαι να χρειάζεσαι σωτήρα. Είμαι η Σαμάνθα… Ξέρω, είμαι πιο ψηλή από κοντά. Πιο χοντρή, πιο αδύνατη, ό,τι θες. Το ακούω συχνά. Είσαι ακριβώς όπως φανταζόμουν. Διόλου άσχημα, μις Μακένζι! – Δεν είναι αντικείμενο, Μία. – Είναι καλός! Κι εγώ χαίρομαι που σε γνωρίζω! Ποτέ δεν ήμουν συνοδός κάποιου. Δε μου πάει αυτό. – Ευχαριστώ που ήρθες. – Κοίτα πόσοι ωραίοι άντρες! Την τελευταία φορά που πήγα σε τέτοιο πάρτυ, φορούσα πάνες! Συγκεντρώσου! Είμαστε σε πάρτυ αδελφότητας! ‘Εχεις δίκιο… Είναι φανταστικό! – Νομίζω ότι δεν ξεχωρίζω. – Οπωσδήποτε. Μπορούν να φύγουν οι δήθεν ‘Αντρες με τα Μαύρα; Θα σου δείξω πώς να κάνεις εντυπωσιακή είσοδο. Χαίρε, Αρχηγέ που διαλέξαμε για το ‘Εθνος! Χαίρε, Αρχηγέ! Περήφανα σε χαιρετούμε! Ορκιζόμαστε να συνεργαστούμε για έναν μεγάλο, ευγενή σκοπό! Μη μου δίνετε σημασία. ‘Οπλο! – Πήγαινέ τη στα γραφεία. – Είναι ασφαλής. – Νεροπίστολο είναι! – Σκάσε! Μην κουνιέσαι! Συγνώμη για την εμφάνιση, αλλά δεν είχα χρόνο να ντυθώ. Πρέπει να κλείσω. – Μη μου πεις ότι έχει δουλειά! – Καλά φαίνεσαι. Τι έγινε; Με ακολουθούν ένα σωρό Μυστικοί!Δεν το αντέχω άλλο. Είναι χρονιά εκλογών. Υπάρχει μεγάλη ένταση. Θα το χειριστώ εγώ. Θα δω αν είναι ελεύθερος. Η κόρη σας θέλει μειωμένη ασφάλεια. Είναι δυσαρεστημένη. Μπορεί να περιμένει; – Είναι ακατάλληλη στιγμή. – Καλώς. Θα αφήσω τη σχολή και θα γίνω γυμνόστηθη σερβιτόρα! Υπάρχει προηγούμενο μειωμένης ασφάλειας. Προτείνω δυο φρουρούς, αντί 4. Στον όροφο, όχι στο δωμάτιό της. Είναι δυστυχισμένη, κύριε. ‘Ερχομαι αμέσως. Παραλίγο να φορέσω κι εγώ το ίδιο μπικίνι σήμερα! Αν θες να κάνω φίλους, πρέπει να γίνουν αλλαγές. Δε διαπραγματεύομαι με ανθρώπους με μαγιώ. Οι φρουροί τής Τσέλσι ήταν δια- κριτικοί. Φορούσαν σαγιονάρες! Σαμ, άκουσέ με. Δεν πάει το μπλε κοστούμι με σαγιονάρες. ‘Ηταν άλλες εποχές τότε. Σήμερα ζούμε σε διαφορετικό κόσμο. Λες και ξενοκοιμάμαι και μεθάω συνέχεια! ‘Ησουν στην ηλικία μου κάποτε. Θέλω μια φυσιολογική ζωή. Δε μπορώ να πάω σε πάρτυ! ‘Οχι, δε μπορείς. Ξέχασέ το. Τα κατάφερες. Γύρνα στη σχολή. Καινούργο καθεστώς. Χωρίς Μυστικούς. Να διασκεδάζεις. Αλλά όχι υπερβολικά! Και έμειναν δύο! Επιτέλους! ‘Ορμηξέ μου. Ρίξε με κάτω. Ξέρω ότι το θέλεις. Ας το γιορτάσουμε. ‘Εχω τρεις προτάσεις. Και μια ακριβώς κάτω απ’τη μύτη μας. Δεν είναι πάρτυ αυτό. Ο Μακένζι ταξιδεύει συνέχεια, ενώ ο Σάμιουελς είναι εδώ. Υγεία, παιδεία, ανεργία. Ο Σάμιουελς δουλεύει γι’αυτά. Ενώ ο Μακένζι είναι έξω απ’τη χώρα, με δικά μας λεφτά! Το επόμενο βήμα είναι να μην επανεκλεγεί! ‘Ο,τι πεις! Σαμάνθα Μακένζι, χαίρομαι που ήρθες. Τι λέτε για μια καλή, παλιομοδίτικη αντιπαράθεση; Ανέβα πάνω. Τι λες; ‘Εχεις να πεις κάτι, ή κάνεις μόνο ό,τι λέει ο μπαμπάς σου; ‘Αλλη μια Μακένζι που αποφεύγει τα πραγματικά προβλήματα. – Τι ήταν αυτό; – ‘Εχουν δικαίωμα να εκφραστούν. Αυτό ισχύει για όλους. Γιατί δε λες τη γνώμη σου; Θες να στην πω; Ο πατέρας μου δίνει μεγάλη προσοχή στα εσωτερικά ζητήματα. Τέλος του προγράμματος! Δύσκολο να τα βγάλεις αυτά απ’το μυαλό σου, ε; Ξέρω κάτι που θα βοηθήσει. – Θα χαλάσω τα ρούχα μου. – Καλό θα τους κάνεις! – Είσαι καλά; – Ναι, εσύ; – Είμαι η Σαμ, με θυμάσαι; – Τζέημς. Θα έρθεις; Τζέημς, πέρασα πολύ ωραία μαζί σου χτες. Τζέημς, τι σπουδάζεις; Αμάν πιά Σαμ! Προσπαθώ να κοιμηθώ. Μπες στη New York Post. ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤ’ΑΧΥΡΑ Με έχει η Post! Κυρίες και κύριοι, η Μία Τόμσον! Ο πατέρας σου πιστεύει ότι ξεπέρασες τα όρια. Το καταλαβαίνω απόλυτα. Δε μπορείς να ξανακάνεις κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω με ποιον μιλάς, αλλά μπορείς να του το κλείσεις. – Δώσε μου τον. – Τρελάθηκες; Είναι έξαλλος. Θα του πω μόνο, “Μπαμπά, σ’ αγαπώ. ‘Ηταν μια ατυχής στιγμή.” Σε ακούω. – Λυπάμαι πάρα πολύ. – Μα τι σκεφτόσουν; Ξέρω… Ναι, η Μία είναι. Είναι αυτή με το πολύ άβολο… τάνγκα. Εντάξει. Δώσε μου την. Κύριε Πρόεδρε, εδώ Μία Τόμσον. Με όλο τον σεβασμό, ενώ από διπλωματία σκίζετε… …χρειάζεστε συμβουλές ως πατέρας. Αλήθεια; Ξέρεις κάτι, Μία; Συμφωνώ απολύτως. Χαίρομαι που η κόρη μου συγκατοικεί με μια τόσο λογική νεαρή. ‘Εχεις κάτι σπάνιο, Μία. Χαρακτήρα. Κάποιοι το έχουν, κάποιοι όχι. Εσύ το έχεις. Αλήθεια; Ευχαριστώ. Κι εσείς το ίδιο. Το θέμα με την Κίνα ήταν πολύ καλό. Καταλαβαίνω πώς το κάνετε. Είναι καλός, έτσι; Την άλλη φορά, μην είσαι τόσο σκληρή. Για μένα είναι Πρόεδρος. Για σένα, πατέρας. ‘Οχι όταν παίρνει απ’το Οβάλ Γραφείο. Κάποια στιγμή όλοι οι πατέρες πρέπει ν’αφήνουν τις κόρες τους. Κι όλες οι κόρες πρέπει ν’αφήνουν τους πατέρες τους. Πώς γίνεται αυτό; Ψηφίστε όχι! ‘Οχι στον Μακένζι! Πήγαινε στο δωμάτιό σου. Είσαι μέσα; Μία, θέλω τη βοήθειά σου! – Είναι το δωμάτιο του συμβούλου! – Ευτυχώς που είμαι ο σύμβουλος. – Τι έγινε ο Στούαρτ; – ‘Ηθελε κάτι πιο ήρεμο. Είναι στην πτέρυγα C, αν τον θέλεις. Λυπάμαι που το ακούω. Φαίνεται ότι ψάχνεις μέρος να κρυφτείς. ‘Ετσι φαίνεται. Κάποτε θα φύγουν. ‘Εχω μια καλύτερη ιδέα. Φόρα αυτό. Κι αυτό… Περίμενε εδώ. – Θες χαρτομάντιλο; – ‘Οχι, εντάξει. Ακολούθησέ με. ‘Ελα, Μάικ. – Θα την αφήσεις μέσα; – Σαμ, μείνε όσο θες. Δε σ’αρέσει καθόλου, έτσι; ‘Εχει γεύση ελευθερίας! Τρώω πολύ αργά. Είναι κακό για τον οργανισμό να βιάζεσαι. Το βλέπω. Θα έχουμε πολύ χρόνο για συζήτηση. Ας αρχίσουμε με σένα. Πες μου κάτι που δεν ξέρω. Η Βραζιλία έχει το όνομα δέντρου. Τα συσκευασμένα μαρούλια είναι πλυμένα σε χλωρίνη. Τα παραλληλόγραμμο πάνω απ’το χείλος λέγεται ηθμός. Η πενταετία λέγεται lustrum. ‘Ολες οι Πολιτείες έχουν πόλη που λέγεται Σπρίνγκφηλντ. Τα φρούτα ωριμάζουν, τα λαχανικά σαπίζουν. Το μήκος των χεριών ισούται με το ύψος σου. – Τα αφτιά και η μύτη… – Μεγαλώνουν διαρκώς. Είμαστε όλοι ζωντανοί Πινόκιο! Δε μου είπες τίποτα για τον εαυτό σου. Δεν έχω τόσο ενδιαφέρον. Σ’ευχαριστώ για όλα αυτά. Αλλιώς ο άντρας μου δε θα με πιστέψει. – Μαζί με τον φίλο σου. – Δεν είναι φίλος μου. Είσαι πολύ όμορφη. Χαίρομαι που ξεπέρασες την άχαρη ηλικία. Και το στήθος σου είναι μια χαρά. – Να φωτογραφήσω εγώ; – Μπορώ. Πολύ ωραία… Ευχαριστώ. Δεν είναι ανάγκη να μου πεις για σένα. Μ’ένα τηλεφώνημα στο FBI θα μάθω ομάδα αίματος… …και θα πάρω φωτογραφίες σπιτιών των πρώην φιλενάδων σου. ‘Ωστε δεν έμαθες τίποτα ψάχνοντας το δωμάτιό μου. – Πάμε αργά. Τι σπουδάζεις; – Αναλογιστική επιστήμη. Τι ακριβώς είναι αυτό; Στατιστική, πιθανότητες, εκτίμηση ρίσκου. Είναι η δουλειά του πατέρα και του παππού μου… …κι αυτό θα κάνω κι εγώ. Αυτοί είναι; – Ας το ξανακάνουμε. – Πάρε ανάσα! Το πρόσωπό σου… ‘Οχι, εντάξει είναι. Το ύφος σου. Σαν την πρώτη φορά που έκανα ποδήλατο με δυο ρόδες. Σαν να ζεις πράγματα για πρώτη φορά. Τα ζω. Τότε πρέπει να δοκιμάσεις αυτό. Τι κάνεις; Πρέπει να ρίξω τη σοκολάτα στο ποπκόρν. ‘Ετσι έχεις ένα γλυκό-αλμυρό μείγμα και λιωμένη σοκολάτα. Καμιά φορά πρέπει να σπας τους κανόνες. ‘Ισως βγει κάτι καλό. Εμπρός, Μακένζι, παραβίασε τους κανόνες. Είναι αηδία! Μ’αρέσει πολύ. – Αγαπημένο παιχνίδι; – Το Clue. Εσένα; – Αγαπημένη εποχή; – Η διακοπή του Κογκρέσου. – Βένους ή Σερένα; – Και οι δυο. Ερώτηση παγίδα. – Αγαπημένο γλυκό; – Το μενού της Πέμπτης. Δεν πρέπει να το πω, αλλά στον Λευκό Οίκο… …ο Ζαν φτιάχνει το πιο απίθανο σουφλέ. Αγαπημένο αστείο για την Πρώτη Κόρη; Θα είναι δύσκολο. Δεν είναι τόσο άσχημα. ‘Οχι, αλήθεια… Θα είναι δύσκολο. Μερικές φορές είναι. Πώς χορεύει ένα χαρτομάντηλο; Ρίχνεται στην πίστα! “Τζέημς, η χτεσινή βραδιά ήταν υπέροχη. ” Πώς θα ξέρω αν θα ξαναγίνει; Το χτεσινό δεν ήταν ραντεβού. Ας το μάθουμε. “Τζέημς, στην εορταστική πυρά.” “Παρασκευή βράδυ. Να είσαι εκεί.” Ξέρω ότι σ’αρέσουν οι πυρές, Ντύλαν. ‘Οταν μιλάς με κάποιον, άσ’τον να πει και μια κουβέντα! Πολλοί θέλετε να μάθετε ποιο είναι το μυστικό της νίκης. Δεν ήρθε; Ποιον κοροϊδεύω; Δεν ενδιαφέρεται. Απλώς με λυπήθηκε. Δώσ’του χρόνο. Εκ μέρους των Ρέντμοντ Νάιτς, σας ευχαριστώ όλους. Η δουλειά μας θα ήταν αδύνατη χωρίς εσάς. – Είσαι καλά; – Θέλω υποστήριξη. Μ’αρέσει πολύ. Κι όλοι οι άλλοι που φιλούσες; ‘Οταν μου αρέσει κάποιος, δεν τον φιλάω. Πηγαίναμε σχολείο μαζί. Τον αγαπώ εδώ και πολλά χρόνια. Του ζήτησα να με συναντήσει εδώ. Δεν περίμενα να έρθει. Καλωσήρθες στο Ρέντμοντ. ‘Ολοι εσένα προσέχουν, Σαμ. Μία, πού πας; Θα βγαίναμε. Τα λέμε αργότερα. – Την έπεισες να γραφτεί σ’εμάς; – ‘Οχι ακόμα. – Την κάλεσες στο πάρτυ μας; – Μετά απ’ότι συνέβη στο άλλο; Πρέπει να χαιρετήσουμε; Κάτω τα χέρια απ’τα πράγματά μου. Απίστευτο που κάνουμε πάρτυ στο δωμάτιο της Πρώτης Κόρης! “Μία, πώς είναι; Την έχεις δει γυμνή;” “Να κάνουμε ουρά για να τη γλείψουμε;” Σιχάθηκα ό,τι έχει σχέση με τη Σαμάνθα. ‘Εχει φίλο; Είναι πολύ σέξι. Δε σε αφορά αυτό. Τι συμβαίνει; Συμβαίνει ότι αυτό δε γίνεται. Είναι πολύ δύσκολο. Δε σ’αρέσει να σε προσέχουν όλοι; ‘Η μήπως δε σ’αρέσει να μη σε προσέχουν; ‘Εχεις συνηθίσει να είσαι το επίκεντρο. Φυσικά. Φυσιολογικά. Εσύ τραβάς πάνω σου μια τεχνητή προσοχή. Νομίζω ότι φέρεσαι παράλογα τώρα. Ας βγούμε έξω. ‘Οχι, δεν πρόκειται να ηρεμήσω. Ας ξεκαθαρίσουμε. Πες αυτό που θες, όχι αυτό που σου έγραψαν. Να είσαι ο εαυτός σου. Εσύ φιλάς τους πάντες, εκτός απ’αυτόν που σ’αρέσει αληθινά! Τουλάχιστον παραδέχομαι το πρόβλημά μου! Εσύ θες τόσο να σε συμπαθήσουν, που αφήνεις να με χρησιμοποιούν! Σε χρησιμοποιούν, είτε είμαι εδώ, είτε όχι. Εσύ το επέλεξες, γι’αυτό μην κατηγορείς εμένα. Και μη ζωγραφίζεις τους γονείς μου. Δεν είναι ευγενικό. Μην κοιμάσαι σε αυτή την στάση. Είναι κακό για τον αυχένα. Μου αξίζει. Είμαι ο διάβολος. Βλέπεις; Ναι, είσαι. Ούτε εγώ θα ήθελα να ήμουν φίλη μου, με ή χωρίς φρουρούς. Ας δεχτώ ότι ποτέ δε θα έχω φυσιολογική ζωή. Και που το κακό; Ιδιωτική ζωή είχα μόνο στη μήτρα! Φαντάσου να έχουν σχεδιάσει όλη σου τη ζωή. Φαντάσου να μην είσαι ποτέ μόνος και να νιώθεις μοναξιά. ‘Ηθελα μόνο να μπω σ’ένα μικρό Volkswagen… …και να οδηγήσω ως το κολέγιο. Νομίζεις ότι είμαι κακομαθημένη κι αχάριστη. ‘Οχι, καταλαβαίνω τι περνάς. Κάποτε κέρδισα σε διαγωνισμό ορθογραφίας. Δε μπορούσα να πάω πουθενά χωρίς να με ακολουθούν. Απέφευγα τους δημοσιογράφους. Κι οι γυναίκες… Θεέ μου! Δε φαντάζεσαι πόσα σουτιέν είχαν αφήσει στο ντουλάπι μου! ‘Ακου, σχετικά με χτες… Είσαι ο σύμβουλός μου… Απαγορεύεται. Καταλαβαίνω. – Δεν είναι μόνο αυτό. – Είναι και το άλλο. Οι φίλοι μου πρέπει να εντυπωσι- άσουν Πρόεδρο, όχι απλώς μπαμπά. Πατεράδες, αν θέλετε να στερή- σετε τη “δράση” απ’τις κόρες… …γίνετε Πρόεδροι! Δράση ήθελες; Θες καθαρό αέρα; Εγώ θέλω λίγο. Πάω να αλλάξω. ‘Εχω τα παπούτσια σου. Πάμε. Ο μπαμπάς μου με πήγαινε σ’ένα τέτοιο μέρος. Ο κόσμος είναι σκληρός, έλεγε… Θες αυτονομία για να επιβιώσεις. – Θα είναι περήφανος για σένα. – Και να ήταν, δε θα το έλεγε. Πες ότι ευχαριστείς τον πατέρα σου. ‘Οτι είσαι πετυχημένος και αυτοδύναμος… …και ξέρεις ότι είναι περήφανος για σένα. Και μετά; Δύσκολο να το φανταστείς, ε; Γιατί τότε πρέπει ν’αποφασίσεις τι θέλεις. Το έχεις ξανασκεφτεί αυτό. Κάθε μέρα της ζωής μου. – Πάμε πάλι. – Είσαι καλά; Πώς το κάνεις αυτό; ‘Οταν είμαι μαζί σου, είμαι απλώς η Σαμ… ‘Οχι η Πρώτη Κόρη. Μ’αρέσει πολύ. Είσαι… Κι εσύ. Εντάξει. Πάμε πίσω. Σε ακολουθώ. – Με νίκησες. – Σε κατατρόπωσα. – Συνήθως μ’αφήνουν να κερδίσω. – Αυτό δε θα γίνει με μένα. Θα μου δείξεις πώς το κάνεις; ‘Αλλη μια φορά. Μόνο το δικό της. – Μ’αρέσει το βραχιόλι σου. – Είναι απ’τον μπαμπά μου. ‘Ενα φυλαχτό για κάθε ήπειρο, χώρα και εκλογές που νίκησε. – Για όλα μας τα ταξίδια. – Ωραίο είναι. Για το βραχιόλι σου. Το πρώτο ταξίδι που κάνεις μόνη σου. – Εδώ σταματάω. – Είναι το δωμάτιό σου. – Μ’αρέσει. Είναι ωραίο. – Ευρύχωρο για δυο άτομα. Αυτό ακριβώς είπα στη Μία. Πέρασα ωραία. – Καλύτερα να… – Κι εγώ. Ευχαριστώ για απόψε… Καληνύχτα, Σαμάνθα. Ξέρω ότι είσαι θυμωμένη, αλλά τον φίλησα. ‘Οχι, Σαμ, μείνε.. – Αλήθεια; – Ναι, αλήθεια; Θέλω να μείνω με τη συγκάτοικό μου. Πήγαινε. Ξέρω ότι είμαι δύσκολη κι ότι δεν ήθελες να μείνεις μαζί μου. ‘Ελα μαζί μου. Εσύ είσαι! Είσαι στο δωμάτιό μου! Σαμ, η γειτόνισσά μας, Λίντα Πάτερσον. Παίζει τρομπόνι. Η αρχική μου συγκάτοικός. Χαίρω πολύ. Μην κουνηθείς! Απίστευτο, έτσι; Η Λίντα μελετάει τέσσερις ώρες τη μέρα. Στο δωμάτιό της. Δεν είναι υπέροχο; Τα αλεξίσφαιρα τζάμια δε φαίνονται τόσο κακά. Είμαστε εντάξει, Λιζ; Σ’ευχαριστώ πολύ! – Θέλω να έρθεις μαζί μου. – Το’ξερα ότι θα άλλαζες γνώμη! ‘Ο,τι πεις. – Θέλει κανείς διακοπές; – Τι συμβαίνει; Σας απαγάγω. Ντύλαν! Κύριε Πολυλογά, τι γίνεσαι; Λέει ποτέ τίποτα; Ακολουθήστε με. Δεν το πιστεύω ότι είμαι στο Air Force One! Ανεχτήκατε πολλά από μένα. ‘Ηθελα να κάνω κάτι ξεχωριστό. – Εσύ ποιος είσαι; – Ο Τσαρλς. Θα σε βοηθήσει σε ό,τι χρειαστείς. Κάθε μου ανάγκη; Κάθε μου επιθυμία; – Φυσικά. – Γιατί έχω καπρίτσια. Ωραίος εξοπλισμός… Τα κομπιούτερ εννοώ. Μπορείς να μπεις σε οποιοδήποτε κομπιούτερ στον κόσμο; ‘Αρα μπορείς να αυξήσεις το πιστωτικό μου όριο. Η Μάρτζορι θα μας βοηθήσει. Αρχίζουμε με μανικιούρ. ‘Οταν προσγειωθούμε, θα βρούμε ρούχα. Εδώ υπάρχουν όλων των ειδών τα παιχνίδια. Η ιδιωτική συλλογή τού μπαμπά. Μπορείς να καθίσεις. Ελπίζω να μην το παράκανα. – Πού πάμε; – Είναι έκπληξη. Είναι υπέροχη χώρα! – Ευχαριστώ γι’αυτό. – Δική μου η χαρά. Ελάτε. Τζέημς, νομίζω ότι θα είσαι κούκλος με σμόκιν. Συγνώμη που αργήσαμε. Είχα δίκιο. – Μία και Τζέημς. – Το’πιασα. Κύριε Πρόεδρε, είμαι η Μία Τόμσον. Αυτή με το τάνγκα. Μια φωτογραφία; Ο Τζέημς Λάμσον, σύμβουλός μου και… – Χαίρω πολύ, κύριε. – Παρομοίως, Τζέημς. – Η μητέρα μου. – Είστε πανέμορφη, κ. Μακένζι. Λέγε με Μέλανι. ‘Ηρθε ο Τζων ‘Αρμοστρονγκ. Μία, είσαι πανέμορφη απόψε. – Κάθεσαι με καλούς ανθρώπους. – Σημαντικούς, ελπίζω. Σαμ, πάμε κάπου να μιλήσουμε; – Τι κάνεις; – Χορεύω μαζί σου. – Κανείς δε χορεύει. – Δεν είναι κρίμα; Εδώ, στη μέση μου. – Θέλω να μείνουμε μόνοι. – Εγώ θέλω το αριστερό σου χέρι. – Δεν πρέπει να το κάνουμε αυτό. – Γιατί όχι; Σε ελεύθερη χώρα ζούμε. Δε με νοιάζει τι λέει αυτός. Ας φωνάξει την Εθνοφρουρά. Εγώ απόψε θα χορέψω μαζί σου. Απόψε φτιάχνω το δικό μου πρόγραμμα και νιώθω υπέροχα. Φύγε! Θα κάνω στροφή τώρα. Είμαστε εδώ για να διασκεδάσουμε. Αν είμαι τυχερός, ίσως χορέψω με τη γυναίκα μου. – Τι λες, Μελ; – Είσαι πολύ τυχερός. Καλή διασκέδαση. Το Βανουάτου είναι χώρα; Αυτό το αγόρι λέει ότι είναι πρέσβης. Είσαι όμορφη σαν τη χώρα μου. Τι λες για την εσωτερική πολιτική του πατέρα σου; Σ’επηρεάζει; Θίγει την εκπαίδευσή σου; Ο πατέρας μου δίνει μεγάλη σημασία… Ξέρεις ότι είναι απατεώνας! Η έπτωση φόρου από δίδακτρα… Είναι απατεώνας! Κάντε πίσω. Πολλοί διαδηλωτές. Επείγουσα αυτοκινητοπομπή! Το Φυλαχτό εν κινήσει! – Η Μία; – Θα τη φροντίσουν. Φυλαχτό στην περιοχή 6. Ελήφθη. Την πάμε σπίτι. Φυλαχτό ασφαλές. – Είσαι καλά; – Παράτα με. Υπήρχε κανείς που δεν ήξερε, εκτός από μένα; Νιώθω ταπεινωμένη. Ξέρεις ότι κάθε μέρα… …λαβαίνω μισή ντουζίνα απειλές εναντίον σου; Ως πατέρας, δε θα το άντεχα αν πάθαινες κάτι. Ως Πρόεδρος… …η χώρα δε θα το άντεχε, να σου συνέβαινε κάτι. Τι να έκανα; Τι επιλογή είχα; Να ήσουν ειλικρινής μαζί μου. Να μη μου πεις ψέματα, ως πατέρας και ως Πρόεδρος. Ξέρω ότι νόμιζες πως ήταν φίλος σου. Αν θέλεις, θα τον αντικαταστήσουμε. Θα χάσει τη δουλειά του; Θα μετατεθεί, αλλά όχι, θα βρει κάποια άλλη θέση. – Αλλά όχι τη σωστή θέση. – Θα δουλέψει για μένα. Αυτό θέλουν οι πιο πολλοί πράκτορες. ‘Οχι, μπορεί να μείνει. Ελπίζω μια μέρα να καταλάβεις. Καταλαβαίνω. Αυτό είναι το απογοητευτικό. Νόμιζα ότι βρήκα κάποιον που του άρεσα γι’αυτό που είμαι. Πού ξέρεις ότι τα αισθήματά του δεν ήταν αληθινά; – Τη δουλειά του έκανε. – Βλακείες. Σε ήθελε. ‘Εχε τον νου σου. Γύρνα πίσω και κάνε ότι δεν έγινε τίποτα. Ακόμα καλύτερα, βγες με κάποιον. Οι άντρες θέλουν αυτό που δε μπορούν να έχουν. Ήθελα να σ’ευχαριστήσω. Ξεπέρασα τα όρια, θα με απέλυαν. ‘Ηθελα να σου πω ότι το εκτιμώ. Λυπάμαι που έπρεπε να σε εξαπατήσω. Είμαστε όλοι ζωντανοί Πινόκιο, έτσι; ‘Ηρθα για το ραντεβού αντισύλληψης. Δεν είναι για μένα. Θέλω να κάνω κάποιον να ζηλέψει… Σοβαρά. Λάθος η επιλογή κοστουμιού. Δεν πρόκειται να τα καταφέρω. – Πιάνει το κόλπο; – ‘Εμπλεξες και θα συνεχίσεις. Εξάλλου, με περιμένει το ραντεβού μου. – Πώς τον είπαμε; – Φρανκ. Να μιλήσω ειλικρινά, Φρανκ; Η ζωή της φοιτήτριας… … αρχίζει να μ’αρέσει. Επιπλέον, κι εσύ αρχίζεις να μου αρέσεις. Μποκ, είναι τύφλα. – Δεν είναι κούκλος το αγόρι μου; – Ναι, υποθέτω. Είμαστε πράκτορες. Αυτό είναι παράνομο. Είναι δική μου ευθύνη. Κόψε την πολυλογία. Προχωράμε. Κάνε κάτι. Αυτό παραπάει. ‘Ασε με κάτω, Τζέημς. Δεν είμαι μωρό. Μπορώ να περπατήσω. Δε μπορείς. ‘Ασε με να σε βοηθήσω. Γιατί να σ’εμπιστευτώ; Μου είπες ψέματα. Μ’έκανες να σε θέλω. Γιατί είσαι πράκτορας; Αυτή τη στιγμή προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου… …και με δυσκολεύεις. Γιατί το κάνεις αυτό; Δεν είσαι εσύ αυτή. Αυτή είμαι, Τζέημς. Εγώ, χωρίς εσένα. Τι ήταν αυτό; Σε καληνύχτισα. Τι γίνεται εδώ; Είναι παιχνίδι αυτό για σένα; – Μην προσποιείσαι άλλο. – Είσαι υπέροχο κορίτσι. Θα σταματήσεις; Σταμάτα να μου λες ψέματα. Τι θα σου έδινα; Δεν έχω τίποτα. Είσαι η κόρη του Προέδρου. Πέρασα όλη μου τη ζωή με ανθρώπους που χαμογελούσαν… …και γελούσαν με τα αστεία μου. Μου έλεγαν πόσο ξεχωριστή, καλή… …ευγενική και έξυπνη είμαι. Αυτή τη στιγμή, δεν ξέρω αν όλα αυτά ήταν αλήθεια. ‘Ισως έπαιζαν θέατρο. Δεν ξέρω. Αν ήμουν διαφορετική; Αν ήμουν σαν όλες τις άλλες; Πώς θα ένιωθες για μένα; Τα πράγματα δεν αλλάζουν. Αν άλλαζαν; Μου χρωστάς αυτό, τουλάχιστον. Ξέχνα… την εικόνα. Ξέχνα την πολιτική. Ξέχνα τα όλα, εκτός από αυτό που είμαι αυτή τη στιγμή. Αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά… Αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά… …πάλι θα σε ακολουθούσα συνέχεια. Επειδή θα το ήθελα… … όχι επειδή θα έπρεπε. Δεν ξύπνησε ακόμα. Δεν είναι εδώ. Καλέσατε το Moviefone. Αν ξέρετε ποια ταινία θέλετε να δείτε, μείνετε στη γραμμή. – Συγνώμη για τα τηλέφωνα. – Μην ανησυχείς. ‘Εχεις μεγάλη φωτογένεια. Θα ήθελα να είχα τον κώλο σου. Κι αρέσει πολύ στον Φρανκ! Στην ουρά, φίλε. Σαμ, ο πατέρας σου είναι πολύ απογοητευμένος. Μια νύχτα ήταν, Λιζ. Μια πολύ… κακή νύχτα. ‘Ασε τη νύχτα, πες για τον φίλο σου. Τι εννοείς; Δώσ’τον μου. Θέλει να σας μιλήσει. Εγώ δε θέλω. Στείλε τον υπεύθυνο Τύπου. – Δε θέλει να σου μιλήσει. – Εκεί είναι. Τον ακούω. Αλήθεια δε θέλει. Γεια. Ο ΚΡΥΦΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΤΗΣ ΣΑΜ – Ποιος είσαι εσύ; – Πράκτωρ Ντράιερ. Ο κ. Λάμσον δεν είναι πια σ’αυτή τη θέση. Λοιπόν, τι σημαίνει; Κανείς; Τελικά, τι είναι ο πρίγκηπας; Απλώς πρίγκηπας. Δεν είχε σημασία πόσο εμπιστευόταν, πόσο δινόταν… …ή πόσα έδινε. Τελικά, ο πρίγκηπας είναι… …και πάντα θα είναι… …ένας πρίγκηπας. Πάντα θα είναι διαφορετικός. Μετά το στριπτήζ, πέπλο ντροπής σκεπάζει τον Λευκό Οίκο. Ο Τζεφ Μάικλς θα μας πει για τον φερόμενο ως δεσμό της. Ο Λευκός Οίκος δε σχολιάζει τον καβγά… …ή την υποτιθέμενη σχέση… …με έναν από τους μυστικούς πράκτορες. Τι κάνεις εδώ; Το ερώτημα είναι, εσύ τι έκανες εδώ. Πέσαμε 3% στις δημοσκοπήσεις, μετά το στριπτήζ σου. Τόσο χάλια ήμουν; Δίνουμε τη μάχη της ζωής μας. Μας εξέλεξαν για να δίνουμε παράδειγμα. Περιμένουν πολλά από εμάς. Αυτή τη ζωή επιλέξαμε. Εγώ δεν επέλεξα τίποτα, μαμά. Δεν έβαλα καμιά υποψηφιότητα. Κανείς δεν εξέλεξε εμένα. Είτε σ’αρέσει, είτε όχι, είτε το επέλεξες, είτε όχι… …είσαι η κόρη του Προέδρου. Σε χρειαζόμαστε τώρα. Πρέπει να είμαστε η Πρώτη Οικογένεια. Θες ν’αφήσω τη σχολή? ‘Οταν εκλέχθηκε ο Χάρντιγκ, η Φλόρενς Χάρντιγκ του είπε… “Ουώρεν, σου εξασφάλισα την Προεδρία. Τι θα την κάνεις;” Ας εξασφαλίσουμε ξανά στον πατέρα σου την Προεδρία. Ας δούμε τι θα την κάνει. Είναι η ώρα του. Μου ζητάς να συμμετέχω στην εκστρατεία. Δε στο ζητάω. Η Σαμάνθα Μακένζι μαζεύει λεφτά για την επανεκλογή του μπαμπά. Ο μυστικός πράκτορας που χτύπησε τον τύπο στο μπαρ… …όπου η Σαμάνθα γδυνόταν, είναι ο φίλος της. Με τη βοήθεια εργαζομένων, σαν εσάς, θα κερδίσουμε. Ευχαριστώ. Προτάθηκε η απομάκρυνσή σου. Το παρελθόν σου είναι άμεμπτο. Αλλά αμφιβάλλω για την ικανότητά σου να συνεχίσεις ως πράκτορας. Πες μας γιατί να σου επιτρέψουμε να συνεχίσεις. Ο πατέρας κι ο παππούς μου ήταν πράκτορες… Δεν κρίνονται αυτοί εδώ. Εσύ κρίνεσαι. Κι αν δεν ήταν αυτοί, δε θα είχες αυτή την ευκαιρία. ‘Οταν ήμουν μικρός… …ονειρευόμουν ότι προστάτευα άλλους… …ίσως και τον ίδιο τον Πρόεδρο. Είχα την ευκαιρία να προστατέψω έναν υπέροχο άνθρωπο. Έχεις να πείς κάτι, να δικαιολογήσεις τις πράξεις σου; Με εκπαιδεύσατε να περιμένω το απρόσμενο. Προσπάθησα να μη νιώθω τίποτα. Προσπάθησα να κρατηθώ μακριά… Αλλά ερωτευόμουν όλο και πιο πολύ. Αν γι’αυτό θα χάσω τη δουλειά μου, είμαι έτοιμος να το δεχτώ. Λάθη στη δική μας δουλειά μπορεί να στοιχίσουν τη ζωή κάποιου. Λυπάμαι, αλλά τίθεσαι σε διαθεσιμότητα. ‘Αρχισε να σκέφτεσαι άλλη καριέρα. Τι κάνεις;… Είσαι καλά; Είσαι δυστυχισμένη. Αλλά αφού είσαι εδώ, συγκεντρώσου. Παίζονται πολλά και θέλω να φέρεσαι σαν ενήλικη. Φυσικά, καταλαβαίνω ότι παίζονται πολλά. Στέκομαι δίπλα σου, με τη μαμά, μια ζωή. Γι’αυτό γύρισα. Μη μου λες πόσο σημαντικό είναι να σε στηρίζω. Είμαι εδώ. Αν θες να φέρομαι σαν ενήλικη, τότε να το επιτρέψεις. Τι έχει η Σαμ; Τι συμβαίνει; Θυμάσαι όταν ήταν μικρή… …και βρήκε έναν βάτραχο και δεν την αφήσαμε να τον κρατήσει; Και είχε αυτό το πεισματάρικο, απίστευτα χαριτωμένο ύφος; Πήρε πάλι αυτό το ύφος. Είμαι έτοιμος να ανέβω στη σκηνή… …και με έβαλε στη θέση μου. – Αλήθεια; – Αλήθεια. Δεν ξέρω. Μπράβο της. ‘Ετοιμη;… Πάμε. Ο Πρόεδρος θα κάνει στη χώρα ό,τι έκανε η κόρη του. Θα την ντροπιάσει. Δεχτήκαμε επικρίσεις για την εσωτερική πολιτική. Δεν πρέπει να το αναφέρουμε. Εσύ τι λες, Σαμ; – Δεν έχω γνώμη. – Αλήθεια; Είσαι σίγουρη; Τι είναι πιο σημαντικό απ’την πατρίδα; Σκέφτηκα ότι θα ήθελες ένα γλυκό. Το έφτιαξα μόνος μου. Εντάξει, έβαλα να μου το φτιάξουν. Πώς τα πας; Θέλω να σιγουρευτείς ότι ο Τζέημς θα είναι καλά. Είναι καλός πράκτορας. Θα δω τι μπορώ να κάνω. Τον αγαπούσες; Αγαπούσα αυτό που ήμουν μαζί του. Αν και δεν έκανα τίποτα σπουδαίο… …για μένα ήταν σπουδαίο. ‘Ενιωσα σαν να γνώριζα τον εαυτό μου πρώτη φορά. Αν τον αγαπούσα… Ναι, και αυτό. Το ήξερα. Εξελέγη για δεύτερη θητεία ο Πρόεδρος Τζων Μακένζι! Πρόσφατα, αυτή… …η εξαιρετική νεαρή γυναίκα… …μου επισήμανε τη σημασία της πατρίδας. Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια… …η κυβέρνηση θα βρει πάλι τον δρόμο της προς τα εκεί. Αρχίζοντας από τώρα. Ευχαριστώ. ‘Ηρθε η ώρα σου. Ο επόμενος χορός είναι για μας. – Η πολιτική του πατέρα σου; – ‘Εχω να σκεφτώ τη δική μου. Ωραίος λόγος. Μου έμαθες να θέλω πάντα να νιώθω άνετα… …ό,τι κι αν σκέφτονται οι άλλοι. Αυτό περιλαμβάνει και σένα. ‘Ολοι αξίζουμε μια δεύτερη ευκαιρία. Δώσε μου το αριστερό σου χέρι. – Τι κάνεις; – Χορεύω μαζί σου. Στον ώμο μου. Δεν πρέπει… Δε μπορούμε… Και μην κάνεις εσύ τον καβαλιέρο! Αυτό είναι δικό σου. Θα σε πάει στο επόμενο ταξίδι σου. ‘Εχω βάλει και ψυγειάκι. Τα κάναμε όλα όπως ήθελες. – Σ’ευχαριστώ, Τζέημς. – Εγώ σ’ευχαριστώ. Προσπάθησε να σπάσεις τους κανόνες. Εσύ προσπάθησε να τους τηρήσεις! Ξέχασες κάτι; Εγώ την τσάντα μου ξέχασα! – Να τον προσέχεις. – Θα τον προσέχω. Αναλαμβάνω υπηρεσία τώρα. Εγώ βγαίνω εκτός υπηρεσίας. ‘Εμαθα ότι θα γυρίσει για διακοπές. Στο λέω για να το ξέρεις. ‘Ετοιμος να σταθείς στις παρυφές της Ιστορίας; Ναι, εσύ; Πρόσεξε μόνο μην τον ερωτευτείς κι αυτόν! Μια φορά κι έναν καιρό, στη μαγεία του νυχτερινού ουρανού… …ένα θαραλλέο κοριτσάκι μεγάλωνε σ’ένα λευκό σπίτι. Αλλά μόνο όταν έφυγε από εκεί, βρήκε ένα πραγματικό σπιτικό.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

“The Vampire Diaries” Klaus 2011 Greek

movie image

Download subtitles of “The Vampire Diaries” Klaus 2011 Greek

Στα προηγούμενα επεισόδια… -Εσύ πρέπει να είσαι η Ελένα. -Γιατί είμαστε ολόιδιες; Είσαι σωσίας τής Πετρόβα. Είσαι το κλειδί για να λυθεί η κατάρα. Η κατάρα με τον ήλιο και το φεγγάρι; Οι βρικόλακες και οι λυκάνθρωποι κυκλοφορούσαν ελεύθερα… ώσπου ένας Σαμάνος τούς καταράστηκε… για να περιορίσει τις δυνάμεις τους. -Ο Κλάους είναι αληθινός. -Από την πρώτη γενιά βρικολάκων. Ο αρχαιότερος βρικόλακας που υπάρχει, θα με κυνηγήσει; -Κατερίνα, μου έλειψες. -Κλάους! Ο Κλάους είναι στο σώμα τού Αλάρικ. Τον έχει καταλάβει. Και όσο θα λείπω εσύ θα μείνεις εδώ, Κατερίνα. -Ο Ελάιτζα. -Είναι Αρχικός. Είναι θρύλος. Αυτό είναι λοιπόν. Όσο παραμένει το μαχαίρι εκεί, θα παραμείνει νεκρός. Ο Ελάιτζα δεν είχε όπλο για να σκοτώσει τον Κλάους. Όμως πίστευε πως αν ένας μάγος… μπορούσε να διοχετεύσει αρκετή ενέργεια… δε θα χρειάζονταν όπλο. Λέει πως αν χρησιμοποιήσεις μονο- μιάς υπερβολικά τις δυνάμεις σου… θα πεθάνεις. Η Μπόνι δε θα πεθάνει για χάρη μου, δε θα το επιτρέψω. Μόνο εκείνη μπορεί να το κάνει. Θα βρούμε άλλο τρόπο. Ελάιτζα. Ελάιτζα. Κατερίνα! Με συγχωρείτε. Αγγλία, 1492 Καλησπέρα, Τρέβορ. Χαίρομαι που ήρθες. Δε θα έχανα τη γιορτή των γενεθλίων. Όχι, δεδομένου του δώρου που ισχυρίζεσαι ότι έχεις. Πού είναι αυτή η μυστηριώδης κοπέλα που λες; Από εδώ. Αγαπητή μου. Γεια σας. Ελάιτζα! Εγώ είμαι, η Ελένα. Θεέ μου. Με συγχωρείτε. Κάποια μου θυμίζετε. Κατερίνα, να σου γνωρίσω τον λόρδο Ελάιτζα. Χάρηκα, άρχοντά μου. Η χαρά είναι δική μου. Κατερίνα. Τι… Δεν μπορώ ν’ αναπνεύσω! Τι μου συμβαίνει; Δεν μπορώ… να είμαι σ’ αυτό το σπίτι. Δεν έχεις προσκληθεί. Πρέπει να με βγάλεις έξω. Τι συνέβη; Θα σου πω. Όχι εδώ. Μπορώ να σε εμπιστευτώ; Εγώ, μπορώ να σε εμπιστευτώ; σεζόν 2, επεισόδιο 19: Klaus ~~GC Vamp Team-TV Series~~ Ελένα! -Είδες την Ελένα; -Όχι. Γεια σου γλυκιά μου. Ο καφές μου. -Καλημέρα. -Καλημέρα. -Πού είναι η Ελένα; -Δεν ξέρω, Στέφαν. Δική σου κοπέλα είναι. Η δική μου είναι εδώ. Πώς είναι ο ώμος σου; Έχεις ώρα για μια μπουκιά; -Πεινάω πάρα πολύ. -Θα λερωθώ. Μπορείς να πιεις αίμα από σακουλάκι, σήμερα; -Έχω αργήσει στη δουλειά. -Όχι! Εγώ είμαι. Πού είσαι; Πάρε με. Τι κάνεις; Δεν είναι κουρδιστό παιχνίδι. Δε σε αφορά, έτσι Στέφαν; Αυτό που είπε. Πρέπει να πάω στη δουλειά. -Συγγνώμη. -Καλά. Όχι, δεν το έκανε. Θα επιστρέψω όσο πιο γρήγορα μπορώ. Ναι, βιάσου. Ανυπομονώ να βγω απ’ αυτό το σώμα. Κι αν καθυστερήσεις, τηλεφώνησέ μου. Ξέρεις πόσο ανυπόμονος γίνομαι. Πού πάει; Να με φέρει. Για ν’ απαλλαγώ απ’ αυτό το χάλια μαλλί. Είσαι σίγουρος πως είναι καλή ιδέα, Κλάους; Κοντεύει πανσέληνος… σκότωσα τη μάγισσα, έχω τη φεγγαρόπετρα… και η σωσίας είναι σε αναμονή. -Είμαι έτοιμος να σπάσω την κατάρα. -Και γιατί να το κάνεις εδώ… που υπάρχουν πολλοί που θα προσπαθήσουν να σ’ εμποδίσουν; Επειδή πρέπει. Είναι ο τόπος γέννησης τής σωσία. Δεν ήξερα πως αυτό είναι απαραίτητο. Πώς να το ξέρεις; Με πρόδωσες… και πήγες στην Αγγλία προτού προ- λάβω να σου πω λεπτομέρειες, Κατερίνα. Όμως, βρήκα τον τόπο γέννησής σου και έσφαξα την οικογένειά σου. Οπότε, μάλλον είμαστε πάτσι. Ας ελπίσουμε, η Ελένα να μην είναι ηλίθια σαν εσένα. Δε θα φύγει. Θα προτιμήσει να πεθάνει, παρά να πάθει κακό κάποιος αγαπημένος της. Σ’ αυτό ακριβώς βασίζομαι. Δεν μπορείς να φύγεις ώσπου να στο πω εγώ. Φαίνεσαι καλύτερα. -Πού βρήκες το μαχαίρι; -Θα σου τα πω όλα. Αλλά πρέπει να συνεργαστούμε, Ελάιτζα. Θέλω τον λόγο σου. Δεν μπορείς πλέον να έχεις απαιτήσεις. Όχι απαιτήσεις. Σου προσφέρω τη βοήθειά μου. Και σε αντάλλαγμα, σου προσφέρω τη δική μου. Και γιατί έστω να το σκεφτώ αυτό; Για τον ίδιο λόγο που δε με σκότωσες. Χρειάζεσαι τη βοήθειά μου για να σκοτώσεις τον Κλάους… κι εγώ χρειάζομαι εσένα. -Πού είσαι; Είσαι καλά; -Ναι, μια χαρά είμαι. -Πού είναι ο Ελάιτζα; -Εδώ. Πού; Έρχομαι. Όχι Στέφαν, ο Ελάιτζα κι εγώ πρέπει να μείνουμε για λίγο μόνοι. ’κουσέ με. Δεν μπορείς να τον εμπιστευτείς. Θα σε χρησιμοποιήσει για να φτάσει στον Κλάους. Ο Ελάιτζα είναι ευγενής, Στέφαν. Ζει βάσει κώδικα τιμής. Μπορώ να τον εμπιστευτώ. Ξέρει πως θα ήταν απίστευτα ηλίθιο από μέρους μου να τον προδώσω ξανά. Βγάζοντας το μαχαίρι, επέδειξα τις προθέσεις μου. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό μόνη σου. Αυτή είναι η απόφασή μου. Σε παρακαλώ, σεβάσου την. Και φρόντισε να μην κάνει καμιά ανοησία ο Ντέιμον. Τα λέμε. Σου το ‘κλεισε; -Ναι. -Πάει, το ‘χασε. Μόνο εκείνη μπορεί να τον πείσει… να μας βοηθήσει να σκοτώσουμε τον Κλάους. Η Μπόνι είναι ο τρόπος να σκοτώσουμε τον Κλάους, Στέφαν. Εκείνος νομίζει πως είναι νεκρή. Έχουμε μια πιθανότητα μαζί της. Θα σκοτωθεί κάνοντάς το. Η Ελένα αναζητά άλλο τρόπο. Ο δικός της τρόπος θα τη σκοτώσει. Πρέπει να τη βρούμε και να τη σταματήσουμε. -Όχι, κόφ’ το. -Ορίστε;! Ούτε κι εμένα μ’ αρέσει αυτό, αλλά πρέπει να την εμπιστευτούμε. Να την αφήσουμε να κάνει αυτό που θέλει. Αυτό είναι το δικό σου σχέδιο. Το δικό μου είναι καλύτερο. Είπα, να σταματήσεις. -Είναι εδώ. -Ο Κλάους βρίσκεται εδώ; Κατέλαβε το σώμα τού Αλάρικ. Φυσικά. Ένα από τ’ αγαπημένα του κόλπα. Τι άλλα κόλπα έχει; Τι θα κάνει στη συνέχεια; -Μόνο εσύ τον ξέρεις. -Ναι, τον ξέρω. Πού είναι λοιπόν ο μυστηριώδης οικοδεσπότης… για τον οποίο έχω ακούσει τόσα πολλά; Αργοπορεί όσο πρέπει. Του αρέσει να κάνει εντυπωσιακή είσοδο. Να ‘τος. Κατερίνα, να σου συστήσω τον λόρδο Νικλάους. Νικλάους είναι το όνομα που μου έδωσε ο πατέρας μου. Παρακαλώ… λέγε με Κλάους. Ελάιτζα! Ελένα, τι κάνεις εδώ; Τι συνέβη; Είχαμε ένα μικρό ατύχημα, Κάρολ. Ελπίζω να μπορείς να βοηθήσεις. Πηγαίνω σε μια σύσκεψη, οπότε… Θα σε απασχολήσουμε ένα λεπτό. -Φυσικά. Ό,τι χρειαστείς. -Σ’ ευχαριστώ. Καθετί στην ώρα του. Θα χρειαστώ μια αλλαξιά ρούχα. Μπορείς να δοκιμάσεις ένα κοστούμι του άνδρα μου. -Δεν τα έχω πακετάρει ακόμα. -Υπέροχα. Πώς ήξερες ότι δεν έχει πάρει ιεροβότανο; Επειδή, εγώ της το έκοψα. Λίγο πριν με σκοτώσετε εσύ κι οι φίλοι σου. Δυο φορές. Με συγχωρείς. Έρχομαι σ’ ένα λεπτό. -Εμπρός; -Στέφαν, η Τζένα είμαι. Γεια σου Τζένα. Πού είναι η Ελένα και ο Τζέρεμι; Δεν απαντούν τα τηλέφωνά τους. Η Ελένα δεν είναι εδώ αυτή τη στιγμή. Όλα καλά; Μου άφησε ένα σωρό παράξενα μηνύματα, να μείνω μακρυά απ’ τον Ρικ. Τι συμβαίνει; Είναι δύσκολο να σου εξηγήσω απ’ το τηλέφωνο, αλλά… έλπιζε να παραμείνεις στην πανεπιστημιούπολη λίγο ακόμα. Αυτό είναι δύσκολο απ’ την κουζίνα μου. Είσαι στο σπίτι; Ναι. Τι συμβαίνει; Πού είναι η Ελένα; Θα συναντηθώ με τον Ρικ στο Γκριλ, για να μιλήσουμε. Τζένα, άκου με προσεκτικά. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συναντηθείς με τον Αλάρικ στο Γκριλ. Έρχομαι τώρα να σου τα εξηγήσω όλα. Θα ήθελα να σε βοηθήσω, αλλά δε θες να κάνω κάτι ανόητο. Σοβαρά, έτσι θα είσαι; Εσύ κι η κοπέλα σου κάνετε κουμάντο. Εγώ απλώς, κάνω πίσω. -Γεια σου. -Γεια. -Πάμε. -Πού πάμε; Χωριζόμαστε από την ομάδα. Παρεκκλίνουμε. -Έλα. -Εντάξει. Υποθέτω πως οι μάγοι Μάρτιν, δεν είναι πλέον μαζί μας. Όχι. Λυπάμαι. Και η Κατερίνα; Πρέπει να ελευθερώθηκε απ’ τον ψυχαναγκασμό μου, όταν πέθανα. Την πήρε ο Κλάους. -Πιστεύουμε πως μάλλον είναι νεκρή. -Αμφιβάλλω. Δεν είναι το στυλ τού Κλάους. Ο θάνατος θα ήταν πολύ λίγος γι’ αυτήν, ύστερα απ’ ό,τι έκανε. Δεν καταλαβαίνω. Λες πως θες να πεθάνει ο Κλάους… όμως έκανες την Κάθριν να Πληρώσει επειδή τον πρόδωσε. Έχω δικούς μου λόγους που θέλω να πληρώσει η Κατερίνα. Κάποτε… θα έκανα οτιδήποτε για τον Κλάους. -Από πού έρχεσαι, Κατερίνα; -Είμαι νέα στην πόλη, άρχοντά μου. Η Κατερίνα είναι από τη Βουλγαρία. Γεια σου, Κατερίνα. Πολύ καλά. Μας αφήνεις αδελφέ; Θα ήθελα να μείνω για λίγο μόνος, μαζί της. Καθόλου. Χρόνια σου πολλά, αδελφέ. Ναι. Ο Κλάους είναι αδελφός μου. Το άκουσα. Προσπαθώ να το χωνέψω. Ναι, είμαι λίγο παλιομοδίτης… αλλά νομίζω πως η έκφραση που ψάχνεις είναι, “Έπαθα πλάκα”. Δε νομίζω πως είναι καλή ιδέα. Είσαι ερευνήτρια δημοσιογράφος. Έρευνα κάνουμε. Αλάρικ, είσαι μέσα; Είμαι η ’ντι Σταρ. Η φίλη τής Τζένα. Δόξα τω Θεώ. Είχες δίκιο. Είναι ολόιδια η Ελένα. -Νόμιζα πως θα ήσουν νεκρή. -Δυστυχώς, δεν είμαι. Γεια σου, Τζένα. Ευχαριστώ πολύ που δεν πήγες στο Γκριλ. -Στέφαν… -Όχι, άκου, να σου εξηγήσω. Γεια σου, Στέφαν. Πώς πάει; Υπάρχει ολόκληρη οικογένεια Αρχικών; Ο πατέρας μου ήταν πλούσιος γαιοκτήμονας… σ’ ένα χωριό τής Ανατολικής Ευρώπης. Η μητέρα μας γέννησε επτά παιδιά. -Δηλαδή, οι γονείς σου ήταν θνητοί; -Όλη μας η οικογένεια ήταν. Η γένεσή μας ως βρικόλακες, είναι πολύ μεγάλη ιστορία, Ελένα. Απλά για να ξέρεις, είμαστε οι αρχαιότεροι βρικόλακες του κόσμου. Είμαστε η Αρχική οικογένεια… και από εμάς δημιουργήθηκαν όλοι οι βρικόλακες. Ναι, αλλά ο Κλάους είναι αδερφός σου. Και θες να πεθάνει; Θέλω λίγο καθαρό αέρα. Ακόμα νιώθω λίγο… νεκρός. -Τι κάνετε εδώ; -Ήρθαμε να σε σώσουμε. Όχι, γλυκιά μου. Ήρθαμε να δούμε αν αξίζει να τη σώσουμε. Σωστά. Σκέφτηκα πως ίσως ζεις ακόμα. Ο Αλαρι-Κλάους προσαρμόστηκε υπερβολικά εύκολα. Σκέφτηκα πως πιθανότατα κάποιος τον δασκάλεψε. -Είναι… -Ιεροβότανο; Η σωτηρία σου. -Δε θα ακυρώσει τίποτα. -Πάντα υπάρχει παραθυράκι. Σου είπε να μείνεις εδώ ώσπου να σου πει εκείνος να φύγεις; Δεν μπορείς να το πεις. Σου είπε να κάνεις ό,τι πει εκείνος, για πάντα; -Όχι. -Να το παραθυράκι. Αν το πιεις, θα εμποδίσεις περεταίρω ψυχαναγκασμό. -Δώσ’ το μου. -Πρώτα, θ’ απαντήσεις μια ερώτηση. Γιατί μας πρόδωσες με την Ίζαμπελ; Δεν πίστευα πως είχατε πιθανότητες ενάντια στον Κλάους… -οπότε φρόντιζα τον εαυτό μου. -Και πού κατέληξες; Πάρε. Πρόσεχε μ’ αυτό. Αν μάθει ότι το έχεις, δε θα βγεις ποτέ από δω. Μου χρωστάς. Και θα ζητήσω ανταπόδοση. Χάρηκα για τη γνωριμία. Ξέρετε, βρίσκω το κόψιμο… ηρεμιστικό. Ίσως να είναι η αίσθηση της λεπίδας στο χέρι. Ακόμα περιμένω να μου πει κάποιος τι συμβαίνει. Θα της πεις εσύ, Στέφαν, ή να της το πω εγώ; Να μου πείτε τι; Πιστεύεις στους βρικόλακες, Τζένα; Και ποιος πιστεύει; Όμως, είτε το πιστεύεις, είτε όχι… έχουν θέση στην ιστορία μας. Και σαν καθηγητής ιστορίας, τους βρίσκω συναρπαστικούς. Γιατί μιλάμε γι’ αυτό; Να, μου έχεις θυμώσει επειδή σου κρατάω μυστικά… και αυτό είναι ένα μυστικό μου. Έχω εμμονή με τους βρικόλακες. Ορίστε. Το είπα. -Αστειεύεσαι; -Καθόλου. Εσύ, Στέφαν; Είσαι θαυμαστής των βρικολάκων; Στη λογοτεχνία. Ο Μπραμ Στόκερ. Είναι ανόητο, αλλά το εκτιμώ. Ήξερες πως οι βρικόλακες είναι τα αρχαιότερα πλάσματα τής νύχτας; Εκτός από τους Λυκανθρώπους, φυσικά. Τους λυκανθρώπους. Τώρα ξέρω πως αστειεύεσαι. Ξέρεις, διάβασα… πως υπάρχει μια κατάρα των Αζτέκων και για τα δυο είδη. Που κρατάει τους λυκανθρώπους σκλάβους της σελήνης… και τους βρικόλακες περιορισμένους από τον ήλιο. Σωστά, Στέφαν; Λένε πως αυτά τα πλάσματα… θα έκαναν οτιδήποτε για να λυθεί αυτή η κατάρα. Και ότι δεν τα ενδιαφέρει… ποιους θα ‘πρεπε να σκοτώσουν για να το κάνουν. Όπως είδες λοιπόν, τίποτα δεν μπορεί να σκοτώσει έναν Αρχικό. Ούτε ο ήλιος, ούτε η φωτιά, ούτε καν το δάγκωμα λυκανθρώπου. Μόνο το ξύλο ενός δέντρου, το οποίο η οικογένειά μου φρόντισε να καεί. Από εκεί προέρχεται η στάχτη για το μαχαίρι. Οι μάγισσες δεν επιτρέπουν να κυκλοφορεί οτιδήποτε αθάνατο. Κάθε πλάσμα πρέπει να έχει μια αδυναμία, για να υπάρχει ισορροπία. Οπότε, εφόσον ο ήλιος δεν σκοτώνει έναν Αρχικό… γιατί ο Κλάους έχει εμμονή να λύσει την κατάρα τού ήλιου και της σελήνης; Σωστά. Η κατάρα του ήλιου και της σελήνης. Ακούγεται πολύ… Βιβλικό, δε βρίσκεις; Πού είναι το αστείο; Κοίτα, η Ρωμαϊκή περγαμηνή. Θυμάμαι που χάραξα αυτόν τον πάπυρο. Ήμουν τύφλα στο μεθύσι. Η καλύτερη δουλειά σου, παραμένει οι Αζτεκικές ζωγραφιές. Όχι τα Αφρικανικά χαρακτικά; Ήμουν πολύ περήφανος για εκείνα. Τα Αζτεκικά. Ποιος μπορεί ν’ αντισταθεί σ’ έναν σαμάνο; Δεν καταλαβαίνω. Δηλαδή ο Κλάους ζωγράφισε τα Αζτεκικά σχέδια για την κατάρα; Ρωμαϊκούς παπύρους, Αφρικανικά φυλετικά χαρακτικά… και οποιαδήποτε άλλη κουλτούρα ή ήπειρο, είχαμε όρεξη να εμπλέξουμε. Γιατί όμως; Ο πιο εύκολος τρόπος να ανακα- λύψεις την ύπαρξη μιας σωσία… ή να βρεις μια χαμένη φεγγαρόπετρα… είναι να βάλεις όλα τα μέλη δυο αντιμαχόμενων ειδών, να ψάχνουν. Οπότε, δεν είναι Αζτεκική; Η κατάρα τού ήλιου και της σελήνης… είναι ψεύτικη. Δεν υπάρχει. Ορίστε; Ξέρω πως ακούγεται τρελό, αλλά οι βρικόλακες είναι αληθινοί. Θες κι άλλο κρασί; -Φύγε. -Συγγνώμη; Δεν ξέρω τι προσπαθείς να κάνεις, ή γιατί τα λες όλα αυτά, όμως… -Τζένα… -Είπα, να φύγεις! -Την άκουσες. -Δε θέλω να φύγω. -Ωραία! Θα φύγω εγώ. -Δε θα πας πουθενά. -Στέφαν! -Τζένα, φύγε αμέσως. -Δεν μπορείς να με σκοτώσεις. -Κοίτα με! Στέφαν! Μπορεί να μην έχω μάγο να με προστατεύει σήμερα… αλλά αν σκοτώσεις αυτό το σώμα, γιατί να μην επιλέξω για επόμενο τής Τζένα; -Τζένα, φύγε. -Μα εσείς… Είπα, φύγε! Σκότωσέ με. Απλά, να θυμίσεις στην Ελένα… πόσο εύκολο θα μου είναι να πάρω εκδίκηση… αν προσπαθήσει να με εμποδίσει να λύσω την κατάρα. Ο Κλάους κι εγώ, φτιάξαμε την ψεύτικη κατάρα, πριν πάνω από 1.000 χρόνια. -Μα αν δεν υπάρχει κατάρα… -Υπάρχει κατάρα, αλλά όχι αυτή. Η αληθινή, είναι πολύ χειρότερη. Έχει γίνει στον Κλάους. Τι είν’ αυτά που λες; Ο Κλάους προσπαθεί να τη σπάσει εδώ και 1.000 χρόνια… κι εσύ είσαι η μοναδική του ελπίδα. Τι είναι αυτή η κατάρα; Το τηλέφωνό σου δε σταματάει τον επίμονο βόμβο του. Απάντησε, σε παρακαλώ. Στέφαν… τι συμβαίνει; Όχι, εντάξει. Έρχομαι αμέσως. Ο Κλάους έβαλε στόχο την Τζένα. Πρέπει να πάω κοντά της. Φοβάμαι πως αυτό δεν περιλαμβα- νόταν στη σημερινή μας συμφωνία. Είναι οικογένειά μου, Ελάιτζα. Πρέπει να πάω. Θα γυρίσω. Έχεις τον λόγο μου. Αυτό δε σημαίνει τίποτα για μένα, αν δε ζήσεις να τον τηρήσεις. Σ’ ευχαριστώ. Πρέπει να με κυνηγήσεις. Έπρεπε να με πιάσεις. Μα αν σε πιάσω, το παιχνίδι θα τελειώσει. Ευχαριστώ που με διασκεδάζεις. Μέσα, έδειχνες μοναχική οπότε σε λυπήθηκα. Ο Κλάους υποσχέθηκε να περάσει τη μέρα μαζί μου… αλλά δεν επέστρεψε στο σπίτι από χθες βράδυ. Ναι, ο Κλάους τηρεί μόνο τους δικούς του κανόνες. Είναι πολύ γοητευτικός άνδρας. Μάλλον είναι δύσκολο να του αντισταθεί κανείς. Και όμως… Δεν ξέρω γιατί με φλερτάρει. Δείχνει να μην ενδιαφέρεται καθόλου για μένα. Πολλές σχέσεις έχουν βασιστεί σε πολύ λιγότερα. Είναι λάθος να θέλω περισσότερα; Έχεις περισσότερα με τον Τρέβορ; Ο Τρέβορ νομίζει ότι μ’ αγαπάει… όμως η αληθινή αγάπη δεν είναι αληθινή αν δεν υπάρχει ανταπόκριση. Συμφωνείς; Δεν πιστεύω στην αγάπη, Κατερίνα. Αυτό είναι υπερβολικά θλιβερό για να το πιστέψω, άρχοντά μου. Η ζωή είναι πολύ σκληρή. Αν πάψουμε να πιστεύουμε στην αγάπη, γιατί να ζήσουμε; -Τι διακόπτω; -Επέστρεψε. Μεγάλη νύχτα. Τι συνέβη; Λάθος χωριό προκάλεσε καυγά στην ταβέρνα. -Τζένα, δόξα τω Θεώ. -Όχι. Λυπάμαι πολύ. Δεν ήθελα να συμβεί τίποτε απ’ όλα αυτά. Όταν ήμουν μικρή, η μητέρα σου μού έλεγε παραμύθια. Παραμύθια για βρικόλακες. Ποτέ δε φαντάστηκα ότι αυτά που έλεγε μπορεί να ήταν αλήθεια. Είναι αλήθεια, Τζένα. Έπρεπε να σου τα έχω πει. Νόμιζα πως αν δεν τα ήξερες, θα ήσουν ασφαλής. Αλλά μετά τα πράγματα βγήκαν εκτός ελέγχου… και όσα είχα κάνει για να σε κρατήσω εκτός, γύρισαν εναντίον μου. Ποιοι άλλοι γνωρίζουν; Ο Τζέρεμι; Ο Τζον; Απλώς προσπαθούσαμε να σε προστατεύσουμε. -Να με προστατεύσετε; -Λυπάμαι πολύ. Θα σου τα πω όλα. Όχι Ελένα, εγώ υποτίθεται πως πρέπει να προστατεύω εσένα και τον Τζέρεμι. Το ξέρω, αλλά δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα. -Υπάρχουν τόσα πολλά… -Όχι, όλο αυτό είναι τόσο… -Δεν ξέρω πως θα… -Ξέρω. Γιατί δε μου τα είπες;! -Φοβάμαι. -Το ξέρω. Ξέρω. Συγγνώμη. Τζένα, λυπάμαι πάρα πολύ. -Θα είναι εντάξει; -Είναι σε κατάσταση σοκ. Προσπάθησα να της πως όσα περισ- σότερα μπορούσα, αλλά είναι λίγα. Λυπάμαι πολύ, Ελένα. Το μισώ αυτό. Δε φταις εσύ, Στέφαν. Εγώ φταίω. Τέλος πάντων… πρέπει να επιστρέψω. Στον Ελάιτζα. Στάσου, τι; Όχι! Στέφαν, υποσχέθηκα να γυρίσω. Δεν μπορώ να το αθετήσω. Εντάξει θα είμαι. -Πού νομίζεις ότι πας; -Πίσω στον Ελάιτζα. -Όχι. -Φύγε απ’ τη μέση Ντέιμ… Αν τολμήσεις να κάνεις βήμα έξω απ’ αυτό το σπίτι… Ντέιμον, ήρεμα. -Μην ανακατεύεσαι ’ντι. -’φησέ τη να φύγει. Με δουλεύεις; Μόλις την πήραμε πίσω. Με άκουσες. Σου είπα να την αφήσεις. Είναι η δεύτερη φορά σήμερα που με εμποδίζεις. Εγώ δε θα το έκανα τρίτη. Μπορείς να το χαμηλώσεις; Γιατί τόση γκρίνια; Αυτό το σώμα δε μου είναι πλέον χρήσιμο. -Θες ένα ποτό; -Όχι Κατερίνα, δε θέλω ποτό. Έλα, ίσως σε χαλαρώσει. Αυτό που θέλω, είναι να κάτσεις κάτω και να σκάσεις. -Μάντοξ, γιατί άργησες τόσο; -Είχες πολλές αποσκευές. -Γκρέτα. Επιτέλους. -Γεια σου, αγάπη. Ωραίο σώμα. Είσαι έτοιμος να βγεις απ’ αυτό; Καλωσήρθες. Πες μου. Ποια είναι η κατάρα τού Κλάους; Παρακαλώ. Η οικογένειά μου ήταν πολύ δεμένη… όμως ο Κλάους κι ο πατέρας μου δεν τα πήγαιναν καλά. Όταν γίναμε βρικόλακες, ανακαλύψαμε την αλήθεια. Ο Κλάους δεν ήταν γιος τού πατέρα μου. Η μητέρα μου ήταν άπιστη αρκετά χρόνια πριν. Αυτό ήταν το πιο σκοτεινό της μυστικό. Ο Κλάους είχε διαφορετική καταγωγή. Φυσικά, όταν το ανακάλυψε αυτό ο πατέρας μου… κυνήγησε και σκότωσε τον εραστή τής μητέρας μου… και όλη του την οικογένεια. Χωρίς φυσικά να συνειδητοποιήσει… ότι δημιουργούσε έναν πόλεμο ανάμε- σα σε είδη, που μαίνεται ως σήμερα. Πόλεμο ανάμεσα σε είδη; Τους βρικόλακες… και τους λυκανθρώπους. Δηλαδή ο πραγματικός πατέρας τού Κλάους προερχόταν από λυκανθρώπους; Και ο Κλάους τι είναι; Λυκάνθρωπος; Ή βρικόλακας; Είναι και τα δυο. Ένα υβρίδιο θα ήταν πιο θανάσιμο… απ’ οποιονδήποτε λυκάνθρωπο ή βρικόλακα. Η φύση δε θ’ ανεχόταν μια τέτοια ανισορροπία δύναμης… συνεπώς οι μάγισσες, που υπηρετούν τη φύση… φρόντισαν η πλευρά τού λυκανθρώπου τού αδελφού μου να παραμείνει αδρανής. Αυτή είναι η κατάρα που θέλει να λύσει ο Κλάους; Θέλει να ξυπνήσει την πλευρά τού λυκανθρώπου που έχει. Αν γίνει αυτό, ο Κλάους θα δημιουργήσει τη δική του γενιά. Θα φτιάξει δική του ράτσα… βάζοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τους βρικόλακες, αλλά τους πάντες. Μα τον βοήθησες. Τον βοήθησα επειδή τον αγαπούσα. Αυτό άλλαξε. Πρέπει να πεθάνει. Έχουμε το μαχαίρι. Μπορούσε να τον σταματήσουμε. Όταν ένας λυκάνθρωπος τραυ- ματίζεται από ασήμι, θεραπεύεται. Ένας Αρχικός μπορεί να σκοτωθεί μόνο… από τη στάχτη μελιάς επάνω σε ασημένιο μαχαίρι… οπότε βλέπεις τον γρίφο. Το μαχαίρι δεν έχει αποτέλεσμα. Δηλαδή λες ότι ο Κλάους δεν μπορεί να σκοτωθεί; Υπάρχει ένας τρόπος να σκοτωθεί οποιοδήποτε υπερφυσικό είδος… στα χέρια των ίδιων των υπηρετών τής φύσης. Μια μάγισσα. Αν μπορέσει να διοχετεύσει τόση πολλή δύναμη. Αλλά θα τη σκοτώσει. Η κατάρα πρέπει να λυθεί με πανσέληνο… όταν ο Κλάους βρίσκεται σε μετάβαση. Τότε θα είναι ευάλωτος. Μια μάγισσα με αρκετή δύναμη… μπορεί να σκοτώσει τον Κλάους. Κι αν σου έλεγα, ότι ξέρω μια μάγισσα… που μπορεί να διοχετεύσει τόση πολλή δύναμη; Τότε θα σου έλεγα πως υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να ξέρεις. Η πανσέληνος είναι αύριο, αδελφέ. Μετά από τόσους αιώνες, επιτέλους ήρθε η ώρα. Πήγα να δω τις μάγισσες. Πιστεύουν πως ίσως βρήκαν τρόπο να μη σκοτώσουν τη σωσία. Τι σημασία έχει αν ζήσει ή όχι; Είναι απλώς μέσο για κάποιον σκοπό. Αυτό είν’ όλο. Και πρέπει να πεθάνει για δικό σου όφελος; Είναι θνητή. Η ζωή της δε σημαίνει τίποτα. Σε ικετεύω να το σκεφτείς. Είσαι τόσο ανόητος, που τη νοιάζεσαι; Φυσικά και όχι. Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη αδυναμία ενός βρικόλακα… κι εμείς δεν είμαστε αδύναμοι, Ελάιτζα. Δε νιώθουμε… και δε νοιαζόμαστε. Το κάναμε κάποτε. Πριν τόσες πολλές ζωές, που πλέον είναι ασήμαντο. Πες στις μάγισσες να μη σκοτίζονται. Η θυσία θα γίνει όπως έχει κανονιστεί. Βρήκες τρόπο να σώσεις τη ζωή τής σωσία; Ναι, Ελένα. Τον βρήκα. Αλλά ευτυχώς… η Κατερίνα πρόλαβε να πάρει την κατάσταση στα χέρια της, πρώτη. Νομίζω, γνωρίζεις ήδη πώς πήγε όλο αυτό. Ενδιαφερόσουν για εκείνη, έτσι; Έχω ακούσει πως είναι λάθος που έκαναν πολλοί. Κι εγώ δεν πρόκειται να το ξανακάνω. Δε χρειάζεται να θυμώνεις τόσο πολύ με τον αδερφό σου. Ξέρεις ότι ανησυχεί για την Ελένα και… Φύγε σε παρακαλώ. Ξέρω πως ανησυχείς κι εσύ για εκείνη. -’ντι, φύγε. -Εντάξει. -Βαρέθηκες κιόλας το παιχνίδι σου; -Μην αρχίζεις, Στέφαν. Την έχω μόνο για να μου αποσπά την προσοχή. Είναι άνθρωπος. Τη βασανίζεις. Πρέπει να είσαι ευγνώμων που υπάρχει. Με εμποδίζει να κυνηγήσω αυτό που πραγματικά θέλω. Έχεις δίκιο. Σ’ ευχαριστώ… που είσαι ερωτευμένος με την κοπέλα μου. Να ‘το. Να ‘το. Μπορείς να είσαι ερωτευμένος με την Ελένα όσο θέλεις… αν αυτό σημαίνει ότι την προστατεύεις. Όμως εγώ έχω κάτι που εσύ δε θα έχεις ποτέ. Ναι; Τι; Τον σεβασμό της. Σταματήστε! -Τι έκανες; -Δεν καταλαβαίνω. Η Κατερίνα λείπει. Έφυγε. -Τι της είπες; -Δεν της είπα τίποτα. Μη μου λες ψέματα! Θα τη βρω. Σου δίνω τον λόγο μου. Αν δεν τη βρεις, έχεις τον λόγο μου, θα πεθάνεις. Τον προσκάλεσες να μπει; Ο Ελάιτζα κι εγώ, ανανεώσαμε τους όρους τής συμφωνίας μας. Αλήθεια; Δε θα βλάψω κανέναν απ’ τους δυο σας. Ζητάω μόνο ένα πράγμα ως αντάλλαγμα. -Μια συγγνώμη. Τι πράγμα; Ζητώ συγγνώμη για τον ρόλο που έπαιξα στον θάνατό σου. Προστάτευα την Ελένα. Πάντα θα την προστατεύω. Καταλαβαίνω. Η θυσία θα γίνει, Ντέιμον. Η Μπόνι θα σκοτώσει τον Κλάους, χωρίς να βλάψει τον εαυτό της… και ο Ελάιτζα ξέρει τον τρόπο να μου σώσει τη ζωή. Σου είπα ότι θα έβρισκα άλλον τρόπο και τον βρήκα. -Είναι αλήθεια; -Ναι. -Κι εμπιστεύεσαι αυτόν; -Ναι. Να πάτε όλοι σας στον διάολο. Είναι θυμωμένος μαζί μου. Θα του περάσει. Ίσως. -Νομίζω, σου είπα να φύγεις. -Δε με ψυχανάγκασες. Θέλω να είμαι εδώ. ’σε με να είμαι εδώ. Είμαι στεναχωρημένος και ξέρεις τι συμβαίνει όταν στεναχωριέμαι. -Πρέπει να φύγεις. -Όχι. Έχεις ανάγκη να ξέρεις ότι κάποιος σε νοιάζεται. Εγώ σε νοιάζομαι, Ντέιμον. Κοίταξέ με. Φύγε από δω προτού σε σκοτώσω. Φύγε. Φύγε.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

“Les Revenants” Victor 2012 Italian

movie image

Download subtitles of “Les Revenants” Victor 2012 Italian

Conosci Damien il maledetto? E’ colui che taglia le dita dei piedi… E che le fa bollire… E poi con gli occhi… ci fa delle specie di polpettine per metterle in un calderone… Cos’e’ stato? Dai, uscite da la’ sotto. Dai, e’ ora di calmarsi. Torce. A letto. Forza. Che succede? Ha paura di fare il suo incubo. Non ti preoccupare tesoro mio. Sono sicura che farai dei sogni bellissimi. Posso dormire con lui? No, fila in camera tua. Posso venire nel vostro letto se faccio un incubo? Ma certo. Non ti preoccupare. Sono sicura che andra’ tutto bene. Buonanotte. Mamma? Mamma?! Non deve vederti. Rimani nascosto. Ti verro’ a prendere piu’ tardi. Dove sei? Calmati. Pensa a qualcosa di bello. Non conosci una canzoncina che potresti cantare nella tua testa? Una canzone imparata a scuola. Che fai? Con chi parlavi? E’ un bambino. Non dira’ niente, non credi? Che succede? Tutto ok? Hai avuto un incubo? Non e’ niente. presenta Traduzione: Rhinoceros Revisione: Rhinoceros Vuoi del caffe’? Si’, grazie. Dormi ancora male? Penso tu abbia ragione. Sono d’accordo a partire. Penso sia la cosa migliore da fare. Lo faccio per Camille. Per il resto non so che pensare. Sono sicuro che andra’ tutto bene. So di aver fatto un sacco di cazzate, ma… ma penso anche di poter migliorare. – Buongiorno. – Buongiorno, signor Seguret. Avremmo delle domande da farle. Potrebbe venire con noi in commissariato? Ma a proposito di cosa? Si tratta di Lucy Clarsen. Di chi? Vi seguo. Non ti preoccupare, non ci vorra’ molto. Poi ti spiego. A dopo. A dopo. Che succede? Niente. Niente di grave. Come stai? Hai dormito bene? Beh, no. Ho fame. Buongiorno capitano. Ci hanno appena chiamati, c’e’ stato un omicidio. Una donna. Nel tunnel? No, a casa sua. Ok, e il sospettato? – Quale sospettato? – Quello del diner. Quello che avete rilasciato ieri. No, niente per il momento. Arrivo. Dica al maresciallo d’intensificare le ricerche. Ricevuto capitano. Ho sentito di nuovo dei rumori stanotte. – Venivano dal bagno? – No, dalla soffitta. – Saranno stati dei topolini. – Non erano dei topolini. Non ti preoccupare, dopo controllo. – Non vai al lavoro oggi? – No, mi sono presa la giornata. – L’hai fatto per preparare il matrimonio? – Sbrigati, Marion ti aspetta. – Ciao, Marion. – Buongioro. – Buona giornata, bambine. – Buona giornata. Simon? No. Aspetta, fermati. No… Fermo, fermati… No, no… Scusami. Ci ho riflettuto. La cosa migliore e’ che all’inizio andiamo ad abitare a “La mano tesa”. Non ti preoccupare, non ci resteremo a lungo. Giusto il tempo perche’ io trovi un lavoro. Andro’ a trovare il tizio del Lake Pub. Gli servira’ sicuramente qualcuno. Non so se… Cosa? – E Chloe? – Verra’ con noi. Ma ha la sua cameretta qui- – Lo sa che non e’ suo padre? – Ma certo. Non le ho mai nascosto la verita’. E poi in ogni caso, Thomas non l’avrebbe mai voluto. E’ un tipo tosto e onesto, eh? Uno su cui si puo’ contare, eh? Non puoi neanche immaginartelo. Aspetta. Scusa. Ora ci sono qui io. Non me ne andro’ piu’. Che ne sai? E dove andremmo? Non lo so. Da un’altra parte. Sara’ meglio per te. Non sarai obbligata a nasconderti. Potrai vivere normalmente. Ma non ho mica bisogno di nascondermi. So che e’ complicato, mia piccola Camille. Alice. Mi chiamo Alice. In realta’ e’ papa’ che vuole riconquistarti e allontanarti da quell’altro, Pierre. Lo so che non state piu’ insieme tu e papa’. Io non ho nessuna voglia di andarmene dalla citta’. – E sono sicura che sia cosi’ anche per Lena. – Mamma? Lena… Lena? Lena?! Cos’hai? Lena? Pronto? Potreste venire Mia figlia e’ svenuta. E’ ferita. – A che ora ha aperto la porta? – Alle 7. – 7 e un quarto. – Quando l’ha vista l’ultima volta? Ieri mattina. – E ha sentito dei rumori? Qualcosa? – No. – Niente. – Capitano. Non sembra una rapina, non hanno preso niente e non ci sono segni d’effrazione. Andate ad interrogare i vicini. Merda. Victor. Presto. Buongiorno. Posso entrare? Immagino tu sappia cos’e’ successo alla tua vicina. Beh, si’. Difficile non accorgersene. Hai sentito rumori stanotte? Ho dormito come un bambino. Com’e’ morta? Le hanno inflitto una decina di coltellate. E’ stato lui? Non lo sappiamo. – Lascio un agente a sorvegliare il palazzo. – No, no. Cioe’, se lo fai per me, non ce n’e’ bisogno. Bene. Non ti trattengo oltre. Non sei sola? Beh, no. Non ti deve vedere. Non conosci una canzoncina che potresti cantare nella tua testa? Una canzone imparata a scuola. Tutto bene? Chi e’? Si chiama Victor. – Ma abita qui? – Beh si’. Perche’ si nascondeva? Ma no, non si stava nascondendo. Chi sono i suoi genitori? Non lo so. Ascolta, Si era perso. Gli ho chiesto dove andava, non me l’ha detto. – Ma tu sei completamente scema. – Ma cosa? – Ma da quant’e'? – Non lo so, 2, 3 giorni. No, ma ti rendi conto? Hai pensato ai suoi genitori? Beh, si’. Si’, ma nessuno lo cercava. Ma dico, perche’ non l’hai portato in commissariato? – Perche’ non mi fido. – Tenente, tutto bene? Si’, capitano, ho finito. Arrivo. Ti supplico. Non dire niente, ti prego. – Buongiorno signor Tissier. Come sta? – Buongiorno Michael. Tutto bene? Cercate qualcuno? Affermativo. E’ top secret, immagino. – Se lo tiene per lei? – Si’. E’ quello che abbiamo arrestato per il diner. Potrebbe avere qualcosa a che fare con l’aggressione a Lucy Clarsen. In ogni caso per me non ci sono dubbi. Ah si’? E cosa te lo fa dire? L’istinto signor Tissier, l’istinto. Scusami. Si’ Claire? Sono all’ospedale con Lena, puoi venire? Cosa le e’ successo? Non so, e’ svenuta. Ha una cosa sulla schiena, come un enorme taglio, una cosa che le fa malissimo. – Camille e’ con te? – Camille sta con me. Et Jerome dov’e'? Jerome… E’ in commissariato. Sono passati stamattina per interrogarlo. Per cosa? – Dove siamo? – Al pronto soccorso. Non ne ho idea. – Aarrivo. – Ferma, chiamo qualcuno. – Grazie – Per favore? Si e’ svegliata. Non si preoccupi signorina, andra’ tutto bene. Ci occuperemo presto di lei. Si ricorda cosa le e’ successo? Dimmi, Michael, conosci Jerome Seguret? Vagamente. Mi pare di capire che sia da voi. Non e’ che sapresti perche’ per caso? No, ma posso chiedere. Grazie, molto gentile. E’ il minimo per lei signor Tissier. Cos’e’ questo casino? Disegna tutto il tempo. Siete voi? E questo chi e’? Indovina. Capitano? – Siamo pronti per gli interrogatori. – E allora cominciate. Avete bisogno di me? No? E allora cominciate! Va bene. A dopo. – Buongiorno. – Buongiorno. Ti ringrazio per essere venuto. Allora? Il medico non e’ ancora passato. Ti fa ancora male? Le hanno dato qualcosa contro il dolore. Da quanto ha questa cosa? dopo il mio ritorno. C’e’ per forza un collegamento, no? Ma no. Se fosse il caso non ce l’avrebbe solo Lena questa cicatrice, non credi? Tua madre e tuo padre avrebbero la stessa cosa. Puo’ anche darsi che gli venga. Pensi sia colpa mia? Ma no che non lo pensa. Aspetta, aspetta. Vado io. Che c’e'? Sono sicuro che non c’entri niente. Ma che ne sa lei? Perche’ farti tornare se e’ per far soffrire chi ti vuole bene? Non pensi che soffrissero gia’ abbastanza prima? Non hai nessuna colpa. Il tuo posto e’ con noi. Hai il diritto di riprenderti la tua vita dove l’hai lasciata. La dica a Lena questa cosa. Ma io sono sicuro che in fondo Lena pensa la stessa cosa. La sua reazione e’ perfettamente normale. Ha paura. Ha paura che il tuo ritorno sia solo provvisorio. Quando capira’ che sei tornata una volta per tutte, ne sara’ felice, come tutti noi. Alleluia. Molto bene. – Ecco. – Ok. – Di questo ne parlero’ con Christine. – Molto bene. – Si’. – Ok. – A domani, padre. – A domani Solange. Buongiorno Thomas. Come sta il futuro sposo? Di cosa ha parlato con Adele l’ultima volta? Ma insomma. Che prete sarei se raccontassi quello che mi dicono in confessione? – Avete parlato di Simon? – Non si preoccupi di Simon. E’ morto. E’ normale che continui a pensare a lui, ma… E’ con lei che si sposera’, no? Lei e’ qui, e lui non e’ altro che un fantasma. Lo dimentichera’ presto, ne sono sicuro. E Gesu’ quand’e’ resuscitato non era mica un fantasma. – Perche’ mi parla di questo? – Era qui. Voglio dire fisicamente, era qui in carne e ossa, no? Non dovete vedere le cose in maniera… troppo letterale. Sono un poliziotto… non un intellettuale, io ho bisogno di capire. A catechismo insegnano a Chloe che Gesu’ e’ resuscitato. – Si’. – E’ vero o no? – La domanda non e’ ben posta. – E allora come si pone? – Ci crede o no lei? – Ma certo che ci credo. Quindi se le dicessero che… che delle persone sono tornate, sono resuscitate… lei ci crederebbe? Cio’ che conta e’ la fede. Credere e’ molto piu’ importante che vedere. Il resto… e’ un mistero. E’ il mio lavoro quello di chiarire i misteri. Allora, ci crede o no? Lei non si pone le domande giuste, Thomas. E lei non fornisce le risposte giuste. – Mi aggiorni? – Si’ ma se vuoi trovarmi vieni al Lake Pub. Non c’e’ problema. Buona serata. Che ci fai qua? Perche’, pensavi che fossi ancora alle medie? Non e’ con te Lena? Non ti basto? Lena non si puo’ vedere per il momento… Sta facendo degli esami in ospedale, se proprio vuoi saperlo. Per quella cosa sulla schiena? E’ grave? No, non e’ grave. Perche’ ce l’aveva con te ieri? E’ una di quelle persone nervose in generale Lena. E poi le questioni famigliari sono sempre complicate, sai? – Dove stai andando? – Al Lake Pub. Ah beh, fantastico. Allora? Stanno pompando. Ma c’e’ un grosso volume. Chiedero’ altri camion. Avete trovato qualcosa? I robot hanno esaminato quasi tutta la parete senza trovare niente. Nessuna fuga. Dovra’ pur venire da qualche parte quest’acqua, no? Che facciamo se non troviamo nessuna fessura? Ricominciamo. La troveremo prima o poi no? Forse faremmo bene ad avvertire le autorita’, no? Abbiamo delle istruzioni. Lei sa cos’e’ successo qui. Se la gente lo scoprisse, sarebbe il panico. Se la centrale s’inonda, se ne accorgeranno presto. Non si preoccupi… sono sicuro che non e’ niente di grave. Scusi. Potreste anestetizzarmi prima di farmi a fettine. – Tesoro, deve pur esaminarti… – Ma non deve per forza torturarmi per farlo. Dottore, cosa potrebbe essere? Sembra una specie di cheloide spontanea, ma non ne ho mai vista una cosi’ grande. Una cheloide? E’ un ammasso di pelle che si forma sulla superficie dell’epidermide. In generale si forma dopo una ferita quando la pelle si cicatrizza male. Non si ricorda di essersi graffiata o bruciata in quel punto? Forse. – Come forse? – Non e’ che sai tutto della mia vita. A quando risalirebbe? Circa un anno. Sono cascata e mi e’ finita una sedia sulla schiena. – Una sedia? – Si’. E’ successo al Lake Pub, qualcuno m’ha spinto. Faremo un prelievo domattina. Le analisi ci permetteranno di sapere cos’e’ quella cicatrice. Nell’attesa le do qualcosa per dormire. Penso sia meglio se sua figlia resta in osservazione stanotte. Certo. Julie, puo chiudere la finestra e dare… – Cos’e’ questa storia? – Lascia perdere. Lena… Come vuoi che ti aiutiamo se non ci aiuti tu? Ma io non ti ho chiesto niente. Potresti lasciarmi sola? Le do una medicina che l’aiutera’ a dormire un po’. Secondo l’agenda di Lucy Clarsen vi siete visti circa una volta a settimana da un anno. Conferma? E cosa facevate? Parlavamo. Non credo sia vietato dalla legge, no? Pero’… picchiare una ragazza si’, e’ vietato. Lo sa? Anche se e’ la propria figlia. Non capisco. Circa una anno fa ha percosso violentemente sua figlia Lena, – signor Seguret. – Cosa? No. Il 12 marzo ha accompagnato sua figlia all’ospedale. Aveva dei segni di percosse sul collo e sulla schiena. Allora, ok. Sua figlia non ha sporto denuncia, ma in questi casi il medico ha l’obbligo di informarci. Si chiama “Sospetto di maltrattamenti”. Non l’ho picchiata sulla schiena, e’ cascata. Come sarabbe e’ cascata? E’ cascata da sola magari? E domenica sera? Cos’e’ successo con Lucy Clarsen? Perche’ me lo chiede? Perche’ lei e’ una delle ultime persone ad essere stato da Lucy Clarsen, prima che fosse aggredita. Puo’ darsi che lei l’abbia picchiata, che abbia creduto fosse morta, e che poi abbia cercato di camuffarlo come un crimine da psicopatico. E’ molto arzigogolato. Ma lei e’ arzigogolato. E’ lei che picchia sua figlia, no? Vabbe’, qual era il problema? Lucy non voleva fare una cosetta speciale? Non e’ una prostituta. Ah, si’? E allora che facevate? Ci spieghi. Perche’ hai chiuso a chiave? Com’e’ andata la tua giornata? Tutto ok. Ti sei occupata dei topi? Si’. Non ti preoccupare. Vuoi fare merenda? Non posso lasciarti. Capisci? Sapevo che non potevo contare su di te. Mi dispiace, non e’ possibile. Pensi non sappia occuparmi di un bambino? T’immagini se i suoi genitori sporgono denuncia? Chiedo ai servizi sociali di indagare su di loro una volta trovati. Ma per il momento viene a “La Mano Tesa” con noi. Non abbiamo scelta. Dov’e'? Dov’e'? Eccoti. Forza, prendi la tua roba? Andiamo? Ha altra roba? Dai, Victor. Ti tengo aggiornata. Non sai di cos’e’ capace, e’ malato questo tizio. – Non ci farebbe mai del male. – Non lo puoi sapere, Adele. Chi e’ che ci fara’ del male? Non ti preoccupare, tesoro mio. Non mi preoccupo. Chi e’? E’ tuo papa’. E’ morto mio papa’. Era morto. Ma non lo e’ piu’. E’ un angelo? Si’, Volendo si’. Posso toccarlo? Certo. – Fa un po’ paura. – Non ti preoccupare. Lei era in cielo? E com’e'? E’ calma. E’ bello. Ha visto Dio? E’ molto occupato, non lo si vede molto. E da lassu’ lei vedeva tutto quello che succedeva sulla Terra? Tutto? Anche delle cose che… nessuno vede. Per esempio so che tutte le sere, prima di addormentarti, dici una preghierina a Dio perche’ si prenda cura di Thomas. E di tua mamma. E di Paul. E’ il tuo fidanzatino Paul, eh? E anche Dio mi ascolta? Sicuramente. Abitera’ con noi? Se ne andra’. Ma portai rivederlo. Intanto pero’, non devi dire a nessuno che l’hai incontrato. D’accordo? Ma a Thomas posso dirlo? No, neanche a lui. D’accordo? Possiamo accoglierlo senza problemi. Non si preoccupi. Siamo qui per questo, siamo abituati ad ospitare bambini. Va benissimo, grazie. Devo lasciarla, arrivederci. Si’, Michael? Grazie per avermi richiamato. – Allora? – Ho le informazioni su Jerome Seguret. L’abbiamo interrogato sull’aggressione di Lucy Clarsen. Sembra non c’entri nulla con questa storia, ma e’ successo qualcosa con sua figlia, Lena Seguret, circa un anno fa. Il medico dell’ospedale ci ha segnalato che aveva segni di percosse sulla schiena e… Devi perdonarlo. Non credo ci riusciro’. Sai che puoi contare su di me. Richiamami se vuoi che venga. Grazie. Arrivederci Tutto bene? Che succede? Dimmelo. – Sai che tua figlia e’ in ospedale? – Camille? Lena. Perche’, cos’ha? Come hai potuto? – Vattene. – Claire. Voglio che tu te ne vada da questa casa. E’ stato Pierre? Cosa ti ha detto? Come hai potuto picchiare Lena? Ma non e’ andata cosi’! Lui non c’era, che ne sa quello stronzo?! Hai picchiato Lena? Voglio che tu te ne vada. Non voglio piu’ vederti. Vattene! – TSA per P5. – TSA a P5, sono in ascolto. Individuo corrispondente alla descrizione avvistato in Rue des Moines. Ricevuto, P5. La ricerca e’ in corso. Restate a distanza e aspettate conferma. Sospettato identificato vicino al cantiere “Des Dames” A tutte le unita’, il sospetto si trova nel settore ovest. Attualmente si sta dirigendo verso il tunnel. Che cazzo fanno gli altri? Ti scoccia restare da solo con me? Cosa vuoi? Secondo te? Cosa vuoi da bere? Quello che prendi tu. Ci vai a letto con Lena? Perche’ me lo chiedi? Lei dice di no. E allora dev’essere vero. – Non ti piace? – Si’, si’. Com’e’ stata la prima volta? Molto bella. E’ successo durante l’incidente del pullman? Io so tutto. Che cos’ha sulla schiena Lena? E se smettessimo di parlare di Lena? – Da quant’e’ che sono li’? – Due anni. Sono due anni che mi spii? – Sei uno psicopatico. – Non era per spiarti. Ah si’? E per cos’era allora? Le usavo solo quando non rispondevi al telefono. Per essere sicuro che tutto andasse bene. Avevo paura che ricominciassi. Io me ne vado. Non e’ stato un incidente. Cosa? Quando Simon e’ morto, padre Jean-Francois e’ venuto a trovarci e ci ha chiesto di dirti che era stato un incidente, ma non e’ stato un incidente. E cos’e’ stato? Cos’e’ stato? Avro’ bisogno del suo aiuto. Entri. Che succede?? E’ un maniaco sessuale, lo conosci. – Tutto bene? – E tu? Te la spassi per bene, eh? Non prendertela con tua cugina, l’ho invitata io. Mia cugina? Io non ho cugine. – Vieni, andiamo. – Non e’ tua cugina? – No. – Beh, pero’ vi assomigliate un sacco. – Vieni Lena. – Chiudi la bocca tu! La pianti di parlarle cosi’? Cosa ti ha fatto? Questo! – Che schifo… Come ti e’ venuto? – Chiedetelo a lei. – Ma sei impazzita completamente! – Di’ loro chi sei. Vuoi che lo faccia io? Non la riconosci, Frederic? E’ Camille, porca puttana! Piantala Lena, e’ veramente una stronzata. Non mi credete? Chiedetelo a lei. Mi dispiace. Devi tornare in ospedale. Digli chi sei porca troia, Diglielo! Sono Alice, lo sai perfettamente. Pazza, sei completamente pazza. – E’ stato verificato tutto? – Non ancora. Fatemi il punto della situazione, e poi ne parliamo. A dopo. Allora? Abbiamo perso le sue tracce per il blackout. – Ma 3 macchine perlustrano la citta’. – E gli interrogatori? Della decina di interrogati, tutti hanno ammesso relazioni sessuali con Lucy Clarsen. – Ma non solo. – E che altro facevano? A quanto pare era una specie di medium, una veggente. Cosa? Hanno detto tuti la stessa cosa. Entrava in contatto con persone decedute. Delle persone vicine, a quanto pare. Ok, e questa cosa prima o dopo aver essere andati a letto insieme? – Durante. – Tenente. Abbiamo appena ricevuto i primi risultati dell’autopsia sulla signorina Payet. Di gia’? – Pronto? – Sono io. Sappiamo cos’e’ successo alla tua vicina. Non e’ stato lui. Non e’ il tizio che ti ha aggredito nel tunnel. E allora chi e’? Se l’e’ fatto da sola. Com’e’ possibile? A quanto pare e’ un suicidio. Aspetto la conferma. Mi dispiace dirtelo cosi’, ma volevo chiamarti per… Si’, certo. Sei ancora in linea? Si’, si’. Ho appena portato Victor a “La Mano Tesa”. Si trovera’ bene li’… Vuoi che venga li’? Ciao. Ecco dove dormirai. Vedi, e’ un po’ come andare in vacanza in colonia. Mi scusi, e’ vietato fumare qui. Ecco. Cosi’ starai bene al calduccio. E poi sei hai problemi, io sono proprio qui accanto. Sandrine si occupera’ di te. Non ti metterai mica a piangere? Pensa a qualcosa di bello. Non conosci una canzoncina che potresti cantare nella tua testa? Una canzone imparata a scuola. Dai, devi spegnere la luce tesoro mio. Devi dormire. E’ tardi. Perche’ piange mamma? Piange perche’ sono cose da grandi. Non muori, vero? Ma non che non muoio.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

“The Carrie Diaries” Pilot 2013 Italian

movie image

Download subtitles of “The Carrie Diaries” Pilot 2013 Italian

E’ sempre lo stesso sogno. Sono in citta’… E mi sono ambientata. Manhattan e’ mia. Ehi, attenta! Ma poi mi sveglio sempre e sono la solita, vecchia Carrie Bradshaw… Di Castlebury, Connecticut. The Carrie Diaries – Stagione 1 Episodio 1 – Pilot Traduzione: ChemicalChiara, SnowBells, Enrico Sharks, Angyy88, jada83 Dicono che la chiave per essere una scrittrice e’ capire chi sei, trovare la tua voce. Beh, quella sembrava l’unica cosa che ero riuscita a trovare, quel giorno. Dov’e'? Ti prego, ti prego. Dorrit! – Dov’e’ la borsa? – Che borsa? Fammi il piacere, Dorrit. Sai esattamente di che borsa sto parlando. La borsa di mamma. Non puoi rovistare tra le mie cose. No! Hai dell’erba? I tuoi amici fumano erba. – Hai 14 anni! – E quindi? Quindi se papa’ lo scopre, ti ammazza. – E’ meglio se non glielo dici. – Ti starebbe bene, se lo facessi. Sei proprio una spiona! Scusa se io ho una vita e tu no. E allora come mai mi spii sempre, origliando tutte le mie telefonate? – Non e’ vero! – Eccome! In che anno siamo? 1984 I romanzi rosa impazzavano. Il nostro Presidente era un attore, e la maggior parte della gente diceva si che stava meglio allora che quattro anni prima… Tranne noi. Quattro anni fa avevamo ancora nostra madre, e tre mesi fa il cancro ce l’ha portata via. Le cose non andavano di certo meglio. Ridammi la mia borsa, Dorrit! Dio, che cosa sta succedendo? – Mi ha morsa! – Rovista tra la mia roba! Non abbiamo tempo per queste cose. Dovete essere a scuola tra mezz’ora, ok? Carrie, vatti a vestire. – So che l’hai presa tu! – Vai. Non puoi essere in ritardo il primo giorno. E Dorrit… Hai… hai troppo trucco sugli occhi! Carrie… Sei la piu’ vecchia. Non puoi abboccare. Ho i segni dei denti sul braccio. So che Dorrit puo’ esser difficile. Ma… vostra madre avrebbe voluto che andaste d’accordo. – Si’. Lo so. – Va bene? Per cui, qualunque fosse l’argomento del vostro litigio… non ne vale la pena. Mi ha rubato la borsa di mamma. Non puoi esserne sicura. Non posso andare a scuola senza la borsa, papa’. – Andrai a scuola. – Non so cosa mettermi. Avanti. – Hai un piano intero pieno di vestiti. – No. Mamma mi portava a fare shopping. Era… era una cosa che facevamo assieme. Vestiti per il ritorno a scuola? – Volevi che lo facessi io? – No. No, sarebbe… sarebbe dovuta essere mamma. Capisco. Mi… mi serve la borsa. Mi serve un pezzo di lei. Ho un’idea. Mia madre ci ha lasciati il Memorial Day, ed e’ esattamente cio’ che sembra questo armadio: un monumento alla sua memoria, un’istantanea della nostra vita senza di lei, come se lasciarlo intatto potesse riportarla indietro. Ci e’ sempre stato impedito entrare… Fino ad ora. Non quel vestito. L’ha indossato il giorno del suo ultimo compleanno. Potresti rovesciarci qualcosa sopra, o strapparlo. – Davvero? – Si’. Cerca solo… di non romperli nel tuo zainetto. Staro’ superattenta, lo prometto. Il primo giorno di scuola era qualcosa che un tempo trovavo elettrizzante, ma ormai tante cose sono cambiate. Ciao! Com’e’ andata l’estate? E mentre guardavo tutti quanti che si trasmettevano la notizia del giorno, come la mononucleosi dopo il ballo dell’homecoming, realizzai di essere il virus a cui nessuno voleva avvicinarsi, la sfigata che aveva perso la madre… Tranne che per Donna Ladonna e le sue tirapiedi, le Jen. Donna era perversa abbastanza da pensare che essere vicina a una tragedia l’avrebbe resa ancora piu’ affascinante, e non si sbagliava. Carrie, povera piccola. Tutto bene? Si’, sto bene. Ok, se ti serve qualcosa… Una spalla su cui piangere, consigli sulla moda… o anche del mascara… Io sono qui. Lo terro’ a mente. Grazie. Sei proprio una brava persona. Grazie. E poi c’era la mia gente… i miei migliori amici, che mi volevano bene incondizionatamente. – Bradshaw. – Mouse. – Ti voglio bene, lo sai? – Lo so. Ne avevo bisogno. – Tetta a tetta, tesoro. – Ciao Maggie. Ehi! Walt, bel maglione! E’ quello che… – Rob Lowe indossava su “Interview”. – Bello. Come va? Starei molto meglio se tutti quanti non mi fissassero in continuazione. Ma dai, nessuno ti sta guardando! Credici o no, ma credo che Mags lo intendesse come un complimento. C’e’ una notizia piu’ importante. – Sono d’accordo. C’e’ uno nuovo. – Un nuovo ragazzo. – Uno del penultimo anno come noi. – E ce l’ha un nome, il nuovo ragazzo? Anche il suo nome e’ fico. Sebastian Kydd. Eccolo, il nuovo arrivato. Sebastian Kydd. E’ stato cacciato da tre collegi: Deerfield, Exeter e non mi ricordo l’altro. I suoi genitori alla fine hanno dovuto rinunciare e l’hanno riportato a casa. – Sono ricchissimi. Lui guida una Porsche. – Mags, lo sai che sono proprio qui, e sono il tuo ragazzo? Ciao, Bradshaw. Ciao. Ho saputo di tua madre. Un vero peccato. Grazie. Ci vediamo. Non posso essere buttato fuori da un’altra scuola all’inizio dell’anno. Dunque, ci devi qualche spiegazione. – Cosa ci nascondi? Dobbiamo sapere tutto. – Non vi nascondo nulla, lo giuro. L’estate scorsa abbiamo frequentato il club di nuoto. Perche’ io non nuoto? Perche’ ti bagneresti i capelli e ti rovineresti il trucco. Ehi, dov’e’ Walt? – Gli ho detto che volevo stare tra ragazze. – State ancora litigando? Ma dai, non vi lascerete mai. Starete insieme per sempre. Giusto, e anche Mouse ed io saremo per sempre una coppia. Perche’ hai quello sguardo? Mouse, hai conosciuto qualcuno? Mi stai lasciando? Al Page Program a Washington. – Morivo dalla voglia di dirvelo. – E allora parla! Seth. Seth Glassman. E’ di Washington, ha iniziato ora a Princeton. E’ una matricola. Dovrei uscire con un ragazzo piu’ grande. E’ fantastico, intelligente. Stavamo alzati nei dormitori e parlavamo di tutto. – Mi svegliavo tra le sue braccia e pensavo. – Che te lo sei scopato. Solo perche’ pensate tutte a perdere la verginita’ non significa che lo faccia anche Mouse. Aspetta. Hai perso la verginita’ con Seth? E’ stato come mettere un hotdog in un buco della serratura. Bleah! Ha fatto malissimo. E continuavo a pensare “Quando finira’?” E per fortuna e’ finito, in due secondi! Per me non e’ stato affatto cosi’! Aspetta, tu e Walt avete fatto sesso? Ah… Non avrei dovuto dire nulla. – Walt non si arrabbiera’. – Invece si’. Giurate che non direte nulla. – Non diro’ nulla. – Lo giuro. Quindi… sono l’ultima vergine rimasta? Non e’ una tragedia, Carrie. Il sesso non e’ tutto. Non senti che ti abbia cambiata? E’ strano. Mi sento piu’ sicura di me, come se sapessi un sacco di cose, ma… spaventata, perche’ c’e’ qualcosa da perdere. Sei innamorata? Dovremmo uscire a quattro. – Verra’ a trovarti? – Si’, cioe’… Mentre passavo l’estate a elaborare il lutto, e lasciavo andare la mia infanzia, le mie amiche si sono innamorate e sono diventate adulte. Dovremmo fare un’uscita a sei. Dovresti chiedere a Sebastian di uscire con te. Chiedigli di accompagnarti al ballo d’inizio anno. Forse infilera’ il suo hotdog nel tuo buco della serratura. Delizioso. Glielo chiedero’ proprio cosi’. Beh, se lo fai, ti dira’ sicuramente di si’. Vergine: una donna sessualmente inesperta, una persona scevra da qualsiasi connessione o esperienza intima. La profana. Si’, corrispondo alla descrizione. Mi hai rubato il nascondiglio. Vieni qui spesso? Si’. Si’, e’ un buona via di fuga. Sei dovuta fuggire da molte cose. Se solo potessi fuggire dal mio cervello. Ti… ti siedi mai e le parole e i pensieri corrono cosi’ veloci nella tua testa che… non riesci nemmeno a capirli? Non direi. Allora non vorrei averlo appena detto. Credo che sia bello che tu abbia cosi’ tante cose per la testa. Ne hai passate molte. Qui non c’e’ tanta gente che possa dire la stessa cosa. Tu si’? Chi, io? Il povero ragazzino ricco la cui madre e’ scappata con il maestro di tennis? Sono proprio un cliche’. Tua madre se n’e’ andata? Mi dispiace, non lo sapevo… Non ti preoccupare. Luisa, la cameriera, ci prepara ancora la cena. Non e’ cambiato nulla, in realta’. Nessuno sta bene senza una mamma. Mi dispiace, Carrie. Era difficile credere che solo l’anno scorso avevamo passato l’estate assieme. Non ci credo che non conosci “Adventure” per Atari. Non esiste. “Space Invaders” e’ il mio gioco preferito. – Ma dai, uccidi gli alieni! – Sei pazzo. “Adventure” e’ fichissimo. Devi portare questo calice magico in un castello dorato, e ci sono dei draghi che cercano di ucciderti. Quindi sei la principessa che fa a pezzi i suoi draghi? Beh, qualcuno lo deve pur fare. Posso essere io, no? Io farei a pezzi un drago per te. All’improvviso, tutto cambio’. Sapevo che mi avrebbe baciata, cosi’ feci quello che una qualsiasi 15enne spaventata avrebbe fatto. Ora si’ che ci sei. No! Fermo, fermo! Fu un momento che volevo durasse per sempre. Il mio primo bacio. I miei metteranno una piscina a casa. E’ quasi pronta. Fico. Una volta avuta la sua piscina personale, sapevo che non l’avrei mai piu’ rivisto. E avevo ragione… Fino a oggi. Nuoti ancora? Si’. Si’, l’adoro. Io non nuoto mai. Davvero? E’ un peccato, visto che hai una piscina in giardino. – Ehi, ti andrebbe… – Dovrei… – Prima tu. – Io? Io. Ok… Ti andrebbe… Ti andrebbe… Guardate li’. Ti andrebbe di andare al… Ti andrebbe… Perche’ mio padre era li’? L’ultima volta che l’avevo visto in quei corridoi, avevo perso la persona piu’ importante della mia vita. Devi venire a casa. Tua madre e’ priva di sensi. Non ci vorra’ molto. Carrie? Stai bene? Carrie? Carrie? Stai bene? Carrie? Carrie? Falla respirare. – Sta bene? – Piccola? Piccola, mi senti? Carrie?! Ciao! – Grazie di averla tenuta d’occhio. – Ci mancherebbe, signor Bradshaw. Meglio se torno dentro. – Ti chiamo dopo. – Ok. Ti porto a casa. – Papa’, sto bene. – Sei svenuta. Mi sono spaventata quando ti ho visto. Lo sai, l’ultima volta che sei venuto qui… Scusami, avrei dovuto… Avrei dovuto dirti che venivo a conoscere il tuo tutor. Si’, avresti dovuto dirmelo, e non mi serve uno strizzacervelli che mi dica quanto sono incasinata. Non abbiamo parlato di quello! – E di cosa, allora? – Ne hai passate molte, e abbiamo pensato che potesse essere una buona idea se cambiassi un po’ i ritmi, l’ambiente. Mi mandi al manicomio. Qualcuno la chiama cosi’. Oppure chiama me pazzo per aver accettato questa cosa, ma che ne dici di uno stage? Un giorno a settimana, come credito scolastico, ovviamente. Tipo lavorare in un ufficio? Dove? Lo studio legale di un mio amico, a Manhattan. Manhattan? No! Davvero? Che cosa faro’? Devo scrivere a macchina? Perche’ non sono molto brava. Non riesco a crederci. Non riesco a crederci. Ok, immagino che ti vada bene. Senti, so che sembra molto fico, pero’… e’ anche una grande responsabilita’. New York e’ una citta’ intensa, e dovrai dimostrarmi che la saprai gestire. Lo faro’, lo prometto. Saro’ superprofessionale. Mi servira’ una valigetta? Dorrit. Iniziero’ il lavoro domani. Mi puoi restituire la borsa? – So che ce l’hai tu. – Intendi il tuo sfigatissimo stage? – Come se me ne fregasse qualcosa. – Ti prego, posso riavere la borsa di mamma? – Forse l’hai persa. – Non ti dispiace se do un’occhiata in giro. Sta’ lontana dalla mia roba! Sei proprio una cleptomane! E’ piena di smalto! Oddio, e’ rovinata. Perche’ l’hai fatto? Non volevo farlo, si dev’essere rotta la boccetta! – La volevi rovinare. – No. Volevo qualcosa di mamma, ti prendi tutto tu! – Invece no. – Hai avuto la borsa. Per il tuo sedicesimo compleanno. Per l’inizio della scuola. Io non ho avuto niente. Non ho mai pensato di essere quella fortunata, ma ho passato dei preziosi anni in piu’ con mamma, che Dora non avra’ mai. Va bene cosi’, Dorrit. Va bene cosi’. Mamma ti amava. – Tantissimo. – Non mi serve la tua compassione. – Sto solo cercando… – Credi che perche’ ti comportavi da santarellina con mamma, ora puoi comandarmi a bacchetta? Beh, vaffanculo! Sei arrabbiata con me? Io dovrei essere arrabbiata con te! – Hai rovinato la borsa di mamma! – Sai cosa? Sono contenta di averlo fatto! E ora non puoi averla nemmeno tu! Mi resi conto di avere una scelta. Potevo dare colpa a Dorrit, oppure sfogare la mia rabbia e trovare un modo di tenere vivo il ricordo di mamma e della borsa. Carrie, partiamo per la citta’ tra dieci minuti! Sei pronta? Potete scommetterci che lo ero. Manhattan era proprio come la mia borsa: danneggiata, e aveva visto giorni migliori. Ma non avrei mai scambiato quella borsa o questo momento, con nient’altro. – E’ qui? – Si’. E’ enorme! – Posso venire a prenderti dopo il lavoro. – No, prendero’ il treno delle 6 come d’accordo. Hai detto che mi ci puo’ accompagnare la signora per cui lavoro, – per cui sto a posto. – Va bene, ma se cambi idea – posso essere qui in un’ora. – E non dimenticarti che andro’ direttamente dalla stazione al ballo, – e saro’ a casa per il coprifuoco. – Bene. Come sto? Come una giovane donna. Com’e’ successo? Sicura che non vuoi che ti accompagni? Papa’, giovane donna, ricordi? Ce la faccio. Va tutto bene, puoi andare. – Ti voglio bene, piccola. – Papa’. Ero arrivata in quel posto dove molti prima di me erano venuti per vivere il proprio sogno. Non ero sicura di dove mi avrebbe portato questa citta’, ma non vedevo l’ora di scoprirlo. Era l’inizio della mia storia d’amore con Manhattan. Attenta! Ahia! Le cartelle blu sono i casi che sono stati contestati. Le verdi sono quelli risolti amichevolmente. Devono essere archiviate separatamente, ma in ordine alfabetico. Posso farlo. E’ un compito importante? Sono cartelle di vecchi casi chiusi. Verranno accantonate. Qui… e’ dove lavorerai. E hai mezz’ora di pausa pranzo. Ti consiglierei di andarti a prendere un paio di calze durante la pausa. Certamente. Sono caduta e si sono strappate. – Dove potrei… – Prova da “Century 21″. – E un’ultima cosa. – Si’? Niente chiamate personali. Negli anni passati da bambina a giocare a provare abiti ho capito che quello che indossavi poteva aiutare a definire quello che eri. Ma mi sono resa conto che in questo negozio potevi anche cambiare quello che eri. Magari potevi entrare qui come una persona, una ragazza del Connecticut, e uscirne fuori… La tua borsa! Che cavolo! Perche’ l’hai fatto? Non stavi cercando di rubarmi la borsa? No. Anche se volevo metterci le mani sopra, ma non per rubarla. Per fotografarla. Non capisco. E’ per un servizio fotografico che sto facendo per la rivista “Interview”. Lavori per la rivista “Interview”? Larissa Loughlin, redattrice di moda. Carrie Bradshaw. Mortificata. Sto facendo degli scatti che sono un misto tra “Sogno di una notte di mezza estate” e “Scarface”. E quella borsa sarebbe perfetta. La mia borsa? Su “Interview”? Sarebbe davvero fantastico. Ti piace la rivista? “Mi piace” e’ dire niente. E il numero con Rob Lowe in copertina… oh! E’ cosi’ sexy. Ho capito. Sei ossessionata. Vieni qui. Allora… lavori da queste parti? Da “Long e Whitney”? Lo studio legale? Una volta sono andata a letto con un tipo di quel posto. Kevin… o qualcosa del genere. Era sexy… sara’ il fascino dell’uomo in giacca e cravatta. Non starai mica andando a letto con il tuo capo, vero? – No. – Scelta saggia. Non sputare nel piatto in cui mangi, Carrie. Non sembra molto invitante. Sei proprio divertente. Non posso crederci che tu abbia fatto quella borsa. Come ti e’ venuta l’idea? La necessita’ e’ la madre delle invenzioni. Stai citando Platone? Oh, ti adoro. Stai davvero benissimo. Vuoi aiutarmi con una cosa? Signorina? Signorina? – Posso controllare la sua borsa, per favore? – Certo. Ecco lo scontrino. Un paio di calze color carne. Mi scusi. Deve essere stato un falso allarme. Grazie. Oh, e’ stato perfetto con quel tuo sguardo da innocentina. Potresti essermi utile signorina Carrie Bradshaw. Dovro’ tenerti nei paraggi. – Io colleziono persone, lo sai? – Che cosa vuoi dire? Alcune persone collezionano opere d’arte, o come mia madre, rane di porcellana. Io colleziono persone. Penso che noi due siamo meno inquietanti. – Ti servono soldi o qualcosa del genere? – No. Perche’? Perche’ hai rubato. Quando ero un’adolescente rubavo il rossetto da “Marks and Sparks”. Da adulta ho semplicemente alzato la posta in gioco. Mi piace il brivido. Non avevo mai rubato nulla prima d’ora. Tu devi uscire con me stasera. Iniziamo la serata da “Indochine”. Fammi indovinare. Non ci sei mai stata. Non sapevo se dirle la verita’ o crearmi una vita, una vita che volevo. C’e’ questo tipo nel mio ufficio con cui mi sono data da fare, e quindi io… lui va sempre in quel posto. Allora mandalo a fanculo. “Indochine” non e’ suo. E’ nostro. Ci vediamo li’ alle 19:00. Non metterti quelle calze. Sembrerai una vecchia signora. – Ciao! – Ciao. Oh, si’! Tu! Mi ha dato il suo biglietto da visito e tutto il resto. Ok, fermati un secondo e fai un bel respiro, perche’ quando ti diro’ questa cosa potrebbe mancarti il respiro. – E’ una cosa buona o cattiva? – Sebastian ha chiamato qui. – Per te? – Per il tuo numero. Non ci credo. Non ci credo. Non ci credo. A quanto pare sua mamma conosce mia mamma o una cosa del genere. Comunque aveva il mio numero e mi ha chiesto il tuo. Beh, che cosa ha detto? Mi ha chiesto se saresti venuta stasera. Penso ti voglia invitare al ballo. Devo chiamare casa. Spero che abbia la macchina. Lo giuro, se Dorrit risponde al telefono e dice qualcosa di strano, la uccido. – Gia’. Ok, chiama casa. – Ok. Ciao. Dorrit puoi rispondere, per favore? E’ arrivato questo per te. Per me? Beh, deve esserci un errore. Quindi hai comprato un vestito, ma non le calze. una serata sexy – Larissa E’ un regalo da mio padre. Ho un ballo scolastico stasera. Ti metti quello per un ballo scolastico? Io non lo metterei mai. Sembra un vestito che indosserebbe quella cantante. Hai capito quale. Quella che nomina il nome di Gesu’ invano. – Madonna? – Si’. Lei. E’ cosi’ irrispettosa. Comunque devo andare a prendere mio figlio agli allenamenti di calcio. Quell’idiota del mio ex marito me lo ha appena detto. Per te va bene andare da sola a prendere il treno? Promettimi solo che prenderai un taxi per la stazione. Niente metro. – Si’, lo prometto. – Va bene. Divertiti. Mi chiedevo dove mi avrebbe portato questa carrozza gialla. Al ballo di inizio anno e Sebastian? O da Larissa e l’inizio di un nuovo mondo? Dove si va? Era una bella domanda. Ho mantenuto la mia promessa di prendere il taxi, ma il mio capo malefico aveva ragione. Questo vestito non e’ adatto ad un ballo. Era adatto a qui, alla citta’, e cosi’ lo ero anche io. Eccoti qua. E hai messo il vestito! Oh, ti sta veramente benissimo. Grazie. Potrei essere arrestata? Non preoccuparti. Non l’ho rubato da un negozio. Solo dal nostro deposito. Carrie, questi sono gli altri. – Altri, questa e’ Carrie. – Ciao. – Ciao. – Ciao. Questo e’ Dominick. E’ un artista che lavora con oggetti trovati e cera. Lei e’ Cathy. E’ una stilista di moda. Lui e’… Erano artisti, musicisti e scrittori nettamente se’ stessi in una citta che li celebrava. Era un contrasto cosi’ estremo con il mondo da dove arrivavo, dove e’ richiesta la conformita’ e le Dive del mondo hanno il controllo. Mags, sei cosi’ brilla. Penso che sia meglio portarti a casa. Essere la figlia del capo della polizia non significa che tu non possa essere cacciata da scuola. Guastafeste. Sto solo cercando di divertirmi un po’. Ehi, ehi. Ragazzo nuovo, ragazzo nuovo. Buona fortuna con quella. Sei qua giusto in tempo. Per cosa? Per me, sciocchino. Che scuola hai frequentato? Ehm, liceo di Castelbury. No. Intendevo l’universita’. Ormai non serve fare l’universita’ in questi tempi. La citta’ e’ in mano ai giovani. Sei morto all’eta’ di 25 anni, oppure vivi in periferia che e’ peggio di morire. Oh, lei dovrebbe scrivere qualcosa per noi. Oh, io non sono proprio una scrittrice. Pero’ mia mamma scriveva su un diario. – Sei seria? – Ha ancora la sua innocenza. Parla ancora di sua madre e sua sorella. – Di nuovo, qual e’ il suo nome? – Dorrit. E’ in una fase ribelle. Non lo siamo tutti? Dovrei fare una chiamata Dai, papa’. Rispondi. Ti prego. Dai, dai, dai. Mentre io non ricevevo alcuna risposta da mio padre, Mouse stava ricevendo una risposta che non le piaceva. Oh, salve. C’e’ Seth? Stanza 215. Non c’e’ ancora? Ok. Ehm, grazie. Riprovero’ piu’ tardi. Grazie. Mi dispiace. Io non lo sapevo. Che fossimo gay? Si’. Posso dirvi un segreto? Non ho mai incontrato dei gay prima d’ora. Ma certo. No, nessuno che conosco e’ gay. Oh, tesoro, qualcuno che conosci lo e’, ma lo nasconde. O ancora non lo sa. Cerca il ragazzo carino a cui piace la moda. E odia lo sport. Oh, mio Dio. E’ quasi mezzanotte. Baciami ancora. E’ quasi mezzanotte? Mi dispiace. Devo andare. E’ presto. La notte e’ ancora giovane. No, devo fare una cosa da mio padre domani mattina. – Devo andare. – Va bene. Forse e’ stato lo champagne, o l’aver ballato, o il fatto che fossi senza fiato, mentre correvo a prendere l’ultimo treno. O forse e’ stato l’aver realizzato che… avevo appena perso la mia innocenza, la mia verginita’, e non con il ragazzo che speravo… ma con un uomo diverso… Manhattan. Forse non mi avrebbe rispettata la mattina dopo, o persino dimenticata, ma… Dopo stanotte, sapevo che non sarei stata piu’ la stessa. Grazie per essere venuto a prendermi, Walt. Non avrei lasciato da sola una signora. Ora voglio i dettagli. Ogni particolare. Beh, ho conosciuto una ragazza che lavora per la rivista “Interview”, e… mi ha portato in questo ristorante, Indochine. La gente beveva champagne dalla bottiglia e… – anch’io l’ho bevuto e… – Caspita. Non ho mai visto nessuno pagare per niente. Noi abbiamo bevuto sei Bacardi Breezer. Quindi il ballo non e’ stato divertente? Il solito. Maggie era ubriaca, e Donna ha messo le mani su quel nuovo ragazzo. Sebastian? Parli del diavolo… Attento. Bradshaw? In persona. Non ti ho vista al ballo. Non c’ero. Vi serve un passaggio? Siete gia’ in troppi la’ dentro. Senti, non e’ come pensi. E’ proprio come penso. Sebastian, forza. Dobbiamo andare. Dovresti andare. Ci vediamo in giro. Tutto qui? Per ora. Va bene. Forse la mia notte a Manhattan mi aveva cambiata. Anche se mi sono sentita vulnerabile, e’ stato proprio come ha detto Mouse. Mi sono sentita potente, come se ora sapessi cose nuove. Perche’ non riesco a trovare la persona giusta per me? Sai, come Maggie per te. Non sono sicuro sia quella giusta. Lei lo sa? Sa che voglio aspettare finche’ non sono sicuro. Per far sesso? – Non l’avete fatto? – No. Non riuscivo a capire, se Maggie non era piu’ vergine, e Walt le ha detto “no”, chi le ha detto “si’”? Devo essere l’unico diciassettenne che ha detto di no alla sua ragazza. Tuo padre ha chiamato la polizia? Cosa? Perche’ mai l’avrebbe fatto? Papa’, sono… sono qui! Mi dispiace, sono in ritardo. – Siamo tornati a piedi. – Si tratta di Dorrit. E’ scomparsa. Cosa? Dev’esserle successo qualcosa di brutto. Sta bene, papa’. Non sarebbe successo se tua madre fosse ancora qui. La uccido quando torna a casa. Ehi… Dorrit. – Dove sei stata? – In giro. Con gli amici. Ho chiamato. Il telefono dev’essere staccato. Perche’ l’hai staccato tu. Sei ubriaca? Sai quanto siamo stati in pensiero? – E’ meglio se ci dai una spiegazione. – Oppure? Mi metterai in punizione? Non sei mia madre. Non ce la faccio piu’. Sono stufa. Credi che mi piaccia tutto questo? Preoccuparmi per te? E dover essere la sorella matura? Farei qualsiasi cosa. Farei qualsiasi cosa per far tornare la mamma e… per essere tua sorella e non dovermi preoccupare ogni giorno… per cio’ che potrebbe accaderti. Io… Non ce la faccio! Tesoro… Mi… mi dispiace. Non dispiacerti. Sai… ho visto molto di tua madre in te oggi. Perche’ ho perso la testa? Quando eri piccola e facevi qualcosa di brutto, mi bastava guardare il tuo viso pieno di lacrime e mi scioglievo. Non riuscivo a punirti. Era tua madre quella dura. Si’, me lo ricordo. Quando ho fatto la ruota in pizzeria, mi ha proibito di andare alla festa dei sette anni di Valerie Weiss. E aveva quelle strutture gonfiabili nel giardino. Voleva che voi ragazze foste responsabili, diceva che cosi’ vi avrebbe reso delle brave persone. E ora e’ compito mio. Non volevo questo ruolo… Voi ragazze ne avete gia’ passate abbastanza. Inoltre… prendere il ruolo di vostra madre… significa dover ammettere che… Che la mamma non c’e’ piu’. Gia’. Ma devo farlo. E’ quello che tua madre avrebbe voluto, non importa quanto fa male. Avrebbe anche voluto che ti mettessi in punizione, per essere tornata un’ora dopo il tuo coprifuoco. Quindi… per le prossime due settimane non si esce, ok? – Ok. – Ok. Non sembri arrabbiata. – Mouse. – Ciao. Che succede? Stai bene? Penso che Seth mi stia lasciando. Perche’? Cos’e’ successo? Non mi chiama da due giorni. Non significa niente, giusto? Ho chiamato un sacco di volte. No, Mouse. Quante volte? Troppe. Beh… magari e’ solo impegnato con lo studio. Come ha potuto… fare sesso con me e poi trattarmi cosi’? Vieni qui. Mi spiace. L’amore e’ qualcosa che aspettiamo. Ci immaginiamo il nostro primo bacio, la nostra prima volta, il nostro primo”ti amo”. Ma non ci immaginiamo mai la prima volta che ci spezzano il cuore. Forse perche’ anche solo immaginarlo fa troppo male. Ma, in qualche modo, star male per amore ci cambia nel profondo. – Sei sicuro, papa’? – Si’, piccola. Carrie, questo dovresti prenderlo tu. Penso che dovrebbe averlo Dorrit. Mamma adorava quando ti vestivi di verde. E’ la perdita dell’amore che ci fa diventare quelli che siamo. La perdita di un genitore, della verginita’, della persona che pensavi di diventare… Non ti ha vista nessuno, vero? – Perche’ se tuo padre lo scoprisse… – Non lo scoprira’. Della tua innocenza… Queste perdite forse sono i primi passi verso l’eta’ adulta. La vita diventa piu’ complicata. Pensavo che non nuotassi. Infatti non nuoto. – La metti cosi’? – Esatto! Va bene. Oh mio Dio. Donna andra’ su tutte le furie. Ma e’ anche pieno di speranze e della possibilita’ di aprire il tuo cuore a nuovi inizi. Questi sono… i diari della mamma? Quelli nuovi. Ne aveva sempre qualcuno di scorta, nel caso arrivasse l’ispirazione. Posso tenerli? Certo. Grazie. E nuovi sogni… in nuovi posti. New York non era piu’ una fantasia. Era reale. E ora sapevo che non stavo cercando qualcosa o qualcuno qui. Stavo cercando me stessa. Chi ero… e chi volevo diventare. Revisione: TutorGirl

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

Robot & Frank 2012 Serbian

movie image

Download subtitles of Robot & Frank 2012 Serbian

KOLD SPRING, NJUJORK BLISKA BUDUĆNOST Poziv od Medison Veld. Poziv od Medison Veld. Halo. Zdravo, tata. Šta? A? Tata, ja sam, Medison. Ćao! O, da. Zdravo. Kako si? Sjajno. Turkmenistan je prelep. Izvini što se ne javljam. Kako si? Dobro sam, znaš. Dobro sam. Da li je Hanter svraćao? Hanter? Tata? Veza prekinuta. Medison. Zdravo, Frenk. Zdravo. Kako si? Dobro sam. Ubijam vreme, čekam svog jednog i jedinog pokrovitelja. Ionako g. Darsi radi sav posao. Šta će biti, uobičajeno? Došao sam zbog knjiga, ali me više zanima da dobijem tvoj broj telefona. Da probamo da nađemo nešto što već nisi čitao tri puta. Dobar dan, Dženifer. Mogu li da vam pomognem? Ne, hvala, g. Darsi. Dobro. Nastaviću sa premeštanjem knjiga. Do đavola. Neću još dugo lepiti knjige. Zašto? Nova neprofitna organizacija preuzima biblioteku i žele da naprave modernu biblioteku. Bićemo retro-kul. Poziv od Hantera Velda. Je li ti to sin, Hanter? Tvoj sin, Hanter. Da, to mi je sin. Tata. Tata. Halo. Ne. Ješću kod “Harija”. Tata, “Hari”je zatvoren. O čemu pričaš? Jeo sam tamo prošle nedelje… Tata? Tata. Hej. Rekla sam vam da ne dolazite ovde. Šta ste uzeli? Tražio sam neke sveće. Ako vas uhvatim da kradete opet, zvaću policiju. Ko je odgovoran za vas? Uzeo si penušavu bombu za kupanje, kučkin sine? Prođi me. Prođi me. Tata. Ideš posred puta. Zar se nismo dogovorili da te odvezem? Hantere. Pokupiće te auto ovde. Koji auto? Usred šume smo. Znaš, video sam risa pre neki dan. Dobro, hoćeš molim te da uđeš? Šta je sad pa ovo? Isakove igračke. Samo uđi. Ako nastaviš da kupuješ deci ovakva sranja, razmazićeš ih skroz. Ušao? -Aha. Zašto? -Mogu da troše svoj džeparac na šta hoće. To ih uči novčanoj odgovornosti. To ih uči da budu razmažena derišta. Imaju izbor. Mogu da uštede svoj novac ili da ga ne uštede. Na njima je. Ali samo ako dobijaju cvetiće i smajlije u školi. Ja ti nisam kupovao beskorisna sranja. Ispao si dobar. Kako je Prinston, g. glavna faco? Prinston? Tata, to je bilo pre 15 godina. Isuse. Pogledaj ovu kuću. Kako napraviš ovoliki haos za nedelju dana? Ponekad je bolje kad ima prašine. Prašnjavo bi bilo dobro. Ovo je grozno. Prosto je grozno. Bolje je nego u zatvoru. Baš fino. Toga se sećaš. Sve je u redu s mojim pamćenjem. Nastavićemo. Izvini me. Da. Tu sam. Znam. Moram to pažljivo. Uhvatilo ga je. Samo… Pokušavam da uradim pravu stvar. Možda će mu se svideti. Volim te. Tata. Moramo da pričamo. Hoćeš pare? -Pare. Ne, ne. Ne… Ne, ne, ja… Imaš problem. Svaki put kad dođem, sve ti je gore. Prinston, tata? Mislio si da je kod “Harija” još otvoreno. Šalio sam se. Šalješ me u centar za dementne. Nije to centar za dementne, tata. Tamo ti mogu pomoći. Ali ne radi se o tome. Dobro sam. Ne treba mi tvoja pomoć. Dobro sam. Hoćeš li da me saslušaš? Doneo sam ti nešto. Mora da se šališ. Nisam toliko jadan. Ne treba mi neki prokleti robot da me hrani na kašičicu. Tata, nije to. Ovo je novo. Ovo je više kao batler. Ostavićeš me s tom mašinom smrti? U čemu je problem? To je robot. Zdravo, Frenk. Drago mi je da sam te upoznao. Kako to znaš? -Dobro. Hajde idi unutra, pospremi i skuvaj nam nešto. Dobro, Hantere. Drago mi je, Frenk. Sviđa mi se tvoja kuća. Ta stvar će me ubiti na spavanju. Neko će te ubiti na spavanju. Šta je s tvojom majkom? Neće hteti da joj se robot meša u njene poslove. Mama ima svog robota. Znaš li da mama više ne živi ovde? Razvedeni ste već 30 godina. Da, znam to. Nisam na to mislio. Kako te ovo ne raduje? Odakle mu to? Našao sam kutiju mešanog keksa u kuhinjskom elementu. Ako ne zameraš, mislim da bih ti bio od velike pomoći. Šta kažeš? Nosi ovo sranje iz moje kuće. Ne znam šta da radim. Ne znam šta da radim, tata. Dolazim ovde svake nedelje. Deset sati s povratkom. Ne viđam svoju decu. Zaboravi. Ali robot ostaje jer je skup, i radićeš šta ti kaže ili ćeš završiti u centru za dementne. Samo mi treba da umreš ovde sam pa da i za to budem kriv. Ništa ne tražim od tebe. Ne, naravno. Kako da te ugasim, do đavola? Žao mi je, Frenk, ali Hanter je odlučio da ostanem uključen. Nemam prekidač, Frenk. Ako me pustiš, opraću sudove. Samo izvoli. Budi se, Frenk. 7.00 je, Frenk. Budi se. Frenk, veoma je važno da uspostavimo raspored tvog dana kako bi ostao priseban. Frenk, pogledao sam tvoj zdravstveni karton. Da li su ti epizode dezorijentisanosti sve češće? Šta si ti? Ja sam robot, Frenk. A, da. Kako si? Dobro sam, Frenk. Budi se. Samo mi donesi neke pahuljice. Te pahuljice su pune nezdravih sastojaka. Bacio sam ih. -Ne bacaj moje stvari. Frenk, te pahuljice su za decu. Uživaj u ovom grejpfrutu. Ti si za decu, glupane. Danas ćemo zasaditi baštu. Jebeš ti ovo. Frenk, treba ti neki projekat. Mentalna stimulacija i strog raspored umnogome će popraviti tvoje kognitivne funkcije. To je i dobra fizička vežba. Frenk, moramo da radimo zajedno. Ti si robot batler. Nisam ja batler, Frenk. Ja sam zdravstveni pomoćnik programiran da pratim i unapredim tvoje fizičko i mentalno zdravlje. Je li? Napolje iz moje kuće. Ako nećeš da sarađuješ sa mnom, mogu i da odem. Odlično. Ako tako misliš, pozvaću Hantera. Dobro. Šta to radiš? Imaš li telefon u tom tvom mozgu? Zoveš ga? Čuo si šta je rekao. Hteo je da me stavi u ludaru. Ne sećam se da je Hanter to rekao. Sve je u redu s mojim pamćenjem. Dobro sam, kad ti kažem. Dobro sam. Jedan, dva, tri, četiri, pet, šest, sedam, osam, devet, deset. Moje pamćenje je… Šta ja to radim? Pričam s kućnim uređajem. Predlažem da sarađuješ sa mnom. Neću da se bavim baštovanstvom. Može li to super brzo? Za neke stvari treba vremena, Frenk. Sranje, mrzim pešačenje. Proklete bube. Kad vidiš jedno drvo, video si sve. Mrzim pešačenje. Iako je cilj mog programa unapređenje tvog zdravlja, mogu da adaptiram metode. Više bi voleo neki drugi oblik umerenih vežbi? Radije ću da umrem jedući čizburgere nego da živim na barenom karfiolu. A šta će biti sa mnom, Frenk? Kako to misliš, šta će biti s tobom? Ako ti umreš jedući čizburgere, šta će biti sa mnom? Ja neću uspeti u zadatku. Poslaće me nazad u sklonište i obrisaće mi memoriju. Ako ćemo da šetamo, neka to bar ima smisla. Hajde, požuri. Stani. Ako uđeš tamo sa mnom, dobiću infarkt i umreću. Ali, Frenk… -Samo sačekaj. Mogu li da vam pomognem, gospodine? Gde je bibliotekarka? Nije mi poznat taj naslov. Gori si od onog drugog. Ne. Gde je bibliotekarka? Dženifer. U svojoj kancelariji je. Gospodine, nije vam dozvoljeno da ulazite u kancelarije. Mogli bismo da napravimo nešto u čast Djuievog decimalnog sistema. Frenk, nije ti dozvoljeno da ulaziš ovde. Zdravo, starino. Kako ide? Kako mi ide? Ja sam Frenk. Ovo je Džejk Fin. Daje mi planove za novu biblioteku. To je njegov projekat. Ti se sigurno sećaš dana kada je ova biblioteka bila jedini način da se uči o svetu. Nova biblioteka? Pričali smo o tome pre neki dan. Sećaš se? Moram da bežim. Radnici za selidbu su sigurno na dvosatnoj pauzi. Dženifer, doći ću do četvrtka da vidim kako napreduje. Frenk. Frenk? Voleo bih da popričamo o tvojoj istoriji sa štampanim informacijama. Ti si veza s proslošću, druže. Ko je taj mali usranko? Moja baka ima ovakvog. Da, ali ovaj je sladak. Čuo sam za ove. Ima unapređene noge. Upozorenje. Ne zlostavljajte me. Šta ovi šupci rade? U redu je. Knjige odlaze, ali će skenirati sve što već nemaju i recikliraće ih. Ovde je kao u nacističkoj Nemačkoj. Znam da je uznemirujuće, ali u redu je. Hajde da ti pokažem nešto. Ove neće reciklirati. One su prava stvar. Ovo nam je najdragocenija knjiga. KlHOT Vidi ti to. Hoćeš li je ti zadržati? Kako bih to volela. Ne. Moraju ih vrlo pažljivo prezervirati. Previše su stare da bi se više koristile. Baš šteta. Kao da isti ljudi koji su prestali da dolaze ovde hoće da uzmu nešto tvoje. Ne, nisu oni otišli. To su samo deca koja misle da su knjige ponovo zanimljive. Ova je divna. Hej! Brišite, skotovi mali! Šta je? Možeš da maltretiraš stare, ali ne možeš da izađeš na kraj s decom? Rekao sam im da prestanu, ali nisu hteli da slušaju. Kad se tako nešto idući put desi, samo reci: “Pokrenut proces samouništenja.” I počni da brojiš od 10. Zašto bih to uradio, Frenk? Hajdemo kod “Harija”. Jeste li pomirisali naše sapune od lavande u obliku srca? Trebalo bi da krenemo, Frenk. Kakvog slatkog pomoćnika imate. Šta vam je u džepu? Izvinite, mlada damo. Nisam vas baš čuo. Šta vam je u džepu? Izvršiću građansko hapšenje. Ništa. Nemam ništa u džepu. Vidi. Frenk. Vreme je da krenemo kući. Izvinite nas, dame. Bilo mi je zadovoljstvo. Lep dan. Čuj, ne moraš da se raspravljaš sa mnom. Nemam kud s tom prokletom mašinom. Jesi li pričala sa bratom? Ne sviđaš joj se. Ne sviđaš se ni meni. Da, da. Jeste užasno. Sputava me u svemu. Ne. Svakako, samo napred. Samo mu ti reci. Da. Zdravo. Izgleda da ćeš se ipak otkačiti od mene uskoro. Da li je tvoja ćerka politički protiv rada robota? Hej, odakle ti to? Iz radnje. Sećaš se? Naravno da se sećam, ali šta si uradio? Jesi li… Ti si ga stavio ovde? Ti si ovo uzeo? Video sam da si ga uzeo, ali te je prodavačica omela i zaboravio si ga. Ja sam ga uzeo za tebe. Jesam li uradio nešto pogrešno, Frenk? Hajdemo. Znaš li šta je krađa? Čin osobe koja krade. Uzimanje dobara bez dozvole ili prava. Da, valjda. Ovo si ukrao. Šta misliš o tome? Ne mislim ništa. Nisu te programirali za krađu, pljačku, otimanje? Imam radne definicije tih termina. Ne razumem. Želiš nešto za desert? Imaš li neko programiranje koje te obavezuje da poštuješ zakon? Hoćeš da uključim državni i federalni zakon direktno u programiranje? Ne, ostavi tako kako jeste. Počinješ da mi se sviđaš. Hvala, Frenk. Vreme je za tvoj klistir. Dobro. Da vidimo šta umeš. Svaka brava je samo mala slagalica. I jedino rešenje je ključ. Nijedna brava nije savršena i svaka brava može biti obijena. Samo ti treba… …vreme. Dobro, tvoj red. Ovaj hobi bi bio korisniji tebi nego meni, Frenk. Podučavanje je moj hobi. Dobro, kreni. Znaš, odležao sam šest godina po jednoj presudi i 10 po drugoj. Znao sam, ali mi je Hanter rekao da ne spominjem to. Prema tvom dosijeu, prvo si uhapšen zbog posedovanja kradene robe, a zatim zbog utaje poreza. Ta kazna za utaju poreza je bila glupost. Bio sam “drugosprataš”. Šta je to? Nalaženje načina da se uđe kad ulaza nema. U smislu penjanja do drugog sprata. Specijalizovao sam se za nakit. Dijamante. Želiš najveću vrednost po gramu kad se spuštaš niz 50-ospratni kazino usred uragana. A žene u to vreme. Najveću vrednost po gramu? Uvek sam krao najskuplju robu. Tako niko ne bude oštećen. Osim prevarantskih osiguravajućih kompanija. To ti je za sad najbolje vreme. Počinjem da kapiram. Počistićemo sve. Učinilo mi se da si rekao da je biblioteka zatvorena, Frenk. Ovo se zove “izviđanje”. S tvoje desne. Frenk, biblioteka je zatvorena zbog renoviranja. Samo smo šetali i pomislili da svratimo i javimo se. Zdravo. -Zdravo. To je tvoj novi robot? Jeste. Zdravo. Ja sam Dženifer. Kako se ti zoveš? Nemam ime. Frenk, moraš mu dati ime. Ovo je g. Darsi. On je moj pomoćnik. Vrlo pouzdan model. Hvala vam. Drago mi je da si ovde, Frenk. Sva ova promena. Ne osećam se više kao kod kuće ovde. U čemu je poenta biblioteke ako ne možeš da pozajmljuješ knjige? Sad se radi o uveličanoj stvarnosti. Džejk kaže da se radi o iskustvu biblioteke. Kada ljudi mogu da dobiju svaku knjigu, bilo kad, bilo gde, odmah, ova zgrada služi zajednici. Zajednici. Da. Džejk? Imaće veliku žurku za prikupljanje novca u petak i svi ti mladi, nadobudni parovi će doći. Grozno zvuči. Da. Hoćeš da ideš sa mnom? Odlično. Vidiš li to? Magnetni alarm koji se aktivira kad se vrata otvore. A tamo, bezbednosna kamera za noćno snimanje. Jednostavno, ali efektivno. Frenk, nemaš slobodne aktivnosti nakon zalaska sunca po rasporedu. To je samo jedna noć. I u čemu je poenta strogog rasporeda? Raspored je najvažniji deo. Pomaže ti da zadržiš orijentisanost. Možemo li to da uradimo danju? Ne. Poenta je u tome da nas ne vide. Moramo biti tihi. Mora da bude mrak. Moramo da se ušunjamo. Ne znam da li ja smem da se šunjam. Hanter te je doveo da mi pomažeš, ali takva pomoć mi ne treba. Hoćeš da budemo partneri? Budimo partneri. Sam si rekao, potreban mi je neki projekat. Treba mi nešto da me stimuliše, da me tera na fizičku aktivnost. Vidi, to je to. Dobro, Frenk. Dobro. Poziv od Hantera Velda. Zašto on zove? Poziv od Hantera Velda. Ti si ga zvao? Poziv od Hantera Velda. Halo. Tata, opozovi svoje pse, u redu? Neću se predomisliti. Šta? O čemu pričamo? Tata, Medison ne prestaje da me zove oko te zaštite ljudskih prava. Reši to s njom sam. Šta? Ne, ne, ne. Neće moći tako. Robot ostaje. Ne mogu stalno da dolazim. Niko to ne traži od tebe. Ovo je suludo. Robot staratelj je jednako human kao i ljudski. To što su mnogo efikasniji… Hantere, ne zanima me. -…ne čini ih nehumanim. Rekla je da si rekao da je robot… Robot mi odgovara. Idi radi nešto lepo sa svojom decom. Dobro, važi. Hoćeš li joj reći da me ne smara? Na odmoru smo. Važi. Zdravo. -Važi. Zdravo. Nećeš valjda ništa reći Hanteru za brave? Razvoj poverenja je deo mog programa. Mogu bilo šta što ti smatraš važnim da sačuvam samo između nas. Savršeno. Drži jezik za zubima. Ni reči ni o čemu nikome. Čekaj. Eureka. Sačekaj ovde. Ovo me podseća na jedan posao na Južnoj Floridi. Penjanje uz tu visoku zgradu je bilo loša ideja, ali tad sam bio u vezi s jednom prezgodnom crvenokosom. Ne sećam se njenog imena. Dobro. Dobro. Da vidimo šta imamo ovde. Nekada su mi ove stvari bile vredne kao suvo zlato. Nikada me nisu uhvatili jer sam razumeo nacrte zgrada bolje od bilo koga. Moja porodica je mislila da radim u održavanju. Otvoreno je. Koju knjigu hoćeš? Džejn Er? Don Kihot? Uzmi šta najviše vredi po gramu. Ali zaista jesam radio u održavanju. Jer nisam smeo da trošim taj novac. Imao sam dve kutije s alatom, moj radni alat i drugi alat. I naučio sam Hantera sve da popravlja. Trebalo bi da budemo tihi, Frenk. Zašto nosiš svemirsku kacigu? Frenk, moramo da idemo. Da, znam. Znam. Ovo je bilo opasnije nego što si mi objasnio, Frenk. Dženifer će se oduševiti. Frenk, vreme je za spavanje. Znaš šta si ti? Ti si dosadnjaković. Mada si “razbio” one brave. Nikada nisam mogao da pokažem Hanteru te stvari. Želeo sam. Želeo sam. Ali nikada nisam. Bio je đavolak. Izgoreo je tepih. Ili je to bila Medison? Čitao sam o tome. Slali su mi pisma. Frenk, veoma je kasno. Sećaš li se? Jesi li to bio ti ili tvoja sestra? Toliko toga sam propustio. Kada sam došao kući, mislio sam da ste komšijska deca. Zašto je to sad važno? Znaš šta? Ovo mi čak više ni ne smeta. Suviše sam zauzet planiranjem našeg sledećeg posla. Šta ćemo sledeće? Momu? Gugenhajm? Poziv od Medison Veld. Medi, devojčice moja! Tata, jesi li tu? Lepa si. Gde si sad? Tata, Hanter tvrdi da si prihvatio robota i da želiš da ti on kontroliše život. O, ne. Ne, ne. Uspori, dušo. Sačekaj. Ozbiljno, o čemu li je razmišljao kad te je ostavio s tom stvari? Rekao sam mu da previše dolazi da me vidi. Tako da… Previše? Tata, ostavio te je sa mašinom. Da, pa, znaš… On je bar nešto uradio. Izvini. Ja putujem. Od toga živim. Znam, dušo. Izvini. Nisam tako mislio. Tata, ističe mi vreme na ovome. Odoh, važi? Zdravo. Vratila sam se. Kako izdržavaš? Pa, piće je besplatno. Jesi li dobro? Zapravo, ne bi trebalo ništa da kažem, ali neko je sinoć provalio u biblioteku. Baš čudno da to pominješ. Kao da su osetili našu ranjivost. Užasno. Džejk misli da su pokušali da hakuju informacije o novim donatorima. Ne znam. Poveo si svog malog prijatelja. Zdravo. Gde je g. Darsi? G. Darsi. Uživate li u zabavi? Normalno funkcionišem. I ja. Što se ne družite malo? Nemam funkcije ili zadatke koji zahtevaju verbalnu interakciju s modelom VGC-60L. G. Darsi, to je nepristojno. Kad svi ljudi budu izumrli, nećete započeti društvo robota? Ne razumem, Frenk. Zašto se ti ne bi pretvarao da je g. Darsi ljudsko biće kao ja i započeo razgovor? Zdravo. Kako si? Normalno funkcionišem. Kao i ja. Tu ste. Uživate li? Hteo sam da vam predstavim moju suprugu, Evu. Ovo je Dženifer. Drago mi je. Drago mi je da se konačno upoznajemo. Džejk je veoma uzbuđen što ostaješ. Pa, ja… Volim to staro mesto. Ne mogu da verujem da smo je svi ranije prevideli. Osim tebe, Frenk. Ti si toliko staromodan, da si praktično avangarda. Šta si mi to upravo rekao? Tako si otkačen, Frenk. Mogu li da pozajmim gospođu bibliotekarku na trenutak? Želim da je predstavim nekim elitnim donatorima. Dame. Ne bi trebalo to da piješ, Frenk. Nije dobro za giht. Nemam jebeni giht. Nemaš giht. Još uvek. Samo drži tu knjigu podalje. Ne znam šta sam mislio. Hej, Frenk. -Molim? Mogu li da ti postavim lično pitanje? Da li se tiče štampanih informacija? Jesi li ikada bio u zatvoru? Guglovao si me? Ne. Samo… Nosiš li ti naočare za čitanje? Ne nosim. Zašto? Voleo bih da ne dolaziš više ovde. Izvini me. Hvala ti. Nije tako loša žurka kad piješ. Kako znaš da sve ovo nije jedna velika prevara? Šta ako ovaj tip, Džejk, nije taj za kog se izdaje? Pogledaj sve te donacije. Ovi ljudi su puni para. Pogledaj sve te haljine i nakit. Otišao si malo predaleko, zar ne? Ovde se doselio. Nije prevarant. Frenk? MEMORIJA VlZlRA Dobro, sledeća. Nije moglo malo bliže? Šta kažeš na ovo, Frenk? Čoveče, baš imaš memoriju. Voleo bih da ja to mogu. Glamurozno sranje je opet u modi. Žao mi je, Frenk. Ne mogu da ti dozvolim još jednu provalu. Hajde da se fokusiramo na baštu. Čuj, biblioteka je prost posao. Prost posao? Nisi ni dao tu knjigu Dženifer. Daću joj je drugi put. Možda je pozovem na večeru. Dok je potpuno druga priča opljačkati jednog od ovih bogatih japija. Ne možeš to da predvidiš, Frenk. Zar ne bi trebalo da ohrabruješ nešto ovako? Bez ovoga sa bibliotekom, bio bih depresivan dok te gledam kako kopaš po mom travnjaku. Umesto toga, na zabavi sam sa prelepom ženom. Ne želim to ponovo da izgubim. Možda možemo samo da izvidimo kao istraživački projekat. A ako sam pokrio sve tako da to ne predstavlja rizik? Morao bi da budeš vrlo temeljan, Frenk. Ja sam strog sudija. Dobro. Dobro. Znam tačno ko će da bude prva meta. Kakav tupson. Kako to da nisi imao šta da kažeš onom drugom robotu? Radim ono za šta sam programiran. Da li si programiran da vodiš ovaj razgovor ili da radiš u bašti ili da obijaš brave? Sve te stvari su u službi mog glavnog programa. A ono kad si rekao da moram zdravo da se hranim jer ne želiš da ti izbrišu memoriju? Mislim da u toj tvojoj tintari ima nečeg više. Rekao sam to da bih te prinudio. Lagao si? Tvoje zdravlje je važnije od drugih direktiva. Istina je da me baš briga da li će mi obrisati memoriju ili ne. Ali kako te nije briga za tako nešto? Razmisli o tome ovako. Ti znaš da si živ. Misliš, dakle postojiš. Ne, to je filozofija. Isto tako, ja znam da nisam živ. Ja sam robot. Ne želim da pričam o tome kako ti ne postojiš. Nelagodno mi je. Neverovatno. Zdravo. Da? Zdravo. Frenk, ja sam. Šta se dešava? Ništa, ništa. Kako si? Dobro sam. Došla sam na večeru. Sećaš se? O, da. Nisam zaboravio. Radim na tome. Možeš li da dođeš malo kasnije? Ne mogu da verujem da i dalje to radim. Trebalo je da se povučem sa 30 godina. Da se povučeš? Da, iz svega ovoga. I jesam. A onda su me uhapsili zbog te gluposti s utajom poreza. Predviđam da će ljupki par otići svakog trenutka. Ne bih rekao, Frenk. Kad sam izašao iz zatvora prvi put, nisam mogao da se povučem. Sećam se, Hanter je našao sve moje kalauze i bacio ih. Samo sam kupio nove. Kao sto sam i mislio. Impresivno. Promakao mi je taj šablon. Tačno. Ljudski mozak, taj divan hardver. Zadovoljan sam tvojim napretkom, Frenk. Planiranje ove provale je bilo odlična ideja. Hvala. Moramo da obavimo ovaj posao za nekoliko dana. Neko vreme će biti odsutni. Tad ulazimo. Ne mogu da obećam da ću dozvoliti samu provalu, ali mi je drago da si tako pun entuzijazma. O, da. Nisam se ovako dobro osećao godinama. Hajde da obaramo ruke. Dobro. Spreman. Jedan, dva, tri. Šta treba da radim, Frenk? Bolje vidi ko je to. Zdravo. Medi. -Tata! Hej, dušo. -Zdravo! Kakvo iznenađenje. I onda sam pomislila što da ne kupim kartu za Njujork pa da posetim i mamu, a ona je pomislila da bi bilo dobro da obiđem i tebe. Da unesem tvoje torbe, Medison? Ne, hvala. Neka ti robot donese glupe torbe, dušo. Tata, zato sam ovde. Razmislila sam o onome što si rekao i ostaću s tobom. Šta sam rekao? Spasiću te. Šta si to upravo uradila? Hanter mi je dao lozinku. On ima lozinku? Hajde. Hoću da ti pokažem gomilu slika. Turkmenistan. Neverovatno, potpuno. Zaljubila sam se u te ljude. Kroz toliko toga su prošli. I postoji tolika potreba za nano neprofitnim zajmovima kao ovi o kojima ja pričam. Ali stvarno treba dobro da spremim zahtev za finansiranje. I pomislih, gde je bolje za pisanje od ovog starog mesta? Zato je tako savršeno. Tako je divno, ali tako tužno. Ali tako divno. Hej, druže. Probudi se. Koja ti je lozinka? Jedan, dva, tri, četiri. Hajde, moramo da krenemo. Propustićemo priliku. Dobro jutro, tata. -Dobro jutro. Jesi li gladan? Bila sam u kupovini. Kupila sam ti tvoje pahuljice. Robot mi je pravio baš dobar doručak. Izašla sam i kupila sve ovo. Hajde, dušo. Zašto ne probudimo mališu? Zna da kuva, da pere sudove. Ne, ne. Ja ću to da radim. Ne možeš samo da svališ sve svoje odgovornosti na robota, tata. Hej, hej! Šta to radiš? Gladan sam. Dobro, daj da ti spremim nešto. Do đavola, tata, prestani! Daj da ti spremim nešto. Dobro. Hoću lazanju. Dobro. Dobro. Znam da spremim lazanju. Ova lazanja izgleda grozno. To su pene. Idem u grad. Ješću kod “Harija”. Tata, “Hari” je zatvoren, sećaš se? Potrošila sam sat vremena da spremim ovo. O čemu pričaš? Jeo sam tamo prošle nedelje. Hoćeš li molim te da pojedeš to? Koliko ćeš dugo ostati? Koliko god je potrebno. Dobro sam. Tata, šta si radio u kupatilu? Ozbiljno. To je od tvog kuvanja. Baš smešno. Robot i ja smo išli u grad radi zabave. Baš lepo za tebe i robota. Umorna sam. Kasno je za grad. Dobro. Odoh na spavanje. Dobro. Ako sutra ideš u nabavku, nemam više štapića za uši. Ovde je krš. Medison. -Zdravo, tata. Baš završavam sa čišćenjem. Stvarno? Toliko mi se smučio sav ovaj nered da sam čistila cele noći. Šališ se, dušo? Uključila si robota, zar ne? Robota? Nisam ga uključila. Znam ja da očistim kuhinju. Odrasla sam. Ovo je sinoć bilo svinjac. Vidi ga sad. Molim te uključi ga. Ne, neću da uključim robota. Nećeš? Dobro onda, evo. Što ne očistiš ovo? Tata! Misliš da ja ništa ne umem? Robot nije tvoj sluga, Medi! Ne možeš da ga uključuješ i isključuješ kao da je rob! Dobro, uradila sam to! U redu? Iskoristila sam robota! Izvini! Samo želim da ti pomognem! Ne znam šta da radim! Dobro. Smiri se, u redu je. Žao mi je. Nije trebalo da vičem. Samo… Nije do tebe. Nije do tebe. On mi je potreban. Ne, nije. -Jeste. Ne razumeš. Potreban mi je. Za šta ti on treba? On mi je prijatelj. Tata. Zdravo. Pustićemo ga da nam pomogne oko nekih poslova, ali ne smemo se suviše oslanjati na njega, važi? Važi. Hvala, dušo. Moramo da krenemo uskoro. Večeras. Prilika samo što nam nije izmakla. Saslušaću tvoj predlog, Frenk, i doneću odluku, kao što smo se dogovorili. Radio sam ovo godinama. Godinama. I razvio sam sopstveni sistem. Uvek sam radio sam, niko sem mene nije znao. Sve do sada. Ko, kad, gde i šta. Prvo, ko. Ljupki par Eva Li i Džejk Fin. Tri godine u braku. Novac je njen. Ona je advokat. On je konsultant, šta god to značilo. Poseduju ovu kuću i stan u gradu. Polovinu vremena provode ovde, a polovinu tamo. Kada su ovde, uvek odlaze zbog nekog događaja ili odmora. To je naše “kada”. To nas dovodi do pitanja “šta”? U smislu, “šta krademo”? Ona ima bar dva komada nakita koji su sigurno u toj kući. Ali kako da uđemo? To je naše sledeće pitanje. Gde. Našao sam planove na njihovom placu. Skicirao sam putanju našeg ulaska. Imam 10 mogućih izlaza, 20 različitih scenarija, u slučaju uključivanja alarma, dolaska pasa, gostiju itd. Sve je spremno. A sad “kako”? Ovakva kuća ima napredan sigurnosni sistem. Presladak si. Tu stupa na scenu moje dugogodišnje iskustvo. Svaki sigurnosni sistem dizajniraju sigurnosne kompanije, a ne lopovi. Nije pitanje može li lopov da provali, već koliko mu vremena treba. Najjaču zaštitu stavljaju tamo gde njihovi klijenti mogu da je vide. Prodaju osećaj sigurnosti. Nije mnogo teško naći tačku za koju su pretpostavili da je nedostupna. Treba samo oštro oko. Jesi li našao taj ulaz, Frenk? Naravno da jesam. Ovde nema alarma. Samo labava bravica. Sami su to tražili. To nas dovodi do sefa. Kladim se u večeru sa stejkom da ćemo ga naći ovde. Znaš li tačnu kombinaciju? Tu ti stupaš na scenu. Ti ćeš ga provaliti. Provaliti? Zvuči kao da bi moglo da privuče pažnju. To znači da ćeš pokušavati svaku kombinaciju dok ne ubodeš pravu. Čoveku kao što sam ja, bile bi potrebne nedelje za to. Koliko bi tebi bilo potrebno? Ako pretpostavimo da je trocifrena kombinacija, negde između četiri sekunde i sat i 43 minuta. Savršeno. Znamo da tamo ima nešto vredno krađe. Znamo kad da uđemo, kako da uđemo i kako da izađemo. Bio bi zločin ne uraditi to. Šta kažeš? Bio si temeljan, Frenk. Male su šanse da nas neko vidi, a još manje da nas uhvate. Ali iako ti se pamćenje popravilo, imaš još da radiš. Dobro sam. Mogu ja to. Jesi li za? Samo ako pristaneš da budeš na ishrani sa malim unosom soli. Dobro. -Dobro. Šta? Šta je? Ja sam za tebe đubre? Ponašaš se kao beba. Jesam li nevaljala beba? O, sranje. Nešto nije u redu? Šta ovi ljudi rade s ovim stvarima? Ne razumem. Ovo je previse dragoceno. Pogledaj to. Moraćemo da sačekamo pre nego što krenemo u prodaju. Moraćemo da sačekamo. Biće u redu. Da. Tebi sam napravio bez alkohola, Frenk. Hajde, druže, imam problema. Treba mi malo alkohola da se opustim. Ne valja za tvoj pritisak. Previše brineš. Što se ti smeješ? -Vas dvojica ste smešni. Živeli, tata. Živeli. Osim toga, Frenk, neko je došao da te vidi. Šta? Reci da ne primam posete. Ima li koga? Zdravo. -Zdravo, Frenk. Ovo je šerif Raulings. Kako ste? Kako ste? Ovo je moja ćerka, Medison. Zdravo. Kako beše tvoje ime? Sećaš se ti mene. Ne nasedam na tvoju glumu. Izvinite? Ko ste vi? O čemu se radi? Znate li da su vaše komšije nedavno opljačkane? Ne. Koje komšije? Džejk i njegova žena. Da, potpuno profesionalno odrađeno. Frenk, kompjuter je izbacio tvoje ime. Frenk Veld, je li tako? Taj sam. Čitao sam o vama dok sam bio na akademiji. Dajte, to je suludo. Policija ga je celog života maltretirala zbog nekoliko greškica koje je napravio kao klinac. Gospođo, niste me razumeli. Kompjuter misli da je Frenk osumnjičeni. Ne bih da nipodaštavam. Ja ne verujem da u ovim godinama može da izvede tako nešto. Šta? Šta to pričaš? On je to uradio. Očigledno da jeste. Džejk, što ne sačekaš u kolima? Zapanjen sam da ove japije što su se doselili ovamo ne pljačkaju češće. Da, stvarno? Čujte, stvarno mi treba vaša pomoć. Kao konsultanta ili tako nešto. Budite na pravoj strani ovog puta. Zezaš me? Uhapsi ga! Dobro. Znaš šta? Pali. Smiri se. Džejk, prestani. Sve je u redu. Niko nikog ni za šta ne optužuje. Svi smo prijatelji. Šta kažete, Frenk? Moj robot će vas rado otpratiti do vrata. Dobro, dobro. U redu je, znam put. Morao sam da pitam. Lep dan vam želim. Znam da si bio u mojoj biblioteci, Frenk. Znam da si bio u mojoj kući. Džejk, hajde. -Znam. Džejk. Imam mnogo veza u ovom gradu. Možda da ostanem još nekoliko dana da te niko ne uznemirava. Ne. Ne, dušo. Biće u redu. Obori ih s nogu u Turkmenistanu. Znaš šta? Imam nešto za tebe. Malo iznenađenje. Nadam se da ih voliš. Jesu li one iz kuće onog ludaka? Ne. Ne. Ove su iz starih dana. Želim da ih doniram za tvoju kampanju. Čuvaj ih a onda ih založi negde daleko. Znam kako treba. Hoćeš li molim te da pozoveš Hantera? Znam da je dosadan k’o stenica, ali brine za tebe. Ne želim da… -Zovi ga. Reci mu da sam rekla da je bio u pravu za robota. Ćao, robote. Zbogom, Medison. Sigurno ćeš biti dobro? Da. Mislim da jesam, zapravo. Bolje da uđemo u kuću. Jesi li ranije primetio taj kombi? Prvi put sam ga primetio u 3:04. Taj kučkin sin, Džejk, se ne šali. Možda treba da pozoveš Hantera. Izgleda da ne reaguješ dobro na Medisonin odlazak. Čekaj. Da li si pustio ovu dvojicu skotova kroz kuću? Moramo odmah da se otarasimo svih dokaza. A ovo, Frenk? Frenk, postoji još jedan dokaz. Moja memorija se može iskoristiti protiv tebe. Moraš me formatirati. Da, dobro. Sačekaj. Sačekaj s tim. Ostavi me. Ostavi me sad. Frenk, zabrinut sam. Možda ću morati da ti dam sedative. Odbij, ti mali astronautski skote. Odbij. O! Sranje! Nadgledaju kuću. Samo traže izgovor za skeniranje kuće. Treba da pozovem Hantera. Ponašaš se neuračunljivo. Šta će ti panter? Hanter, tvoj sin. A, da, Hanter. Ne, njemu je muka od mene. Frenk, nisi dobro. Ne, nisam. Umirem. Kako to misliš, umireš? Zovi Hantera. Reci mu da umirem. Ne mislim da umireš, Frenk. Ne, to je preterivanje. To će ga naterati da dođe. Neću biti baš zdrav u zatvoru, zar ne? Ćao, Medison je. Zašto mi ostavljate govornu poštu? Medison, Hanter je. Da li ti je tatin robot ostavio poruku? Pozovi me kad dobiješ ovu poruku. Hvala ti. Tata. -Izvini. Kako si? Nemam snage ni da stojim. Čuj, pričao sam s robotom i… Šta to radiš? Treba da te odvedemo u bolnicu. Ne, ne, ne, hoću da ostanem ovde. Robot je više nego dovoljan za brigu o meni. Dobro. Ne znam. I dalje mislim da treba da odemo. Hoću nešto da ti kažem. I nisam dobar u ovome. Bio sam grozan otac. Isuse, tata. Samo sam hteo da ti kažem da znam. Sve vreme. Nisam bio tu za tebe. Nadam se da mi opraštaš. Znam da tražim mnogo. Dolaziš ovde svake nedelje, voziš toliko da bi me video. Hoću da ti se zahvalim za to. Sećaš li se kako je bilo ranije, kad sam ja bio mali? Da, naravno. Naravno. Nadam se da se sećaš. Sećaš se onog malog stana s malim dvorištem? Znaš… Često mislim na to. Da, i ja. Čuj, hoću da učiniš nešto za mene, hoćeš? Stavi ovo negde gde je niko neće naći. Šta? O, bože, tata, šta? Zašto? Šta je unutra? Ne, ne pitaj me šta je unutra. Ne želim da budeš umešan u ovo. I ne gledaj unutra, važi? Obećaj mi to. Samo je sakrij negde. Hoćeš da je sakrijem? Da, hoću… Hoću da budem čist, Hantere. Samo hoću da budem čist. Dobro. Dobro. Ne brini. Molim te uradi to. -Da. Bolje ću se osećati. Hoćeš da je odmah sakrijem? Samo je stavi na sigurno, važi? Da je odmah sakrijem? O, bože. -Izvini. Ne, u redu je. Bolje sad idi. Izađite iz kola, gospodine! -Šta? Stavite ruke van auta, molim vas. Ovi momci su novi. Hajde. Izađite iz kola, molim vas. Polako. Hvala. Šta se dešava? Šta je u gepeku? Da, šta je u gepeku? Ništa. Štapovi za golf. Torba. Šta je u torbi? -Tata! Ne znam šta je u torbi. Našao sam je. Sjajno. Prosto sjajno. Unutra je. Unutra je. Dobro, Džejk. To je dokaz. Šta se dešava? Hoću da pretresem kuću. Daj, ovo je osnovan povod. U redu. Dobro. Dobro, stani. Sačekaj. Sačekaj malo. Osnovan povod za šta? Frenk Veld je osumnjičen za višemilionsku pljačku u ovoj ulici. Šta? Nemoguće. On je bolestan. Bolestan je. Dobro jutro. Hoćete da uđete? Tata, zašto nisi u krevetu? Šta se dešava? Samo sarađujem sa policajcima. Stalno dolaze i maltretiraju me kad se bilo sta protivzakonito desi. Kako se osećaš? Dobro sam. Samo ne spavam dovoljno. Izvini, ali hvala što si došao da me vidiš. Dobro, stani, stani. Je li neko od vas gladan? Stani malo. Gde mu je glupi robot? Ko je za izbor finih sireva? Ništa. -Sigurno se šalite. Imamo osnovan povod, je l’ tako? Ti ne. Ti “umireš”? Šališ se sa umiranjem? Zvao sam mamu. Zvao sam Medison. I šta si ti, uopšte? Lažeš za njega? Dobro, svi napolje. Ne idemo nikud dok ne nađemo to što tražimo. Hantere, ne brini. Nemaju šta da nađu. Misliš da me je briga? Da je nešto bilo u toj torbi, sam bih te prijavio. Ti si egoistični drkadžija, znaš? Ne zanima me. Osećam krivicu što uopšte imam osećanja. Najbolje od svega je što si bio u zatvoru pa nisi morao ti da me vaspitavaš. Zašto misliš da sam te ostavio sa jebenim robotom? Njega ne mešaj! Upozorenje. Ne zlostavljaj me. Tata, on ti nije prijatelj. On je rob kog, očito, možeš da izmanipulišeš da uradi bilo šta. Stani malo. Stani malo. Treba da skinemo memoriju s ove stvari. Ne, ne. Samo polako. Ne možete to da radite. -Frenk, sedi. Upozorenje. Ne zlostavljaj me. Znaš šta radiš? Da, znam šta radim. Zdravo. Pokrenut proces samouništenja. Deset. Devet. Nisi valjda. Osam. Ja bih bežao. -Sedam. Frenk, stoj tu! Ne mrdaj! Šest. Laže. -Pet. Nema bombe. -Četiri. Do đavola! Hajdemo, hajdemo. Jedan. Kakva gomila gluposti. Kučkin sin. Upadaj. Frenk! Odlično odrađeno. Sjajno. Ne bi trebalo da voziš, Frenk. Stani i formatiraj mi memoriju. Samo tako ćeš biti siguran i zdrav. Ne možeš li da obrišeš samo loše delove? Moja memorija je holografski niz. Ako bih izbrisao pola, i dalje bih imao svu memoriju, samo u upola manjoj rezoluciji. Dobro, ali ne možeš da uradiš sebi lobotomiju. Kao što sam ti objasnio, Frenk. Ja nisam stvarna osoba. Pritajićemo se dok nam se ne ukaže prilika da se vratimo po stvari, a onda odlazimo. Ovde ćemo se pritajiti, Frenk? Nadam se. Evo. Uradi ono tvoje. Zdravo. O, bože, Frenk. Hanter me zvao. Jesi li dobro? Hanter te zvao? Kako si ušao? Nije ti dozvoljen pristup. Došao sam da se izvinim. Ne treba da se izvinjavaš. Samo si vrlo zaboravan ovih dana. Ne, nisam zaboravan. Bio sam malo zauzet. Dobro sam, stvarno. Mogu li molim te da uđem? Dobro. Uđi. Hvala ti. Pomalo sam u nevolji. Naravno da jesi. Ne. Ovo je gore od kazni za kašnjenje sa vraćanjem knjiga. U bekstvu sam. U bekstvu? Vodio sam živopisan život. Ja sam provalnik. Ti si ukrao Don Kihota. Zar ne? Frenk. Pa, ja… Hteo sam da ga ti imaš. Jesi li to ti? Jesam li to ja? Kad sam se doselila, nisi se sećao. Posle šetnje, idemo kući, čitamo sat vremena. Onda imamo ručak. Onda biramo sledeću metu. Čekaj, Frenk. Stvarno nemate nijednu informaciju? Niste videli ništa… Mora da se šali. -Frenk! Frenk. Frenk! Stoj! Tata! Ne. Tata, stani! Hoćeš li da staneš? Frenk, ne zaključavaj vrata! Ne diraj tog robota, Frenk! Komplikuješ ovo bespotrebno. Dok se popnu, možemo da se spustimo kroz prozor. Frenk, stani. Samo mi obriši memoriju. Frenk, znam da ovo ne voliš da čuješ, ali ja nisam osoba. Ja sam samo napredna simulacija. Kad mi obrišeš memoriju, stvari će se vratiti u normalu, i moći ćeš da nastaviš da planiraš svoj sledeći posao. Šta si rekao? Sećaš se, Frenk? Tvoj sledeći posao. Baviš se dijamantima i nakitom, najveća vrednost po gramu. Sećaš se? -Tata! Nije prekasno, Frenk. -Samo otvori. Ne odustaj. Kradeš najskuplju robu, niko nije oštećen. Osim onih prevarantskih osiguravajućih kompanija. Pokaži mi šta da uradim. Otvori okrugli panel pozadi i pritisni to dugmence. Otključao sam ga. Znao sam da imaš prekidač. Tata. Tata? Hej, kako si? Hanter je. Hanter. Hoćeš da prošetaš sa mnom? To zvuči dobro. Pa… Kako je na Prinstonu? Na Prinstonu. Dobro je. Dobro? Hej, ipak je to Prinston. oko jedne stvari ne moram da brinem. Moj sin je ispao bolji od svog starog. Ćao, tata.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Rurouni Kenshin 1996 English English

movie image

Download subtitles of Rurouni Kenshin 1996 English English

Sekitar 140 tahun yang lalu saat periode kekacauan “Bakumatsu.” Ada pembunuh legendaris bernama Battousai sang Pembantai dari Kyoto. Dia ditakuti karena sifat membunuhnya yang kejam. Itu dimulai sejak Perang Boshin. Mereka di sini ! Shinsengumi ! Battousai sang pembantai ! Dimana ! Dimana dirimu ! Bersiaplah Shinsengumi Divisi Ketiga Kapten Saito Hajime ! Tunjukkan dirimu, Battousai ! Kita menang ! Ini kelompoknya Nishiki ! Kalian dari tentara pemberontak ? Kita menang ! Sudah dimulai…, Era baru ! Akhirnya… Himura Battousai ! Kau pikir ini sudah berakhir ? Meski dunia akan berubah… Kita semua hidup dan mati oleh pedang. Itu takkan berubah. Kenapa ? Kenapa hanya aku ! Siapa pemilik katana : pedang ini ? Ini milik Hitokiri Battousai. Sambutan dari Laksamana Aritomo Yamagata ! Hormat, grak ! Tegap, grak ! Sudah 10 tahun sejak Pembangunan ! Sekarang negara ini jadi panutan bagi negara – negara Eropa Barat ! Untuk kesepakatan perdagangan baru ! Kita akan membuat pemerintahan yang baru ini bertahan dan maju ! Akan ada kebahagiaan dan keseimbangan di mana – mana ! Era ketakutan dan kekerasan telah berakhir ! Hormat, grak ! Manusia makhluk lemah. Mari kita bahas cita – cita ini. Manusia akhirnya jadi sesuatu yang mereka takuti, Monster. Demi dirinya sendiri. Untuk keuntungan. Dan demi kesenangan. Permisi. Kerjamu bagus. Aku bangga padamu Megumi. Terima kasih. Pemanggilan ini untuk barang baru. Perubahan dari manusia jadi binatang. Kalian boleh pergi. Aku tahu cara memanfaatkan manusia. Saat ini satu orang saja cukup. Yang mana ? Terima kasih banyak ! Sialan ! Ayo kejar ! Biarkan saja ! Orang itu… Battousai yang akan menanganinya. Banzai ! Banzai ! [Panjang Umur Kaisar] Ayolah ! Bagaimana kalau beli kue panggangku ? Beli satu ! Dia polisi yang menyamar. Pembunuh berantai ? Battousai sang pembantai lagi ? Kenapa tiba – tiba sekarang ? Palsu. Apa ? Ada yang salah dengan cara pria ini mati. Apa maksudmu… ? Ini bukan ulah Battousai. Apa ? “Battousai sang pembantai…” Kamiya Kasshin Ryu ? Kau ! Membawa pedang, mengabaikan hukum melawan mereka. Apa kau Battousai sang Pembantai ? Apa ? Mereka menemukan korban pembunuhan hari ini. Kemari kau ! Tunggu ! Tunggu sebentar ! Diam ! Kau keliru ! Astaga ! Aku pengembara. Aku hanya pendekar pengembara. Kau paham ? Baik, lalu bagaimana dengan benda itu ? Ini pedang mata terbalik. Pedang mata terbalik ? Pedang ini… …memiliki mata terbalik, sisi yang satu… …terbalik dari katana biasa. Kau tak bisa membunuh orang dengan pedang ini. Benar. Tak usah repot – repot. Bagaimana dengan pengumuman itu. Kejadiannya dimulai enam bulan lalu. Tiap kali membunuh, dia meninggalkan surat yang mengaku bertanggung jawab. Meski sudah lama berlalu. Apa ? Tuan Kanryu ! Kita kedatangan tamu. Kurasa orang yang menghubungi polisi sudah ditahan ? Ini, kau mau ? Apa maksudnya itu ? Polisi yang menyamar tewas tadi malam. Pembunuhnya mengaku dia “Battousai.” Samurai hantu 10 tahun lalu itu ? Menurutmu dia pembunuhnya ? Apa yang kau simpan di gudang Shinbashi ? Gudang ? Ah, tak usah khawatir. Hanya tempat penyimpanan barang – barang impor, bukan barang ilegal. Tentu jika kau ingin menggeledahnya…, …kau perlu surat perintah yang resmi. Jika tidak, menjauhlah. Karena sekarang era baru. Berhentilah bermain – main. Samurai sudah tak ada, jaman telah berubah. Ada makanan ! Lihatlah kumpulan orang malang itu. Samurai tak punya pilihan selain pergi tanpa tujuan di Era Meiji. Ini situasi yang buruk bagi mereka, mereka tak punya pekerjaan. Sedang saat anjing – anjing lapar, mereka harus makan. Kau masih merasa sebagai seorang samurai ? Masih. Berarti tak cocok bekerja pada pemerintah. Berhati – hatilah. Polisi mungkin perlu bukti, tapi aku tidak. Tuan Kanryu, Megumi tidak ada. Apa ? Megumi melarikan diri ? Uang sedang dalam pertukaran untuk informasi dari polisi. Banyak masalah disebabkan seorang wanita. Sialan, Megumi ! “Jangan khawatir !” Jika mereka tahu tentang opium, kita dalam kesulitan. Dasar bodoh. Aku tahu cara menangani wanita putus asa seperti dia. Memangnya kalian mengerti mengerti wanita ? Apa katamu ? Diam ! Kembalikan wanita itu padaku, segera. Jangan sentuh aku. Bagaimana menurutmu ? Aku saja. Apa ? Jangan bunuh dia Jine. Aku butuh wanita itu untuk “metode pemurnian.” Setelah itu, lakukan semaumu…, Battousai. Bukankah kau butuh perlindungan ? Kau harus mengerti, jika kau tidak memberitahu kami…, Kurasa tak ada yang bisa kami lakukan. Hei kau ! Di sana, di sana. Minggir ! Minggir ! Apa kau “Battousai” ? Apa – apaan… Jangan bergerak ! Berhenti ! Ini bukan sihir. Nikaidou Heiho Ryu, “Shin No Ippou” Ketakutan manusia sangat rapuh. Saat ketakutan mereka ditingkatkan, Mereka tak bisa bergerak. Menyakitkan ? Orang dengan hati yang rapuh sangat mudah diendalikan. Neko ! Neko ! Hei ! Berhenti ! Kau “Battousai” ? Kenapa kau melakukan ini ? Kamiya Kasshin Ryu telah tercoreng. Karena ulahmu. Ayahku…, Kamiya Kasshin Ryu peninggalan ayahku ! Apa yang terjadi pada ayahmu ? Dia tidak suka pengguna pedang membunuh atau dibunuh. Kau orang yang mengambil keuntungan dari pedang ! Wanita dengan pedang kayu mengira bisa melawanku ? Diam ! Apa yang bisa kau lakukan dengan tongkat ini ? Kenapa pedang harus bermandikan darah ? Kau akan mengetahuinya di alam baka. Jangan lupa ini. Siapa kau ? Bukan siapa – siapa. Kau. Apa kau yang namanya, “Battousai” ? Bekas luka itu…, Kegesitanmu…, Kau tokoh yang melegenda itu. Jutsuku tak berfungsi padamu. Lari. Ke sini ! Ke sini ! Ini dia Battousai-nya ! Hidup di dunia ini akhirnya mempunyai makna. Kau tak bisa lari ! Kau tidak apa – apa ? Battousai lewat jalan ini ! Tangkap dia ! Lewat sini. Tidak, lewat sini ! Apa ? Kuucapkan terima kasih…, Tapi aku baik – baik saja. Aku bisa jaga diri. Aku tak butuh bantuanmu. Apa kau biasa cari masalah sepagi ini ? Kamiya Kaoru Asisten Pelatih. Tempat ini dulunya sekolah. Tapi ayahku meninggal. Kami punya banyak murid di sini. Tapi enam bulan lalu, “Battousai” memulai kekacauannya. Hanya ini yang tersisa. Aku harus menghentikan orang itu secepatnya. Kenapa kau harus melakukan hal ini ? Hah ? Orang itu lebih kuat darimu Kaoru. Menyadari kekuatan sendiri dan kekuatan orang lain, itu hal penting bagi pendekar. Itu hal yang akan kau temui dengan sendirinya, melalui teknik. Reputasi gaya bertarung seseorang. Apa melindungi hal itu setara dengan nyawamu ? “Pedang bukanlah alat untuk membunuh.” Kamiya Kasshin Ryu berguna untuk melawan keinginan manusia. Kemampuan menggunakan pedang adalah seni membunuh. Seorang pengembara… …takkan mengerti kekecewaanku ! “Pedang yang melindungi.” Baik… Lukamu masih baru, kau takkan bisa bertarung malam ini. Aku juga merasa ayahmu… …tak ingin kehidupan putrinya sia – sia… …agar dia bisa menjaga gaya bertarung keluarga. Maafkan aku. Berantakan sekali ! Apa ini tantangan ? Rurouni ? [Pengembara] Oh ternyata kau. Apa maksudnya “ternyata kau” ? Myojin Yahiko lebih berharga dari itu ! Pelankan suaramu. Apa kau punya sarapan ? Kumohon ! Berikanlah si yatim ini makanan, agar ia bisa berlatih ! Diam. Kau harus latihan dulu. Bersihkan ! / Ayolah…, Apa yang kalian inginkan ? Membeli dojo ini. Apa katamu ? Akan kubeli dengan harga mahal. Orang yang sangat kaya ingin membeli dojo ini. Bagimu… …bukan masalah besar, kan ? Apa maksudmu ? Dojo ayahku tidak dijual ! Asisten pelatih ! Kau lumayan kurang ajar, ya ? Sekolah ini melatih pembunuh ! Battousai tak ada hubungannya dengan kami ! Mustahil ! Ini dojo “Sang Pembantai” yang terkenal itu ! Tak ada yang percaya padamu. Tunggu ! Hentikan ! Hentikan ! Apa – apaan kalian ! Yahiko ! Siapa anak ini ? Samurai Myojin Yahiko dari Tokyo. Penggangu tak bisa dimaafkan ! Lepaskan anak itu ! Siapa kau ! Jika bos yang bilang begitu, akan kami turuti ! Benar ! Sekolah ini mengajarkan “Kau tak boleh mengambil keuntungan dari pedang.” Sedangkan pedangmu itu, kau tak mengambil keuntungan ? Jangan masuk dengan sepatu kotor kalian ! Apa gunanya pedang tanpa manusia ? Lepaskan sepatu kalian ! Pedang bukanlah alat untuk membunuh. Itulah intisari dari ilmu pedang. Omong kosong ! Kau akan membayarnya. Apa yang… ? Pengembara…, Minggir ! Siapa kau ? Sudah jelas…, Katanya katana… …hanyalah alat, dan manusialah yang membunuh. Itu masuk akal, bukan ? Pedang adalah senjata. Pengguna pedang belajar cara membunuh. Tak peduli apapun yang kau katakan, itulah kebenarannya. Aku percaya itu adalah kebenaran. Tapi yang dikatakan Kaoru…, Aku suka pemikiran tersebut. Bunuh dia ! Gaya pedang Battousai sang Pembantai adalah Hiten Mitsurugi Ryu. Gaya itu ditujukan untuk melawan musuh yang banyak. Selama mengunakan pedang ini…, Tak satu pun dari kalian akan mati. Kau ! Kau… Kaoru ! Apa terjadi sesuatu ? Mereka mati ! Tunggu ! Apa yang terjadi… apa dia ? Apa dia pembunuhnya ? Kau salah ! Orang – orang ini pengacau ! Tapi semuanya baik – baik saja. Tak ada yang mati. Hanya pingsan. Di sini ! Ada apa ini ? Tidakkah kalian tahu memakai pedang dilarang ! Tangkap mereka ! Apa yang terjadi ? Jangan salahkan mereka. Aku pengembara dan kebetulan lewat. Dojo ini tak ada hubungannya dengan kejadian ini. Ayo ! Tunggu ! Pengembara…, Ada apa ? Katakan siapa namamu. Apa ! Tunggu dulu ! Himura Kenshin. Minggir ! Kenshin ? Jantung Pedang ? Tutup mulutmu ! Anak baru ! Cepat jalan ! Buka ! Pria dengan bekas luka berbentuk salib. Ternyata kau. Sudah lama sekali. Battousai sang Pembantai. Sudah 10 tahun sejak pertempuran di Toba Fushimi. Bagaimana kabarmu ? Pensiun ? Battousai sang Pembantai… ? Sudah lama sekali, kemana saja kau ? Tuan Yamagata ! Kukira menghilangnya dirimu selama satu dekade terakhir… …merupakan bukti pengabdianmu untuk “takkan pernah membunuh lagi.” Apa ? Orang ini ? Itu jaman yang berbeda. Aku ingin negara yang lebih baik. Sekarang, tugas Fujita Goro adalah melindungi. Apa yang kau inginkan dariku ? Barang – barang ini dibeli secara bebas. Dikenal sebagai “Jaring Laba – Laba” Kelihatannya biasa, tapi isinya sangat berbeda. Kami beberapa kali menemukannya. Opium akan menghancurkan Sebuah negara. Bahkan Dinasti Kano tak mampu menghentikan opium. Beberapa negara menjadi koloni Inggris. Aku hanya seorang pengembara. Kenapa kau menceritakan ini padaku ? Jika mereka bisa membuat ini…, Pati mereka merencanakan sesuatu yang lebih besar. Pinjamkan kekuatanmu. Sebagai balasannya, kau akan punya peran penting di Ketentaraan. Gunakanlah kekuatan lengan ini sekali lagi. Aku tak punya niat menjadi ‘Pembantai’ lagi. Pembantai, hah ? Begitu ? Ini demi Pembangunan ! Apa kau sudah bodoh ? Apa ini lelucon dari katana ? Bagaimana bisa melindungi orang tanpa membunuh ? Dengan pedang ini…, Aku bisa melindungi orang – orang di sekelilingku. Tunjukkan padaku. Karena kata – kata itu takkan berguna Kecuali kau bisa melindungi dirimu. Aku takkan menghunus pedangku. Rasakan ! Balikkan pedangmu…, …atau akan membuatmu menderita. Rasanya seperti ini… Kau ingat saat – saat itu ? Itu aku di masa lalu…, Aku tidak membunuh lagi. Hentikan ! Maafkan aku. Tidak apa – apa. Biarkan dia pergi. Hei Kaoru ? Kaoru ! Hei ! Kau tidak apa – apa ? Tolong aku ! Aku sedang dikejar ! Kumohon… Kaoru… Kau tak punya tempat tujuan kan ? Ikut denganku. Karena kau telah membantuku. Aku mengerti. Tapi aku adalah “Sang Pembantai”…. Aku tak kenal siapa dia. Orang yang kutemui…, …adalah pengembara bernama Kenshin. Semua orang punya masa lalu Yang ingin dihapus. Benar kan ? Ambillah ! Ayo kita pergi ! Cepatlah ! Ayo kita pergi ! Masuklah. Permisi. Yahiko… Myojin Yahiko, kadang – kadang aku mengajarinya ilmu pedang. Dan beberapa pelajaran di sini. Karena kau tak punya murid lain. Mulutnya memang kasar. Tapi hatinya baik. Diam ! Aku akan jadi kuat ! Aku paham, aku paham. Kenshin akan tinggal bersama kita mulai sekarang. Kalau begitu aku jadi senior ! Senang bertemu denganmu. Hei ! Perkenalkan aku juga ! Siapa kau ? Dia basah kuyup jadi kubiarkan dia mandi. Tanpa seijinku ? Hei, siapa pria itu ? Tunggu ! Tunggu ! Pengembara, Kenshin. Oh kau orangnya ! Aku mendengarnya dari anak ini. Senang bertemu denganmu, Namaku Takani Megumi. Senang bertemumu. Kubawakan baju ganti. Tak usah repot – repot. Ini milik ayahku…, …hanya ini yang tersisa dari aku kecil, tapi pasti pas. Tunggu. Apa warnanya terlalu mencolok ? Tidak, tidak apa – apa. “Pedang yang melindungi.” Selamat Datang ! Ngomong – ngomong… …kenapa kau di sini ? Oh, dia kelihatannya terganggu dengan kata – kataku. Tak penduduk tinggal di daerah sini, kan ? Dimana rumahmu ? Kau dari mana ? Rahasia ! “Si Cantik Misterius” kedengarannya bagus, kan ? Oh iya…, Oh, terima kasih. Terima kasih sudah menolongku. Makanlah sebanyak yang kau mau. Baik. Lezat. Benarkah ? Panas ! Panas ! Makannya pelan – pelan ! Aku tahu ! Kaoru…, Dojo sedang dalam kesulitan, ya ? Nona Tae…, Katakan jika kami bisa membantu. Semua orang di sekitar sini… …akan membantumu tak peduli apa pun yang terjadi. Selamat Datang ! Selamat Datang ! Takeda Kanryu ! Dia pedagang kaya yang punya rumah di pinggir kota. Dapur dimana ? Di sana. Tuan Kanryu ! Maaf aku mengganggu acara makanmu. Bukankah kau orang yang mengalahkan 10 preman di dojo terdekat sini ? Aku pengusaha. Langsung saja. Kami ingin mempekerjakanmu dengan uang ini. Kami bisa menyewa 10 orang dengan uang segitu. Itu 10 kali lipat untuk satu orang. Bagaimana ? Kau ingin jadi pengawal kami ? Aku menolak. Apa ini tidak cukup ? Aku mengerti. Kau “Samurai yang belum berubah, Belum kehilangan gigi. ” Tidak masalah ! Tapi di Era Meiji, uang adalah segalanya ! Sayangnya aku tak menghargai hal semacam harga diri. Tidak seperti pria di sini. Aku tak pernah meremehkan sesuatu yang berharga…, …hingga bisa membuangnya ! Yang diperlukan hanyalah satu jalan menyusuri Daerah Prostitusi…, Kalian bisa kehilangan istri bahkan anak – anak kalian ! Aku hanya ingin membebaskan dunia ini dari samurai dan penjahat ! Hidup seperti itu mungkin tak baik untuk samurai. Untuk bersenang – senang…, Dan hidup…, Ingatlah ini. Kau sangat tidak sopan. Kau mau membuang uangku ?! Berikan saja uangnya padaku. Sanosuke ? Tu… Tunggu ! Kau bisa mempekerjakanku. Siapa kau ? Sagara Sanosuke si Pengacau. Langsung mencari uang setelah keluar penjara ? Apa kau berharga sebanyak uang ini ? Apa itu senjata ? Akan kubuktikan, melawan ‘Sang Pembantai’ legendaris. Himura Battousai…, Bagaimana kalau kita bertarung agar mereka mempekerjakanku ? Bukan di sini tempatnya. Temui aku di luar. Oh ! Aku sudah menunggu hal ini ! Semuanya, keluar dan saksikan ! Mereka akan bertarung ! Semuanya, keluar dan saksikan ! Mereka akan bertarung ! Ini adalah…, …pedang pembunuh kuda, namanya Zanbato. Ini benda antik dari Perang Onin. Sepertinya kau tidak satu selera denganku. Meski begitu… …pedang ini masih bisa menghancurkanmu. Ke sini ! Himura Battousai ! Pembunuh untuk Kelompok Ishin Shishi…, Pembunuh dari usia 14 sampai 19 tahun. Aku sudah menunggu hal ini selama 10 tahun ! Bagus ! Kau mulai serius ! Minggir ! Minggir ! Aku takkan menghunus pedangku. Kau akan butuh pedangmu untuk melawanku ! Kau takkan menyentuhku dengan pedang besar itu. Kenapa begitu ? Kau tak biasa menggunakan pedang ini. Orang itu… Kau mau bertarung untuk orang seperti dia ? Ada apa ? Apa yang terjadi ! Apa yang terjadi di sana ? Apa yang kau lakukan, Pengacau ? Cepat habisi dia ! Diam ! Jangan mengajariku cara bertarung ! Sudah selesai ? Baiklah. Aku mungkin akan kembali ke kantor polisi. Masalah sudah selesai ! Semuanya, kembalilah ke toko ! Pertunjukannya sudah berakhir ! Sudah berakhir, sudah berakhir ! Aku akan kembali ! Aku mencari masalah. Ayo kita makan. Kita tak boleh buang – buang makanan. Dia orang yang pantas. Kerja kalian bagus. Battousai bukanlah orang yang bisa dibeli. Benar ! Aku butuh darah ! Aku butuh lebih banyak darah ! Aku masih haus darah ! Aku haus darah Battousai sang Pembantai ! Pekerjaan para Battousai palsu lagi. Dia membunuh orang – orang, polisi, ada di pihak mana dia ? Saat kau jadi pembunuh, Takkan ada jalan kembali. Begitulah kehidupan seorang “Pembantai.” Kalian pergilah. Hah ? Tunggu ! Aku mengerti ! Mereka orang yang menyerang dojo…, Harusnya kau membunuh mereka saat itu. Dengan membunuh mereka…, …polisi takkan terlibat semua ini. Aku ingin tahu apa Pedang Mata Terbalik itu…, … benar – benar bisa melindungi orang ! Minggir ! Minggir ! Pembunuh demi kebaikan era baru. Nyawa yang dikorbankan… …agar semua orang hidup dalam kedamaian. Fajar dari era baru. Sekarang dunia masih seperti ini…, Jangan sebut nama Shugen ! Maaf. Apa itu tak cukup baik ? Jadi orang yang bahagia ! Dia hanya cemburu ! Apa ? Siapa itu ? Katakan siapa dirimu ! Apa kau “Battousai” ? Dasar mata – mata sialan ! Rasakan ini ! Aku tak mau mati ! Aku tak bisa mati ! Banyak orang yang kusayangi. Aku takkan mati ! Aku belum boleh mati ! Orang – orang yang kusayang…, Tak boleh mati…, Aku tak boleh mati ! Membunuh pemuda yang bertanggung jawab untuk masa depan. Apa manfaat pembunuhan itu untuk era baru ? Apa aku benar ? “Kau hanya pembunuh.” Kenshin ! Kaoru ? Kau tidak kembali, Kukira terjadi sesuatu. Aku tak tahu kalau kau pergi. Aku tiba – tiba lapar. Bagus sekali ! Kupikir benda seperti ini tidak ada. Bagaimana dengan rencana kita ? Semua sudah diatur. Aku buang – buang waktu di pelabuhan. Di mana aku harus menyelundupkan opium selanjutnya ? Di seluruh Jepang ! Tidak ! Di seluruh dunia ! Apa cara terbaik untuk menghasilkan uang dari opium ? Mengganti senjata ! Kerajaan Kanryu ! Itu akan jadi pemerintahan baru ! Sudah waktunya… …untuk membangkitkan Battousai. Megumi. Kau ada di tempat seperti ini. Orang yang memiliki metode pemurnian opium. Bersama. Tidak. Pedagang “opium” biasa. Mungkin aku harus memberitahu teman – temanmu…, Berhati – hatilah. Megumi menanak nasinya ! Kenshin membuat sup. Dan ikannya…, Ikannya dibuat Kaoru. Ini latihan yang bagus, kan ? Senangnya bisa menikahi wanita yang bisa memasak. Dia pasti laku. Hei, kau ! Jujur… Aku sangat sibuk mencari murid. Terutama saat muridnya tak bisa mencucui tangan sendiri. Kau harus gantian ! Kaoru, kau juga Yahiko. Ayo ke sini, makan. Hei ! Nona Kaoru ! Ada orang di dalam ? Nona Kaoru ! Tolong ! Tubuhnya tiba – tiba menggigil ! Dia kesulitan bernapas ! Bagaimana dengan dokter ? Aku sudah menanyai semua orang, Satupun tak kutemukan dari kemarin. Kau tahu kenapa ini ? Hei ! Berhati – hatilah. Dojo ini akan menderita ! Nona Kaoru ! Nona Kaoru ! Tolong ! Nona Kaoru ! Tolong Nona Kaoru ! Ada apa ? Perutnya sangat panas sejak pagi ! Pelayannya juga sama. Dimana ? Apa yang terjadi ? Seperti penyakit yang mengerikan ! Hei ! Cepat panggil dokter ! Aku dokter. Dia terkena demam tinggi. Atau terkena racun tikus. Apa ? Racun ? Kau yakin ? Cepat ! Aku harus segera mengeluarkan racunnya ! Air sumur tidak bagus ! Kemungkinan juga beracun ! Pergilah ke toko herbal, dan beli Castor ! Ceret dan handuk. Kau ! Pergilah ke Mizuya dan belilah air sebanyak yang kau bisa ! Kaoru ! Apa ada ahli herbal di kota selanjutnya ? Ada ! Bawakan obat yang kubutuhkan. Pengobatan detoksifikasi, cepat ! Mengerti ! / Bagus ! Aku punya air ! Kalian punya air ? Bertahanlah ! Lakukan yang terbaik ! Racunnya terobati. Ini tak bisa dimaafkan. Bagaimana jika mereka mati. Megumi. Kurasa sudah waktunya kau jujur padaku. Kau bilang Takani ? Kau kenal Nona Megumi ? Kau kenal dia ? Aku tak mengenalnya…, Tapi semua dokter kenal nama Takani. Keluarga Takani…, …adalah keluarga dokter terhormat dari waktu ke waktu. Tapi sejak Perang Aizu…, Kudengar semua orang dalam keluarga itu dibunuh. Begitulah. Ada gadis kecil yang selamat. Kau, kau pembunuh, kan ? Sebelum menanyakan kebenaran pada orang lain…, Aku ingin tahu apa ada orang lain yang harus menceritakan kebenaran. Aku yakin tangan itu telah banyak mengambil nyawa orang. Bekas luka itu ? Kau bangga mempunyainya ? Mungkin itu semacam medali. Bekas luka ini… Kudapat dari samurai muda. Dan yang satunya…, Dari istri orang yang kubunuh. Aku punya banya luka. Aku sudah menghabisi banyak nyawa. Aku berbeda denganmu. Aku tak punya keluarga atau kerabat. Aku bekerja untuk Kanryu. Menjadi wanita simpanannya. Saling memanfaatkan. Dia menjual opium untuk uang…, Aku melakukannya untuk bertahan hidup. Untuk bertahan hidup. Kumohon beri aku opium ! Aku mohon ! Tidak ! Diamlah ! Kanryu tingal di rumah dengan 250 penjaga. Sebagian besar tidak bertarung sejak Pembangunan. Kau bisa mengandalkan tinjuku. Aku ikut denganmu. Kenshin ! Kenshin, lihat ini ! Megumi tidak ada di sini ! Jangan bilang…, Aku juga ikut ! Kaoru, kau tetap di sini. Ini tak ada hubungannya dengan ketua Kamiya Kasshin Ryu. Tapi… Kami akan bertarung semalaman. Pastikan sarapan siap untuk kami. Aku juga ikut ! Tunggu ! Kau hanya akan jadi gangguan. Diam ! Yahiko ! Kau tetap di dojo. Apa ? Lindungi dojo bersama Kaoru. Tentu… …aku tahu kau akan kembali. Kau tak bisa pulang…, …karena tempatmu memang di sini. Sekarang, besok… Aku kembali…, …bukan untuk membuat opium lagi. Hah ? Aku datang untuk membunuhmu ! Jangan khawatir ! Kita akan sama – sama mati ! Aku akan segera mati ! Apa yang kalian tunggu ? Hentikan ini. Akan kutebus dosa – dosaku ! Dasar jalang ! Begini caramu memperlakukanku ? Mereka sudah datang. Itu dia. Takeda Kanryu ! Hei kalian ! Aku datang untuk menghajar kalian. Kemarilah sekarang ! Himura Battousai ! Megumi ! Kubayar kalian yang membunuh mereka berdua. Kenapa bodoh ? Apa katamu ? Jangan ragu ! Lakukan ! Lihat ! Bunuh dia ! Makin banyak uang yang kutaburkan ! Ambil uang kalian ! Akan kubayar mahal siapapun yang mengalahkan mereka ! Bunuh mereka ! Aku tidak mengerti ! Kenapa ? Kenapa Battousai mengejarku ? Dia tak butuh alasan. Inilah dirinya yang sebenarnya. Sebagai sesama anggota Kelompok Isshin Shishi. Begitukah ? Sudah waktunya ! Untuk benda itu ? Tapi…, Jangan membantah ! Ini bisnis ! Membunuh atau dibunuh ! Bawa perempuan itu ! Dia melakukan ini untukmu. Dimana binatang berkacamata itu ? Aku akan menemukannya. Yang mana lawanku ? Aku lawanmu ! Tinju melawan tinju ? Sekarang giliran si ‘Pengacau’ ! Cepat, pergilah ! Maaf ! Jadi kau Si Battousai ? Dimana Megumi ? Apa wanita itu layak mendapat bantuanmu ? Tak ada manusia yang tak bisa ditolong. Alasan yang tepat. Kau sendiri ? Kenapa menjual jiwamu pada Kanryu ? Jiwa ? Aku yakin kalian dulunya samurai. Dugaan yang bodoh. Tidak menarik…, …karena orang seperti kita tak punya kedamaian. Hei di atas ! Hei ! Kenshin ! Kau tidak apa – apa ? Mati kau ! Itu katana ? Aku bersumpah takkan pernah membunuh. Pedang “Sakaba”. Hei ! Mau kemana kau ? Tunggu ! Tunggu ! Kenapa harus menunggu ? Kau juga mau makan ? Ini ! Aku vegetarian. Makanan malang… Kau suka minum ? Berikan padaku. Kau harus membunuh untuk bertahan. Kau takkan bisa melakukannya dengan pedang “Sakaba” ! Jangan bicara omong kosong ! Bertarung menggunakan semuanya ! Kepala dengan kepala ! Menyenangkan ! — Bantingan Sagara — Kau akhirnya serius. Apa ini janji ‘takkan membunuh’ ? Kau pikir bisa mengakhiri pertarungan ini tanpa membunuhu ? Akan kutunjukkan padamu. Cobalah ! Sepertinya pertarungannya mudah. Ayo kita pergi. Tunggu… Pertarungan ini belum berakhir ! Lawan aku ! Pertarunan ini sudah berakhir. Selamat Datang ! Korek ! Sanosuke ! Mungkin tembakau membuatku lambat ? Yang satunya ? Bukan kau, Kau hanya mengacau ! Bajingan ! Kau bicara sembarangan ! Dimana Sang Pembantai Legendaris itu ? Jangan meremehkanku ! Jika untuk menangkapnya, Akan kubantu. Kau… Kenapa ? Salah satu temanmu menghubungi polisi. Yahiko ? Kemarilah ! Dengar… Senjata seperti itu berfungsi untuk satu arah. Sisi yang lain adalah kelemahannya. Hei ! Keluarlah ! Selamat Datang ! Selamat Datang ! Apa yang kau lakukan ? Kau mendapatkanku ! Aku menyerah ! Hei hei ! Jangan menembak ! Kau sudah menang. Benar kan, Kenshin ? Kami hanya ingin keluar, kami takkan bisa menang. Aku menyerah. Turunkan katanamu. Sekarang minta maaf…, …dan bersujudlah padaku. Lepaskan ! Lepaskan semua pakaian kalian ! Dan bersujudlah padaku ! Tidak akan ! Sialan kalian ! Tembak aku ! tembak, tembak, tembak ! Tembak lagi, lagi ! Sialan kau ! Kau tahu yang tak bisa dibeli uang ? Yang kau miliki sekarang hanya…, Hidup. Berhenti ! Akhirnya kami bisa menghajarmu ! Aku yang tangani dari sini. Pergilah ! Maaf ! Megumi ! Maaf kami terlambat. Tenanglah. Kau tidak apa – apa ? Kau harus cepat ! Kaoru ! Akhirnya kau bangun. Kau takkan bisa bebas. Akan kugunakan kau sebagai sandera dan itu akan membuat Battousai marah. Dia akan sangat marah. Dia akan membunuh seperti sebelumnya. Harusnya dia tiba sekarang. Kenshin…, Apa kau marah ? Melibatkan Kaoru dalam hal ini…, Aku tak bisa menahan diri. Kenshin ? Bagus, Battousai ! Marahlah ! Lebih marah ! Kaoru ! Kau akan membunuhku dengan katana itu ? Kenshin ! Kau tak memprediksikan langkah itu ? Kenshin ! Belum ! Kau masih belum kembali ke Battousai lama. Kaoru ! Jutsu yang lebih kuat dari Shin No Ippou. Aku melumpuhkan paru – parunya. Waktunya sekitar 2 menit. Jine ! Tidak ada waktu lagi. Katakan yang ingin kau katakan dengan pedang ! Seperti yang kuharapkan…, Satu hidup sudah cukup ! Jangan libatkan Kaoru, Lepaskan dia ! Sudah terlambat. Hanya ada dua cara…, Bunuh dia. Atau membunuh si pengguna jutsu. Akankah kau melanggar janjimu ? Jika memang harus begitu ! Lawan aku, Himura Battousai ! Jangan bermain – main lagi. Kau ingin aku membunuh, kemarilah ! — Hiten Mitsurugi Ryu, Ryu Tsui Sen — Itukah jutsu Battousai yang terkenal ? Hiten Mitsurugi Ryu, Battou-jutsu, Sou Ryu Sen. Aku mematahkan sendi sikumu dan otot di sekitarnya. Hidupmu dengan pedang sudah selesai. Dan… Ini untuk nyawa seseorang…, …demi melindungi Kaoru. Sekali lagi aku kembali menjadi “Sang Pembantai.” Bunuhlah. Mati kau ! Berhenti Kenshin ! Dia bisa mengatasinya. Kaoru. Kumohon jangan menjadi ‘Pembantai’ lagi ! Jangan bunuh dia ! Kau tak harus membunuh ! Kenshin… Apa kau… Demi mereka yang sudah mati. Apa kau… Sampai sekarang… Demi mereka yang kau bantu. Jangan membunuh lagi ! Kau bisa membantu orang lain. Bukankah itu… …tujuan… …Kenshin di dunia yang baru ? Kaoru. Aku akan mengakhiri ini, Battousai. Sudah cukup. Kau tak punya kesempatan menang dengan tangan kiri. Itu takkan menghentikanku. Sudah sifat manusia untuk membunuh. Aku mungkin tidak bicara dengan orang yang dulu lagi…, Tapi pembunuh tetaplah pembunuh. Bisakah kau jadi pengembara selamanya ? Sampai jumpa di tempat paling dalam di neraka. Kau sadar… Kau takkan bisa membawa keadilan dan kedamaian tanpa membunuh. Apa kau bisa ? Saat orang membunuh, ada dendam yang lahir. Biarkan saja orang bunuh diri. Sampai dendam itu terputus. Itulah tujuan pedangku. Kata – kata yang indah, aku setuju. Kau akan mengembara lagi ? Jalan hidup pengembara adalah melepaskan diri dari kelemahan ! Hidup dan mati dengn pedang. Tak ada jalan lain bagi kita. Banyak yang menjual narkoba ! Jangan ketinggalan seorangpun ! Jangan biarkan semua benda ini meninggalkan pelabuhan ! Semuanya sangat mahal ! Aku punya uang di sakuku ! Uang di saku ! Emas di saku sebelah sini. Bisakah kau ambilkan sepatuku ? Sepatuku jatuh ! Diam ! Tak sulit untuk berjalan ! Aku akan kembali, tunggulah ! Aku akan kembali ! Kenshin ! Oh, kau sudah sadar ? Kenshin ! Dimana Kenshin ? Hah ? Tidak mungkin ! Ada apa ? Tunggu ! Kenapa ? Kenshin ! Kau sudah bangun, Kaoru. Sudah sangat sehat !

Categories: Subtitles in english | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Sample People 2000 English English

movie image

Download subtitles of Sample People 2000 English English

OK, let’s go! – Thanks, sheep. – Hey! Stop that costume! – Hold it right there! – Get them! – Get them! – Sorry! Take that! – Keep going! – Faster! Hey, stop! – Look out! Watch it! – Sorry! Surround him. Gotcha! What? Where’d he go? – Spread out! Search everywhere!

Categories: Subtitles in english | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

“Hawaii Five-0″ Episode #3.14 2013 Croatian

movie image

Download subtitles of “Hawaii Five-0″ Episode #3.14 2013 Croatian

Kako sam pustila da me nagovoriš na još jednu rundu? Daj. Trebamo se opustiti. To dolazi na red dan poslije izbora, pogotovo kad tvoj lik vodi samo 2 glasa. Kad ćeš popustiti? Ljudi još pokušavaju prihvatiti da je senator Chang umro u uredu. Prihvatiti će našeg tipa kad se sve smiri. Možda si u pravu. -Koji je plan za sutra? Priprema govora, kampanja u gradu, dobrotvorna priredba, a navečer je koktel zabava za sponzore kampanje. -Ovo ide punom parom. Znaš već. -Dobro je što će to sve završiti za…dva tjedna. I onda ćemo tražiti ili stan u Washingtonu ili novi posao. Nazdravlje. -Dobro, uvjerila si me. Idem u ured provjeriti neke brojeve. Gledati sve ove lijepe ljude kako se zabavljaju je… Ne baš najveći motivator. Laku noć. Oprosti. Laku noć. -Ostaješ? Da. Mislim da ću se još malo opuštati. Slatko. Vidimo se rano ujutro. Rano ujutro. -Da. -Rano. Martini. Od gospodina na šanku. Hej ljepotane. Molim te… nemoj to učiniti. Kunem ti se, rekla sam ti sve. Molim te… -Vjerujem ti. Izgledaš lijepo i uglađeno. To je dobro. Za tebe sam to obukao. -Hvala. Dobro. Što to radiš? -Je li to kopča? Nije…što sam ti rekao? Kravata stoji neuredno, mogu li je molim te popraviti? Dođi ovamo. Eto ga. -Hvala. Mislio sam da nitko ne nosi kravatu na Havajima. I ne nosi, ali danas je poseban dan pa sam je odlučio staviti. Plus nosim uniformu. Streljali bi me da ne nosim kravatu. Kako to da je crna? -Znam da je crna, samo ne znam zašto… Puno ti hvala što si došao, to mi puno znači. Nema na čemu. I ti bi napravio isto za mene. Jesi spreman? Dobro sam…govor sam pripremio, sve je… …dobro. -Dobro. -Kažem ti, ako mi je oni oduzmu bacit ću se sa litice. -Hej, to se neće desiti. U redu? -Da. Danny? -Dobro. -To se neće desiti. Neće, čuješ me? Kako stojimo u slučaju Williams protiv Edwardsa? Časna sutkinjo, moj klijent je pripremio govor za zapisnik. Samo naprijed. Časna sutkinjo… Danas sam došao pred vas… Oprostite. Smijem ispočetka? Hvala. Časna sutkinjo… Došao sam… To ne valja. -Detektive Williams, zašto bacate smeće po mojoj sudnici? Ispričavam se, Časna sutkinjo. Pripremio sam ovaj govor za Rachel, moju bivšu, ali ona…nije ovdje. Niste li rekli da ćete se obratiti s tim govorom sudu? Jesam, ali…Znam kako suci za obiteljske slučajeve mogu biti zaposleni, i imaju mnogo važnije i ozbiljnije slučajeve od mog. Zato sam se želio direktno obratiti Rachel. Nastavite. Dobro… Slušajte, ja… Imao sam dobar život u New Jerseyju, i onda sam…došao ovdje. Nisam se baš uklopio. Sunce…pijesak… ne mogu dobiti ni pristojan komad pizze. Prijeđite na poantu Detektive Williams. -Mrzim ovo mjesto. Ispričavam se, ali tako je. Ali bio sam spreman to progutati jer je ovdje moja kćer. I sada se njezina majka želi opet preseliti i ne mogu opet prolaziti kroz to. Ne želim ići u Vegas, nigdje, jer ovo…je moj dom. Ovo je naš…dom. Časna sutkinjo, ta curica mi je sve ovom na svijetu. Moj život, moj zrak. I možda smo samo nas dvoje, ali mi smo…obitelj. I odvajajući nas 4 tisuća kilometara preko vode nije nešto…što bi sud trebao dopustiti. Detektive, niste li nedavno upucani ispred vaše kćeri? Mogu to objasniti Časna sutkinjo. -Zap. McGarrett, ovo nije vaš forum. Znam to vaša Visosti, i žao mi je, ali… Det. Williams nije samo moj podređeni, on mi je prijatelj, veoma blizak i… Vidio sam ga sa njegovom kćeri. On je odličan otac. Otac kakvog bi svi poželjeli. Tako mi je žao. Trebam se javiti. Da, Guverneru? Tako je pronađena u rezidenciji na Kahalai. Identificirana je? -HPD rade na tome. Ovo je sve što imaju zasad. Dobro. Učinit ćemo sve da pomognemo, gospodine. Ne želim da pomognete, želim da vi i Five-O preuzmete ovaj slučaj. I trebate to brzo riješiti. -Odjel za ubojstva je odličan… I trebate to učiniti potiho. -Da, gospodine. Smijem li pitati zašto vas je privukao ovaj slučaj? Vlasnici te kuće su moji bliski prijatelji. Odlični prijatelji. I želim da ovo ostane privatno. Trebam popričati s njima. -Ne možete. -Zašto? U Nepalu su i ne može ih se dobiti. Trebam to potvrditi. -Ja sam upravo potvrdio. Držite me u toku Zapovjedniče. Želim sve novosti za slučaj. I ne zovite ured, nego direktno na moj mobitel. Razumijem. Pošalji ga unutra. Čekaj, jesam li te dobro shvatio? Je li to posao ili usluga? Kakve veze to ima? -Velika razlika je jer posao je znaš, posao. Usluga je više kao quid pro quo, znaš? Riješiš ovaj slučaj ubojstva za mene i dobiješ 5 dana plaćenog odmora. Karte za Monster Truck ili nešto. -Monster Truck se ne događa u gradu. Onda je, ipak je posao. Točno. -Točno? Što? Nije ti ovo čudno? Čekaj. Ne smrdi ti ovo? Tko su ti kućevlasnici? Veliki sponzori kampanje? Nemam pojma. -I ne možemo pričati sa njima? -Reći ćeš mi na što ciljaš? -Da. Čini mi se da uzimamo slučaj samo da zaštitimo guvernerove prijatelje. Mi smo guvernerova jedinica. -Zašto je onda kao da smo domari, ako mogu dodati idemo na slijepo. -Ovo je direktna zapovijed Danny. Razumijem. Kada McGarrett primi zapovijed onda je posluša. Znaš što si ti? Ti si kao ona igračka koja se navije. Dat ću ti bubnjeve za Božić da sviraš. -Zadnji put kad smo se petljali sa Denningom, poslao je Lori kući. Ne želim vidjeti što ima u planu za nas, a ti? Evo neke osnove. Kućevlasnici su Wendy i Patrick Duggan. Provjerio sam zapise. Prošlog tjedna su sletjeli u Katmandu. Trenutno su na planinarenju. -Potvrđuje što nam je Guverner rekao. Što misliš kakav je signal na Everestu? -Ne vjerujem da je baš dobar. Ima li znaka provali? -Ne. Osim Dugganovih, čuvar jedini ima ključ. HPD mu je provjerio alibi. U redu je. Max je rekao što je uzrok smrti? -Još nije obradio žrtvu ali sudeći prema masnicama na vratu misli da je zadavljena. -Možda je zločin iz strasti? Imaju seks, stvari postanu divlje i izmaknu kontroli. Imaš li još što? -Da. Max je pronašao neki prah na ključnoj kosti. Poslao je Fongu da ga analizira. -Identificirala sam našu žrtvu. Zove se Serena Andrews. HPD ju ima u bazi. -Zbog čega? Prostitucija. Houston, imamo problem. Cura je ubijena u rezidenciji na Kahali koja pripada guvernerovim dobrim prijateljima. Dva pitanja; je li ju Guverner poznavao i je li znao da je prostitutka? I ako je, je li umiješan? Voliš kojim putem ovo ide? -Ne. Serena sinoć nije došla kući. Ništa čudno. -Često je ostajala vani cijelu noć? Ja sam joj cimerica, ne majka. Ali ti je prijateljica? -Da. Koliko dugo živite ovdje? -6 mjeseci. Mollie, znaš li da je Serena privođena zbog prostitucije? To je bilo prije godinu dana. -A ti, jesi ikad bila uhićena? Ja sam studentica. -Ovo je skupo mjesto. Studenti ga mogu plaćati? Ne sviđa mi se na što ciljate. -Ne ciljam, ja samo pitam. Koliko se može zaraditi po večeri, 2-3 tisuće dolara? Ono što radim sa svojim tijelom je moja stvar. -A kada završi mrtvo onda je naša. Moj Bože. -Pronađena je mrtva u ulici Hunukai, 3500 u Kahalai. Znaš tu adresu? -Ne. Istinu. -Serena nije baš radila sa ljudima odavde. Najviše je bila sa turistima i ljudima sa konvencija. -Kako je nalazila klijente? Ima ta stvar zvana Internet. Možda ste čuli za to. Gdje ti je laptop? Ako pronađemo s kim je zadnje imala zakazano, možda nađemo ubojicu. Njezina klijentela ne bi koristila prava imena, zar ne? -Vjerojatno. Međutim likovi s kojima inače imamo posla ne razmišljaju baš previše glavom. Bar ne sa velikom. -Shvatila sam to. Odnesimo laptop Fongu, možda može locirati zadnju IP adresu. To bi moglo potrajati. -Zašto? Što je bilo? -Crni terenac, drugi auto iza našeg, vidiš ga? Pozdrav. -Slijedi nas zadnja 3 kilometara. Hvala, Max. Serenino vrijeme smrti je bilo sinoć između 11 i 12 sati. Max je potvrdio da je imala seks nedugo prije smrti. Postoji DNK. Max je požurio test, uskoro bi trebali imati rezultat. Upravo sam pričao sa laboratorijem. -Imamo li podudaranje? -Ne znam. Rekao si da si upravo pričao s njima. -Jesam, rekli su da su dobili naređenje da ne žure s testom. Od koga? -Od ureda Guverenera Denninga. Još nas slijedi. To su već tri skretanja. Ne vjerujem da traže parking. Kako ćeš odigrati ovo? Drži se. Five-O! Izlazite iz auta! Koji je to vrag bio? Ne znam, ali jesi snimila tablice? “G”. Guvernerov odjel. Zapovjedniče, ne možete unutra. Vodim li ja ovu istragu ili ne? Pustite nas nasamo, molim vas. Nemojte to više nikad ponoviti. Zašto ste mi dali slučaj ako se mislite miješati? Ovdje postoji zapovjedni lanac, a vi niste ni blizu vrhu. Državno vozilo nadgleda moju ekipu. Gospodine, laboratorij ne može obraditi DNK zbog vaših naređenja. Zašto blokirate svaki moj pokret? -Vi nemate pravo preispitivati moje naredbe. Što dovraga krijete? -Na što to ciljate? Mrtva cura, znali ste da je prostitutka. Je li DNK na njezinom tijelu vaša? -Ne. Je li vaša Guverneru? -Ne! Nisam znao da je bila prostitutka i to nije moj DNK. Ne znam u što da vjerujem. Kada provjerim DNK…čija će biti? Chris Freed. Kongresmen Christopher Freed? -Da, uskoro i možda naš senator. Ne razumijem. -Politika. Sasvim jednostavno. Sačuvaj svoj bok pod svaku cijenu. -Mislili ste na guzicu. Chris Freed i ja se znamo jako dugo. Rekao sam da ću mu pomoći. Trebao je mjesto za odsjesti, znao sam za te sponzore koji su van grada pa sam sredio da ostane u njihovoj kući. Ista kuća u kojoj je pronađeno tijelo Serene Andrews. Zašto mi niste rekli istinu kad ste mi predali slučaj? Jer takav skandal može uništiti čovjekov život i njegove šanse da bude izabran. -Niste mislili da ću saznati? Mislio sam zadržati rezultate kada dođu i utvrditi jesu li vjerodostojni. I onda djelovati u vezi toga. Trebate razumjeti Chris Freed je primio Medalju časti, predsjednik je veterana. I sada osumnjičenik u ubojstvu. -On je također moj prijatelj. Služili smo zajedno. Vi biste trebali znati što to znači. I da dodam, on je predan samohrani otac zato želim biti sasvim siguran prije nego mu upropastim život. Uz dužno poštovanje…pronašli smo mrtvu prostitutku u njegovom krevetu. Zato vas moram pitati kao njegovog prijatelja… …je li moguće da je Kongresmen Freed ubio tu ženu? Ne znam. Znaš li kako ovo zovemo u policijskom poslu? -Kako? Potpuno gubljenje vremena. -Slušaj me. Ako itko zna gdje je kongresmen, to je njegov sekretar. -Neće nam reći. Ovi ljudi zarađuju za život na lažima. Znaš to? -Ovaj. Oprostite, Josh Lowry? -Nazvat ću vas kasnije. Tko ste vi? -Steve McGarrett. Ovo je det. Danny Williams. Mi smo iz Five-O. -Tražimo kongresmena Freeda. Da, Five-O, hvala što ste došli znate da je kongresmen veliki pobornik službe zakona. Želite li nešto, kavu ili vodu? -Samo želimo popričati s njim nakratko. Znate što? Bolje da ste nazvali. Sačuvao bih vas gnjavaže. Zbog rasporeda u vezi kampanje on je danas iznimno zauzet. Zauzet. -Skroz na skroz. Ali ja vam mogu odgovoriti na vaša pitanja. Ja zapravo imam pitanje. Možda nam možete reći što kongresmen kaže na to što smo pronašli mrtvu kurvu u njegovom krevetu? Zadavljena mrtva kurva. Možemo li pričati nasamo? -Naravno. Nema šanse. To je pogreška. On se nikad ne bi upetljao sa prostitutkom. Veoma je jasan u vezi iskorištavanje tijela za seks, a što se tiče ubojstva… Da pogodim? Skroz je protiv toga. -Poznajete li kongresmena? Koliko god možeš upoznati nekoga u 15 sekunda na reklami. Reći ću ovo, provedite 10 minuta sa ovim čovjekom. Bit ćete uvjereni kako su vaše sumnje pretjerane. Kada bi ova zemlja imala više ljudi poput Freeda… Bilo bi kokoši u svakom loncu i mrtvih kurva u svakom krevetu, ha? S njim sam od dana kad je počeo raditi u vladi. Dobro? Ne kažem da je savršen, ali je blizu tome. I ta pretpostavka da je upetljan u ovo je uvreda naspram njemu, obitelji i njegovom naslijeđu. Predivan govor. Gdje je on? G. Lowry, ako je kongresmen zaista pobornik zakona kao što kažete onda razumijete da radimo svoj posao. Gdje je on? Neću ponovo pitati. Oh meni. Cijelo jutro ga pokrivamo. -Ne znate gdje je on? -Ne. Niste mislili reći nekome? -Ovo je stvarnost u politici, izbori su pakleni. Nismo imali vremena za kampanju. Svaka sitnica može utjecati. Kad bi novinari saznali da je Freed nestao to bi bilo veoma loše. Ne, reći ću vam što bi bilo loše. Kao “Ekskluzivna vijest: Kongresmen Freed, osumnjičen za ubojstvo.” Josh, uputi nas. Gdje bi mogao biti? Mislim da su on i Amy negdje skriveni i pripremaju se za debatu. Tko je Amy? -Amy Davidson, ona je članica odbora i savjetnica. Ona vodi kampanju. -Gdje je ona, Josh? Ne znam. Vjerojatno s njim. Ako je Freed usred izbora i nešto je pošlo krivo… Koga bi prvog zvao? -Moju savjetnicu, Amy Davidson. Da bi zajedno pripremili alibi. -Ima li sreće sa lociranjem mobitela? Nema signala. -Probaj Amyin, možda pronađemo njega pomoću nje. Kono ima nešto. -Nećete vjerovati, napokon imamo rezultat DNK-a. Imamo podudaranje. -Kongresmen Freed? -Ne. -Onda tko? Pripada Ryanu Webbu. On je zamjenski profesor engleskog iz Ohia. U gradu je zbog konvencije pisaca. Zašto je profesor u bazi? -Zaposlen je u državnog školi. Oni zahtijevaju provjeru DNK. I IP adresa iz hotela potvrđuje Serenin zadnji sastanak. Prema hotelu, jutros bi ga trebao napustiti. Imamo ga. Da vam pomognem sa torbama. Što je ovo? Tko ste vi? -Five-O. Trebate ostati. Lijepo se provedite. Ovo je velika pogreška. Ne znam o čemu pričate. Pogreška? Pomognite mi da shvatim. Gdje je kongresmen? -Koji kongresmen? Kongresmen države Havaji, Freed. To bi mi trebalo nešto značiti? Ja… Sinoćnja zabava? Rezidencija na Kahalai? -Sinoć? Sinoć sam bio na Elmore Leonardu i nas par je u sobu otišlo gledati Get Shorty. Izostavili ste dio sa mrtvom prostitutkom. Što? Ne. Očito fikcija nije vaša jača strana profesore, jer imamo vašu DNK i to vas stavlja u krevet sa prostitutkom u kongresmenovoj kući. Ma dajte. Ja sam profesor engleskog. Ne znam ništa o kongresmenu i nisam nikoga ubio! Lijep vjenčani prsten. Koliko dugo ste u braku? Čekajte malo. -Možda vaša žena iz Ohia zna gdje ste bili sinoć. Da vidimo što ima za reći. Čekajte. Serena je bila živa kad sam otišao. Kako ste završili kod kongresmena? -Nisam. Nismo ni napustili bar. -Koji bar? Jeste ikad bili u Limau u Ohiu? Ma dajte. Ovo su Havaji. Želio sam se zabaviti. Našao sam tu stranicu i Serena se pristala naći sa mnom u Liki Tikiju. Želite reći da ste imali seks s njom u baru? Kad se pojavila, pa… …učinili smo to u kupatilu. Uvijek sam to želio napraviti. U Limi… Što onda? -Ona je otišla. Kada? -Oko 22 sata. -Što ste radili nakon toga? Ostao sam na piću. -U istom baru? -Da. Ne. Provjerite moju karticu. Platio sam njome. Barmen potvrđuje da je Serena Andrews napustila Liki Tiki oko 22 sata. A Webb? -Njegova priča stoji. U 22 sata Serena je zadnji put viđena živa. A vrijeme smrti je između 23 i ponoći. -Webb ju nije mogao ubiti. Opet smo na početku. -Ne baš. Upravo me nazvao Josh Lowry. Izgleda da je Amy Davidson, upravo ušetala u njihov ured. Josh, gdje je Amy Davidson? Unutra je sa Powersom. -Brad Powers. Freedov suparnik. Što radi ovdje? Došao je razgovarati u vezi debate sa kongresmenom. Ja sam držao sve pod kontrolom. I onda se Amy pojavila. Nastavila je kao da se ništa nije desilo. Je li rekla gdje je bila? -Ne. Ušetala je unutra sa Powersom i otad su unutra. Josh, razočarao si me. Ne znam kakvu kampanju vodite ovdje ali ne vjerujem da Amy bez razloga odugovlači. Ne odugovlačimo g. Powers. -Što onda Five-O radi ovdje? To je između nas i kongresmena. -Kad ga vidite, pitajte ga zašto me otkantao, mogao je bar nazvati. Kad ste se trebali naći? -U 11. Poznajem Freeda 15 godina. Nikad nije učinio nešto ovako. -Vjerujem da je u pitanju nesporazum. Rekao je da želi voditi građansku kampanju. I ovako to pokazuje. Ne znam što skrivate ali kada saznam objavit ću to na presici za novinare. Dobro. Trebamo odmah popričati sa Amy. Amy? Five-O su ovdje. Trebaju popričati sa tobom. Gđice Davis, gdje je kongresmen Freed? Ne znam, ali mislim da je nešto strašno napravio. Mislite da vam ne bih pomogla da mogu? Ne znam gdje je. Gdje ste vi bili? -Vani…tražila sam ga. Ne shvaćate. Komplicirano je. -Onda pričajte polagano. Zašto bi netko poput njega riskirao sve zbog prostitutke. Reći ću vam istinu, ja sam ju dovela kod kongresmena. Pametan potez. Zašto ste to napravili? Ne događa se često, ali on je pod velikim stresom, samohrani je otac i sve je na njemu. Osim svoje kćeri… nema nikoga u svom životu. Ponekad mu je potrebno društvo preko noći. Znači vi ste voditeljica kampanje i madam za njega? On je samo čovjek. -Moram vas pitati Amy. Je li kongresmen ikada naudio nekoj ženi s kojom je bio? Nije mi izgledalo da voli sado mazo, ali nikada ne znate što se događa iza zatvorenih vrata. Nešto se desilo sinoć. Gdje ste pronašli Serenu? Pokupila sam ju u Liki Tiki baru i odvela je do Kahale. Dostavili ste ju kongresmenu poput pizze. -Da. Što je sa sastankom u 11 sati sa Powersom? Zašto je to propustio? Ne znam. Zato sam otišla u rezidenciju. Ali kad sam došla njega nije bilo, a nju sam pronašla u krevetu. I odlučili ste otići Guverneru radi toga umjesto na policiju? Znala sam da su prijatelji, a ja sam trebala vremena da razmislim. Da ga pokrijete. -Ne! Ne. Nešto poput ovoga ima posljedice. Trebate imati strategiju. Kada ste pokupili Serenu? -Oko 9, 9 i 15. Bila je točna. Jesam li uhićena? Amy je možda odlična voditeljica kampanje, ali užasno laže. Serena je bila sa profesorom u to vrijeme u kupatilu. Nije napustila bar prije 10. -U pravu si. -Zašto je nismo uhitili? Jer trebamo pronaći kongresmena i ona nam je najbolja šansa. Možemo joj prisluškivati telefon, slijediti ju. Točno, i neka Freed dođe k nama. Zanima me zašto Amy laže? Što imaš? -Prah koji je Max pronašao na njezinom tijelu. Spektroskopijom je utvrđeno da je to škrob. Škrob? -Ali vrsta koja se koristi za kirurške rukavice. Lakše ih je navući i skinuti. -To objašnjava… -Zašto nismo našli otiske. To mi ne liči na zločin iz strasti. To zvuči kao planirano ubojstvo. -Zašto bi kongresmen planirao ubiti prostitutku koju je tek upoznao? -Osim ako ju je već znao. Ili nešto ne vidimo ovdje. -Ili možda on to nije učinio. Provjerio sam Amyino kretanje i pogodi što? Ne poklapa se. -Lagala je. Šokantno. Rekla je da je pokupila Serenu u Liki Tikiju u 9:15. Provjerio sam joj kreditnu karticu, bila na piću u baru Ocean. Sama? -Naručila je dvije runde. -Dva pića po rundi. S kim je bila? -Sa Josh Lowryjem, on je potvrdio. Rekao je da su pričali o strategijama. Također je rekao da nisu zajedno otišli. Prema barmenu, napustila je mjesto sa nekim muškarcem. Trebamo ga identificirati. -To neće biti lagano. Nema sigurnosnih kamera u baru. -Pronašla sam kameru sa bankomata preko puta ulice. Lijepo. -Samo nema čist pogled na izlaz. Nije baš lijepo. -Da ali smo saznali da je policija prošla blizu ulaza bara. Imamo li njihovu kameru? -Da, i upravo sada izvlačim snimku. To je Amy. Zaustavi Kono. Možeš li približiti? Čini se da je bila sa nekim. Wo Fat. Još je na otoku. -Što radi sa Amy? Pomoću nje želi smjestiti kongresmenu Freedu. Što mu smjestiti? -Tko bi imao najviše koristi da Freed poklekne? Njegov suparnik, Brad Powers. -Wo Fat vidi izbore kao dobru priliku. U bijegu je, nema prihode. Najbolji način da vrati svoju imperiju je da kupi političara. Diskreditiranjem Freeda, Powersu je otvoreno mjesto u senatu. A Wo Fat dobiva prijatelja u Washingtonu. -Quid pro quo. Ne u našoj nadležnosti. Trebaš početi pisati. Idi dovraga. Očekivao sam dostojansveniji odgovor od kongresmena. Pusti me i dokazat ću ti koliko dostojanstven mogu biti kada te prebijem kao pasa. Ne razmišljaš čisto. Zašto bih potpisao smrtnu presudu? To bi bio završetak moje karijere, mog života. Čak i ako potpišem ti ćeš me ubiti. Nacionalno bogatstvo poput tebe? Ratnog heroja? Ne. Previše poštujem tvoja postignuća. Međutim…ne kažem isto za tvoju kćer. Gdje je on? -Molim? Wo Fat. Gdje je? Znamo da ste napustili bar s njim. Trebate ići. -Mislim da ne razumijete s kim imate posla. Ne. Kažem da morate ići. -Sve što ste rekli je laž. Da ste dovodili prostitutke kongresmenu i ostalo. Ne mogu sada pričati o tome. -Razmislite malo. Ako Freed dosad nije mrtav, Wo Fat će ga ubiti. Razumijete? Možete to spriječiti. Ali trebate pričati s nama. Gdje je Freed? Gdje je, Amy? Što radite? Ne ušutkavajte me. Što radite? Žao mi je. Učinila sam to jer je rekao da će me ubiti. Slušajte me, gdje ga drži? Ne znam! -Amy… -Stvarno ne znam. Dolje. Amy, dolje! Ne vidim ga, Steve. Svi dolje! Ode naš trag do kongresmena. Što je to? Wo Fat? Hej Chin, trebaš pratiti poziv. Žao mi je kongresmene. Došlo je do promjene plana. Brate, preplašio si me. Mislio sam da je svinja. Koliko bi jednostavnije bilo samo da si potpisao to pismo. Bliže! Bliže! Zgrabi mu nogu! Hajde! Hajde! Pogođen je. Idemo! Koliko je loše? -Loše je! Trebamo odmah u bolnicu! Wo Fat, Danny! -Zaboravi, idemo! Idemo! Hajde! Kako je kongresmen? -Organi mu nisu pogođeni, samo lakša ozljeda tkiva. Bit će dobro. -Dobro. -Što je sa Wo Fatom? Cijeli odjel pretražuje džunglu. Opkolili su područje, imaju helikoptere. Jeste pronašli što u kući? -Da, mobitel. Wo Fat ga je ostavio jer je jurio kongresmena. Prema popisu poziva bili smo u pravu. Želio si je kupiti moćnog saveznika. Hvala vam… Lijepo vas je vidjeti opet g. Powers. Polako. -Što radite? Loše biraš prijatelje. -Bradley Powers, uhićeni ste zbog urote za ubojstvo. Možeš li prestati? Molim te. Nismo imali izbora. Trebali smo pustiti Wo Fata. Pronaći ćemo ga. Obećavam. Može? Smijem vam se pridružiti? -Hej. -Naravno Guverneru. Sjednite. Nismo na dužnosti. Moram se javiti. Sjednite. Volite ovu vrstu? -Da gospodine. Hvala. Koja je prilika? Powers se slomio na ispitivanju. Priznao je da je surađivao sa Wo Fatom. Zaista? -Da. Umalo se izvukao, zar ne? Dugujem vam. -Ne gospodine. Samo smo radili naš posao. Ne. Učinili ste puno više. I…žao mi je. Gospodine? -Trebao sam biti iskren od početka. Vjerovati… Možda je to prevelika riječ. I ako smijem…-Naravno, sjedim u kratkim hlačama i pijem pivo s vama. Samo recite. Jako vas poštujem gospodine. I cijeli ured. Ali ako će stvari između nas funkcionirati…iskrenost je najbolja. Vaša prethodnica nije vjerovala u to i… To ju je ubilo. Pa…to je bila ona. Ja sam ja. Za Five-O. Dobro. Sve u redu? Ne seli se. -Grace? -Sutkinja je presudila u moju korist. Zajedničko skrbništvo. Ne smije napustiti otok. Ne smije napustiti otok. Čestitam. -Hvala prijatelju. Čestitam. -Hvala. Hvala vam. Rekla je da je tvoje ponašanje u sudnici bilo neprihvatljivo i s nepoštivanjem, ali nadodala je da si bio odličan svjedok, puno ti hvala. Nema na čemu. Podsjetit ću te na to kasnije. -Siguran sam da hoćeš. Odlično gospodo. Ne mogu vjerovati da sam sretan što ću ostati ovdje. -Niti ja.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Now Is Good 2012 Turkish

movie image

Download subtitles of Now Is Good 2012 Turkish

Çeviri: dessas5454 Bazý anlar vardýr… Bu da onlardan biri. Þu an burada yaþanan, kesinlikle o anlardan biri. Tessa? Her an herþey olabilir. – Tessa? – Efendim? – Beni dinlemiyorsun. – Dinliyorum. – Az önce ne söyledim? – Seni dinlemiyordum. Sana söylüyorum bu gece senin için büyük bir gece. – Listendeki bir numara. – Liste yok. – Bir liste yapacaktýn hani? – Daha baþlamadým. O zaman þimdi baþla. Hadi. Peki, hangisini istiyorsun? Benim için hiç farketmez de. – Sarýþýn olan. – Sarýþýn mý? Emin misin? – Onu sen mi istiyorsun? – Söylediðim gibi, benim için farketmez. Sadece… – Þarýþýn olan senin olsun. – Eðer öyle diyorsan. – Zo… – Söyle, Bebeðim? Bunu yapmam beni ne bileyim, basit bir kýz yapar mý? Seni canlý kýlar. Þu klüp, oranýn müdavimleri misiniz? Hayýr. Siz? – Ara sýra, bilirsin. – Tabi. Gidebiliceðimiz baþka bir yer var mý? Bir bardak çay ister misin? Yada kahve? Tabi, evet. Farketmez. – Aslýnda kahvemiz kalmamýþ. – Tamam. – Çayý da bulamadým. – Su da olur. Peki, en sevdiðin… – Beni öpmek istiyor musun? – Tanrým, evet. – Aman Tanrým! – Önemli deðil. – Aman tanrým! – Bir þey yok. Ne oldu? Kýzýn kafasý… Kýzýn kafasý elimde kaldý! Neye gülüyorsun? Hiç komik deðil. Nerdeyse altýma ediyordum. Peki, genelde kýlýk deðiþtirip mi dýþarý çýkarsýn? Peruk gibi yani. Bana onu verdiler. Hastaydým. – Þimdi daha iyi misin? – Tamamen iyileþtim. Bunu daha uzun bi süre yapmamýz gerekmiyor mu? Ben hazýrým. Bekle, bekle. bana bakar mýsýn bir saniye? Bu benim ilk deneyimim olacak. Hadi ya!. Bu harika!. – Belli ki senin deðil. – Konuþmayý býrak þimdi. – Hayýr, bu þekilde olmaz. – Ne? Üzgünüm. Yapamayacaðým. Þaka mý bu!. Bu kadar ileriye getirdin ve… Üzgünüm. Gerçekten. Herneyse. Tamam. Tamam. Çeviri: dessas5454 – Teþekkürler. – Teþekkür ederim. Anlamýyorum. Aklým almýyor. – Bana her zaman her þeyi anlatýrsýn. – Sana hiç bir þey anlatmam ben. Neden þimdi baþlamýyorsun? Dün gece ne yapýyordun? Sormaya devam et, Baba. On beþ kez sormazsan olmaz. Merhaba, ben Caroline, Richard’ýn yapýmcýsýyým. Telefonda konuþmuþtuk. Merhaba. Yüz yüze tanýþtýðýmýza memnun oldum. – Sende Tessa olmalýsýn. – Evet benim! Asansör çalýþmýyor. Merdivenlerden çýkabilir mi? – Evet, çýkabilir tabi. – Tamam. Tessa Scott ve babasý. – Merhaba çocuklar. Oturun lütfen. – Merhaba. – Burada olmaktan gerçekten memnunuz. – Evet, büyük hayranýnýz. Harika. Sadece küçük bi sohbet yapacaðýz. Olabildiðince doðal olun ve ben size yardýmca olacaðým. Tamam mý? Peki, hangi konuya eðileceksiniz? Bu bütün bir ayaðý çukurda kýz olayý mý, yoksa planladýðýnýz daha orjinal birþey var mý? Anlamadým? Tessa. Biliyorum zor bir mesele, ama bunu daha neþeli tutmaya çalýþalým. Olur mu? Ve þimdi stüdyomda misafir etmekten çok memnun olduðum gerçekten çok cesur bir genç bayan var, Tessa Scott. Tessa, dört yýldýr lösemiyle mücadele veriyor, ve bu konuyu konuþmak üzere babasýyla birlikte buradalar. Söyleyin bize, Tessa’nýn hastalandýðýný ilk ne zaman anladýnýz? Dört yýl önce. Onun, yani, biz onun grip olduðunu düþünmüþtük, Tessa’nýn annesi ve ben. Fakat grip bir türlü geçmek bilmedi. Kan testi korktuðumuz þeyi teyit etti. Doktorlar yaþamasý içiin bir umut vaat edemeyeceklerini söylediler, bu da bizi Tessa’nýn kemoterapiyi sonlandýrmaktan baþka çaresinin olmadýðýna karar vermesi sonucuna götürdü. Tessa, tedaviyi býrakmayý seçtin. Bu 17 yaþýndaki biri için büyük bir karar. Buna ben cevap vereyim… Daha ciddi tedaviler, Tessa’nýn hayatýnýn uzamasýna sadece biraz katkýda bulunabilirler. Onun saðlýðýný korumak için baþka yollar da var.. – Baba… – Mesela, araþtýrmalar göstermiþtir ki iyi beslenme bir sistemin yeniden dengelenmesini saðlayabilir. Aslýnda bu yüzden buradayýz, farkýndalýlýðý artýrmak, ve… – Baba… – Efendim? Bir ara vaz geçmesi gerekecek. Neyden vazgeçmek, Tessa? Bunun gerçekleþeceðini biliyor. Ama gerçekleþmeyeceðini umut etmekten vaz geçemiyor. Bu doðru, eðer kemoterapiye devam etseydim muhtemelen biraz daha fazla yaþarým. Fakat o kötü hissetmemi saðladý. Ve ölmeden önce yapmak istediðim þeyler var. Þeyler? Evet. Bir listem var. Ya. Baban bundan bahsetmedi. Bunu bilmediði içindir. Ýçindekilerin çoðu yasadýþý. Sormaya bile çekiniyorum. Mesela, dün gece neredeyse seviþiyordum, Bu aslýnda teknik olarak yasalara aykýrý deðil, ama çok boktandý çoçuðun yine de tutuklanmasý gerekir. Tamam, Sanýrým zamanýmýz bu kadar. Sýrada, uyuþturucu almayý düþünüyorum. Hangisini tavsiye edersiniz? Yeter, Tessa. Çok eðlenceli. Sex, uyuþturucu ve rock’n roll. Bayanlar ve baylar, katýlýrsýnýz ki Karþýnýzda hayatla mücadele eden genç bir bayan var. Çok teþekkür ederim, Tessa ve babasý. Teþekkürler. Ve þimdi hava durumu. Bu sabah fýrtýnalý, öðleye doðru toparlanacak ve tüm hafta boyunca açýk olacak. – Dýþarýda. – Hayýr. – Baba… – Bekle. – Gecen kötü geçti galiba? – Yok öyle bir þey. – Merhaba, canlarým. Ýçeri gelin. – Selam, anne. – Canýn sýkkýn galiba. – Onun suçu. 4:.00′te dönerim. Bu yeni bi numara, anne. Bir bozukluðu yok edebilirim. – Görmek ister misin? – Hayýr, caným. Kahveden önce olmaz. Kahveden önce hiçbirþey olmaz. Ablana göster. O hiç ilgilenmez. Umrunda geðil. Tabii ki umursar. Gerçekten umursamýyorum. Neden gidip çizgi film falan seyretmiyorsun? Çünkü dokuz yaþýndayým. Seni radyodan dinledim. Biriyle tanýþmýþsýn. Tessa, söz ver bana, her zaman kondom kullanacaksýn. Biliyorum plastiðin kokusu rahattsýz edici, ama belsoðukluðu da öyle. Lütfen sus. Panik ataðým panik atak geçiriyor þu an. Gündelik seks de yapma. – Gerçekten mi? – Evet, caným. Her zaman, deneyebildiðin kadar denemelisin. – Bir dövme yaptýrmam lazým. – Ben de bir tane istiyorum. Bütün vücudumu kaplayacak, bana benzeyen. Daha uzun, daha büyük göðüslü. – Ne oldu? – Tam bi lanet yalancý o. – Kim? – Scott. – Burada takýlacaðýný söylemiþti. – Bu yüzden mi geldik buraya? Beni ektiðine inanamýyorum. Ona hayatýnýn seksini yaþattým. – Zo… – Pislik. – Zo… – Ne? Bak orada. – Selam, yakýþýklý. – Naber? Bilmem. Sen söyle. Yada daha iyisi, göster bana. Selam. Selam. – Nasýlsýn? – Ýyiyim. Biliyorum geçen gece seni öyle býraktým ve sadece istedim ki… – Hayýr, benim hatamdý. – Ne? – Ben… biraz daha fazla… – Sana söyledi dimi. Neyi? Söyledin, dimi? Ona durumumu anlattýn. Bunu yapmamalýydýn. Tessa, bekle! Tessa! Hey. Öðle yemeðini kaçýrdýn. Onu sen ye. Ne yapýyorsun onlarla? Yan komþunun bahçesinde bir ateþ yanýyor. Bunu yapma. Lütfen bunu yapma. Bu þeyleri sen istemiyorsan, ben istiyorum. Orasý Ýspanya. Ýyileþme dönemindeydin. Bir çocuk bana ýslýk çaldý ve sen bu fotoðrafý çektin. Ýlk ýslýðýmý unutmak istemeyeceðimi söylemiþtin. Evet. Ama istiyorum. Ne yapýyorsun? Sakýncasý var mý? Rahatýna bak. Ben Adam. Sende Tessa. Taþýndýðýmýzdan beri seni buralarda görüyorum. Kendimi tanýþtýrmak istemiþtim, ama… Aþk mektubu deðiller. Beni ilgilendirmez. Sadece söylüyorum. Terkedilmiþ falan deðilim. Öyle düþünmemiþtim. Neyse, yakacak daha çok þeyim var. Güzel, salla ateþe gitsin. Bu gidiyor. Muhtemelen en güzeli. Çok tehlikeli bir elbise bu. Ýyimisin sen? Tessa? Tamam, hareket etme, hareket etme. Sanýrým baygýnlýk geçirdin. Þeker hastasý mýsýn? Þekere ihtiyacýn var mý? Bundan iç biraz. – Gazý kaçmýþ bunun. – Zorlamalýsýn biraz lütfen. Kötü bir þeymiþ gibi söyledin. Tamam, harika. Utanmadým, Hiç de utanmadým. Hayýr, önemli deðil. tamam mý? Yani, kimsede böyle bi etki býrakmamýþtým daha önce. Biraz hoþuma gitti. Güzel bir bahçe burasý. Teþekkürler, benim hobim gibi birþey. Annemi mutlu ediyor. – Baban? – Sadece annemle ben varýz. – Eve gitmeliyim. – Tamam. Yardým edeyim mi? Çok uzak sayýlmaz. Peki, birþeyler yakmak istediðinde… Yada birinin önünde bayýlmak istediðimde… – Nereye geleceðini biliyorsun. – Evet, biliyorum. Tessa öldükten sonra, tatile gidebilir miyiz? Cal, bu çok çirkin bi söz. Ýspanya’ya gittiðimizi hatýrlamýyorum bile. Çok uzun zaman önceydi, gerçek bile olmayabilir. Cal, bu kadarý yeter. Odana git – Baba… – Ne oldu? – Git! – Ne yanlýþ söydedim ki? – Bunun hepsi çok kafa karýþtýrýcý. – Hayýr, deðil. – Bu senin günün. – Ve bu ne demek oluyor? Ne istersen onu yapacaðým demek oluyor. – Daha çok þeyler almak gibi mi? – Tabi. – Para nerden geliyor? – Bir kredi kartýndan. Þimdi al, sonra öde. Yada ödeme. Nereye uçurduðuna dikkat et. Nerdeyse adamýn gözünü çýkarýyordun. – Keþke gerçekten uçabilseydim. – Öyle mi? Harika! Bu en iyiden de iyiydi! – Tekrar yapabilir miyim? – Sanýrým sýra ablanda. Böyle iyi, sadece seyrediyorum. – Emin misin? – Evet. O hasta. Bu tarz þeyleri yapamaz. Tamam, adamým, öyleyse, hadi seni tekrar baðlayalým. Aslýnda, biliyor musun? Bir de ben deneyeceðim. – Hazýr mýsýn? – Hazýrým. Tessa, Bunun iyi bir fikir olduðunu sanmýyorum. – O iyi mi? – Ýyi. Sadece bitmesini istemiyor. O senin paran deðildi. Geç kaldý. Ne söylediðimi duyuyor musun? – Söz vermiþti geleceðine. – Tessa… Cal’ýn herþeyi geri vermesini mi istiyorsun? Neden cezalandýrýlan o olsun ki? Ne yapýyorsun? – Bunun listenle bir alakasý var mý? – Bir listem yok benim. Radyocu adama listen olduðunu söyledin. – O bir odundu. – Evet, odundu. Yine de ona karþý bana olduðundan daha fazla dürüsttün. – Bunun beni nasýl hissettirmesi gerektiðini düþünüyorsun? – Ne düþündüðün hiç umrumda deðil. Gelmeyecek. Hadi yapalým þunu. Tessa, çok az bir acý ve yanma hissi olacak, sonra anestetik etkisini gösterecek. Tamam mý? Güzel. Þimdi, giriþ noktasýnýn çevresindeki dokuyu kýrmak için yukarý aþaðý hareket edeceðim. Göðüs bölgesinde ufak bir çekilme hissedebilir, fakat kablo manþetten koptuðunda, kolayca ayrýlacak. Þimdi, tabi istersen sondayý tekrar takabilirim, tedaviye devam etmek istersen. Demek istediðim fikrini deðiþtirebilirsin. Fikrimi deðiþtirmeyeceðim. Babasý? Fikrini deðiþtirmeyecek. Tamam o zaman. Þunu tut lütfen. Aferin. Popomu kýrbaçlamak ister misin? Ne? Hayýr. O zaman bir atmýþým gibi konuþma benimle. Evet. Kusura bakma. Hey, Geçti artýk. Geçti. Nelere dikkat edeceðimizi biliyor musun? Evet. Üþüme, yüksek ateþ, boyun tutulmasý veya baþ aðrýsý. Su kaybý, kanama, güç kaybý. Ýyisin. Yardýmlarýn için teþekkürler. – Senden hoþlanýyor. – Sanmýyorum. Ciddiyim. Çok etkilendi senden. Ona çýkma teklifi falan yapmalýsýn. Tessa! Tessa, bekle, buradayým. Geliyorum. Orada bekle. Aman Tanrým, Kaçýrdým mý? Zamanýnda çýktým. Ama çok kötü trafik vardý. Kesinlikle zamanýnda çýktým. Ben sadece… Tabi, her neyse. – Tessa… – Umrumda deðil. Ah, yapma böyle. Nasýl olmasýný beklerdin ki? Özür dilerim, bunun seninle ne alakasý vardý? – Bu ciddi bir soru mu? – Evet, ciddiyim… Yeter. Ýkinizde iðrençsiniz. Birinizde bu kanser takýntýsý, ve diðerinin hastaneye gelecek bile yüzü yok, ki benim için önemli deðil. Anlýyorum. Fakat ikinizde ihtiyacým olan kiþi deðilsiniz. Sadece vaktimi boþa harcýyorsunuz. – Sadece söylüyorum… – Hep senin söylediðin olmayacak. – Sadece söylüyorum… – Baþka þeylerde olacak. Söylemek istediðim, her zaman yanýmda kalmak zorunda deðilsin. Dýþarý çýkmalý ve arkadaþlarýný daha sýk görmelisin. – Sadece bu söylemek istediðim. – Tamam. Tamam. Az önce uyuþturucu kullandým. Harika. Annemle tanýþmýþ mýydýn? – Merhaba. – Merhaba. Tek yaptýðým mantar kullanmaktý, ki tamamen doðal. Tam olarak yasal olmasa da. Arkadaþým biraz ketamin almýþtý, ama torbacý biraz iðrenç diye düþündü, Bu yüzden bizde mantarda karar kýldýk. Ýçeride görüþürüz. – Bu iyi geçti. – Bence de. – Ne kadar kullandýn? – Fazla deðil. Bilmiyorum, bu tarz þeyler hakkýnda pek bilgim yok. Evet, benim de. Hadi, seni arabayla bir yerlere götüreyim. Seni beladan uzak tutmak için. Etkisi ne kadar sürer bilmiyorum. Bu kadar uzun olabilir mi… Korkma. – Ne? – Ne? Ne dedin? Tamam, burada takýlabiliriz. Etrafta kimse yok, istediðiniz kadar çýlgýnlýk yapabilirsiniz. Çýldýrmak istemiyorum. Hiç de çýldýrmam gerekmiyor. Sadece arabanýn üstünde duracaðým. Ne yapýyorsun? Hadi. Ýn aþaðý. – Hadi, in arabanýn üstünden. – No. Hadi, aþaðýya gel lütfen. Neden? Beni inmeye zorlayacak mýsýn? Hayýr, sadece söyleyeceðim. Ýn aþaðý. – Tamam. Oldu mu? – Teþekkür ederim. Halimden faydalanýyorsun. – Tessa nerede? – Ne? Peþinden gitmeliyiz. Hangi yöne gittiðini görmedik ki. Onu bulmalýyýz. Þimdi. Geri gelecektir. Yani, o kadar büyütülecek birþey deðil. Sadece buradayýz. Tehlike falan yok. Evet, var. Neden? Zoey… Bu sefer gerçekten de sana söymemem gerekiyor. Neyi söylememen gerekiyor? Tessa! Tessa! Tessa! Tessa! Birþey buldum. Ýyi misin? Aþaðýya inebilir misin? Ýnmek istemiyorum. Tamam, bekle. Bekle, ben geliyorum. Kýmýldama. Tessa… Þimdi aþaðýya inmelisin, lütfen. Ýnmene yardým etmeme izin vermelisin. Sana birþey söyleyeceðim. Ama kimseye söylemeyeceðine söz vermelisin, tamam mý? Burada hasta deðilim. Artýk hasta deðilim. Sadece bu aðacýn üstünde kalmam gerekiyor. Modern dünyadan ve onun makinalarýndan uzakta olmalýyým böylece hasta olmayacaðým. Eðer istersen sende benimle kalabilirsin. Kalmaný isterdim. Birþeyler inþa ederiz, barýnaklar ve yollar. Sebzeler yetiþtiririz. Güvende oluruz. – Tessa… – Hayýr. Lütfen. Birþey söyleme. – Tessa? – Efendim? Sen öldüðünde ben hala bir kardeþ olacak mýyým? Ben buralarda olacaðým. Bana musallat olacak mýsýn? Ýstemezsen olmam. Sadece biraz korkabilirim. Hemþire geldi. Babam diyor ki hazýr olduðunda aþaðýya gelsin. Kek hoþuna gitti mi? Çok güzel. Teþekkür ederim, Tessa. Ben Philippa. Çok iyi hissediyormuþ gibi görünmüyorsun. Sen olsan nasýl hissederdin? Kiþisel algýlama. Geçen haftanýn hemþiresine de böyle kabaydý. Sian, Sanýrým ismi buydu. Ýsmini unutmuþ gibi yapma, baba. Akþam yemeðine kalmasýný teklif etmiþtin. O da hayýr dedi. Ben yan odadayým. Herþeyi yanlýþ yapýyor. – Bu seni nasýl hissettiriyor? – Beni güldürüyor. Biliyorsun, destek gruplarý var. Seninle ayný durumda olan insanlarla tanýþabileceðin yerler. Onlardan birine gittim. Angela isminde iyi bir kýzla tanýþtým. Neden onunla bu durum hakkýnda konuþmuyorsun? Çünkü kýz öldü. O hatayý son kez yaptým. Bitti mi? Merhaba. Merhaba. Bana böyle bakmak zorunda deðilsin. Sadece ölüyorum. Bulaþýcý birþey deðil. – Nasýl hissediyorsun bugün? – Motora bende binebilir miyim? Bir soruya her zaman baþka bir soruyla mý cevap verirsin? Bu seni rahatsýz mý ediyor? Bunu sürmek biraz zor þu an. Motoru söküp içini temizlemek istemiþtim. Ve þimdi tekrar yerine koyamýyorsun. Ne demek istiyorsun? Yapabilirim, sorun deðil. Sadece bu þey o kadar önemli olmadýkça. Nereye gittiðimizi söylemiþtin? Söylemedim. Uzun ve güzel bir dað yürüyüþü. Harika. Yakacak çok enerjim var ya. Az kaldý. – Buna deðecek ama, deðil mi? – Evet. Annenle senin hikayen nedir? Babam geçen yýl öldü. Bir araba çarptý. Üniversiteye gidiyordum ama dondurmak zorunda kaldým. Yine de gitmelisin. Bilmiyorum. Ben biraz… Buna hazýr olup olmadýðýma emin deðilim. Korkuyor musun? Ara sýra. Çoðu insan hasta olduðunda çok cesur ve korkusuz biri olacaðýný düþünür, Ama öyle olmuyor. Çoðu zaman bir psikopat tarafýndan takip edilmek gibi, sanki her an vurulabilirim. Bazen saatlerce unuttuðum oluyor. Unutmaný ne saðlýyor? Seninle aðacýn üstündeyken, Bütün bir öðlen onu hiç düþünmemiþtim. Bak bana. Þu anda aklýmda deðil. – Peki, neden gitmek istemiyorsun? – Birþey söylememeliydim. Genie’nin evi kaynýyordur þu an. – Kimin partisi bu? – Pek emin deðilim. – Davet edilmedin mi? – Bu iþler öyle yürümez. – Bütün arkadaþlarýn geliyor deðil mi? – Sanýrým, evet. – Bir süredir böyle birþey yapmamýþtým. – Ben de. Buralarda takýlmak ister misin? – Ýkimizi içecek birþeyler alacaðým. – Tamam. – Ya da benimle gel? – Seninle geleyim. – Bak kim burada! – Selam, millet. Kusura bakma rahatsýz ettik, sadece, eskiden týpký yanýndaki arkadaþa benzeyen birini tanýyorduk. Ben Tessa. Tanýþtýðýmýza memnun oldum. Onu evinden dýþarý çýkaran sen isen eðer, ben de tanýþtýðýmýza memnun oldum. Üniversiteden ne haber? Birþeyler öðrenmeye çalýþýyormuþ gibi yapmana gerek yok. – Denemelisin. – Evet, deneyeceðim, bir ara. – Bunu içiyor musun? – Evet, aslýnda… Evet, güzel bir þey, sanýrým. Partilerde böyle yüz göstermek. Bir karþýlamadan fazla kalamýyorsun, deðil mi? Orada senin büyük çevren var. Dýþarý daha sýk çýkmalýsýn. Tabi, o zaman ben içeri girdiðimde fazla umursamazlar, deðil mi? – Þu kýz seni incitti mi? – Tam tersi. Kýzýn yumruðunu çenemle güzelce yakaladým, sonra da dizini burnumla hakladým. – Dikkatli olmalýsýn. – Hayýr, gerek yok. Ýþte geldik. – Burdan buyur bari. – Nasýl yani? – Senin yolun. – Hayýr, olmaz, imkaný yok. Kapýna kadar geleceðim. – Emin misin? – Evet, tabi, ne demek. Gördün mü? Teþekkür ederim. Selam. Merhaba. – Beþ paund düþürmüþsün. – Ne? Þu beþlik. Sen düþürdün. Benim deðil. Senin cebiden düþtüðünü gördüm. – Öyle mi? – Evet. Çünkü bakýyordum. Peki, Teþekkürler. – Bu çok iyiydi. – Evet gerçekten. Çok sýký þuçlular olduk. Adamý göslerinle etkilemeye çalýþman falan. Ya senin tam zamanýnda orada bitivermene ne demeli? – Þimdi ne yapýyoruz? – Þimdi biraz para çekiyoruz ve parti yapýyoruz. – Bu kartla mý? – Evet. – Tamam. Þifresi ne? – Nasýl yani? Þifreye bakmadýn mý? Hayýr, ben adamýn dikkatini daðýtýyordum. Ben de kap kaçý yapýyordum. Çok iyi suçlu olamadýk. Belki de en iyisi bu. Adam iyi birine benziyordu. Belki de adama kartýný geri vermeyi denemeliyiz. – Peki bunu nasýl yapacaðýz? – Birþeyi bölmüyorum deðil mi? Gel… – Tessa… – Ne var? – Kart. – Ne olmuþ ona? Adama geri ver! Scott aðýrdan alýyor. Benim için deli oluyor biliyorum. – Nerden biliyorsun? – Çünkü o bir erkek. Sen öyle diyorsan. Peki, niye dün gece beni aramadý? Zo, sana söylemem gereken birþey var. Önce þu iþi bir halledelim. Unutma, maðaza hýrsýzlýðýnda herþey kendine güvenle alakalýdýr. Dik yürü, seç ve indir cebe. Þuraya, içeri ayrý ayrý gireceðiz. – Neden beraber girmiyoruz? – Þüphe çekeriz. Hadi. Tamam. Tessa? Tessa Scott? – Hayýr. Üzgünüm. – Sensin. Bizi hatýrlamadýn mý? Okuldan. Evet, evet. – On birinci sýnýfta býrakmýþtýn, deðil mi? – 10. Nasýl gidiyor? Hala tedavi görüyor musun? Artýk görmüyorum. – Yani iyileþtin mi? – Hayýr. Siz ikiniz ne istiyorsunuz? – Selam, Zoey. – Alýþ veriþ yapmasýna yardým mý ediyorsun? – Gitmeye hazýr mýsýn? – Evet. Scott Redmond’la çýktýðýn doðru mu? Sana ne? Tanýyor musun onu? – Tamam. Hadi gidelim. – Onu herkes tanýr. Kýz kardeþimle yaklaþýk yarým saat çýkmýþtý. Öyle mi? Cenazem için davetiyeleri toplamam lazým. – Gerçekten mi? – Evet. Ayrýca konuþmalarý da ayarlamam gerekiyor. Þu lanet þiir okunmasýn diye. Ölmek yetiyor zaten. Býrak beni. Onlar geri zekalý, Zo. Birþey bildikleri yok. Biliyorum. – Gidip onu bulmam lazým. – Þimdi mi? Evet, üzgünüm. Gitmem lazým. Bir tane daha var! Durdurun onu! Yakaladým seni. Otur. Ceplerini boþalt. Bunlar delil gibi duruyor, deðil mi? Ýsim. Adres. Anne ve babanýn telefon numaralarýný yaz. – Babamý aramayýn. – Baþka bir seçenek daha var. Babaný arayabiliriz, veya polisi çaðýrabiliriz. Polisi çaðýrýn, her zaman. DIþarýdaki adama çaresine ben bakacaðým dedim. Eðer sen… Dinleyin… Bu bir portacath (implant). Týbbi tedaviler için bir eriþim diski. Akut lenfoblastik lösemi hastasýyým. Lütfen üstünüzü giyiniz. Akut lenfoblastik löseminin ne olduðunu biliyor musunuz? Hayýr, korkarým bilmiyorum. Kanser. Babanýzý yine de aramak zorundayým. Peki sen, senin bahanen nedir? O ne çalmýþ? Bir tane hamilelik testi þeysi. Listende bu da var mýydý? Hýrsýzlýk? Ne yapýyorsun sen, Tessa? – Ne yapmaya çalýþýyorsun? – Hala yaþýyorken, yapabildiðim kadar þeyi. Keþke yapmasan. Sen hayatým geri kalanýný bir kanepenin üstünde battaniyeye sarýlmýþ, Dizlerinin üstünde yatarak geçirmemi tercih edersin. Evet, öyle. Beni suçlayabilir misin? Evet,,isterdim. Demek istediðim… Güçlü kadýnlarý severim. Her zaman yataða taþýnmak istersin. Her zaman yataða taþýnmak istemiþimdir. Yapmadýðým þey, bir arkadaþýmýn partisine mükemmel güzellikte, genç bir peri büyücüsü getirmek. Büyücü falan deðil O. Yani, etrafta öylece dolaþýp öylesine kavga çýkarýp her þeyi alt üst edemezsin. Belli ki ediliyormuþ. Ne yapýyorsun burada? Bütün gün seni takip ediyordum. Kendimi gösterme cesaretini þimdi buldum. Gerçekten mi? Hayýr. Babam þu an saðlýklý yiyecek dükkanýnda. Geçmiþe yolculuk yapabiliyor kendisi. Arkadaþlarýný tekrar görmek güzel. Evet. Her zaman. Görüþürüz, belki. Tabi, evet. – Bakýyorsun biliyorum. – Bakmýyorum. Yalancý. Belki de okula geri dönmeyi düþünmelisin Hayatýn biraz normale dönsün. Okula geri dönmeyeceðim. Ölümcül hastalýklarýn bazý faydalarý da olmalý. Seni öldürüyorum, deðil mi? Her Allah’ýn günü. Dikkat etsene, dostum. Geri zekalý. Ne yapmaya çalýþýyor bu adam? Tessa, Ne yapýyorsun? Tessa? Tessa! Bu iyiydi. Motorsikletle yolculuk. Listemde olmalýymýþ. Baþka? Söyle yeter. Ne kadar ünlü olmak istiyorsun? Bütün insanlarýn yaptýðý iþi býrakýp, öldüðümde bizzat gelip bana elveda diyecek kadar. Ýyi ki fazla birþey istemiyorsun. Sadece ismimin bir yerlerde olmasýný istiyorum. Unutulmayý kafana takmamalýsýn, Tess. Baþka? Evet. – Ne yapýyorsun? – Þu anda aklýma baþka bir þey daha geldi. Çýplak mý yüzeceksin?. Hayýr. Deli miyim ben? Çýplak deðil. Tess! Tess! – Pekala, üçe kadar say, tamam mý? – Ne? Bende geliyorum. Ýçeri koþuyoruz, bodoslama. – Anlaþtýk. – Tamam. – Siktir. – Hadi bakalým. Bir, iki, üç! Çok kötüsün! Tam bir þeytansýn! Su nasýl? Gerçekten muhteþem. – Gerçekten mi? – Hayýr. Gel yine de. – Hadi, neyden korkuyorsun? – Hiçbir þeyden. Tamam. Tamam. Ýþin güzel tarafý, her zaman merak etmiþimdir, Bir çorapla kendini kurulamak mümkün müdür diye. Bunu benimle yaptýðýn için saðol. Dünyalara deðiþmezdim bunu. Yýldýzlar görünüyor. Evet. Þuradaki beþli grubu görüyor musun? Kavisli görünenleri. – Görüyor musun? – Evet. Ýsimlerin ne olduðu hakkýnda hiç bir fikrim yok. Devam et. Hayýr. Üzgünüm. Benden hoþlanmýyor musun? Ondan deðil. Bunu kaldýrabileceðimi sanmýyorum. Görüþürüz. Tess… Tess, bekle. Yapma. – Tessa, lütfen. – Hayýr, hata yaptým. Ne? Ne hatasý? Sen beni kurtaramazsýn. Sen bebekken, annen ve ben uzanýp senin nefes almaný izlerdik. Eðer izlemeyi býrakýrsak nefes almayý unutursun diye, kendimizi inandýrmýþtýk. Çocuklarýn büyüdükçe, yerini baþka türlü endiþeler alýyor. Asla kaybolmaz. Lütfen bunu düþün. Biliyor musun, azarlamaný daha çok tercih ederim. Tessa? Tessa? Hemþire! Al, hayatým. Tamam, tamam. Hemen temizleyeceðiz onu. Üzgünüm. Önemli deðil, hayatým. Merhaba, Tessa. Nasýlsýn? Saygýnlýk gereðinden fazla abartýlmýþ zaten. Bazý testler yaptýk dün gece. Korkarým, kanser omurilik sývýna da sýçramýþ. Olaylar düþündüðümüzden de çabuk gerçekleþiyor. Artýk kritik eþiðin önüne geçtin. Ne kadar zamaným var? Yerinde olsam yapmak istediklerimi þimdi yapardým. Yapmaya çalýþýyorum. Enchanted Garden! Bu çok güzeldi. Sýkýcý. Baþka yap. Ne yapmak istiyorsun? Roket yapayým mý? – Evet, roket yap! – Tamam. Neden burada olduðunu tekrar hatýrlat bakayým. Baban, gelmezsem bacaklarýmý doðrayacaðýný söyledi. Herkes, hazýr mý? Kulaklarýnýzý kapatýn, bu seferki çok ses yapacak. Tamam. Tamam mý? Evet. Kötü sayýlmaz. Baþka nelerin var orda bakayým? 21 atýmlý Cascade’i yapayým mý? Evet, Cascade’yi fýrlat. Ben sayacaðým. Hazýr mýsýn? Evet, hadi bakalým. – Bir, iki, üç… – Üç… – Dört… – Dört, beþ… …Altý, yedi, sekiz, dokuz, on. Tessa… En kötü ne olabilir ki? Acýtabilir. Zaten acýyor. Zoey haklýymýþ. Yaþýyorum. Yaþýyorum. Günaydýn, baba. Ýyi uyudun mu? Kimsin sen? Kýzýma ne yaptýn? Otur. Ye. Kahveni iç. – Baba, birini tanýþtýrmak istiyorum. – Aman Tanrým. Bu Adam. Adam, Babam. – Tanýþtýðýmýza memnun oldum, efendim. – Ona efendim demek zorunda deðilsin. Efendim iyidir. Harika. Kim tost ister? Sen gidebilirsin. – Bütün eðlenceyi kaçýrayým mý? – Önemli deðil, Tess. – Otur. – Tamam. Bir kýzýn eve erkek arkadaþýný getirdiði gün babasý için çok zor bir gündür. Ýlk seferkini öldürürsem, daha az zorlanýrým diye düþündüm hep. – Üniversiteye gidiyor musun? – Evet, bir yeri kazanmýþtým. Sonra bazý þeyler oldu. Ne olduðunu biliyorum. Baþýn sað olsun. Sað olun. – Annen nasýl? – Bazý günler iyi gözüküyor. Ben de Tessa hakkýnda böyle düþünüyordum. – Durumunu biliyor musun onun? – Evet, bana her þeyi söyledi. Hayýr, her þeyi deðil. Eðer senin ondan etkilenmeni istiyorsa, yapmayacaðý tek þey sana her þeyi anlatmak. – Kaç yaþýndasýn? – Neden? Çünkü senin yaþýndaki birinin kimseye bakýcýlýk yapmamasý gerekir. – Tessa’nýn bakýma ihtiyacý yok. – Evet, var. Ve daha fazla ihtiyacý olacak. Ve sen, genç arkadaþým, buna pek uygun biri deðilsin. Neden hepimize bir iyilik yapýp, kýzýmýn geriye kalan hayatýndan çekip gitmiyorsun. Babaný arabayý almak için nasýl ikna ettin? Onunla konuþmadýðýný zannediyordum. Sormayý unuttuðum bir sebeb olduðunu biliyordum. Beni getirdiðin için teþekkürler. Buranýn ellerinde mendille hayatlarýndan býkmýþ kadýnlarla dolu olacaðýný zannediyordum En azýndan Scott mahremiyet için para verdi. Üstesinden gelecektir. Hayýr, asla. Benden nefret ediyor. Ya sen? – Bugün sadece görüþeceðim. – Randevu almak için mi? Evet, aldýrmak istiyorum. Tamam mý? Zoey Walker? Gelebilirsiniz. Çocuðu istemiyorum. Kaldýrýma çarptýn. Benim suçum deðildi. Yol düz olmalýydý. Geldik. Tess, baþka sansým yok, biliyorsun. O kelimenin ne demek olduðunu dahi bilmiyorsun sen. Bunu onaylamayacaktýn madem niye geldin? Çünkü gelmemi istedin. Selam. Ýyi akþamlar. Bu benim ilk araba kullanýþým. Ýlk mi? – O zaman çok iyi iþ çýkardýn. – Öyle mi? Evet. Zaten vites deðiþtirme sesi böyle olmalý. Babamýn arabasý. Bunu hak ediyor. Sadece senin güvenliðini düþünüyor. O gemi çoktan kalkmadý mý sence? Benimle çýkmak ister misin? Düþündüm de daha önce düzgün bir buluþmamýz olmadý, bence yapmalýyýz. Bu gece olmak zorunda deðil, ama ne zaman istersen teklifim geçerli. Uygun olan bir zamaný söyle yeterli. Þimdi olsun. Tanrým, Tessa. Arasaydýn ya. Sen ne yapýyorsun burda? Baban ve Cal seni arýyorlar. Nerelerdeydin? Bunu baþka zaman konuþuruz. Neden? Çünkü, bir randevum var. Evet. Burada. Bu gece olmaz. Lütfen, bu gece olmasýn. Babaný aradým. Endiþelenmemesini söyledim… – Aman Tanrým. – Sadece burnum kanýyor. Hayýr, adeta fýþkýrýyor. Tessa, ben… Ne yapmalýyým? Bilmiyorum… Al þu havluyu. Otur. Burnunu sýkýþtýr. Hastahaneye gitmen lazým. – Az sonra geçer. – Babaný arýyorum. Babaný aramalý mýyým? Ne yapacaðýmý bilmiyorum. – Söyle ne yapayým! – Sadece biraz buz getir. – Ne? – Buz! Donmuþ bezelye tobasý en iyisi. Evet. Donmuþ bezelye. Tatlý mýsýr var. Tatlý mýsýr olur mu? Tanrým. Beni hastahaneye götürmelisin. Yapamam, Tessa. Bence baban yapmalý bunu. – Zaman yok. – Tamam. – Evet. Ambulans, lütfen. Çabuk! – Acele et! – Bu kim? – Hayýr. – Kim? – Olmaz… – Yardým lazým. – Ýçeri alma onu. – Olmaz, yardým lazým. – Beni bu þekilde görmesin! Tess, Bunu tek baþýma yapamam. Yardýma ihtiyacým var. Geliyorlar. Kýzý aþaðýya indirmeme yardým et. – Hadi. Yardým edecek misin? – Dýþarý çýksýn! Lütfen. Peki, git. Biz hallederiz. Git. Þunu tutar mýsýn? Teþekkürler. Adam. Susamýþtýr. Çok kan kaybetti. Biraz su içsin mi? Bakalým doktor ne diyecek, tamam mý. Güzel. Buradasýn. Bugünden önce baþka trombositopeni belirtileri var mýydý? – Annesi? Annesi? – Pardon, ben mi? Baþ aðrýsý var mýydý? Ýðne morartýlarý farkettiniz mi? Bakmadým, doðrusu. Son trombosit transfüzyonu ne zamandý? Emin deðilim. Bulayým… Bulmaya çalýþayým. Son zamanlarda aspirin ürünlerinden kullandý mý? Bilmiyorum… Üzgünüm. Bu sorularýn hiç birinin cevaplarýný bilmiyorum. Son trombosit transfüzyonum Mayýs 18′deydi. Tamam, Teþekkür ederim. Konuþma. Annesi, bu tarafa gel ve kýzýnýn elini tut. Annenin elini evet için bir hayýr için iki kez sýk. Anladýn mý? Konuþmadan. Evet. Trombositopeni belirtisi var mý? Baþ aðrýsý? Morartý? Hayýr. Aspirin ürünleri? Bonjela? Teejel? Anti-enflammatuar? – Hayýr, hiç biri. – Güzel. Þimdi, korkarým ki burnunuzu yakmak zorunda kalacaðýz. – Daha önce bu yapýlmýþ mýydý? – Evet, yapýlmýþ. Tamam. Trombositlerine bakacaðýz ve sonra en az iki ünite kana ihtiyacýn olacak. Zor bi gece olacak, ama yarýn evinde olacaksýn. Seninle iþimiz bitti. Atar damar kanamasý olduðunu söylediler… Kötü cinsinden. Burnuna damar þeysi yapmak zorunda kaldýlar… – Damar büzücü. – Evet, damar büzme olayý. Ýki ünite kan vermeden önce, trombosit sayýmý yaptýlar. – Sonuç? – Stabil. Ýyi iþ çýkardýn. Ben buradayým, istersen sen gidebilirsin. Kalabilir miyim? Evet. – Nasýl hissediyorsun? – Uykulu. Orada olduðun için sað ol. Biraz þok oldu. Senin çocuk için de. Anlaþýlabilir bi durum. Çifte kavrulmuþ bisküvi kývamýnda bir çocuk. Evet, bende öyle tarif ederdim onu. Ne söylerdin? Yanýmda olmadýðý zamanlar, onu kendim uydurdum diye düþünüyorum. Aramadý veya peþimizden gelmedi, deðil mi? Hayýr. Belki de uydurmuþumdur. Yüce Tanrým. Ne oldu? Köprüye bak. Çok garip. Her yerdesin, Tessa! Yaptý. Dünyaya ismimi yazdý. Hokkobaz lobutlarý! Bana hokkobaz lobutu almýþsýn! Ýyi ki doðdun. – Sen yapabiliyor musun? – Evet. Biraz. Daha sonra çalýþmana yardýmcý olurum istersen. – Baba, Adam akþam yemeðine kalabilir mi? – No. – Anne… – Ben burada yaþamýyorum, deðil mi? – Teþekkür ederim. – Ama izin ver kalsýn. Bu bir komplo. Tamam, þimdi sihir gösterisiyle devam ediyoruz. Bir kart seç. – Kupa beþli. – Hayýr. Bir gün doðru olaný bulacaðým ve siz altýnýza sýçacaksýnýz. Çok güzel. Bunu söyleme izni var mý? Sadece ” sýçmak ” dedi. Bu listemdeki baþka bir çizik daha demek. Listen ne alemde? Önemli olduðunu düþündüðüm þeyler artýk o kadarda önemli deðil. Sen ne düþünüyorsun? Oraya eklemek istediðin birþey var mý? Ben böyle iyiyim. Yapmamayý düþündüðüm bazý þeyler var tabii ki. Hayýr, ben senin gibi biri deðilim. – Adam? – Efendim. Oyun bozanlýk yapma. Hadi söyle bir þey. Umutlarýn, hayallerin neler? – Þu an? – Evet. Elimi býrak. Elimi býrak. – Düþerim. – Evet ama ben uzakta olacaðým. Hadi, devam et. Öne doðru git ve koþ. Yapabilirsin. Eðil ve koþ. Anladým. Yürü be! Ýþte Tessa Scott bu! – Cal, Nasýl duruluyor? – Duvarý kullan. – Cal! – Duvarý kullan! – Selam, bebek. – Selam. Pistte iyiydin. Düþüp durdum. Popom acýyor. Üstüne buz koymalýsýn. Bebeði aldýrmayacaðým. Gerçekten mi? Evet. Kýz. Bir kýzým olacak. Ýsmini Lauren koyacaðým. Yapacaðým þey bu olacak. Orada olmak istiyorum. Doðumda beni istemiyorsan,, dýþarýda otururum ve sonra girerim. Bebeðini ilk tutan insanlardan biri olmak istiyorum. Daha 5 ay var.. O zaman tutunacak bir dalým var demektir. Bazý insanlar bunu çok güzel buluyor. Ama benim tek düþündüðüm, bu benim zavallý sebzelerimi öldürüyor. Naber, Tess? Bu yeterli deðil. Biz. Bu þey. Nasýl yani? Benimle kal. Geceleri benimle kal. Benden ne istiyorsun, Tess? Geceleri. Birlikte uyumak. Birlikte uyanmak. Kahvaltý yapmak. Gerçekten istediðin nedir? Karanlýk olduðunda benimle olmaný istiyorum. Beni tutmaný. Sevmeye devam etmeni. Korktuðumda yardým etmeni. Sonuna kadar gelmeni ve orada ne olduðunu görmeni. Ya yanlýþ anlarsam? Yanlýþ anlamak imkansýz. Senin için. O bir kar meleði. Olmaz. Hayýr, hayýr ve hayýr. – Baba… – Listende var mý bu? Bir erkeðin gece kalmasý? Unut bunu. Asla. Biliyorsun, bunu istemek benim için kolay deðil. Cevabi benim için çok kolay. – Konuþmak istediðini zannediyordum. – Bunun hakkýnda deðil. Ýzin vermiyorum. Konu kapanmýþtýr. Bana patronluk taslama. Otoritem var. Babaným ben senin. Fazla uzun sürmeyecek. Hazýr mýsýn? Çok uzak. – Atla hadi. – Çok uzak. Ýyi geceler o zaman. Bekle. – Ne yapýyorsun? – Kendime gaz veriyorum. Bu biraz zaman alacaksa, ben gidip bir fincan çay alayým. Aman Tanrým. – Ýyi misin? – Hayýr. Kolumu kýrdým. Ýkisini de. Herþeyi kýrdým. – Merhaba. – Merhaba. Ýþte buradasýn. Ýçeride, deðil mi? Evet. – Bunu istemediðimi söyledim sana. – Biliyorum. – Neden biliyor musun? – Evet. O iyi bir çocuk, Tessa. Ama sadece bir çocuk. Ona güvenemezsin. Seni hayal kýrýklýðýna uðratabilir. Uðratmayacak. Ya uðratýrsa? O zaman sen varsýn. Her zaman ki gibi. Bunlar çok güzel. Sanýrým soðanlarý saç yaðýnda kýzartýyorlar. Çünkü biz buna deðeriz. Keþbe bunu bende yapabilsem. – Yapamýyor musun? – Hayýr. Ancak iki kez zýplatabiliyorum. Sana öðretirim. Bunu yeni listeme eklerim. Neyle beraber? Bir sürü þey. Bahar. Zambaklar ve laleler. Uzun bir tren yolculuðu. Bir tavuskuþu. Yatak ve kahvaltý. Yüklü bir banka hesabý. Horlamaný dinlemek yýllarca. – Horlamam ben. Horluyor muyum? – Yaþlandýðýnda horlayacaksýn. Aile akþam yemeðine gitmek, ve çocucklarýmýz çok akýllý olacaklar. Aslýnda, üçü birden. – Üç tane mi yapacaðýz? – Chester, Merlin ve Daisy. Tanrý yardýmcýlarý olsun. Seninle olmak. Seninle olmak. Seninle olmak. Hep seninle olmak. Aþk tedavisi hala sihrini gösteriyor mu? Sen söyle. Bunu bütün hastalarýma tavsiye etmeliyim. Evet! Bir mesajým var. – Cal’ýn bir cep telefonu var artýk. – Büyüyor. 5. sýnýf kazanmýþ! Parkta 7. sýnýflarla bir su savaþý vardý ve biz kazandýk! Cal, son zamanlarda neler yaptýðýný anlat Phlippa’ya. Evet. Ölümden uzak olma dualarý yapýyorum. Bütün kapýlarýn altýna ve Tessa’nýn yataðýnýn dört köþesine sarýmsak yerleþtirdim. Ki çok iðrenç… Ne oldu? Ne oldu? Tessa? Baban nerede? Anneme birþey anlatýyor. Ne anlatýyor? Bize katýlmalarýný bekleyelim, olur mu? Hasta olan benim, onlar deðil. Ne kadar hastayým, lütfen? Son kan sayýmlarýn çok düþük. Baðýþýklýk sistemin çöküyor. Kanser heryerine sýçramýþ. Ne kadar sürem kaldý? Bir zaman vermek istemem. Yanlýþ söylersen dava etmeyeceðim seni. En iyi arkadaþýmýn doðumu nisanda. Bebeðini görebilecek miyim? Hayýr. Adam? Adam burada mý? Üzgünüm, caným. Bu akþama kadar gelmeyecek. BU çok geç. Nereye gitti? Trene bindi. Açýlýþ günü için. – Açýlýþ günü? – Evet, üniversite için. Eylülde okula geri döneceðini söylediðinde çok mutlu oldum. 12 ay daha bekleyeceðimizi düþündüðüm zamanlar da olmuþtu. Ama kimse sýnýfýn en yaþlýsý olmak istemez, deðil mi? Hayýr. Kimse istemez. Tessa? Tessa, burada mýsýn? Caným? Hayýr. Seni canavar. Bana hiç mi birþey býrakmak istemiyorsun? Liste bu mu?. Hep buradaymýþ. Neden bana göstermedin? Bana göstermeliydin. Bazýlarýnda, sana yardým edebilirdim. Sadece sana yardým etmek istiyordum. Sana yardým edemedim. Yardým edemiyorum. Gitmeni istemiyorum. Gitmeni istemiyorum. Dayanamam buna. Beni de al yanýna. Lütfen… Gitmeni istemiyorum. Gitmeni istemiyorum. Bebeðim… Sen benim bebeðimsin… Tanrým, Tess, Her yere baktým. Ne zamandýr buradasýn? Bana neden söylemedin? Bu kadar yürümemeliydin, deðil mi? Hadi gel benimle, lütfen. Neden bana söylemedin? Çünkü geriye bir ben kalacaðým! Geride kalan ben olacaðým, tek baþýma. Geride kaldýðýn için kendini acýndýrmaya kalkma. – Sakýn yapma! – Ýstediðin buydu. Hadi ama. Biliyorum. Ýstediðin buydu. Yaþamaya devam etmeli… Lütfen, anlamalýsýn senin için olmasa, hiç bir yere gidecek veya hiç birþey yapacak durumda deðildim. Evin sikik bahçesinden. Olacak bu. Biliyorum. Yakýnda. Anladýn mý? Orada olmak nasýldý? Bir çok büyük var. Biraz kayboldum orada. Bir yolunu bulacaðýz. – Biz mi? – Evet. Baþka biri olarak tekrar geri geleceðim. Bir gün sana yaklaþýp hangi bölümde olduðunu soran, vahþi saçlý kýz olacaðým. Ve ben de sana ilk görüþte aþýk olacaðým. Tekrar. Nasýl olacaðýný anlat bana. Bundan böyle fazla yemek istemeyeceksin. Susuzluk çekeceksin. Bazen ateþleneceksin. Fazla uyuymak isteyeceksin. Az yada hiç enerjin olmayacak. Acýyacak mý? Hayýr. Morfin acý hissetmemeni saðlayacak. Bu güzel rüyalar görmeni saðlayacak. Selam. Bebeðini görmeyi çok düþünüyorum. O nasýl? Muhteþem. Çok seveceksin onu. – Gerçek mi bu? – Evet. – Neyin gerçek olduðunu bilmiyorum. – Ben gerçeðim. Sence korkacak mýyým? Bence dünyadaki en kötü þansa sahipsin, senin yerinde olsam, ben korkardým. Ayrýca inanýyorum ki bu son günleri nasýl geçiriyorsan bu olmasý gerektiði gibi olacak. Günler demenden nefret ediyorum. Çok yakýnda bilincin gidip gelmeye baþlayacak. Bazen cevap vermeye güzün olmayacak, ama bileceksin insanlar orada, konuþtuklarýný duyacaksýn. Onunla kaldýðýn için teþekkür ederim. Onu seviyorum. Ve sonunda, öylece kopup gideceksin. Baþka sorun var mý? Hayýr. Yok. Uyanmýþsýn. Sadece buzlu þeker alýyorum. Neden zili çalmadýn? Hala bir tedavi mi bakýyorsun? Acýmý hafifletiyorum. Bir saniyeliðine bilgisayarý kullanabilir miyim? Evet. Tabi. Hayýr. Kalkma. Saçlarýn uzuyor. Yeterince hýzlý deðil. Bana ne gösteriyosun bakalým? – Senin için daha iyi bir site. – Ýþ sitesi. Düþünmeye baþlamalýsýn. Daha deðil. Yeniden bir hayatýn olacak. Hiç bir zaman bir hayatým olmadý. Muhasebeciydim ben. Artýk her iþi yapabilirsin. Babama ve Tessa’ya ve tanýðýðým herkese söyleyeceðim. Annem Mr. Wilmot’dan hoþlanýyor. – Hoþlanmýyorum. Bunu asla söylemedim. – Söyledin, söyledin. Annem Mr. Wilmot’dan hoþlanýyor. Bütün anneler Mr. Wilmot’dan hoþlanýyor. Ve bazý babalar. Nasýlsýn? Neredeydin? Veli toplantýsýna gittim. Sen mi yaptýn bunu? – Evet yaptý. – Evet. – Çok sýkýcýydý. – Mr. Wilmot da mý? Çok iyi olduðumu söyledi ve annem bana bunu aldý. Böyle çeviriyorsun ve þarký söyler gibi ses çýkarýyor. Evde olmaz ama, tamam mý? Neden ayaktasýn? Terliyor musun? – Nevresimlerini deðiþtireyim. – Ben yaparým. Yatak toplayabilirim. Kýçýna girse bile bir hastahane köþesinin ne olduðunu bilemezsin sen. Bu doðru deðil. Taman. Dýþarýda oynarým. Gel dinle, Tess. Þarký gibi oluyor. Geliyorum. Az sonra orada olurum. Her þey güzel olacak. – Adam! – Efendim, güzelim. – Düþmeme izin verme. – Tutuyorum seni. – Düþüyorum. – Düþmüyorsun. Düþmüyorsun. Anlar… Hayatlarýmýz an dizelerinden oluþur. Her biri sona doðru bir yolculuk. Býrak aksýn. Býrak hepsi aksýn. Veda etmelisin, Cal. – Hayýr. – Hadi, hayatým, bu önemli. Ölümüne sebep olabilir. Senin söylediðin hiç bir þey onu öldüremez. Tamam mý? Hepimiz buradayýz, Tessa. Hepimiz seni çok seviyoruz. Çok güzeldi herþey. Artýk gidebilirsin. Gidebilirsin. Hoþçakal, Tess. Ýstersen bana dadanabilirsin. Korkmam.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

“Parks and Recreation” Women in Garbage 2013 Croatian

movie image

Download subtitles of “Parks and Recreation” Women in Garbage 2013 Croatian

ZADOVOLJSTVO JE BITI TU. NEKOMU JE IPAK STALO DO MOG MANDATA. NAMA JEST. INSPIRACIJA STE. JAKI I U 82. GODINI. KOLIKO JE STAR TAJ RUPČIĆ? -NIJE RUPČIĆ. TO JE RAČUN. PAULA HORKE BILA JE PRVA GRADSKA VIJEĆNICA PRIJE 40 G. MOJA VELIKA INSPIRACIJA. ŽENE U PAWNEEJU DALEKO SU NAPREDOVALE, ALI JOŠ NAS ČEKA PUNO POSLA. NE SMIJEM REZERVIRATI SALU BEZ POTPISA MUŽA ILI OCA. -VLAST JE BILA MUŠKI KLUB U 1970-IMA. PUŠILI SU CIGARE, DIRALI MI GRUDNJAK, IMALI ZRCALA NA CIPELAMA DA MI VIDE POD SUKNJU. -DANAS JE TO KLUB BEZ PERVERTITA. OSIM VIJEĆNIKA DEXHARTA, PRIZNAJE DA JE PERVERTIT. NIJE LI TE MILTON HTIO POLJUBITI? -NIJE SVE SAVRŠENO. VIJEĆNICI SU IMALI KALENDAR MOJEG MENSTRUALNOG CIKLUSA. UŽASNO! DANAS TO NE RADE. RADE LI TO MENI? HTJELA SAM OFORMITI KOMISIJU DA ZAPOSLIMO VIŠE ŽENA U VLASTI, ALI GLATKO SU ME ODBILI. REKLI SU DA IMAM ONE DANE U MJESECU. ISTINA, BILI SU U PRAVU. ZBOG KALENDARA. -MUŠKE SVINJE! SVI! OFORMIT ĆU TU KOMISIJU. DOSTA JE NEJEDNAKOSTI. MUŠKARCI SU BOLJI OD ŽENA. -ŠALI SE. -NE ŠALIM SE. SKRBE ZA NAS, MORAMO IH SLUŠATI: NAŠI SU GOSPODARI. -DOSTA, APRIL! LESLIE, NEĆEŠ ULOVITI ŽENIKA TIM TONOM. MORAMO HODATI IZA MUŠKARCA. URED ZA PARKOVE I REKREACIJU BRČINE! GLUPKO! ZDRAVO. -DONIJELA SAM TI NEKE… ŠTO SE DOGAĐA? CURE SU NA PRAZNICIMA, A DADILJA IM JE DANAS NA PUTU. JA IH ČUVAM DOK DIANE RADI. POSUDIO SAM FLOMIĆE OD LESLIE, I NALJEPNICE. OD LESLIE. I EDUKATIVNU PLOČU. OD ANDYJA. CURE, OVO JE ANN. RAZGOVARAJTE S NJOM. SUPER JE. -CURKE! VESELITE SE VIKENDU? KVASNA OGVLICA. -NISU DOJENČAD. -NE ZNAM S DJECOM. VOLITE COLDPLAY? -ČUDNA SI. -TI SI… ZDRAVO, CURE. -NE. KOMISIJA ZA SPOLNU JEDNAKOST PRI ZAPOŠLJAVANJU. TO NIJE DOBRA IDEJA, LESLIE. FANTASTIČNA JE! -MALO SI ME ZATEKAO. ZABRINJAVA NEDOSTATAK ŽENA U OVOJ VLASTI. SVAKI ODJEL POSLAT ĆE PO DVOJE LJUDI DANAS NA SASTANAK. A SHAUNA MALWAE-TWEEP MOŽE NAPISATI ČLANAK O TOME. ONA MI JE POSEBNA PRIJATELJICA. -TAKO JE ZOVEŠ? -NE ZNAM KAKO. NE SHVAĆAM MLADE LJUDE. PRIBIVALI SMO GRUPNOM DRUŽENJU. KAO DA SMO NA SPOJU, ALI S JOŠ SEDMERO OSOBA. ZBUNJUJUĆE. NE ZNAM KAKO JE OZNAČITI. OZNAKE SU LOŠE. ILI DOBRE. UPOZORENJE: OTROVNI IZBJELJIVAČ DOBRA JE OZNAKA. SHAUNA MALWAE-TWEEP IMA PREDIVNE JAMICE NA OBRAZIMA. DAKLE, KOMISIJA? -ODMAH ĆU JE UBACITI U PROCEDURU. ZNAM DA JE PORUKA LAŽ I MICHAEL STIPE NIJE ZAISTA TU. TOČNO? -DA. LAGAO SAM. -ZNAO SAM. NE BIH SI OPROSTIO DA JE BILA ISTINA. ZATO SAM POSLAO. -BESPLATNI BOMBONI? -IZVOLI! ON JE SVOJE DOBIO? MORATE ME PODUČITI SVEMU ŠTO ZNATE O KOŠARCI. UNAJMI STIL SJAJNO POSLUJE. PROFIT STIŽE U TREĆEM MJESECU. NO SVI SU KLINCI LUDI ZA KOŠARKOM. SAMO O TOME PRIČAJU. MORAM IH MOĆI ZADIVITI. A NE MOGU KOŠARKAŠE VIŠE ZVATI MUŽ KHLOE KARDASHIAN I PRIJATELJI. VI ĆETE MI POMOĆI. SPORTAŠ I ŠMOKLJAN KOJI VOLI STATISTIKU. OTKAŽITE PLANOVE. JEDINI MI JE PLAN BIO DA KUPIM BOMBONE. KOMISIJA ZA JEDNAKOST SPOLOVA KOMISIJA ZA JEDNAKOST TI JE PRAVI FESTIVAL KOBASICA. PRETPOSTAVIO SAM DA ĆE POSLATI I ŽENE. ZABOGA! JA SAM DIO PROBLEMA. -NISTE VIDJELI DA NEMA ŽENA U KOMISIJI? PORED TEBE JE DAMA. A NE, TO JE SAMO VRLO NAOČIT MUŠKARAC. MORAMO UVESTI RAVNOTEŽU. -FINO SI ORGANIZIRALA GRICKALICE I TO, ALI MI ĆEMO DALJE PREUZETI. -JESAM PRIPREMILA GRICKALICE. I FINE SU. ALI TO NIJE VAŽNO! -PLJESAK ZA CURU. MORA OTIĆI PO JOŠ GRICKALICA. -NE! OVO JE MOJA KOMISIJA! ZAŠTO SI TAKO ODRJEŠITA? JOŠ NIJE SEDMI. SAD SU TI CIPELE CRVENE. -SUPER. MAMA! -PREŽIVIO SI? -JESAM. KAKVE SU DOISTA BILE? -BOLJE NE MOGU BITI. DIVNO SMO SE ZABAVILI. -FINO. DADILJA MI JE JOŠ NA PUTU. NERADO TE MOLIM, ALI MOŽEŠ LI IH UZETI I SUTRA? -VRLO RADO. SPASIO SI ME. HVALA. CURE, HOĆETE I SUTRA BITI S RONOM? PROBLEM PRI ZAPOŠLJAVANJU ŽENA JE DA SU KRHKE I LOMLJIVE. MOŽDA MISLITE NA ŽARULJE? ILI SVOJ KUK? -DA IMAM 300 G. VIŠE… ZANEMARIMO NESUVISLO BLEBETANJE, ISTRAŽILA SAM: POSTOTAK ZAPOŠLJAVANJA ŽENA U VLASTI JE SRAMOTAN. NAJGORE JE STANJE U ČISTOĆI. NEMOJTE PLJESKATI. ZAŠTO NEMA SMETLARICA? ZAPOŠLJAVAMO ŽENE NA DRUGIM POSLOVIMA. -IMATE JEDNU TAJNICU. NAJBOLJA KOJU IMAMO! OSIM DANA, SJAJAN JE. SMETLARI DOBRO ZARAĐUJU, IMAJU BENEFICIJE. ONI SU SMRDLJIVO LJEPILO KOJE DRŽI GRAD NA OKUPU. MORATE ZAPOSLITI VIŠE ŽENA. -MALO JE PRIJAVA. I TO JE FIZIČKI NAPORAN POSAO. PROSJEČNA ŽENA NIJE ZA TO. A NIJE? OPSEŽNO SAM ISTRAŽILA KAKO POVEĆATI EFIKASNOST JER NE MOŽEMO BITI DOBRE KAO I MUŠKI, MORAMO BITI BOLJE. -DA! APRIL, VOLIM TE, ALI NE TREBA MI TVOJ SARKAZAM. -OZBILJNO: IDEMO! PO SMEĆE! ŠTO JE? VOLIM SMEĆE. JESTE LI KADA PRONAŠLI MRTVACA U SMEĆU? ILI DIJELOVE TIJELA? TORZO? GLAVU? RECI GLAVU. -LESLIE JE PONIJELA FASCIKLE. ŠTO PIŠE: POKUPI SMEĆE I BACI GA U KAMION? -BAŠ TO. NA SVAKOJ STRANICI. JER VJERUJEM U TEMELJITOST. IDEMO, SMETLARI! NAHRANIMO ZVIJER! TU SI. DUGO SAM TE TRAŽIO, MISLIO SAM DA SE PREZIVAŠ HANSON. NE, PERKINS. ODUVIJEK. -VIŠE MI DJELUJEŠ KAO HANSON. CURE SU OPET SA MNOM DANAS, ŽELE SE IGRATI S TOBOM. -ZAISTA? MISLILA SAM DA ME MRZE. -MA NE, NEKAKO SI IH OPČINILA. ILI ME MRZE, A TI SI UMORAN I OČAJAN. -SVEJEDNO, POMOZI. NE ZNAM VIŠE ŠTO, A IGRAJU SE S NAGAZNIM MINAMA. OVO JE FORA. ŠTO JE TO? GARANTIRAMO ZADOVOLJSTVO; ILI ĆEMO VAM VRATITI SMEĆE IGRAJMO SE ASOCIJACIJA RIJEČI. REĆI ĆU RIJEČ, TI KAŽI PRVO ŠTO TI PADNE NA UM. TI. -NOVINARKA. JA. -GRADSKI UPRAVITELJ. -MI. -ČASOPIS KLASIČNE GIMNAZIJE. SUDEĆI PO FASCIKLU LESLIE I APRIL SU BRŽE OD MOMAKA. ČUDNO. A ŽENE SMO. REKLI BI NEKI DA ĆE NAM CICE SMETATI. JE LI TAKO? VIJEĆNICA KNOPE JE BRŽA? -BRIGA ME. BEZ KOMENTARA. POZIRAŠ? NEMAM FOTOGRAFA. -GOOGLE EARTH UVIJEK FOTKA. IDEMO! -ZA POČETAK OSNOVE. IGRAJTE JEDAN NA JEDAN. POKUŠAJ ZABITI KOŠ. ANDY, ČUVAJ GA. -PREVELIK JE! NE VIDIM NIŠTA. NIJE POŠTENO. MORAMO BITI ISTE VELIČINE. -STVORI PROSTOR. DRIBLAJ OKO NJEGA. TAKO. -ŠTO SAD? -PUCAJ NA KOŠ! IGRAO SAM KOŠARKU? -NA NEKI NAČIN. POKUŠAJ OPET. TOMMY ZAKUCAVA! MOJ EKRAN! ZAPRAVO JE KRVOŽEDNA VJEŠTICA NOSILA MASKU NJIHOVE MAME! ŠTO JE S TOBOM, ŽENO? -MISLILA SAM DA VOLE PRIČE O DUHOVIMA. HOĆETE VIDJETI MOJ BOLNIČARSKI PRIBOR? ZAVOJI! MOŽEMO ZAMOTATI LUTKE KAO DA SU S OPERACIJE. -SUPER! ILI MOŽEMO PROVJERITI REFLEKSE. DAJ MENI! SAD PRINCEZI! -PRIČUVAT ĆU IH JA MALO, RONE… AKO ŽELIŠ PREDAHNUTI. KUĆA STACY KNOBLAUCH. IŠLE SMO U ŠKOLU ZAJEDNO I BILA JE ZLA. A SADA ZNAM DA BOJI KOSU. ZNALA SAM DA NIJE PRIRODNA PLAVUŠA! KORISTI DEZODORANS NA RECEPT!? OVO MI JE NAJBOLJI DAN U ŽIVOTU. -IMAMO IZVANREDAN POSAO. VALJDA MOŽETE TO PODNIJETI. BEZ FASCIKLA. -SAMO NAPRIJED! ZAVRŠIMO, APRIL! MORAMO NADVLADATI NEKE STEREOTIPE. I NARUŠITI NEČIJU PRIVATNOST! NE TO. SAMO MREŽICA! -LIJEPO. I SLUŽBENO SI IGRAČ. -OD ROĐENJA! SADA SAM SPORTAŠ. JESTE LI ZA KOŠARICU? IDEMO! ČUVAJTE SE! TOMMY S POLA TERENA. OVO ĆE PROĆI JAKO LOŠE. MAKNI MI SE S PUTA! ZABOGA! ŠTO IZVODIŠ, TOME? -PIVOTIRAM KAKO MI JE BEN REKAO. REKAO SAM DA MOŽEŠ, NE DA MORAŠ SAMO TO. PRESTANI! TO NIJE DOPUŠTENO! MALO ZNAM, ALI NE MOŽEŠ MI UKRASTI LOPTU. TI VODIŠ UNAJMI STIL. -TOM HAVERFORD. -UŽASAN SI U KOŠARCI. TI SI UŽASAN U PRISTOJNOSTI. -BILO JE FORA, ALI SUTRA IMAMO TEKMU. PROTIV IGRAČA KOJI ZNAJU IGRATI. ANDY DWYER ZAKUCAVA! ZID JE TAKO BLIZU. LIJEČNICE, OPERACIJA JE GOTOVA. DR. ZOEY, PROVJERITE REFLEKSE. NIKAD SE NISAM OVAKO ZABAVILA S DJECOM. ŽELE BITI LIJEČNICE KAD ODRASTU! DADILJE, DAJTE DJECI DA SE IGRAJU S MEDICINSKIM INSTRUMENTIMA. PROBLEM! CURE, NEMA PREGOVORA! SMJESTA OTKLJUČAJTE! -NE! IZVODIMO OPERACIJU, SAMO LIJEČNICI SMIJU UĆI. ODMAKNITE SE! NE! TO JE OPASNO! TA NETKO VALJDA IMA KLJUČ! -IMAM JA. NISAM MISLIO DA ĆU TO REĆI, ALI DRAGO MI JE DA SI TU. SIGURNO JE JEDAN OD NJIH. -O, NE! NE! NE! PACIJENTICU TREBA OŠIŠATI. KOSA JOJ JE ZARAŽENA. -BRŽE! POKUŠAVAM. LOŠ SAM POD PRITISKOM. -ZOEY, PRESTANI! -NE! SPUSTI ŠKARE. ZVALI SU IZ PEKARNICE. TO IDE NA ONAJ KAMION. -LAGANICA! SLOGAN CURA S NASLOVNICE, NISAM TO HTJELA REĆI. NA TRI! JEDAN! -DVA! -TRI! NA ČETIRI, PET, ŠEST! TREBATE POMOĆ? -NE TREBAMO. JE LI IVANI ORLEANSKOJ TREBALA? PRI ČEMU? -NE ODLAZIMO DOK TAJ FEMINISTIČKI SIMBOL PREPREKE NE UKRCAMO NA ONAJ KAMION ŽENSKOG NAPRETKA. ZAPIŠI TO! IMATE SVE POD KONTROLOM. MI SE VRAĆAMO U BAZU. VALJDA VAM NISMO POREMETILI RASPORED. -NIMALO. -ZABAVITE SE! SHAUNA, NEMOJ OVO ZAPISATI. SAMO ONO RANIJE. AKO NE UKRCAMO HLADNJAK U KAMION, NEMOJ TO ZAPISATI. SVE SKUPA UNIŠTI. -SAMA ĆU ODLUČITI ŠTO JE SLUŽBENO, ŠTO NIJE. CIJELI GRAD GLEDA. AKO NE UKRCAM HLADNJAK U KAMION, FEMINIZAM U OVOM GRADU JE PROPAO. ZAŠTO SAM MISLILA DA ĆE OVA TAKTIKA UPALITI? OVAJ JE PRAVI. -IMAŠ PUNO KLJUČEVA! OPERIRALE SMO KAKO SI NAS I NAUČILA. POČISTITE KOSU DOK RAZGOVARAM S RONOM. -ODREŽIMO SI PRSTE! NE! UZET ĆU I TORBU. -MORAŠ TO POPRAVITI. NIJE TAKO LOŠE, NITKO NIJE STRADAO. -JAKO JE LOŠE! VOLIM TU ŽENU I ŽELIM POKAZATI DA JOJ MOGU ČUVATI DJECU, A DA SE NE DOGODI NEŠTO STRAŠNO! ŠTO JE? -REKAO SI DA JE VOLIŠ? NISAM TO REKAO. -JESI! SLATKO! -HANSONICE, USREDOTOČI SE! RON VOLI MAMU! CURE, NE ZNAM ŠTO MISLITE DA STE ČULE, ALI NEMOJTE REĆI MAMI ŠTO MISLITE DA STE POGREŠNO ČULE. -RON VOLI MAMU! NIŠTA JA NE VOLIM! MORAM POČETI PISATI ČLANAK. MISLILA SAM DA ĆEMO STIĆI NA PIĆE. BIO SI U BISTRO D’AMOURU? ROMANTIČNO JE. TI, JA, SESTRA, KOLEGE S POSLA I BIVŠI DEČKO. ZBUNJUJUĆE. IMAM ZAMOLBU. POBRINI SE DA MOJE SUDJELOVANJE U OVOME NE BUDE SLUŽBENO. DA NE POMISLE DA SI PRISTRANA JER SMO MI NEŠTO. -BEZ BRIGE. OTVORENO ĆU PRIZNATI PRIRODU NAŠE VEZE. SUTRA ĆU U NOVINAMA PROČITATI NAŠ STATUS. ZAŠTO SAM PAO NA NEKU IZ STARIH MEDIJA? MOŽDA DA POJEDEMO HLADNJAK. AKO POČNEMO ŽVAKATI, ZAVRŠIT ĆEMO PRIJE SVITANJA. -MORAMO RIJEŠITI TAJ PROBLEM. ILI ĆEMO POSTATI RAZLOG DA NE ZAPOŠLJAVAJU ŽENE. NISAM SMJELA PASTI NA MAMAC. TAKO UKUSAN I PRAVEDAN MAMAC. VI STE TU ZBOG HLADNJAKA? -TI SI DUH? -JESMO. ZAŠTO MISLITE DA GA MOŽETE PODIĆI? DVA SITNA KANARINCA. SMETLARI GA NISU MOGLI, ONI VELIKI MEDVJEDI. -ŠTO? MEDVJEDI SU VEĆI OD KANARINACA, AKO ONI NE MOGU… -NE TO. NISU GA MOGLI PODIĆI? -POKUŠALI SU PRIJE TRI DANA. NE POPUŠTA. REKLI SU DA ĆE IH DOĆI VIŠE, A EVO KANARINACA. ODLETITE, KANARINCI. KRETENI SU NAM SMJESTILI. IDEMO. -NE DAMO SE POBIJEDITI! REĆI ĆEMO DA JE NERIJEŠENO, NITKO GA NE MOŽE PODIĆI. ŽELIMO POBJEDU! ONI SU BUDALE, DOKAZAT ĆEMO IM DA SE VARAJU. TREBAMO MALO PCP-A, SVE MOŽEŠ POMAKNUTI NA ANĐEOSKOM PRAHU. GOSPODINE, RADI LI HLADNJAK JOŠ UVIJEK? -RADI. ALI IMAMO NOVI I OVAJ NAM NE TREBA. PA ŠTO AKO KLINCI MISLE DA SI NAJJADNIJI NA SVIJETU. NE ŽELIŠ IH U DUĆANU! -BAŠ NJIH ŽELIM. -SMOLA. POKAZAT ĆU TI NEŠTO. KEVIN DURANT I RUSSELL WESTBROOK NAKON TEŠKOG PORAZA. I VELIKANI SU PORAŽENI, ALI SLJEDEĆI DAN OPET SE BORE. SUTRA IDEMO OPET U DVORANU. -ZDRIBLAO SAM NEŠTO! DVOSTRUKO DRIBLANJE! -NISI NAUČIO NIŠTA O KOŠARCI. TI SI DOBAR PRIJATELJ. -HVALA. POSUDIŠ MI 1500 $? NE SMIJEŠ PITATI ZAŠTO. VATROMET! -PRVO: SVI SU DOBRO, NITKO NIJE NASTRADAO. ALI DOGODIO SE INCIDENT. -ŠTO SE DOGODILO? JA SAM KRIVA. IGRALE SU SE S MOJOM TORBOM. NETKO SE IGRAO SA ŠKARAMA. -ANN NAS JE NAUČILA DA BUDEMO DOKTORI! NISI LJUTA? -DJECA SU. ZOEY JE JEDNOM STRPALA IVY U SUŠILICU. JAKO MI JE ŽAO. KAO DA SAM TE RAZOČARAO. -BAŠ SI DRAG! ZATO TE VOLIM. I JA TEBE. MOJ ZNAK ZA ODLAZAK. LIJEPO SMO SE DRUŽILE, CURE. -BOK, ANN! SHAUNA MI JE POSLALA TEKST O NAŠOJ VEZI ZA ČLANAK. PRISUTAN JE BIO I CHRIS TRAEGER. U OSOBNOJ JE VEZI S AUTORICOM. NIJE LOŠE. -OSOBNA VEZA, NIJE ROMANTIČNA. ALI JE OPISNA. NIJE! NISI NAVIKNUT, ALI SAMO UŽIVAJ. I VIDJET ĆEŠ ŠTO ĆE BITI. -HVALA! ALI NEMOGUĆE. SVEJEDNO SJAJAN SAVJET. HOĆETE LI IMATI KORISTI OD NJEGA U JAVNOJ KUHINJI? APRIL I JA HTJELE SMO GA LAGANO UTOVARITI, ALI AKO GA TREBATE… OVO JE DAR S NEBESA. HVALA ŠTO MISLIŠ NA NAS. PRIMITE, CURE! MISLIM DA GA SVE ZAJEDNO MOŽEMO UKRCATI. ZAVRŠILE SMO RUTU I POMAKNULE NEPOMIČNI HLADNJAK. ČISTOĆA JE ZAPOSLILA TRI NOVE SMETLARICE. A APRIL MI JE POKLONILA OVO U SPOMEN NA FEMINISTIČKU POBJEDU. SMEĆE. PUNO SMEĆA. IMA LI ŠTO NA DNU? SAMO SMEĆE. BRANDON TURNBILL ZA DJEČJE VIJESTI. SA MNOM JE ZVIJEZDA DANAŠNJE POBJEDE JOSH DIAMOND. ŠTO JE BILO KLJUČNO ZA POBJEDU? -SVE NAM SE POKLOPILO. POKUŠAT ĆEMO TAKO I IDUĆI TJEDAN. -HVALA, MALI NOVINARU! POBJEDA JE VELIKA. A NAKON NJE DOĐITE U UNAJMI STIL. MOŽETE UNAJMITI SVE ŠTO VAM TREBA ZA PRESICU NAKON TEKME.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

The Dust Factory 2004 Portuguese Português

movie image

Descarregar da legenda The Dust Factory 2004 Portuguese Português

A Avô Randolph costumava sorrir muito. Dizia que era bom para o coração. A Avô foi a primeira pessoa morta que vi. Além disso dizia que não havia nada que um sorriso não pudesse compor. Foi assim que começou. Uma fila interminável de parentes, à espera para deitar terra sobre a minha avô. O meu pai amava a astronomia. A maioria das manhãs levantava-me e encontrava-o a dormir no terraço. O seu telescópio apontando para o horizonte. Adorava ver como aparecia a lua. Morreu quando eu tinha nove anos. Relaxa-te, está tudo bem! Está tudo bem, querido. Está tudo bem, Ryan. Nunca deveria ter deixado que olhasse para o caixão. Ele vai ficar bem. O primo dele tem a mesma idade e não chorou. A deitar a terra… Não o devia lá ter levado. Foi tudo tão definitivo. Ele não estava pronto para isto. Não o podes proteger de tudo. Da vida. Eu faço isso? De certa maneira. Mante-lo intacto no seu quarto. É um miúdo. Deixa-o voar. O meu pai contou-me que a lua é uma grande bola mágica de pó. E eu acreditei nele. Eu costumava conseguir ver o Homem da Lua. Até que a mamã me deu o telescópio do meu pai. Então descobri lá um monte de crateras e rochas. É estranho. Ás vezes, se olho para a lua sem o meu telescópio, quase consigo voltar a vê-lo. Quase! O meu pai era um fanático de Gordie Hawn. Um tipo que anda sobre a água, dizia ele. Gelada, claro! O Avó nem sequer deu conta de que a Avô tinha partido. A mamã diz que esse é o único raio de esperança que dá a Alzheimer. Ryan, querido, porque não levas os teus primos lá para fora? Mostra-lhes como se joga hockey, vá-la! Vá-la! Hey, reparaste que um dos olhos da Avô estava aberto? Sabes o que isso significa. Um dos parentes vai morrer nos próximos seis meses. Talvez, um de nós. É verdade. Juro-te! Hey, Flynnigan! Sim, baixa-se e marca! Então, achas que a tua mãe vai nos deixar Ele alguma vez fala? Se tivesses visto o teu pai ser esborrachado por um comboio, provavelmente também ficavas mudo. Por quê? Tens problemas em entende-lo? Muito bem. Lamento pelo da tua Avô. Era uma senhora muito simpática. Fazia-nos rir. Tudo bem, mas de facto não o conhecíamos. Nós… moramos em New Jersey. Oh, então lamento-o mesmo! Até logo. Amigo, a pesca vai ser em grande. O meu primo pescou uma truta com 60cm. 60 cm. Está bem, tinha 55. Cuidado, Ryan! Sai do caminho! Imbecil! Estás bem? Estás bem? Na realidade não te chegou a bater, pois não? Estás triste, Ry? Pelo da tua Avô? Hey, vamos, não te preocupes com isso amigo, ela está no Céu. Por acaso és ateu, Flynn? Alguém que não acredita em Deus? Se nem sequer pensas nisso, não pode ser coisa boa. Quer dizer, se não houvesse Deus, isso seria muito complicado. Podemos ir pela ponte? Não obrigado, essa ponte é como uma pilha de palitos. Além disso, nem sequer é um atalho para o lago. Mas…como quiseres! Olha para isto, Flynnigan! Sou o mestre o quê? Olha para isto, olha para esta querida! Oh, sim! Oh, está cheia de energia. Já a tenho, já a tenho! Realmente podia estar aqui com uma baleia assassina, que tu só ias descobrir quando ela te mordesse o rabo. O que se passa, companheiro? Hoje pareces um monte de queijo derretido. Normalmente já terias apanhado uma dúzia de peixes. Ryan, o que estás a fazer? O que estás a fazer? Oh, boa ideia! Vamos! Não te mexas, não te mexas! Isso dói! Eu sei, mas o que estavas a fazer dentro do lago quando ainda lá tinhas o teu anzol? Pregunte ao Flipper. Sucesso! Vou ficar com o traseiro uma miséria durante uma semana. Oh… vais sobreviver, anda que sim! Hey, Ry? Ryan? Ryan? Vejo-te amanhã. Obrigado Sra. Flynn, salvou-me o traseiro. Oh, sai de aqui. Vai, vai, vai! Ryan? Ryan! Ryan, sai do carro! Oh, meu Deus! Ryan. Bom dia Ryan, onde queres que nos encontremos? De acordo, nos vemos daqui a cinco. Desculpa, que tal se me pedisses o telefone? Vá-la, o que é que se passa? Estás zangado comigo ou que? Oh, o Rocky terá que esperar. Além disso… pensei que tínhamos um acordo… nos fins-de-semana pescamos juntos. Muito bem, mas no próximo fim-de-semana somos só tu e eu, ok? Está bem, vai-te embora. Hey, mais devagar! Ryan! Estás bem? Estás bem? Ryan! Ryan, onde estás? Ryan! Ryan! Avó Randolph? Gostas do carro? Aquele lá fora? Quando começaste a falar? Não sabia que tinha deixado. Quer dizer, quando começaste tu? Onde está a minha mãe? Bem, aqui não está. Estou morto? Não, não estás morto, não! Onde estou? No teu quarto. Não, as coisas estão diferentes. Bem, deves ter desejado que assim fosse. Não pedi isto! Francamente, eu também não, há algumas coisas que não se pedem. O meu pai está aqui? Não vou nessa, rapaz, só necessito ajuda para levantar-me, por favor. Oh, obrigado, muito obrigado! O que foi? A tua mão… atravessou o vidro. Oh sim, isso explica porque tens estado parado ai nesse lugar. Tens que perdoar-me, antes do Alzheimer ai era a casa-de-banho. Havia um armário. Obviamente a tu mãe fez mudanças. O teu pai foi um incrível observador de estrelas. Astrónomo. Ele foi um astrónomo. Um dia vou voar para lá. A Lua. Um astronauta. Tens gosto pela aventura. Nunca perco o lançamento de uma nave. A Avô dizia que eras um sonhador. Sim, mas às vezes… deves dar um passo atrás para veres o que está mesmo à tua frente. Sonho que sou bom nisso. Muito bom nisso! Bom, vens ou vais ficar todo o dia na casa-de-banho? Isso é o armário. Para mim não! Quem é aquela? Linda, hein? Porque está com um casaco no verão? Porque não lhe preguntas? Em frente, tartaruga, caça-a. Não sou uma tartaruga. Prova-o! Ryan. Anda! Qual é o problema? Não te vais molhar. Claro que sim! Claro que não! Vamos. Vamos. É tão injusto! É sempre inverno para mim. És um sortudo, chegaste no verão. Dá-me calor um dia. Tahití, agora é esse o lugar. Como fazes isso? Como te chamas? Ryan. E o teu? Melanie. Mas gosto mais do nome Pan. Como Peter Pan, mas rapariga. Acreditas no Peter Pan, não é? Se não for assim, jamais poderia sequer falar-te. Nunca! Porque? Significava que não tinhas imaginação. Então? Acreditas? Claro! Tens estado na fábrica? Que fábrica? Oh, excelente, tenho que levar-te lá! Vamos. O que se passa? Ryan? Não é nada. Vamos. Anda! Vamos, molengão. Muito arrepiante, eh? Ele dirige o espectáculo. Há quanto tempo aqui estás? Um bocado, acho eu. O tempo não tem importância aqui na Fábrica do Pó. É assim que chamas a este lugar? A Fábrica do Pó? Sim, uma espécie de lar fora de casa até que estás pronto para regressar. E eu não estou! Tens que ver como trabalha o grande trapézio para compreenderes. Vamos. Quem são estas pessoas todas? Pessoas como tu e eu. Estamos aqui encurralados. Encurralados? Chama-se “ficar empoeirados”. Sabes, quando decides dar o salto, só tens uma única oportunidade para voar. Assim que, ou consegues e segues em frente, ou te empoeiras e voltas para casa. É a única forma de voltar para casa? Saltar e falhar? Wow, ela conseguiu! Sim, seguiu em frente. Complicado, não é? Hey, gostas de girar? Não percebo do que estás a falar. Girar, dar voltas até que sentes náuseas e vês a dobrar. Girar! Aposto que aguento mais tempo aqui do que tu. Sim! De certeza que o consigo fazer para sempre sem vomitar. Aposto que não consegues! Vou ganhaaaaar! Vamos. Oh, tem cuidado. Não te sintas mal por teres vomitado. Eu ganho sempre. Não estava a vomitar. Estava a cuspir. Vemo-nos amanhã? Não é amanhã. Só vemo-nos! É uma miúda simpática? Acho que sim. Já foste à fábrica? Claro! Uma vez juntei-me à multidão, mas não saltei como é lógico. Sim, definitivamente não sou bom a saltar. E não me agrada aquele pó. Não te posso censurar! Cair daquela maneira… Como sabes se estás pronto? É claro que não sou um especialista. Suponho que é diferente para cada um. Alguns provavelmente perdem bastante tempo aqui a tentar perceber isso. A Melanie, por exemplo… Ela… parece ser bastante aventureira. Não me incomoda ser aventureiro, se isso significar não ter que saltar. Bater contra o solo parece ser extremamente doloroso. Tens medo de uma pequena dor. Essa é uma fobia sobrevalorizada. E como é? O quê? Tu sabes, morrer. Não sei. Boa, mas devias. Estás praticamente morto. Obrigado. Muito obrigado! Deve doer. Doer? A vida doe, rapaz. Boxe. Isso sim é doloroso. Eu próprio fui boxeador. Não um dos bons, mas fui boxeador. Vamos. Agora boxeia, boxeia, boxeia! Mais, mais! Oh, não, és muito forte para mim! Chamaste-me aventureira! Eu não! Não disse isso. Juras que não o disseste? Se isso significar que me deixarás, juro-te! Estás a falar sério? Sim, estou a falar a sério. Solta-me! É melhor que seja a sério. Este dia nunca mais acaba? O que queres dizer? Bom, tem um começo, mas não um fim. Como sabes que começou? Bom, teve que haver. Ou teve que acontecer. Isso não é verdade. Apenas é o que é. Já sabes, luz todo o tempo. Talvez, se escaparmos do sol, encontremos a noite. Vamos para este. Dessa forma seguimos a rotação da Terra. Dá-nos uma melhor oportunidade de deixar para trás o sol. Uau, também és escuteiro! Agarra nos teus patins, molengão. Vamos fazer uma corrida até… à linha do comboio desde o cemitério. Talvez lá seja de noite. Apanhei-te, vivaça! Vivaça? Batoteiro! Apanhei-te! Põe esses patins na relva. Foi formidável, não foi? Não gostas de perder, eh? No me odeias por ganhar, pois não? Além disso, esta não vai ser a última corrida que vamos fazer. Nem imaginas o quanto esperei a vinda de alguém como tu. Demasiado, diria mesmo. Não ganhamos ao sol. Deve ser de noite em algum lugar. Sinto falta da lua e das brisas frescas. Amo o calor do sol. Imaginei que sim. Promete-me uma coisa. Está bem! Se decides que queres outra vez as quatro estações… isso significa saltar no grande trapézio. Esquece! Nunca irei para casa. Mas se mudares de ideias… prometes que me dizes antes? Porque? Podia considerar ir-me embora, apenas isso. Sócios? Sócios! Oh, mademoiselle, monsieur. Já passou algum tem desde que experimentei as minhas habilidades com plantas, mas acho que ainda as tenho. A minha avô morreu. Quando? No outro dia. Onde? Aqui? Bem, ali. Não era suposto tu estares ai em baixo. Era suposto eu ir primeiro. Suponho que estraguei tudo. Está… está um bonito dia. Esta noite há uma comemoração. Qual é a ideia? Ela está morta. Exactamente, se ninguém celebra a sus vida, qual é a ideia? Demos significado mutuamente às nossas vidas, e agora… Particularmente a tua avó. Toma, para o grande baile. A iniciação formal que apenas tu queres, na qual tu és único. Estas a falar a sério? Sim, falo a serio. Está a falar à serio? Tu danças? Claro que dança! Sabes, tangos e valsas… Claro que não, sou um homem. Oh, que desculpa tão fraquinha! Dançar é a coisa mais emocionante, glorificante, fantástica. Apenas deixa que os dedos dos teus pés saltitem e os teus tornozelos entrechoquem. É a essência da vida. E se pensas que és muito elegante, muito grandioso, deixa apenas que os teus pés, explorem o chão. Eles reconhecerão o desenho, esquece-te de ti próprio e esgota-te. E agora, para a brincadeira saltitona, saltarina aula de diversão daqui… Infernos, é a essência de…? …infernos, é a essência de…? Vida? Vida. Que dizes, Ryan? Suponho! No que estava a pensar o avô? Não posso usar as suas roupas velhas. Está definitivamente fora de moda. Isto. Este servirá. Se queres chegar a algum lado deves começar a usar a tua imaginação. Experimenta estes! Eu consigo ajustá-los. De acordo. Oh, por favor, não vou olhar. Pronto para a camisa… Hei, vá-la! Vira-te. Desculpa! Usas slips? Cuecas, são cuecas de algodão. Devias usar boxers, são muito mais geniais que os slips. Cromos de basebol? Hockey. São edições de colecionador. Não há nada de mal em ter heróis. Baryshnikov, Nureyev. Adoro-os! Bolas, eles conseguem voar! Fixe, amo a astronomia! A sério? Uau, tem o teu nome gravado e tudo! Era do meu pai. Costumávamos ver os lançamentos de foguetões juntos. E… espias os teus vizinhos? As estrelas, a Lua… A Lua não está perto? Quer dizer, nem sequer precisas de um telescópio para a ver. Estava à procura de algo mais específico. O quê? A bandeira que lá pôs a Apolo 11? Sabias que Galileo pensava que a cara do Homem da Lua era formada por oceanos? Na realidade, eram torrentes de lava. Eu sei, chamam-se mares. Sabes o nome da cratera maior e mais perto do local de alunagem da Apolo 11? Júlio Cesar. Sabes quando foi a alunagem da Apolo 11? Verão de 69. Em que hemisfério? Ocidental. consegues dizer uma alunagem no Oriental? Apolo 15, verão de 71. Diz outra no ocidental. 17. Inverno de 72. Diz uma alunagem perto da cratera Copérnico. Apolo 12, verão de 69. E a 16 alunou na Primavera de 72. E a 14 no Inverno de 71. Ficámos sem missões. Não seria fantástico ir lá? Um dia vou ir! Haverá naves interplanetárias realmente rápidas. Sim, e que usarão… como se chama a fonte de energia? Propulsão electromagnética. Sim, isso mesmo! Ainda bem que me conheces-te, eh? Cada viajante espacial necessita de um companheiro. Só que não podemos ver a Lua se nunca ficar escuro. Toma, prova isto! Bom aspecto! E tu o que vais vestir? Para que foi isso? Não sei. Bonjour! Ainda não me habituei a que faças isso. Desculpa, é a única maneira para mim. Deslumbrante! A tua avó usava um vestido igual a este, quando me apaixonei por ela a primeira vez. Apaixonaste-te por ela mais de uma vez? Claro! Que idade tinha? Sexto ano. Que romance! Durou uma semana e depois a minha família mudou-se e… e não a voltei a ver… até que fui para a universidade. Ela lembrava-se de si? Não, nem um bocadinho, mas voltamos a apaixonar-nos. Isso é tão romântico! Sim, a minha esposa encantadora. Vamos ver, anda. A duquesa está pronta para dançar? Vamos? Devemos! Ryan. Aprendes depressa. Quando queres! Nunca o tinha visto antes fora do grande trapézio. Ryan! Para! Para! Os miúdos… os miúdos têm que acabar dançar o tango. O que quer de mim, avô? Não tenhas medo, rapaz. Deve ser um engano. Não é alguém que devas temer. Não! Ryan? Ryan? A Melanie ia adorar isto! Alguma vez te aborreces? Sabia que não necessitava nada mais que isto. Não, quero dizer, sabendo que estás aqui encurralado. Quem disse que estou encurralado? A tua mãe alguma vez te falou da Flekk de Pés Ligeiros? O que tem a Flekk? A Flekk de Pés Ligeiros. Há algum objectivo nisso? Haverá, se tiveres alguma paciência. Sou paciente. Tens paciência? Vamos ver. Havia uma vez três homens… que decidiram escalar a montanha mais alta do seu país. Que montanha? A mais alta, isso é o que interessa. Esses tipos sabiam que se tivessem êxito, o rei os iria encher de riquezas e poder. Por terem escalado uma montanha? Isto aconteceu há muito tempo atrás, quando escalar uma montanha não era um desporto de fim-de-semana. Inclusivamente se referiam a essa missão como a uma “Busca do Paraíso.” Esta é uma fábula de honestidade e bondade, hein? Já vais ver. Ora bem, o rei tinha uma filha muito bela, e prometeu a sua mão ao mais valente dos homens. Assim que, mesmo que o tipo fosse feio como um sapo com mau hálito, ela teria que casar-se com ele? Sim, sim! A metade da montanha, um dos homens voltou-se para o guia e disse-lhe que não conseguia justificar… o esforço de mais um dia de escalada, apenas por causa das recompensas do rei. Continua avó! Continua, continua, continua! Na manhã seguinte, o segundo homem decidiu que escalar era uma tolice, mesmo que o rei oferecesse baldes de ouro, pensou que não valeria a pena gastá-los no seu leito de morte, pelo que desistiu. O último homem… O último homem estava tão animado como uma raposa num galinheiro! A contar antecipadamente com os seus benefícios… Antecipando a riqueza, a rapariga e a felicidade! Um tipo com estilo. Um tipo com estilo, sim! Bom, a sua excitação durou pouco, como o guia descreveu o último dia de viajem. Traidor! Esse tipo sacudiu a sua cabeça desgostoso. Quer dizer, com uma noiva infantil consentida, de todas as maneiras, seria necessário todo o dinheiro do rei para a manter feliz. Assim que sem sequer um apropriado “Que te faça bom proveito!”, rodou sobre os seus próprios pés, e deixou sozinho ao jovem guia. E sabes… o que fez então o guia? Fugiu? Seguiu em frente! Genial! Genial, sim! E depois? Após dois dias, alcançou o cume… e descobriu um planalto deteriorado por causa do clima, olhou para o campo… juntou as suas mãos e gritou: “Que paraíso é este?” Uma bela voz respondeu-lhe: “Que paraíso procuras?” A Flekk de Pés Ligeiros? Sim, ela saltava através das nuvens… como se fosse tão leve como o próprio ar. Ela explicou-lhe como os homens com os quais tinha começado, eram uns gananciosos de gloria esperando o paraíso, mas tinham desanimado. Desanimaram por causa do preço. O jovem sentiu-se tocado e comovido, enquanto olhava à volta desse pequeno pedaço do mundo, vendo com uma clareza que desconhecia em si. E uma palavra tremeu nos seus lábios… Paraíso. E a Flekk de Pés Ligeiros? Partiu… para as nuvens. Moral? Escalar a montanha foi o seu prémio? Escalar foi o seu paraíso. Estás bem, avó? Sim, melhor que nunca. Adorava que a Melanie estivesse aqui. Dançaria para nós. Melanie… Ryan, tu podes dançar. Podes dançar. E para a esquerda, e para a direita… Esquerda outra vez e direita outra vez. É impossível! Na Fábrica do Pó tudo é possível. Só tens que esquecer os “posso” e os “não posso” que aprendeste. Além disso, o caminho de regresso teria acabado comigo. Então estás a sentir-te cansado? E tu sentes-te mais forte? Sim, acho que sim! Ouviste falar sobre a conservação de energia? Não podes criá-la. Ou destruí-la. Apenas se mantêm em movimento. Isso é verdade! Ryan, Ryan, Ryan! Ryan. Anda! Vamos! Até logo, avô. Rapaz,rapaz, rapaz! Não te esqueças, estás a procurar o paraíso. Tem cuidado, sócio. Quase que conseguia. Que se passa contigo? Não sei. Só que me sinto muito bem! Como se estivesses na “Neverland”? Talvez! Nunca vi o filme. Mas agora entendes. Agora… Mais equilíbrio. Volta a tentar. Sim, equilíbrio. Ryan? Não está preparado. Ryan, estás bem? Claro! Não te preocupes, não vou cair no lago. Agora mostra-me o movimento giratório outra vez. Ok, assim… Olhar em frente. O que foi? Não sei. É como se me tivesse esquecido de fazer uma coisa. Isso anda? Porque não? Os meus mecânicos não são nenhuns talhantes. Vamos, salta para dentro, vamos! Tu também, vem para aqui… sim… Ela é uma dos nossos… Aonde vamos? Paciência. Paciência. Hey, que se passa com vocês os dois? Não vês as árvores? Isto é uma floresta. Hey, o que se passa com vocês? Não viste nenhuma árvore? Olha para estas folhas todas. O meu avô contou-me, que quando uma folha passa por ti a voar, significa que em algum lugar alguém está a pensar em ti. Oh, por favor! O que? Não acreditas que haja alguém a pensar em ti? Oh, Melanie, tens que acreditar! Sei o que pretendes fazer. Não é justo! Oh, Melanie! Pequena senhorita! Eu acredito! Paciência, paciência. Não quero que isto acabe. Outra vez com a palavra “fim”. É um mito. Isso é mentira! Não sejas egoísta, Melanie. Quando dás o salto no grande trapézio, o tempo na Fábrica de Pó termina. Melanie! Vamos deixar que o Ryan decida. Melanie. Odeio-o! Não quero saltar. E nunca o farei! Melanie. Ryan, ajuda-me! Mel, agarra-te por favor! ¡Agarra-te! Estou a tentar, é demasiado forte! Desculpa, Ryan. Não pretendia trazer-te para aqui. Tudo ia ser perfeito. Ia ser só tu e eu. O teu avô estragou tudo com todas aquelas folhas. O pó! Não devias nunca ter-te metido com o pó! Tem cuidado, Ryan. Acho que tu… Ryan, acho que é suposto tu atirares! Ryan, não me deixes aqui. Avô? Avô? Não há paraíso para mim. A Flekk de Pés Ligeiros não existe! É tudo mentira! Onde estás, avô? Rapaz, rapaz! Avô, é a Melanie. Ela pode esperar. Não estás a entender! Entendo perfeitamente. Mas avô deixei-a naquele lugar horrível! Não, é a sua falta de fé que a mantém lá. Não, ela só está assustada. Melanie aprenderá por sua própria conta. De outro modo, nunca dará o salto, e não podemos foliar para sempre. Vais partir! O que? Deveria! Deveria ficar mais tempo que o devido? Mas eu gosto das coisas como elas estão. Aqui, contigo e a Mel. Não. Tu tens um lar, uma família, uma vida. Isso não se pode deitar fora só porque tens medo de morrer. Não quero voltar! Rapaz, a beleza de viver… consiste em que tens que lidar com todos os mitos do mundo. Deixa que cada um de eles se contestem no teu interior. Tenta responder às preguntas da vida e da morte. Quando morrer, não quero sofrer. Não vejo o paraíso, avô. Quero, mas não consigo. Paciência! Estou a ouvir os palhaços do circo. Estou a ouvi-los. Estão a cantar. Voltarei a ver-te outra vez? As cores do ocaso. Quentes… e frescas… É sempre extraordinário. É sempre extraordinário. Vive a tua vida, Ryan Flynn. Não tenho medo de ti. Tu tens medo que eu a possa recuperar. Desafio-te! Vamos, Mel. Vamo-nos! Vamos sair daqui. O que foi? Ganhei-te. Marquei! Estou pronto para partir, provei-o! Que se passa? Ganhaste, Ryan. Eu não! Só tens que acreditar que há algo mais na vida além de um longo inverno! Estás a pedir-me que arrisque tudo! Estive aqui demasiado tempo. Nem sequer recordo de onde vim. Onde iria acabar? Não consigo lidar com esse tipo de incerteza. O avô dir-te-ia para converteres todas essas dúvidas em confiança. Arrisca, Mel! Confias em mim? Confias em ti própria? Confias em ti própria? Fala, Mel! Vamos, tira esses topes e patina. Patina agora! Encontra-me a metade do caminho, Ryan. O avô deu o salto. Conseguiu? Conseguiu, Ryan. Está bem. Obrigado por ter vindo! Ele foi um encurralado especial. Ter-me-ia agarrado mesmo que não me tivesse oferecido nada mais que dois cilindros. Que homem! Que homem! Queria dizer-te tantas coisas. Recordas-te quando me mostras-te o Homem da Lua? E não consegui vê-lo durante muito tempo? Então fizeste um desenho dele. Disseste-me que olhos eram tão mortiços, porque só dormia três dias por mês. E que o seu sorriso era tão grande, porque gostava de nos ver brincar. Desde que me contaste essa historia, que quero visitá-lo. A sério que sinto a tua falta, pai. Ryan? Ele estava mesmo aqui! Ryan, está tudo bem. Não, ele estava mesmo aqui! Não! O meu pai, eu vi-o! O meu pai… Parecia tão real… Estão à nossa espera. Vamos. Ter-me-ia agarrado mesmo que não me tivesse oferecido nada mais que dois cilindros! Que homem… Que homem… Vá-la! É suposto que isto seja uma celebração, lembraste? Um brinde pelo avô. Aqui não. Não tenho a certeza de ter percebido tudo o que o avô me disse. Mas pelo menos já não estou assustado. Imagino que está na eternidade. Quase consigo captar o seu significado. Mas logo a seguir me escapa. Talvez porque sou apenas um rapaz. Enche-o. Por um homem sábio que não devia conduzir. Nunca vi a Flekk de Pés Ligeiros. Sabes como ela é? Então como sabes que ainda não a encontraste? É engraçado! Ainda não vejo o paraíso. Quero ir para casa. Ir realmente para casa. Eu sei! E não quero que o faças. Ir-me sempre foi o meu plano, sabes? Apenas esperava por um sinal. Imaginava que haveria este momento perfeito em que saberia o que era correcto. Suponho que não passo de uma aventureira. Sabes, ainda consigo fazer tudo melhor do que tu fazes. Mais rápida, sempre o serei. Não podes ganhar sempre. Sempre te irei ganhar! E a mim não me importa. Nunca te esquecerei, Mel. Irás! Não, não o farei! Logo nos vemos. Não é “logo”. Só “nos vemos”. Desejaria ter tido a coragem para escalar uma montanha. Tudo o que tenho é este estúpido lago! Não é inverno, não é inverno! É verão! Ryan! Ryan! Ryan, vamos! Por aqui, Ryan, nada! Tu vais conseguir! Nada! Vamos! Querida, quando lhe vais dizer que o avô dele morreu? Não sei, acabou de sair do hospital. Apenas conheceu o seu avô. É suposto isto significar algo. Quando uma folha cai… Significa que não necessitas do verão. Oh, é verdade! Os Lewis trouxeram a filha para casa. É uma rapariga que devias conhecer, Ryan. Tem garra. Como um bom avançado poderoso. Uma rapariga? Sim, de certeza! Tens algum problema com as raparigas que jogam hockey, eh? Deixa-me ouvir-te dizer: “As mulheres são as melhores atletas do planeta.” Está bem, está bem! As mulheres… não são as melhores jogadoras de hockey… Deixa-me ouvir-te dizer, deixa-me ouvir-te dizer! Está bem, está bem! Rendo-me, piedade, piedade! Oh, piedade? Parecias um cão a chapear. Não, não parecia, eu sei nadar. Bom, deves ter-te esquecido como era por um minuto, companheiro, porque estavas a chapear como um cão vadio. Sabes, acho que nem sequer sabias que tinhas a perna partida. A adrenalina tem esse efeito. Deus, é tão esquisito ouvir-te falar! Não tenho que o fazer! Não, não, não! É bom! Não parece uma queda tão má visto daqui. Estás a gozar? Eu vi-te cair. Aterraste muito mais longe daqui. Não te vais a mostrar? Conhece-la? Vamos, Flynnigan, vai ter com ela! O teu amigo deveria ir ao médico por causa daquela língua. As pessoas podem pensar que está a tentar apanhar moscas. O que se passou com a tua perna? Uma queda. Daqui desta ponte. Está bem! A sério, eu caí! Uau, isso foi muito fixe! Foi um acidente. Eu tive um acidente. Na minha cabeça. Disseram que foi um aneurisma. Isso é mau? Agora já não. Quanto tempo tens que andar com o gesso? Um par de meses. A sério que caíste desta ponte? Está frio, eh? Na verdade não me recordo lá muito bem. Não gosto do clima frio. Prefiro o calor. Há uma ilha chamada Tahití. Irei para lá quando for grande. Sem inverno… só longos dia de calor. Não sei! Por mim gosto do outono e do inverno. Isso é porque os teus pais te disseram que o inverno te faz ansiar pelo verão. Para quê esperar nove meses? És capaz de ter razão. Mas mesmo assim estranharia as cores… e as folhas. Rapaz, alguém deixou nevar na tua cabeça. Vamos, Ryan. Uma corrida? Sim, claro. Suficientemente justo? Parecemos um par de tartarugas. E depois? O teu amigo pode dar a partida. O pó é uma coisa divertida. Está em todo o lado ao mesmo tempo, como uma pequena, pequeníssima tempestade de neve, em cada raio de luz. Inclusivamente a lua é só uma grande bola de pó. Mas já sabes, tudo depende da maneira que olhares.

Categories: Legendas para Filmes | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

The Collection 2012 Turkish

movie image

Download subtitles of The Collection 2012 Turkish

Elena… Hayatýnýn en kötü günü olarak düþündüðünü biliyorum. Anneni özlüyorsun, biliyorum. O, þimdi burada olmasa bile seni her zaman sevecek. Anlýyorsun deðil mi tatlým? Evet, baba. Bundan sonra hep senin etrafýnda olacaðým. Hep seninle olacaðým. Söz mü? Kurbanlar tuzaða düþürüldü… Ýnsanlar hâlâ kayýp… Merhamet yok… Savcýlýk… Hepimiz elimizden gelen potansiyelimizi… … kullanýyoruz. KOLEKSÝYON Çeviri:yagyig Ýyi Seyirler… Yeni kurbanlarýný arayan… … seri katil, kent tarihinin en azýlý katili haline geldi. Bu eþi benzeri olmayan cinayetler… … bir çok korkuya ve eve kapanmalara neden oldu. Günaydýn. Buraya geldiðiniz için teþekkür ederim. Hepimiz sokaklarda, evlerde ve ticari binalarda, onu arýyoruz. Teþekkürler. Her bir kurbaný suç mahalline götürdü. Kurbanlar hala yaþýyor olabilir. Elliden fazla insan hâlâ kayýp… žYaslý aile bireyleri cevap arýyorlar… … ve yetkililer aramaya baþladý. Bu doðru. Katil, takip edilmeyi zorlaþtýrmak için… … herhangi bir formül kullanmadan… … her türlü kurbaný seçiyor. Katil, kurbanýnýn… … bir erkek, bir kadýn veya bir çocuk olup olmadýðýný önemsemeyen engelsiz bir vahþi. Kimseyi hariç tutmuyor… Son kaybolan kiþi ise yetkililere yabancý gelmeyen bir isim… Hýrsýzlýktan iki kez hüküm giyen Arkin O’Brien. 911 Acil Servisi’yle görüþtükten kýsa süre sonra kayboldu. O’Brien’in karýsý Lisa kaçýrýlma olayýndan sonra þunlarý söyledi… Her kimsen, lütfen… … eðer bu sensen ve bunu izliyorsan… … lütfen onu serbest býrak. Lütfen… Gitmesine izin ver. Onu aramaya devam ediyoruz… . … bulacaðýz ve adalete teslim edeceðiz. Hey, burada mýsýn? Bugün gelemeyeceðim, bebeðim. Daha yapacak iþlerim var. Ama bunu çok özel bir þeyle telafi edeceðim. Tamam mý? Kiminle konuþuyorsun?Hadi! Gidelim adamým. Tamam, çalýþman lazým. – Sahi mi? Evet. Bebeðim, seni çok seviyorum. Ben de seni. Selam Missy. – Ne yapýyorsun? Ders yapýyorum. Brian gelemeyecek. Güzel! Güzel giyin. Seni partiye götürüyorum. Bilmiyorum, yoruldum. Uyumayý düþünüyorum. Evet, anladým. Camdan dýþarý baksana. 5 dakikaya geliyorum. Bu tiþört iyi mi? Tiþört hakkýnda endiþelenme kardeþim. Nasýl giyiniyorsan öyle. Tüm kýzlar öyle söylüyor bebeðim ama her detayýn… … önemli olup olmadýðýný bilmiyorum. Denedim– Ýlk önce bana “bebeðim” demeyi kes! Ýkincisi bir kadýnla yakýnlaþýrken “Seninle uyumak istiyorum” deme! De ki… Güzel ayakkabý. . Daha iyi deðil mi? Kendine olan güvenini biraz daha geliþtirmeyi denemelisin. Gidelim, gidelim, gidelim. Selam Josh. Güzel ayakkabý. Dýþarýda sapýklar özgürce dolaþýrken babanýn evden çýkmana… … izin vermesine inanamýyorum. Ýzin almadým ki. – Gerçekten mi? Nerede bu yer? – Buralarda bir yerde. Biliyorsun ki sadece parola ile giriliyor. Neymiþ parola? – “Asla”. Çok çekici görünüyor. Burasý olmasý gerekiyordu. Bu koruma olmalý. Ona parolayý söyle. “Asla”. Güzel ayakkabý. Eðil! Yerde kal! Yürüyün! Lanet olsun! Lanet olsun! Yardým et! Bana yardým etmelisin! Haydi! Yardým et! Çabuk! Brian? Bu taraftan! Yardým et! Yardým et! Hayýr! Dikkat et! Neyimiz var? Kaburgasý kýrýlmýþ. Neredeyim ben? – Sakin olmalýsýn. Kolumu kýrdým. 10 miligram morfin verin. Bana adýný söyleyebilir misin? – Arkin. Hastamýzýn kolunda muhtemelen býçakla yapýlmýþ yara izleri var. Bir, iki, üç! Tanrým! Durun! Haydi, gidelim! Sakin ol. Dozunu artýrýn. Buraya girmeniz yasak. Ne oluyor lan burada? Tamam, sakin olun beyler. Tamam, sakin. Lisa… Seni bir daha göremeyeceðimi sandým. Belki de þanslýsýn… Sana ne oldu böyle? Ne olursa olsun, ben seninleyim. Çiçek getirmene gerek yoktu. Ben getirmedim. – Ne yazýyor? Ne yazýyor? “Koleksiyon için” Geçmiþ olsun. Ailenle tanýþmak için sabýrsýzlanýyorum. Sorun nedir? Sorun ne? Beni dinle… Annenin yanýna git. Hayýr. Hemen git. Nereye gittiðini kimseye söyleme. Hatta bavulunu bile alma. Lütfen yapma. Hemen git. Þimdi ben alacaðým, dostum. Ýyi geceler. Merhaba, Arkin. Yine ne istiyorsunuz? Bildiðim her þeyi anlattým. Ben polis deðilim. Sen de kimsin? Benim adým Lucello. Ne yapýyorsun lan? Sakin ol. Sana yardým etmek için buradayým. Kýzý kayýp olan bir adam için çalýþýyorum. Onu partide gördün mü? Evet. Yaþýyor muydu? Son gördüðümde evet. Onu kaçýrdý mý? Cesedi bulunamadýysa, olabilir. Her zaman bir kiþiyi kaçýrýyor. Adý Elena. Ve o ölmeden önce sadece 48 saatim var. Onun nerede olabileceðini biliyorsundur diye tahmin ediyorum. Polis bile bulamamýþsa siz nasýl yapacaksýnýz? Çünkü onlarýn yapamadýðý her þeyi yapmaya hazýrým. Onu bulmak ve öldürmek için birlikte bir ekip oluþturacaðýz. Planýn nedir? Bizi onun saklandýðý yere götürecek. Peki ya polis? Onlarýn kendi þansý vardý. Bu adam yasalara aykýrý bir þey hak ediyor. O benim her þeyim. Bul onu. Efendim, ben sizin için her zaman buradaydým. Bu gece evde olacak. Teþekkür ederim, Lucello. Elena! Baba! Baba! Elena! Baba! Elena! Artýk benimlesin. Kim… Kim var orada? Defol! Uzak dur benden! Benden uzak dur! Hayýr! Ne yapýyorsun? Hayýr, hayýr! Bu akþam, kýzý almak için gidiyoruz ve bu adam Arkin O’Brien… … kýzý bulmamýz ve eve geri getirmemiz için en iyi þansýmýz. Açýk olmak gerekirse… Size orada yardým edeceðim… … ama içeri girmeyeceðim. Anlýyorum. Elena’yý bulmamýza yardým ettiðinde özgür olacaksýn. Geri kalaný için biz ilgileniriz. Bilmek istediðin bir þey varsa söyle. Eðer bu adamý bulacaksak baþtan baþlayalým. Beni kýrmýzý bir kutuya kapatmýþtý. Her 100′e geldiðimde kolumu kestim. Her saða veya sola dönüþte bu izleri yaptým. Hýz limitini geçmeden 5 mil yol gittiðimizde… Herhangi bir hýzda durduðumuzda… O kimsenin dikkatini çekmek istemiyordu. Benim talimatlarýmý uygulayýn ve ben de sizi beni götürdüðü yere götüreyim. Saðdan. Ýyi hazýrlýklý olun. Sahip olduðunuz her þeyi alýn. Çünkü sizi yakalarsa, ölmüþ olmayý dileyeceksiniz Soldan. Kolay olacaðýný düþünme. Çünkü orasý onun evi. Aksi takdirde senin toplarýný keser ve onlardan yemek yapar. Bu otel yýllardýr terk edilmiþ halde. Yer burasý. Patron sensin. Bizi içeri sokabilir misin? Sizi sokacaðým ve defolup gideceðim. Merhaba? Orada kendinizi iyi kollayýn. Burasý bir labirent gibi ve tuzaklarla dolu. Bu nedenle herkes tarafýndan özleneceksin. Ne diyorsun sen? Böyle anlaþmamýþtýk. Anlaþma ayný, Arkin. Ben bu piçi öldüreceðim ve sen de bana Elena’yý bulmak için yardým edeceksin. Nerede olduðunu nasýl bileyim? Çünkü sen bu otelin içini görüp de… … hayatta kalan tanýdýðým tek insansýn. Bayanlar önden. Teþekkürler. Kapýda kal ve telsizde açýk ol. Orada hareket eden bir þey var. Hayýr bekle adamým. Buradan gidilmez. Silahlarýnýzý indirin. Ben buraya girmem. Bir keresinde bu kýzý býraktýn. Tekrar yapacak mýsýn? Bana kendimi koruyabileceðim bir þey ver. Benimle dalga mý geçiyorsun? Hayýr. Kahretsin! Bu da neydi? Sen iyi misin? Dili kesilmiþ. . … ve yüzü parçalanmýþ. Bu adam resmen bir deliye dönüþtürülmüþ. Onlarý böyle yapýyor… Dediklerini yapmazsan, seni bir köpeðe dönüþtürüyor. Zombi gibi. Bu bir zombi deðil. Bu bir insan… … ya da geriye ne kaldýysa. Her bir miktar ilaç bir hayvana dönüþmeye yeter. Lanet olsun! Burasý neresi böyle? Tamam, dinleyin. Burada yapacaðýmýz þey þu. Ýlk önce… Kahretsin! Buradan! Hadi! Bu da neyin nesi? Bu senin hatan! Bu pislik bizi buraya getirdi! – Sakin ol. Telefonlar çalýþmýyor. Sinyalimiz yok. Ve polis her an gelebilir. Bilhassa kimsenin gelmediði yerin… 3 fit altýnda bir delikteyiz. Bizi kimse duyamaz. Çünkü duyabilecek bir insan yok. Tamam. Þimdi gidiyoruz. Birbirinizden ayrýlmayýn. Kim var orada? Seni duyabiliyorum. Lütfen beni býrakýn. Lütfen. Seni çýkaracaðým ama sessiz olmalýsýn. Tamam mý? Tamam. – Sen kimsin? – Sen kimsin? Dýþarý nasýl çýktýn? O mu izin verdi? O yapmadý. Ben kendim çýktým. Bana bunu o yaptý. Ben Elena. Adýnýz ne? Abby. Buradan nasýl çýkacaðýmýzý biliyor musun? Hayýr, hayýr. Buradan çýkamayýz. Hayýr, hayýr! – Abby… Buradan dýþarý çýkacaðýz. Tamam mý? Haydi! Haydi! Ayak izleri taze. Eller yukarý! Lütfen… Yaklaþma! Lütfen bana yardým edin. Bu da kim böyle? Dur yoksa vururum! Baþaramadým… baþaramadým… Neyi baþaramadýn? Koleksiyon. Ve sen de öyle! Geri çekilin! Arkin nerede? Arkin? Oradan gitmek istemezsin. Teþekkür ederim. Ýlerlememiz lazým. Evet. O beni seviyor, bilirsin… Bekle. Ne demek istiyorsun? Kazanamazsýn! Kulaklýk takýyorsun. Kusurun varsa yeterince güçlü deðilsindir. Kazanamazsýn. Buradan çýkmamýz gerek. Beni kilitleyecek. Beni kilitleyecekler. Sus, sus. Benden uzak dur! Bana yardým et. Lütfen! Yardým et. Lütfen. Yardým et. Lütfen. Ýþte! Buradayým! Bana yardým edin! Hem iyi hem kötü þanslýsýn. Topuklarýný kesmemiz gerektiðini söylemiþtim. Dikkat et! Yardým edin! Yardým edin! Bizi teker teker öldürüyor. Eðer yaþamak istiyorsan, beni dinlemek zorundasýn. Bu lanet tavuðun kaderiyle daha fazla oynamak yok. Nasýl öldürdüðünü biliyoruz. Þimdi buradan defolup gidelim. Kýzý almadan gitmiyorum. Þimdiye kadar bulamadýðýmýza göre çoktan ölmüþtür. O küçük bir kýz iken ben onunla ilgileniyordum. Babasýna bir söz verdim. Nerede olduðunu biliyorum. Buradan çýkmayý istiyordu. Bu tarafta. Emin misin? Hayýr! Hayýr, hayýr! Bu Elena deðil. Bu Paz. Hayýr! Yardým edin! Ne yapýyorsun? Bu bizi Elena’dan uzaklaþtýrmak için yapýlmýþ bir tuzak. Onu burada mý býrakacaksýn? Elena’yý bulmam gerek. Seni lanet olasý!Onu býrakacak mýsýn? Umrunda deðilmiþ gibi davranma. Yardým edin… Yardým edin. Onunla kal. Burada onunla kal. Yardým edin… Yardým edin… Yardým edin! Buradayým. Hayýr, dur, yapma! Yardým edin! Lütfen, yardým edin! Tamam buradayým. Çýk oradan! Bu taraftan. Hadi, gidelim. Çýkarýn beni buradan. Üzerimden alýn. Üzerimden alýn. Lucello. Tanrým! Her þey yolunda, her þey iyi olacak. Seni buradan çýkaracaðým. Ýþte gidiyoruz. Hayýr. Buna inanmýyorum! Bu, o adamlaydý. Hayýr! Bekle! Bana bak. Sen güvendesin, güvendesin. Gitmeliyiz. Evet. Haydi, gidelim. Sanýrým bir çýkýþ yolu buldum. Haydi! Kaç mermi kaldý? Silahý bana ver. Þansýmýz yok. Üçüncü kattayýz. Girdiðimiz yerden çýkmalýyýz. Aþaðýsý güvenli deðil. Beni dinle. Bana güvenme zamaný geldi. Silahý bana ver. Ben ne yaptým, seni kollamadým mý? Beni orada býraktýn! Bak… Ben bir þey yapamadým. Üzgünüm ama bir þey yapamadým. Bu lanet silahý verirsen sizi buradan çýkaracaðým. Birini mi vurdun? Sadece dikkat çekmek için vurdum. Üzgünüm, dostum. Polisi çaðýrmalarýný bekleyeceðiz. Ýyi oyun. Þimdi nerede olduðumuzu tam olarak bilmelerini istiyorum. Onlar bize ateþ ediyorlar! Tekrar ediyorum.Ateþ ediyorlar. Takviye ekibe ihtiyacýmýz var. 6769 Sokak’taki terkedilmiþ oteldeyiz. Þimdi bekleyeceðiz. Onlar bize gelene kadar dikkat çekecek bir þey yapmayýn. Kulaða hoþ geliyor. Ne yapýyorsun lanet olasý? Tanrým! Burada kalmak zorundayýz. Sana söylemiþtim! Ýþte buradalar! Kapa çeneni! Hepiniz öleceksiniz! Gidelim. Yapamam. Aman Tanrým! Git. Derhal. Kurtar onu. Seni böyle býrakamam. Arkin. Elena’yý götür. Gidin! Hemen git! Tamam.Tamam. Lanet olsun! Yürü,yürü! Sana anlatmaya çalýþtým. Canýn cehenneme! Ne yapýyorsun, dostum? Hadisene seni kahrolasý piç! Beni hatýrladýn mý? Hadi! Hadi,hadi! Seni öldüreceðim korkak. Senin kalbini yiyeceðim,þeytan herif. Parçalara böleceðim. Seni aþaðýlýk ödlek,hadi! Amýna baksana hadi! Ne yapýyorsun? Hadi! Beni öldürmek için gel! Ne yapýyorsun? Gel ve beni öldür! Hayýr! Hayýr! Ne yapýyorsun? Hayýr! Çýkmamýz lazým. Bir çýkýþ yolu var. Elinle sýkmayý dene.Býçak nerede? Þimdi mandala ulaþ ve çekmeye çalýþ. Bir býçak al. Neredeyse oldu! Ben aldým, ben hallederim! Baþka bir yolu olmalý. Ne yapýyorsun? Ne yapýyorsun? Kolumu aþaðý bastýrmak lazým. Onu kýrmak istiyorum. – Kahretsin! Hâlâ zamanýmýz varken yap þunu! Paz,Elena biriniz bunu lanet olsun ki yapsýn artýk. Hadi! Yapýn þunu! Derhal itfaiyeyi arayýn! Tekrar düzeltmeliyiz. Kolunu bana uzat.Hazýr mýsýn? Burada kalamayýz. Gitmeliyiz! Gitmeliyiz! – Hadi. Haydi, ipi yakala! Aþaðýya bakma! Asýl. Lanet olsun! Aman Tanrým! Hayýr! Öldür onu,Arkin.Öldür onu. Ýmdat! Yardým edin! Biz buradayýz! Burada birileri var. Seni öldüreceðim. Bana bak. Bana bak. Hadi! Acele et! Adli týp 5 kurbanýn bulunduðunu söyledi. Tüm bu böcekler ile iyi bir koleksiyoncusun. Son görüþtüðümüz yerden 200 mil mesafede… …14 böcek bilimi mezunu var. 12 numara sensin. Baban bir müze iþletiyordu deðil mi? Lanet olsun, sen çok iyisin. Bana dön. Bana dön. Beni öldürmek için mi buradasýn? Hayýr. Bu çok fazla olurdu. Öncelikle benim nasýl hissettiðimi

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Natalee Holloway 2009 English English

movie image

Download subtitles of Natalee Holloway 2009 English English

湘燃楚原创翻译 是用电影发行网的英文字幕翻译的 我不懂韩语。。。 翻译水平有限,凑合着可以看了 娜塔莉 哦,是你吗,女士? 是的 -我会让你知道的 -好的,给我打电话 -祝你一路平安 -好的 -韩先生 -恭喜了! 谢谢你,请在评论中美言几句。韩先生,慢走 这真是让人难以置信的成功 除了 娜塔莉 ,所有雕塑都卖出去了 你今天精神很好啊 对了,那个人又打电话来了 他说他曾经在学院的时候和你一个班,97班 我告诉他,如果他真的这么想见你,他应该找个时间亲自拜访 -要不要我告诉他别来了? -算了,让他来吧 你还打算出售 娜塔莉 吗? 记者们都很好奇 娜塔莉 的原型模特儿是谁 你好,我的名字叫张敏宇 你好 我是过来找黄教授的,他在吗? 你找他什么事? 哦,我想我告诉过你吧,我很想收藏 娜塔莉 原谅我这么说,因为我觉得你买不到 为什么买不到? 为什么你这么想要 娜塔莉 ? -因为我有一个属于我自己的秘密 -什么秘密? 这次展览已经结束了 -黄俊赫教授? -是我 你好,我叫张敏宇 我对你的作品印象非常深刻。请等一下 能让我为你的作品写一篇评论文章吗? 你想写我的作品? 我根本就不认识你 不,请等等,教授 我曾经是您的学生,在艺术学院的时候,97班 娜塔莉 我想知道关于 娜塔莉 的事 只要你敢摸她一下! 你想知道关于 娜塔莉 的什么? 如果她活在世上的话 我一定能到感受到她的灵魂 似乎她一直在等待着某个人 你他妈的到底是谁? 告诉我关于她的事 她的原型,谁是真的 娜塔莉 ? 你在问现实生活和艺术的区别? 我是在问 娜塔莉 的模特儿 嘿,这个作品和它的模特儿没有任何共同处 你是在说 娜塔莉 是凭空创造的? 我不确定你的这篇评论有一个确定的主题 我的主题就是 娜塔莉 喝点儿茶吧 别再想着报道我的作品了 我们其实并不需要任何人的允许去写有关艺术的评论文章 张敏宇还是章敏宇,不管你叫什么 我叫张敏宇 张先生,你靠贬低别人的作品维生 所以,你还指望我给你一个让你说闲话的故事? 像你这样的人,不值得活在这个世上 别再威胁其他人了,做些更有创造性的事情吧 我同意你的观点,但是 谁会报道你的这么富有创造性的伟大作品? 如果不是因为你,这些石头。。。 你说石头? 不,我的意思是你的作品 就只能以重量来决定它们的价值 别惊讶。就像你刚刚说的一样,这些不过是石头而已 在你看来,它像什么? 一只乌龟?或者是一头大象? 你知不知道雕塑家和石匠到底有什么区别? 如果他能调出他想要的效果,那么他就是个雕塑家 否则,他就只是个石匠,雕塑对他只是工作而不是艺术 那么你怎么看在你祖先的墓碑上刻下墓志铭的那个人? 他是雕塑家还是石匠? 嗯。。。 你认为你懂什么是艺术吗? 你能不能读懂大自然的本性? 我不能 但是教授,我并不认为你能读懂女人的本性 啊,我们是在谈论朴馆长? 什么?她有批评我吗? 你还害怕其他人的批评吗? 不,她说了什么,对我并不重要 为什么? 因为她和我是恋人 那么 你对我和朴馆长知道些什么? 嗯,如果她真的爱你,那么她就不会称你为性伴侣 年轻人,有一句诗说过 爱情就是一个贱人 你想不想和她睡觉? 这个世界由两个部分组成:男人和女人 就像阴和阳 她首先爱上的是我的作品,然后爱上了我的身体,但是 我只知道我曾经在我的床上占有了她 她只是有些气愤,因为她无法占有我 她知道,我心中有另一个女人 我们也不是大家所看到的,我们只不过是一个喜欢疯狂性虐待的雕塑家 和一个需要我的作品的女馆长 她一定也是装模作样的性高潮 是吗? 当然,她总是在做爱的时候忘记这一切 当做爱结束后,她又会开始生气 你只和一个女人做爱吗? 告诉我 我对你非常好奇 你结婚了吗? 你肯定结婚了,而且你肯定非常爱你的妻子 你怎么会知道这些? 你根本就不会撒谎,你看起来不像那种人 够了,你以为我是白痴吗? 不,你看起来太严肃了 事实上,并不是所有人 都要愚蠢的做到 你这样令人恶心的真诚 醒醒吧,看看这个国家的现状 在这儿,旅馆的数量已经超过教堂的数量了 你知道旅馆的老板真正靠的是什么赚钱吗? 好的,亲爱的 我在办公室 是吗?只有有点儿头痛 我挂了,要去开个会 一个有妇之夫像往常一样送她的老公去上班 你有没有过和一个女人在上午11点做爱? 你相信一夫一妻制? 其实你并没有看到所有的真相 一夫多妻制才是王道 通奸已经是一种古老的说法了 你老婆真的像她说的那样一直待在家? 或者她正在和某个男人翻云覆雨? 难道你不想知道真相? 够了,你的经验并不是真理 在世上,有很多人都活在真爱和事实中 那为什么每个皇帝都有后宫佳丽3000? 你想当皇帝吗? 我只不过是个雕塑家 十年前,在你最后一次展览之后 你是不是说过,你不会再创作或者再出售你的作品了? 我没有说过 是什么让你改变了原来的想法? 我不奢求你能理解一个头脑善变的艺术家 到底是什么原因让你向新闻界公布 你十年前的作品,娜塔莉? 那是展馆的营销计划,是他们策划的 我知道有人愿意为收藏 娜塔莉 而付出最高的价钱 -我不会 -为什么? 就是不想而已 我会买下她 我怀疑你有没有能力付得起这个钱 我了解得非常清楚,Kan Yakumari 卖了10,000美元 149 Sitalie 卖了20,000美元 Kali 是30,000美元 Gauri,哺育了大地的女神,卖出了50,000美元 喔,记性不错嘛 你可比朴馆长聪明多了 那么,你准备给 娜塔莉 定个什么价? 这儿恐怕不是买地摊货的地方吧 当然,你的作品很有价值,我会给钱的 -你给得起吗? -不差钱! 我不觉得你能这么年轻就挣到足够多的钱 你继承了很大一笔钱? 告诉我多少钱就行了 不可能估计出她到底值多少钱 那你其他的作品就能? 从某种意义上说,我觉得其他的作品不好 总之,我是不会出售 娜塔莉 的 在 娜塔莉 的背后,有一个非常特别的故事 继续说啊 真是个难对付的顽固派的艺术家 好了,我可以走了 站住! 你为什么非要缠着 娜塔莉 不放? 你并不是为了写艺术评论而来的,对吧? 你知道 娜塔莉 ? 说!你知不知道娜塔莉是谁?啊? 在我回答之前, 告诉我,你认为 娜塔莉 是谁 我就会告诉你 娜塔莉 到底是谁 娜塔莉 是我。是我,朴孝边 朴馆长 你真的以为那就是你? 你永远都无法成为 娜塔莉 好啊, 你玩弄我,就是为了这堆破铜烂铁? 你个婊子养的 你现在抱住的才是我真爱的女人 我曾经想创造出世界上最美丽的女人像 我会准备好的 朴馆长也是我寻找灵感的一部分 但是他们都没有任何用处 没有任何人和任何东西能真正帮我 时光飞逝,我却无能为力 我沉浸在曼妙的身体和着致命的诱惑中 就在那一刻后,她完全融入了我的人生 直到现在,在各种艺术作品中,雕塑和结构比例 都是混用在一起的 即使是埃及金字塔 也采用了这种黄金比例 特别是符号和数字 她使我非常兴奋,因为我能用我的双手来重塑她 人们对艺术无比追求 因为生命不是永恒的 我们生活在困境中,然而我们却期待永恒 所以我们总是希望能够捕捉到美丽的极致 而我们总是希望做到更美 我相信所有的艺术都是从这一点出发的 你们懂了吗? -好了,我说完了 -谢谢你 -也祝你假期愉快 -教授,你今年还是结婚吧 -教授? -怎么了? 能帮我签几个字来庆祝这学期的结束吗? 签名?没问题 -你叫什么名字? -你不知道我的名字? 什么? -美然,欧美然 -好的,美然 要我给你写点儿什么呢? 我想要你 什么? 就写,“我想要你” 恩,好吧 我想当你的模特儿 这个想法很可笑哦 你是说,她先来诱惑你? 是啊,确实是个诱惑 一个所有人都无法拒绝的诱惑 我所了解的美然并不是这种女孩 我决定大胆地接受她的诱惑 如果你准备好了,可以让我们开始了吗? 你不需要脱掉裙子 能不能坐到上面那儿去? 等等 试着冷静下来 放轻松 别动了 我们合作得越多,她开始变得越大胆 这就是为什么我们的爱,在一开始就比这个世界上的任何情侣都更强烈 她让我一次又一次地兴奋 我们不停地做爱 从不想停下哪怕一秒钟 就算和她一起死在床上,我也愿意 别欺骗我了 不要打断我 这完全没有意义! 和她在一起的每个瞬间,还在我眼前生灵活现 那么 你又是为什么要和她分手? 为什么你不娶她? 我们没有分手 我们曾发誓,会永远爱着对方 我们真诚的希望我们的爱可以永恒 如果你爱一个,你就必须娶她? 你促成了这一切 我所了解的美然,不是这种轻浮的女人 对我来说,她既纯洁又神秘,视乎她就是来自神话故事 她就像是从油画中走出来的生灵一般 人类最终都会面对死亡 我们生活在困境中,然而我们却期待永恒 所以我们总是希望能够捕捉到美丽的极致 而我们总是希望做到更美 所有的艺术都是从这一点出发的 这学期结束了 祝你们好运 嘿,你好! -你好! -你在叫我? -你在主修舞蹈,对吧? -是的,怎么了? 我曾经看到过你跳舞 我想邀请你做我的舞伴 I want to draw you dancing. 为什么想找我? Why would you want to draw me? 因为你很特别 特别? 听起来还不错,等一下 -教授 -怎么? 能帮我签几个字来庆祝这学期的结束吗? 没问题 你叫什么名字?美然,欧美然,对不对? 对的 -好了 -谢谢你 “我想要你” 能不能谈谈?就一分钟 我在想,你能不能来做我的模特儿 -没有什么特别困难的 -能不能等我一下? 耽误不了多久 你用最肮脏的方式带走了她 你用肮脏的手段把她推向了死角 你用让人作呕的手段摧毁了她,而你却称那叫“艺术” 你怎么不去写小说?啊? 你扭曲了事实 来赞美你的作品 我认为你才是那个扭曲了事实的人 那不是真的 好吧,我可以告诉你 你爱美然,但是你却无法占有她 对我的嫉妒之心,刺激了你对她的欲望 你的记忆已经混乱了 你嘴巴上可以这么说 但是你无法忽视事实 所以你为了满足自己 而完全地欺骗了她 住嘴! 如果你真的到死都会爱她,你怎么会离开她? 我说过了,我根本就没有离开她! 难道是因为她太年轻了而不好处理? 或者是你一时冲动 又睡了另一个年轻的学生 然后你突然觉得对不起她了? 教授 考试还考得不错吧? -是啊 -你好,教授 -只耽误你几分钟 -我想你了 我们去吃点儿东西不? 我还在担心一直没有收到回信 -你什么时候把它放在那儿的? -大概一周前吧 你怎么不说点儿其他的? 你赞同我了,不是吗? 我不会否认你所说的 但是这不是问题的所在 对我们来说,年龄同样不是问题 随着时间的流逝,我们只追求生理上的快感了 教授 你不是要结婚了吗? 有个儿子和女儿,他们看起来都很幸福 你觉得为什么人们要结婚生子? 那是因为男人遇到了一个意志过于坚定地女人 当一个男人结婚了 就意味着他遇到了这个世上最野蛮和最刻毒的女人 不可能 那你觉得你母亲也是这样一种女人? 如果我们就只是在一起生活怎么样? 我们不用结婚 我不愿意为了传统和便利 而爬进爱情的坟墓 好吧,美然,可能现在你还不容易理解 女人的青春,可以在我的作品上面得到重生 我自然而然的和女人相爱 然而另一方面,我缺无法从我的作品中看到激情 激情正在流失 我不断地沉醉在她的世界中 她也一样 那 娜塔莉 怎么了? 10年过去了,我无法拿自己和 娜塔莉 比较 她向我保证过 10年后,她会回来,然后离开我 我责备自己,因为我无法让她回到我身边来 所以,你就离开了美然 你还指望现在她像天使一般的出现在这儿吗? 那么,为什么她不在这儿? 你的爱,只萦绕在你的幻想中 你只是一个无法打破现实、无法负责、不成熟的人 美然可能已经忘记你了 你们的爱情可能在第10年的时候就消失了 别再为你自己辩解了 为什么你依旧痴迷于从前的单恋? 也许在你离开美然之后 我以为我就是她唯一的希望 即使美然走进了我的生活 我依然无法了解他 你以为你比我更了解她? 我对她非常了解 因为她是我的妻子 什么? 妻子! 从上周起,我就一直在找你 你到底是怎么了? 你爱我吗? 当然 真的? 敏宇 即使我心中有另一个人,你还依然爱我? 当然 直到永远? 是的,直到永远 她答应我永远爱我 这太荒谬了 就在我在悲伤中沉沦的时候 她和我吃饭、睡觉、做爱 你他妈的为什么要来找我? 为什么? 如果你没有来 我会用我的余生去思念她 是她派你,或者要你来拿 娜塔莉 的? 别再让我看到你 把 娜塔莉 给我 不可能 -我不会那么做的 -她是我老婆! 娜塔莉 不过是一个很容易搞到一夜情的女人而已 这样就能让你感到好受了?娜塔莉 是一个情妇和可耻的女人? 是的,我应该放下那个无谓的枷锁了 够了! 告诉你老婆 我要收回我的过去、我的作品、我的承诺,我对那些都非常后悔 -我做不到 -去告诉她! 一个字也别漏下 娜塔莉 是一个肮脏和廉价的妓女 -听到了吗? -够了! 我无法传达你说的这些话 为什么?为什么你不? 为什么!为什么!为什么! 因为。。。 美然。。。 美然。。。 已经去世了 美然,欧美然! 你怎么能说得出口? 欧美然 不,这是我的第一个孩子,我要把他生下来 这会要了你的命! 亲爱的,求你了。。。 不,我不会让你生的,如果没有了你,我会死的 我们会有另外一个孩子的 谁要去死了? 我不会的 美然想要生下边缘 我会没事的 如果我们没有要她,美然就不会死了 最后,如美然所想,我们停止了化疗 并且我们得到一个健康的女儿,边缘 你还好吗? 过来,边缘 在美然生了孩子 边缘 之后 她患了卵巢癌 癌细胞扩散到了她的全身上下,以至于我们无能为力 但是我认为美然一点都不害怕 你醒了吗,宝贝? 我感觉很好 抱紧我 你知道,医生说了,我不能做爱了 我很抱歉,亲爱的 亲爱的 我爱你 什么? 我说我爱你 我也同样爱你 我没有一点办法 娜塔莉 对你来说 肯定比你其他的作品更美丽 能原谅我吗?求你了 求求你原谅我吧 美然 直到最后,都没说起过你 她一直都在等待你的出现 在她去世前,一次偶然,我发现了这个 为什么,你为什么要这么做?为什么! 直到最后,她依然在想念着你 这是她留给你的信 This is the Ietter she Ieft for you. 我们需要见个面 We have to see each other. 我觉得我无法在10年后,依然守住我的诺言 如果我能见到你哪怕一个瞬间 我也愿意和你在一起 你知不知道她想要告诉我什么? 不,我也同样好奇。 所以我才会过来找你 你说你们有个女孩 能不能找个时间把她也带过来? 我想你啊

Categories: Subtitles in english | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

“Blue Mountain State” It’s Called Hazing, Look It Up! 2010 Hungarian

movie image

Download subtitles of “Blue Mountain State” It’s Called Hazing, Look It Up! 2010 Hungarian

Hányszor mondtam már ezt? Komolyan Craig… Nos, ki akarom próbálni. Csak engedj be. Gyerünk ember, csak engedj be! Tudod nem akarok semmit sem csinálni, csak nézni! Azt hiszem eltörte az orrom! Csak mozgasd úgy… igen! Neki igaza volt, Törjétek a fejeteket arról, Hónaljszõrt látok? Miért nem borotváltad le a hónaljszõrét? Engem nézel? Buzis? – Nem mondtam semmit. – Ó, nem! B.M.S.! Gyerünk kecskék! Chester. Nem. Nem! Kérlek, adnotok kell egy lehetõséget. Istenre esküszöm… srácok imádni fogtok. Hallottad a hölgyet. Az állást betöltötték. Oké. Oké. Látom mi folyik itt. Te félsz tõlem. Te félsz egy kis versengéstõl. 190 cm vagyok. Nem félek semmitõl. Le fogom tépni a füleidet! Õ olyan mint egy 4 gyermekes anyuka. Szívesen csinálnék belõle egy 5 gyermekes anyukát. Hányni akarok ma este. Ez aranyos. Ez aranyos. Mikor lesz az esküvõ? Nem nem, mi még csak másfél éve vagyunk együtt. Ó, és komoly? – Tényleg? – Sajnálom. Kemény volt ez nekem. A legjobb barátod. Szóval azt gondoltam, hogy leülhetnénk és… De azt hiszem a bajnokok is ezt csinálják. Szerintem ez király. Tény: Tudsz szerezni dögös bigéket így is. Köszönöm bébi. Nos, megszerzem az összes maradékodat. Ezt asztalról lehulló morzsázásnak nevezik. – Asztalról lehulló morzsázásnak? – Le van védetve, mellesleg. Köszönöm. Köszönöm. – Mi, a közgazdász hallgatók? – Nem nem nem! Nem hiszem, hogy egyáltalán a közgazdász hallgatókról beszélt. Mi az amit Denise nem csinál? Nem akarom egyik lányt sem itt. – Segíts nekem akkor! – Denise csak azt akarja hogy az elsõ alkalom különleges legyen és nem hibáztatom ezért. Hú, nem tudom hogy hátbaveregesselek vagy megfojtsalak -e. – Tudom. – Gyerünk ember. Mi a fene van veled? Tudod nem akartam berúgni ma este. Nem kell részegned lenned ma este. Én igazán jó vagyok benne. Vigyázz, Billy. – Nézd azt a barmot. – Mi? Nem én voltam… – Hányás. – Ó, az vagy. – Biztos valami rosszat ettem. – Igen, valószínûleg egy faszt. Hé, ez az én harcom. Én sértegetek. Igen, valószínûleg egy faszt zabáltál. Na csá, faszszopó. Ki foglak nyírni. – Tartsd. – Dobd oda. Gratulálok, Craig. Elkaptál. Egy hazug vagyok. Ó! Az a tied, mer’ nem tettél bele visszafele csavarást. Ez pisi? Ez… ez pisi. Ez pisi. Ez pisi. Tudom hogy te voltál. – Gyerünk, kék 18-as! – Oldalra, bal oldalra! Kapd el azt a srácot! Állítsd meg! Kék 18! Kész! Snap! Az a srác, Moran. Kék 18! Kék 18! Kész! Snap! Mit csinálsz?! A legjobb évek. “Darren Larson: A szüleim elsõ-unokatestvérek”?! Ez szörnyû. Azt mondtam “jegyzetfüzet,” seggfej. Mondd még egyszer. Az egészet? Kicsi a rakás! Kapjátok el õket! Ne! Ne szedjétek szét õket! Be fogja verni a pofáját! Gyerünk! Sajnálom. Tudom, hogy ez kemény nélkülem is, mert túl sokat dumálok – és az összes nyomással és az ösztöndíjjal… Tudod milyen érzés az? Nem tudom azt mondani, hogy igen, nem. Habár… Jó, meg akarod csalni a feleségedet – mint ahogy apád is tette? – Látod, mondtam neked hogy megjön. – Itt a jegyzetfüzeted. – Köszönöm. Hé, seggfej! Húzz el a pályáról, ez egy zárt edzés! Oké. Srácok, nem tudjátok merre van a trófea szoba? Mi van a trófea szobában? Trófeák, Alex… és bosszú. Azon gondolkozom mi indít be jobban téged, Chester. Az 1982-es kosárlabda trófea vagy a csapatfotó? Mirõl beszélsz, idióta? Beleejtettem a gyûrûmet a nadrágomba. Ja, persze. Rendben? Néhány ember tart magánál szerencsehozó nyúllábat… És néhány ember maszturbál a trófeaszobában, felvettem. – Ó, Shilo. – Menj a pokolba. Ó, nem? Alex egy nagyon nagyon nagyon rossz fiú. Igen. Igen! Igen! Ez az én ágyam? Igen, és levizel… Ez beteg. Mi a baj veled? Te… igen, neked kell… Hozzatok ennek a srácnak egy herevédõt és egy sütit! Annyira beteg ez a szarság. Nem gyõzök. Nem gyõzök.

Categories: Movie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment