“Life on Mars” Life Is a Rock 2009 Greek

Posted by on July 31, 2012

movie image

Download subtitles of “Life on Mars” Life Is a Rock 2009 Greek

Έτσι μπράβο, Σάμι. Κούνα
την κορμάρα σου. Έλα, Σάμι.
Εμπρός, Σάμι.
– Μπαμπά;
– Ναι, Σάμι.
Αυτό είναι τ’ αγόρι μου.
Εμπρός, κούνα τα πόδια σου, Σάμι.
Δώσ’ του, Σάμι.
Δώσ’του, Σάμι.
Μπαμπά.
Δώσε μου άλλες έξι ώρες.
Γουίντι, τι δουλειά
έχεις στο κρεβάτι μου;
Νομίζω ότι υπάρχει ένα ποντίκι στο διαμέ-
ρισμά μου. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ εκεί.
Γουίντι, όταν ανταλλάξαμε κλειδιά,
ήταν για περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Από πότε τα περιττώματα ποντικών
δεν είναι έκτακτη ανάγκη;
Εντάξει.
Ήταν ποντίκι ή περιττώματα;
Τα περιττώματα ποντικού
είναι σαν φυλλάδια πωλητών της
εγκυκλοπαίδειας “Ο
Κόσμος των Ερπετών”.
Σ’ ενημερώνουν ότι ήταν εδώ
κι ότι θα επιστρέψουν σύντομα.
Γιατί τα ποντίκι και μόνο τα
ποντίκια αφήνουν “περιττώματα”,
όταν όλα τα άλλα κατοικίδια
κάνουν κακά ή σκατά ή κουράδες;
Και τα κουνέλια έχουν
το προνόμιο των περιττωμάτων.
Οι νυχτερίδες έχουν το γκουανό
και οι αγελάδες την κοπριά.
Σωστά.
Ύστερα έχουμε και τη σβουνιά.
Πάντα ξεχνάω τη σβουνιά.
Ναι, Γουίντι, δεν είναι κι ο καλύτερος
τρόπος ν’ αρχίσω τη μέρα μου…
να συζητώ για τα περιττώματα
των διαφόρων ειδών.
Είδα το ίδιο όνειρο πάλι.
– Για το μέλλον;
– Κάθε βράδυ τώρα.
Διαφορετικές εκδόσεις του
εαυτού μου στο μέλλον.
Τι λες να σημαίνει;
Νομίζω ότι σημαίνει πως είμαι ακόμα
μακρύτερα απ’ ό,τι ήμουν ποτέ.
Ή μάλλον πιο πιθανό…
Μάλλον πιο πιθανό τι;
Μάλλον πιο πιθανό, να σημαίνει ότι
είσαι κοντά στο να γυρίσεις πίσω.
Το όνομά μου είναι Σαμ Τάιλερ.
Έπαθα σε ένα ατύχημα
και ξύπνησα στο 1973.
Δεν ξέρω πώς ή γιατί είμαι εδώ,
όμως ό,τι κι αν έγινε,
είναι σαν να προσγειώθηκα
σε άλλο πλανήτη.
Ίσως αν βρω την αιτία,
να μπορέσω να επιστρέψω σπίτι.
Life on Mars US Season 1 Episode 17
“Life is a Rock”
Απόδοση διαλόγων:
Epoca Life On Mars Team [annie_gr]
Επιμέλεια – Διόρθωση – Συγχρονισμός:
Epoca Life On Mars Team [jimkag]
Ο κόσμος πρέπει να ξέρει αν ο
Πρόεδρός τους είναι απατεώνας ή όχι.
Δεν είμαι απατεώνας.
Έχω κερδίσει όλα όσα έχω.
– Είναι το τέλος των ημερών του, Ρέι.
– Όχι τόσο άμεσα.
Τον πιστεύω. Δεν είναι
κανένας απατεώνας.
Θα δεις. Ο Νίξον θα
είναι εδώ για πολύ καιρό.
Ίσως πάλι, ο Νίξον να πάρει πόδι.
Για τα καλά αυτή τη φορά.
Δεν θα το ξεπεράσει ποτέ αυτό.
Πού είναι το αστείο, Κρις;
Εγώ είμαι με το μέρος του Μακγκόβερν.
(υποψ. πρόεδρος το ’72).
– Αλλά μην το πεις στον Ρέι.
– Εντάξει.
Τμήμα 1-2-5, ντετέκτιβ Τάιλερ.
Γεια σου, Σαμ.
Ακόμα θέλεις να γυρίσεις σπίτι;
Φυσικά.
Θα χρειαστεί να κάνεις
τρία πράγματα, Σαμ.
Αν κάνεις αυτά τα τρία
πράγματα, πας σπίτι.
Τρία πράγματα;
Πρώτον, θέλω να σώσεις
τον εαυτό σου, Σαμ.
Τι εννοείς;
Πρέπει να σώσεις τον εαυτό σου.
Αυτό είναι το πρώτο πράγμα.
Θα είμαστε σε επαφή.
Εμπρός;
Εμπρός; Εμπρός;
Κυρία μου, περιμένετε. Ελάτε τώρα.
– Ρόουζ;
– Ντετέκτιβ Σκαϊγουόκερ. Σας παρακαλώ.
– Είσαι καλά; Τι συμβαίνει;
– Πρόκειται για τον Σάμι. Τον Σάμι μου.
– Τι τρέχει μ’ αυτόν;
– Εξαφανίστηκε.
Ήρθε και τον πήρε ο
πατέρας του κι εξαφανίστηκε.
Θέλεις να πεις ότι ο
Βικ επισκέφθηκε τη γειτονιά σου
κι εσύ αμέλησες να μας ενημερώσεις.
Μου είπε ότι όλα ήταν μια παρεξήγηση,
ότι κατηγορήθηκε άδικα,
ότι οι μπάτσοι, εσείς, προσπαθούσατε
να του ασκήσετε πίεση.
Και τον πίστεψες;
Κυρία μου, πόσες φορές πρέπει
κάποιος να χέσει στο κεφάλι σας,
μέχρι να σταματήσετε να
φοράτε τα σκατά καπέλο;
– Ρέι.
– Τι;
Ήρεμα.
Εντάξει.
Ρόουζ…
πες μας τι συνέβη, σε παρακαλώ.
Ήρθε απ’ το σπίτι σήμερα.
Μου έφερε λουλούδια
κι ένα παιχνίδι για τον Σάμι.
Είπε ότι θα μπορούσε
να τα διορθώσει όλα,
ότι όλα θα πήγαιναν καλά κι ότι θα
μπορούσαμε να είμαστε οικογένεια πάλι.
Και μετά μου ζήτησε να του
φέρω ένα από εκείνα τα μπολ,
με παγωτό που του αρέσουν…
Και πήγα στην κουζίνα…
κι όταν γύρισα,
είχε φύγει με τον Σα…
με τον Σάμι.
Εντάξει, στείλε επείγον σήμα.
Μόσκοβιτς, βάλε τις περιπόλους
να ψάξουν πάλι για τον Βικ Τάιλερ.
Θεωρείται οπλισμένος κι επικίνδυνος
και σέρνει και το παιδί του μαζί.
Έγινε.
Κοίτα αυτούς τους
ανθρώπους των σπηλαίων.
Ρόουζ, έχεις καμιά ιδέα που μπορεί
ο Βικ να έχει πάει το μικρό Σάμι;
Έχει ένα δωμάτιο…
σε ένα υπόγειο, στο Γκάρετ.
– Ένα μικρό δωμάτιο. Ίσως να είναι εκεί.
– Εντάξει.
Έχεις διεύθυνση;
Ωραία.
Ευχαριστώ μα…
Θέλω να πω…
…ευχαριστώ.
– Ντετέκτιβ;
– Ναι;
Όταν βρεις το Σάμι, θα του
δώσεις αυτό σε παρακαλώ;
Είναι το αγαπημένο του.
Μην ανησυχείς, Ρόουζ.
Θα τον βρούμε το Σάμι.
Κι εσύ κι αυτός θα
ζήσετε πολλά χρόνια μαζί.
Κι όταν θα είσαι
γκριζομάλλα και γιαγιά,
θα σου διαβάζει τα
“Ταξίδια του Γκιούλιβερ”.
Πώς μπορείς να είσαι τόσο σίγουρος;
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Το ξέρω.
Γιατί αργούν τόσο να
φτάσουν ο Ρέι με τον Κρις;
Είσαι καλά ντετέκτιβ;
Πρέπει να βρούμε το μικρό Σάμι.
Ο Βικ Τάιλερ είναι…
Αυτός ο τύπος σε πυροβόλησε.
Το εκτιμώ αυτό.
Τα πέντε άτομα που με πυροβόλησαν
όσον καιρό είμαι σ’ αυτή τη δουλειά,
ορκίστηκα ότι θα τα κυνηγούσα,
το κάθε ένα απ’ αυτά…
ακόμα κι αυτούς που
ήταν φυλακή ή νεκροί…
Μέχρι που κατάλαβα
ότι ήταν ανώφελο.
Η εκδίκηση είναι για τους
αδύναμους. Οι δυνατοί…
ξεσκονίζονται και λένε: ευχαριστώ
για τον πυροβολισμό, κόπανε,
αλλά ούτε που τον ένοιωσα.
Ναι, είναι που…
με αυτή την οικογένεια…
νοιώθω συνδεδεμένος μαζί τους. Κάπως.
Έχεις οικογένεια, Τάιλερ;
Στο Χάιντ;
Όχι πια.
Όχι έτσι όπως θα ήλπιζα.
Ίσως γι’ αυτό λοιπόν
ήρθες στο 1-2-5.
Επειδή είμαστε μια μεγάλη
που τα ξετινάζει όλα,
που σταματάει το έγκλημα και κόβει
κώλους οικογένεια, έτσι δεν είναι;
– Υποθέτω ότι είστε.
– Υποθέτω ότι είμαστε, θες να πεις.
Υποθέτω ότι είμαστε, θέλω να πω.
Εντάξει.
Αφεντικό, αν σου έλεγα ότι δεν ξέρω
τι είναι και πού είναι το Χάιντ;
Κι αν σου έλεγα…
ότι με χτύπησε αυτοκίνητο
στο 2008 και ξύπνησα εδώ;
Τι θα έλεγες για όλα αυτά;
Θα έλεγα…
ότι αυτό εξηγεί τα πάντα.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε
τον Κρις και τον Ρέι.
Ας ξεκινήσουμε.
Αλήθεια σε έχουν πυροβολήσει
πέντε φορές, Τζιν;
Με πέτυχαν πέντε φορές.
Με πυροβόλησαν 351.
Τις μετράς;
Δύο πράγματα μετράς πάντα, Τάιλερ.
Τους πυροβολισμούς και τις ευχές.
Πάρε την μπροστινή μεριά.
Θα πάρω την πίσω.
Σταμάτα εκεί που είσαι, καουμπόι.
Μην κινείσαι. Κάνε πίσω.
Φόρεσέ τες.
Πού είναι το κλειδί;
Τι κάνεις, μικρέ;
Ο μπαμπάς ήρθε σπίτι.
Μαντράχαλε, πιάσε αυτό για ‘μένα.
Μη σε νοιάζει αυτός, Σάμι.
Απλά κοιμάται, έτσι;
Είναι κολλητός μας.
Είναι καλός τύπος,
αλλά πάντα κουρασμένος.
Τι θα έλεγες για
ένα ταξιδάκι, Σάμι;
Θες να πας ένα ταξιδάκι;
Είσαι να πάμε μακριά;
Μετά θα ‘ρθει να μας συναντήσει
κι η μαμά. Θα περάσουμε φίνα.
Ξέρεις, θα φάμε παγωτό και θα ψαρεύουμε
καβούρια όλη μέρα στην παραλία.
– Ακούγεται ωραίο, έτσι;
– Ακούγεται ωραίο.
Ναι, ακούγεται ωραίο.
Κοίτα το μαντράχαλο.
Πάω να φέρω το φορτηγάκι.
Έλα, πάμε.
Ο άντρας σου καταζητείτο από το νόμο κι
εσύ τον άφηνες να μπαινοβγαίνει σπίτι σου
όποτε ήθελε χωρίς
να μας ενημερώνεις.
Αυτό ονομάζεται
“παρακώλυση δικαιοσύνης”
και μπορεί να σε οδηγήσει
κατευθείαν στη στενή.
Κύριε…
Τι είναι, “χωρίς καρύδια”;
Ίσως πρέπει να της
φερόμαστε πιο μαλακά.
Έχουμε έναν μάρτυρα,
που λέει ότι είδε δύο τύπους…
έναν που ταιριάζει στην περιγραφή
του Βικ, με ένα μικρό παιδί…
που κουβαλούσε ένα μεθυσμένο στο
φορτηγάκι. Δεν πήρε τις πινακίδες όμως.
Βλέπεις; Ο άνθρωπός μας απήχθη.
Το ξέρω. Νοιώθω απαίσια για
τον ντετέκτιβ Σκαϊγουόκερ.
– Ποιον; Τι;
– Το ντετέκτιβ Σκαϊγουόκερ.
Ναι, αλλά δεν ξέρουμε
ποιος είναι αυτός.
Ο Λοyκ. Λοyκ.
Λοyκ Σκαϊγουόκερ.
Δεν έχω διάθεση, κυρία μου.
Οπότε, είτε θα μας πεις που πήγε το
δικό μας αυτό το καθίκι ο άντρας σου,
ή θα φτιάχνεις μαγειρευτό τόνο,
για 300 άσχημες τρόφιμες, σε μια
φρικτή κουζίνα στις γυναικείες φυλακές!
Δεν ξέρω! Λέτε να μην σας
έλεγα, αν ήξερα; Έχει το γιο μου!
Έχει το γιο μου.
– Πού είναι το αγόρι;
– Το αγόρι είναι μια χαρά.
Πιστεύεις ότι θα έκανα κακό στον
ίδιο μου το γιο; Αυτό πιστεύεις;
Αυτό είναι που λέμε “ειρωνία”.
Είσαι φρικιό, το ξέρεις;
Είσαι ένα γαμημένο φρικιό.
Το κατάλαβα, από την πρώτη στιγμή
που έπεσε η ματιά μου επάνω σου.
Ξέρεις τι άλλο είσαι;
Είσαι το χαμένο κομμάτι του παζλ.
Και δεν το είχα καταλάβει μέχρι που ήρθες
καλπάζοντας στο τσαρδί σήμερα το πρωί.
Τι στα τσακίδια είναι αυτά που λες;
Κάνουμε μεγάλα βήματα,
μια νέα επιχείρηση.
Θα βγάλουμε τόσα πολλά λεφτά,
που θα μπορέσουμε να κάνουμε προσφορά
σε μετρητά για το ίδιο το Μανχάταν.
θα τρώμε ροσμπίφ
τρεις φορές τη μέρα.
Το μόνο που χρειάζομαι
είναι κάποιος μέσα…
ένας μπάτσος στο τσαρδί μου…
κι εκεί κολλάς εσύ.
– Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, Βικ.
– Και βέβαια μπορώ και με τη βοήθειά σου.
Ξέρεις, παριστάνεις τον πρόσκοπο,
αλλά στην πραγματικότητα είσαι δαίμονας.
Μπορώ να το διακρίνω. Είσαι
ένας αιμοδιψής μπαστραδόσκυλος,
είσαι διεφθαρμένος κι αγανακτισμένος γιατί
θέλεις τα πράγματα να είναι διαφορετικά.
Κι αυτό μπορώ να το διακρίνω.
Γιατί στο κάτω-κάτω, όμοιος ομοίω…
…μικρέ.
Γεια σου, Ρόουζ.
Ο Υπαστυνόμος Χαντ, μου
ζήτησε να σας μιλήσω.
Κοριτσίστικη κουβέντα,
όπως το έθεσε.
Πρέπει να ομολογήσω, δεν ξέρω πως
δουλεύεις με αυτούς τους άντρες.
Προσποιούμαι ότι είναι μακριά στο
μέλλον και δουλεύουν αυτοί για ‘μένα.
Ρόουζ. θέλω να σκεφτείς.
Πού θα μπορούσε να τον πάει ο Βικ;
– Πού θα μπορούσε να πάει τον μικρό Σάμι;
– Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτόν πια.
Είμαστε μαζί 11 χρόνια,
παντρεμένοι 7. Αλλά είναι…
Μου είναι άγνωστος πια.
Ο ντετέκτιβ Σκαϊγουόκερ…
μιλάει για ‘σένα και τον Σάμι.
– Είστε συνέχεια στο μυαλό του.
– Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;
Νομίζω ότι οφείλεται στο
ότι με πολλούς τρόπους,
του θυμίζεις τη δική του μητέρα.
– Είναι περίεργο που το λες αυτό.
– Γιατί;
Μερικές φορές…
όταν είμαι μαζί του, με τον
ντετέκτιβ Σκαϊγουόκερ, ορκίζομαι…
είναι σαν να κοιτάω τον
ίδιο μου τον Σάμι… ενήλικο.
Μου έχει συμβεί πολλές φορές…
Σαν μητέρα, έχεις ένα όραμα…
το πως θα είναι το
παιδί σου σαν ενήλικας.
Και για ‘μένα, το ιδανικό
του μικρού Σάμι ως ενήλικα
πάντα με πάει στον
ντετέκτιβ Σκαϊγουόκερ.
Είναι χαζό, το ξέρω.
Όχι. Καθόλου.
Ο Βικ δεν ήταν πάντα έτσι.
Στην αρχή περνάγαμε πραγματικά
υπέροχα, πραγματικά πολύ όμορφα.
– Ήσασταν ευτυχισμένοι;
– Πολύ ευτυχισμένοι.
Πότε ήσασταν στην καλύτερη φάση;
Δεν είναι τόσο το πότε, όσο το πού.
Πριν γεννηθεί ο Σάμι,
συνηθίζαμε να παραθερίζουμε,
σε μια υπέροχη παραθαλάσσια πόλη.
Για την ακρίβεια,
εκεί συνέλαβα και τον Σάμι.
– Ποιο ήταν το όνομα της πόλης, Ρόουζ;
– Χάιντ. Η πόλη λεγόταν, Χάιντ.
Ήθελες να αποχαιρετίσεις
τον πατέρα σου.
Εμείς απλά επιλέξαμε ποιον πατέρα.
Σχεδόν έφτασες, Σαμ.
Είσαι τόσο κοντά.
– Τι είναι αυτό το μέρος;
– Έπρεπε να τη φέρω εδώ.
Της λείπει το Χάιντ της.
Τμήμα 1-2-5.
Ναι, εδώ ντετέκτιβ Τάιλερ.
Δώσε μου τον Υπαστυνόμο Χαντ.
Ντετέκτιβ, πού είσαι;
Είσαι καλά; Είμαι ο Ρίζο.
Ναι. Εγώ…
Γεια χαρά, Σαμ. Πίσω
στο αυγό, έτσι φίλε;
Τι θέλεις; Τι είναι αυτό το μέρος;
Είναι το μητρικό σκάφος, Σαμ.
Είναι το μέρος που όλα
αρχίζουν και τελειώνουν.
Γιατί δεν μου λες ποιος είσαι;
Εσύ είσαι, έτσι δεν είναι;
Είσαι ο Φρανκ Μόργκαν.
Σου είπα ότι πρέπει να
κάνεις τρία πράγματα.
Είσαι στη μέση του
να κάνεις το πρώτο.
Τώρα πρέπει να κάνεις το δεύτερο.
Και ποιο είναι το δεύτερο πράγμα;
Το δεύτερο πράγμα;
Πρέπει να σκύψεις.
Απλά σκύψε.
Περάστε.
Δεν μπορώ να πιάσω το αστυνομικό
τμήμα του Χάιντ στο τηλέφωνο.
Χτυπάει και ξαναχτυπάει.
Αυτό γίνεται επειδή όλη η
αστυνομική δύναμη του Χάιντ,
αποτελείται από έναν χοντρό κι
ένα Ντόπερμαν Πίντσερ (μινιατούρα).
Τι κάνουμε λοιπόν;
Αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε
είναι να βγάζουμε συμπεράσματα,
επειδή η “χωρίς καρύδια” πιστεύει
πως όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Χάιντ,
τότε όλοι οι δρόμοι
οδηγούν στο Χάιντ.
– Σας λέω ότι ο Σαμ είναι στο Χάιντ.
– Πες μας γιατί μας το λες αυτό.
Δεν ξέρετε; Αυτή κι ο
διαστημάνθρωπος έχουν “σύνδεση”.
Είναι… πώς το λένε;
Αδελφές ψυχές.
Η “χωρίς καρύδια” καίγεται
στο φούρνο κι ο Τάιλερ μορφάζει
από την άλλη άκρη της
γης, έτσι δεν είναι;
– Καμία σχέση.
– Κάνε μας τη χάρη. Είναι ερωτευμένοι.
Ο Τάιλερ ρεύετε κι αυτή τον κοιτάει
σαν να της τραγουδάει κάποια μελωδία.
– Για ‘μένα όλο αυτό είναι εμετικό.
– Εντάξει, εντάξει…
– Είναι αλήθεια, Νόρις;
– Όχι, κύριε.
Τότε πώς είσαι τόσο
σίγουρη ότι είναι στο Χάιντ;
Το ξέρω, κύριε. Το
ξέρω μέσα στην ψυχή μου.
Είναι στο Χάιντ.
– Πού είναι το αγόρι;
– Δεν ξέρω!
Ο Βικ θα με σκοτώσει αν σου πω!
Πάει κάπως έτσι. Αν δεν
μου πεις, θα σε σκοτώσω εγώ.
Θα σε σκοτώσω με τα
ίδια μου τα χέρια.
Ξέρεις τι φρικτός τρόπος είναι
αυτός για να πεθάνεις;
Να σε χτυπήσουν μέχρι θανάτου;
Μερικοί λένε ότι είναι ο
χειρότερος. Ξέρεις γιατί;
Γιατί πραγματικά πονάει αφάνταστα.
Μισό λεπτό! Για όνομα
του Θεού, μισό λεπτό!
Έχουμε ένα σκάφος.
Ο Βικ θέλει να πάρει το παιδί του
μακριά, πολύ μακριά, με το σκάφος.
Θες να πάμε ταξίδι;
Θες να πάμε πολύ μακριά;
Μετά θα ‘ρθει να μας συναντήσει
κι η μαμά. Θα περάσουμε φίνα.
Είσαι σίγουρα μπάτσος;
Γιατί μοιάζεις με αστροναύτη.
Πού είναι το σκάφος;
– Σάμι; Τι κάνεις, μικρέ;
– Μου λείπει η μαμά.
Ξέρεις κάτι;
Έχω κάτι για ‘σένα.
Από τη μαμά.
Θα παίξεις λοιπόν με αυτό κι
εγώ επιστρέφω αμέσως, εντάξει;
Μην κουνηθείς.
Δικέ μου, σου δίνω το λόγο μου,
αν γίνει πυρηνικός πόλεμος
κι όλη η ανθρωπότητα εξαφανιστεί,
θα μείνετε μόνο εσύ κι οι κατσαρίδες.
Τι λες γι’ αυτό; Σου αρέσει να
είσαι ο βασιλιάς των κατσαρίδων, Σαμ;
Σε συλλαμβάνω, Βικ.
Ναι, καλά. Όχι, αυτό
δεν πρόκειται να γίνει.
Βλέπεις, εγώ κι ο Σάμι…
θα κρυφτούμε για λίγο,
θα αφήσουμε τη νέα επιχείρηση
να ορθοποδήσει.
Και μετά θα επιστρέψουμε
εδώ, πατέρας και γιος.
Και θα φάμε όλο το βούτυρο
και τ’ αυγά της νέας Υόρκης.
Το αγοράκι εκεί μέσα, σε λατρεύει.
Πιστεύει ότι είσαι ήρωας, Βικ.
Αλλά διαισθάνεται και κάτι άλλο.
Δεν μπορεί να βρει τα λόγια. Αλλά
αναγνωρίζει το σκοτάδι μέσα σου.
Τον τρομοκρατεί αυτό.
Αλλά ξέρεις ποια είναι πραγματικά
τα άσχημα νέα για ‘σένα τώρα;
Όχι. Γιατί δεν μου λες;
Δεν σε φοβάμαι.
Δεν σε φοβάμαι πια, Βικ.
Και με καμία δύναμη δεν
πιστεύω ότι είσαι ήρωας!
Τελευταία ευκαιρία, ντετέκτιβ.
Θέλεις τώρα να δουλέψεις για ‘μένα;
– Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, Βικ.
– Γιατί όχι;
Γιατί… γιατί είμαι ο γιος σου.
Το ξέρω ότι είσαι.
Μπαμπά;
Πώς ήξερες πού να με βρεις;
Η “χωρίς καρύδια” γίνεται πραγματικός
επιθεωρητής Κολόμπο (Κότζακ).
– Είσαι καλά, Τάιλερ;
– Ναι.
Ευχαριστώ, Τζιν.
– Σάμι!
– Μαμά!
Σάμι!
Λυπάμαι για τον Βικ.
Πήρε τον κακό δρόμο
πριν από πολύ καιρό.
Απλά αρνιόμουν να το δω.
Τουλάχιστον τώρα δεν μπορεί να
δηλητηριάσει το αγοράκι μου.
Σου το είπα, όταν θα
είσαι γκριζομάλλα και γιαγιά,
ο Σαμ θα σου διαβάζει
“Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ”.
Επί τη ευκαιρία, δεν με
λένε Λουκ Σκαϊγουόκερ.
– Δεν σε λένε;
– Όχι.
Με λένε Σαμ.
Σαμ Τάιλερ.
Περάστε.
– Θέλατε να με δείτε, κύριε;
– Ήθελα.
Το σκέφτηκα πολύ, Νόρις.
Και με πονάει που πρέπει να το πω,
αλλά πιστεύω ότι δεν
αξίζεις πια αυτό το σήμα.
Κύριε…
Δεν το αξίζεις.
Αξίζεις αυτό.
Σε προάγω σε ντετέκτιβ.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Θα ήθελες να την ενημερώσεις
για το νέο της παρατσούκλι;
Έλα τώρα, Ρέι.
Παρουσιάστε!
– Κομμένο πια το “χωρίς καρύδια” Νόρις.
– Ναι, πράγματι.
Ντετέκτιβ τρίτου βαθμού
“όχι πια χωρίς καρύδια” Νόρις.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Ευχαριστώ.
Σαμ…
είσαι σίγουρα καλά;
Δεν ξέρω, Κρις.
Δεν ξέρω γιατί τα πράγματα
γίνονται έτσι. Εσύ ξέρεις;
Κοίτα πώς πάει, διαστημάνθρωπε.
Ζούμε σε μια πέτρα.
Δεν υπάρχει ρυθμό αρμονία.
Δεν υπάρχει λόγος.
Ζούμε σε μια πέτρα, μια από τις
πολλές που ξεχύνονται τριγύρω,
σ’ ένα μεγάλο
κοσμικό τουρλουμπούκι.
Τώρα θέλεις να κάνεις την ερώτηση
“γιατί”, Δικαίωμά σου.
– Ρέι, όχι τώρα.
– Παρουσιάστε.
Η μητέρα μου με πήγαινε σε μια μεγάλη,
πολύβουη εκκλησιά κάθε Κυριακή.
Έκλεινε τα μάτια της ερμητικά, πίεζε
τις πέτρες του ροζαρίου της στα χείλη
και προσευχόταν για καλά πράγματα,
γι’ αυτούς που αγαπούσε.
Αλλά ο καρκίνος πήρε
δύο από τις αδερφές της.
Ο άντρας της δεν έκανε βήμα
χωρίς την κοιλιά του γεμάτη τζιν.
Ο μικρότερος γιος της
έζησε μια ζωή στο έγκλημα.
Κι ο μεγαλύτερος, εγώ, είναι ένα άτιμο
κάθαρμα, που δεν μπορεί να βάλει 3η,
χωρίς να του κολλήσει.
Λοιπόν, σε ποιον μιλούσε λοιπόν
κάθε Κυριακή και γιατί δεν απαντούσε;
Θα σου πω γιατί.
Γιατί ζούμε σε μια πέτρα,
σε μια από τις πολλές.
Δεν υπάρχουν απαντήσεις.
Υπάρχει μόνο αυτό.
Και το μόνο που πραγματικά ελπίζεις
να κάνεις είναι να βρεις δυο ανθρώπους,
που θα κάνουν τα παράξενα
70-80 χρόνια που ζούμε,
σε αυτή την περιστρεφόμενη
σφαίρα, κάπως ανεκτά.
Πρέπει να πάω για κατούρημα.
Αυτό που είπε.
2Β, άκου αυτό.
Για εκείνο το πάρτι που σου έλεγα…
εκείνο στο Σόχο…
λοιπόν ήταν ο Ντέιβιντ Μπάουι εκεί.
Και μου ζήτησε να μετακομίσω μαζί
του στην Ισπανία και να εκτρέφουμε
αλογάκια της Παναγιάς.
– Ο Ντέιβιντ Μπάουι.
Γιατί πάντα καταλήγουμε
στον Ντέιβιντ Μπάουι;
Πιστεύεις αλήθεια ότι ο Έρικ Κλάπτον
είναι Θεός, όπως λέει το αυτοκόλλητο;
Το ελπίζω. Θα έκανε
τον κόσμο πιο ασφαλή.
Δεν το πιστεύεις, 2Β;
Όλοι λατρεύουν το ροκ-εντ-ρολ.
Θα μπορούσα να
είμαι, για να δούμε…
Μου κάνουν νοήματα να κατέβω από
τα βράχια και να πάω προς την ακτή,
πράγμα που έκανα.
Και το ιπτάμενο νησί,
πήρε το κατάλληλο ύψος,
και κατευθύνθηκε προς το μέρος μου.
– Ας την αφήσουμε να ξεκουραστεί.
– Εντάξει. Σ’ ευχαριστώ, Έλεν.
Τα “Ταξίδια του Γκιούλιβερ”.
Το λατρεύω αυτό το βιβλίο.
Το διάβαζα στη μητέρα
μου πριν πεθάνει.
Είναι ώρα να φύγω.
Θα το τελειώσουμε αύριο βράδυ.
Θα είναι Πρωτοχρονιά του 2010.
Θα είναι φοβερή
χρονιά, δεν νομίζεις;
Θα σε δω αύριο.
Καλό ύπνο, ’ννι.
Πήγαινε κοντά της, 2Β.
– Το είδες αυτό;
– Φυσικά, 2Β.
Βλέπω όλα όσα βλέπεις.
Πάντα τα έβλεπα.
Τώρα, πήγαινε σ’ αυτή.
Αυτή είναι η μία.
Σαμ, τι κάνεις εδώ;
Θα σε ξέρω για πάρα πολύ καιρό.
θα σε ξέρω για πάντα.
Κάπως, με κάποιο τρόπο
και νομίζω ότι ίσως όλο αυτό…
κάθε κομμάτι αυτής της τρέλας…
έχει να κάνει μ’ ένα μόνο πράγμα…
– Ποιο ένα πράγμα, Σαμ;
– Αυτό το ένα πράγμα.
Σαμ, αν αυτό είναι αλήθεια,
τότε…
– Τότε τι;
Καλώς ήρθες στο 1973.
Διαστημάνθρωπε.
Ο Kρις κι εγώ, κατευθυνόμαστε στο
κουτούκι, να προσπαθήσουμε να πιούμε
όλες τις αλμυρές Μαργαρίτες
του Μανχάταν. Είσαι μέσα;
Δεν το νομίζω, Ρέι.
Κουραστική μέρα.
Έλα τώρα, Σαμ, ο Ρέι θέλει να μιλήσει
για την παραίτηση του Νίξον και
το θάνατό του, ελπίζω.
Θα χρειαστώ ενισχύσεις.
– Καλά, θα σας συναντήσω εκεί.
– Εντάξει.
Είπα ότι χρειάζεται να κάνεις τρία
πράγματα αν θες να γυρίσεις σπίτι, Σαμ.
Τρία. Είσαι έτοιμος για το τρίτο;
’λλο ένα κι είσαι σπίτι σου, Σαμ.
Ξέρεις κάτι, φίλε;
Ίσως να μην θέλω τόσο
πολύ πια να γυρίσω σπίτι.
Τι λες γι’ αυτό;
Γιατί μου αρέσει το 1973…
κι όσοι ζουν σ’ αυτό.
Και γιατί, πριν πολύ καιρό,
κάποιος που αγαπούσα μου είπε,
ότι σε οποιοδήποτε παράξενο μέρος
κι αν βρεθείς, κάν’ το σπίτι σου.
Τάιλερ, πρέπει να σου μιλήσω.
Νομίζω ότι θα μου λείψεις
περισσότερο απ’ όλους, σκιάχτρο.
Τον χάνουμε.
Οι ενδείξεις της καρδιάς πέφτουν.
– Ελεύθερα.
– Ελεύθερα;
Όπως το καταλαβαίνω,
είμαι σε κώμα κάπου…
ή σε κάποιο πολύ έντονο
ταξίδι από φάρμακα.
Πώς μπορείς να
στέκεσαι έτσι απλά εκεί
και να επιμένεις ότι αυτό είναι
κουκλοθέατρο που παίζεται στο κεφάλι σου;
– Δεν ξέρω τι είναι αληθινό πια.
– Πρέπει να πω αντίο.
Πρέπει να σε αφήσω να φύγεις.
Τερματισμός δικτύου
συνοπτικού στροβιλισμού.
Επιστρέφουμε στο φυσιολογικό.
Θα μας λείψεις, Σαμ.
Οι ζωτικές ενδείξεις είναι
στα φυσιολογικά πλαίσια.
O 2Β είναι ξύπνιος.
Οι 2Α, 1B, 3Β είναι ξύπνιοι.
Οι ομοιοστατικές λειτουργίες
επιστρέφουν στο φυσιολογικό.
w-1-n-d επιστρέφει σε λειτουργία.
– Γεια, Γουίντι.
– Γεια σου, 2Β.
Η ημερομηνία, 2 Μαρτίου 2035.
Τα φυλαχτά του Αγίου
Χριστοφόρου κάνουν δουλειά, έτσι;
Υποθέτω πως κάνουν.
Ρυθμίστηκαν οι θέσεις παράταξης
για την επιφάνεια του ’ρη.
Γεια σου, Σαμ.
– Σμήναρχε Νόρις.
– Καλώς ήρθες στον ’ρη.
– Τα καταφέραμε.
– Ναι, τα καταφέραμε.
Το διανηθέν ταξίδι είναι 2 χρόνια,
3 μήνες και 22 μέρες.
Διαστημάνθρωπε.
Σου έλειψα;
Έλεγχος εδάφους προς Χάιντ 1-2-5.
Αιτούμαι ανοδική ζεύξη.
ανοδική ζεύξη εικόνας,
πραγματοποιήθηκε.
Να είσαστε, άτιμοι.
Χαίρομαι που επιστρέψατε.
Συγχαρητήρια, Σμήναρχε Νόρις. Το
σκάφος σας είναι έτοιμο για προσεδάφιση.
Επί τη ευκαιριά, Σμήναρχε,
η Πρόεδρος Ομπάμα, ήθελε να είναι στην
αίθουσα ελέγχου όταν προσγειωθείτε,
αλλά ο πατέρας της
είναι βαριά άρρωστος,
οπότε αυτή κι η αδελφή της πήγαν
στο Σικάγο να βρεθούν στο πλάι του.
– Στείλτε τους τις ευχές μας.
– Έγινε.
Κρις, που έμειναν η Σμήναρχος Νόρις κι
ο χαζός φίλος της όταν απογειωθήκαμε;
Δεν ξέρω, γιατί;
Γιατί νομίζω ότι η αποστολή στον
’ρη έγινε πολύ πιο περίπλοκη.
Μόργκαν, πρέπει να μιλήσουμε.
Τι μου έκανες;
Το ταξίδι μου έγινε… τρελό.
Το σκάφος βρέθηκε σε
καταιγίδα μετεωριτών,
αλλά με τη βοήθεια της w1n-d,
καταφέραμε να κρατήσουμε
όλα τα συστήματα υποστήριξης
ζωής εντός εμβέλειας,
αλλά μπορεί να υπήρξαν μικροβλάβες
στο πρόγραμμα εξωμοιωτή νευρώνων.
Μικροβλάβες;
Ακόμα δεν έχω καταλάβει
γιατί διάλεξες στον εξομοιωτή,
να σε κάνει μπάτσο στο 2008.
Αυτές οι μικροβλάβες
με πέταξαν πίσω στο ’73,
με όλες τις μνήμες
απ’ το 2008 ανέπαφες.
Κόντεψα να τρελαθώ.
Κι εσείς παιδιά ήσασταν όλοι εκεί.
Ήσασταν διαφορετικοί, αλλά ήσασταν εκεί.
Κακόμοιρε.
Στο δικό μου εξομοιωτή, ήμουν
σ’ ένα ερημονήσι με 200 κορίτσια,
που όλα έμοιαζαν είτε με
την γοργόνα Ντάριλ Χάνα,
ή με την σημαδεμένη Μισέλ Πφάιφερ.
’σε με να μαντέψω. Δεν
υπήρχε άλλος άντρας στο νησί.
Υπήρχαν, αλλά δεν είχαν πέη.
Τότε ίσως δεν ήσασταν
τόσο διαφορετικοί.
– Εγώ ερωτεύτηκα στο νησί μου.
– Ναι;
Κι εγώ ερωτεύτηκα στο νησί μου.
Είναι το πιο τρομακτικό θέαμα,
διαστημάνθρωπε.
“Χάιντ 1-2-5″, αρχίζει η
διαδικασία προσεδάφισης.
Είναι πολύ τρελά εκεί κάτω.
Παιδιά, είστε ήρωες.
Τώρα, αν καταφέρετε να βρείτε DNA
και τη θεραπεία του καρκίνου…
Θα βρούμε DNA Φρανκ και θα είναι
ένα πετυχημένο κυνήγι γονιδίων.
1Α, έφυγες.
Νάτος.
Ταγματάρχα Τομ, πώς κοιμήθηκες;
Σαν μεθυσμένο μωρό.
Φρανκ, δείχνεις χάλια.
Κι εγώ σ’ αγαπάω.
Γουίντι, τι συμβαίνει, γλύκα;
Μου έλειψες, Ταγματάρχα Τομ.
Όλοι μου λείψατε.
Λοιπόν, πριν το κάνουμε αυτό…
…το υπέροχο πράγμα,
ήθελα μόνο να πω…
ότι πραγματικά δεν θέλω να
τσακώνομαι άλλο μαζί σου, μπαμπά.
Η ζωή είναι ωραία, μικρέ.
Είναι όπως σου έλεγα
από τότε που ήσουν μικρός…
σε οποιοδήποτε παράξενο μέρος
κι αν βρεθείς, κάν’ το σπίτι σου.
Απόδοση διαλόγων:
Epoca Life On Mars Team [annie_gr]
Επιμέλεια – Διόρθωση – Συγχρονισμός:
Epoca Life On Mars Team [jimkag]

Get Adobe Flash player

Comments are closed.