Hotel Desire 2011 Greek

Posted by on July 13, 2012

movie image

Download subtitles of Hotel Desire 2011 Greek

Είναι η πιο ζεστή ημέρα
των τελευταίων 7 ετών.
Καθαρός ουρανός,
και παρόλα αυτά θα βρέξει.
– Μαμά, πρέπει να φύγουμε.
-Τι ώρα είναι;
-Βγάλε την οδοντόβουρτσα.
-Τι ώρα είναι;
– Εννιάμισυ, μαμά.
-Τι ώρα φεύγει το σχολικό;
Δέκα παρά δέκα.
Σε είκοσι λεπτά.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
CALAMITY JANE
Κόκκινο!
– Συγγνώμη.
-Δεν πειράζει.
Μου το υποσχέθηκες, μαμά.
Δεν θέλω να πάθεις καρκίνο.
– Πώς ξέρεις τι είναι καρκίνος;
-Από το ίντερνετ.
Λούκα.
Πράσινο.
– Πού άφησα το κλειδί;
-Στο αυτοκίνητο, μαμά.
– Σκατά.
-Μαμά.
– Τι είναι;
-Μη λες κακές λέξεις.
Συγγνώμη.
Περίμενε.
Λούκα, τι θα κάνω χωρίς εσένα;
Θα είσαι εντάξει, μαμά.
Είναι μόνο για 2 βδομάδες.
– Το υπόσχεσαι;
-Φυσικά.
-Ορίστε, νεαρέ μου. Καπέλο.
-Ευχαριστώ.
Παρακαλώ…Λούκα.
– Πού πας, Λούκα;
-Στον μπαμπά μου.
Θα με παραλάβει στο Παρίσι
και θα με πάει στο Κυανό Αυτί.
-Θα πάτε στην Κυανή Ακτή.
-Στη Κυανή Ακτή.
– Σωστά. Ξέρεις τι σημαίνει;
-Όχι.
Η μπλε ακτή.
– Σωστά, πάμε.
-Αυτό το μπλε είναι πολύ βαθύ.
– Δεν είναι έτσι, μαμά;
-Και βέβαια.
Λούκα, μη ξεχάσεις να πιάσεις
εκείνη την πεταλούδα για μένα.
– Το υπόσχομαι.
-Σε αγαπάω.
Κι εγώ εσένα.
-Χαιρετίσματα στο μπαμπά.
-Θα πω.
-Μη καπνίσεις, γιατί θα αρχίσει να βρέχει.
-Το υπόσχομαι.
Ώστε ο Ζούλιους Πας
ζωγραφίζει πορτραίτα ανθρώπων,
χωρίς να τους βλέπει;
Σωστά. Χρησιμοποιεί
την αίσθηση της αφής,
εξερευνώντας τα χαρακτηριστικά τους
με τα χέρια του.
– Φανταστικό.
-Και σήμερα, η έκθεσή του ανοίγει…
Καπουτσίνο για τον κύριο,
φρέσκια πορτοκαλάδα για την κυρία.
Πολύ καλά.
Καλή σας μέρα.
– Τόνι, είσαι τρελός;
-Συγγνώμη, Φήλιξ, αλλά έχω αργήσει.
– Μπορείς να το παρκάρεις;
-Έχεις περίοδο;
– Σε παρακαλώ, το κλειδί είναι πάνω.
-Για τελευταία φορά. Θα…
Σε παρακαλώ.
Ηοtel Miramare, Βερολίνο.
Τι μπορώ να κάνω για σας;
Φυσικά, κα Ρουμπινστάιν.
Καραμελωμένο μάνγκο
για το τραπέζι 26.
– Έχει δει κανένας την Αντόνια;
-Όχι.
Υπηρεσία δωματίου.
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Αγγλικό πρωινό για το 406.
– Ζούζε, έχεις δει την Αντόνια;
-Όχι.
Έχει αργήσει 35 λεπτά.
-Πού είναι;
Έχετε δει την Αντόνια;
Πρέπει να είναι η Μέρα της Μαρμότας.
Γι αυτό ένα καλό ξενοδοχείο
πρέπει να προσλαμβάνει
μόνο ομοφυλόφιλους.
Εγώ δεν μπορώ να κάνω παιδιά
και να τα χρησιμοποιώ
σαν δικαιολογία
για να τα θαλασσώνω.
– Μαρσέλ, εγώ…
-Όχι, Αντόνια, φτάνει.
Αφού με άκουσες να εκφράζω
την ανεκπλήρωτη ευχή μου για παιδί…
πρέπει να ξέρεις ότι δεν μπορώ
να δεχθώ αυτό το πράγμα.
Εντάξει, είσαι ανύπαντρη μητέρα
και δουλεύεις σ’ αυτό το ξενοδοχείο. Λοιπόν;
Αυτό σε εμποδίζει να σηκωθείς,
να πας το γιο σου στο λεωφορείο…
…και να εμφανίζεσαι στην ώρα σου
για δουλειά;
Θεέ μου, Τόνι.
Αν είχα αυτά που έχεις,
θα δούλευα ακόμα περισσότερο
και θα σηκωνόμουν νωρίτερα.
Ξέρω, Μαρσέλ.
Γι αυτό με κάνει…
Ναι, ξέρω. Γι αυτό σε κάνει
να αισθάνεσαι ακόμα χειρότερα. Ξέρω.
Τώρα, για τελευταία φορά,
θα κάνω το καθήκον μου
σαν μαιτρ που ενδιαφέρεται,
και θα πω:
Ας το ξεχάσουμε.
– Είσαι ο καλύτερος.
-Θα απολυθείς αν ξαναγίνει.
– Αυτή είναι η τελευταία φορά.
-Ευχαριστώ.
Και παρόλα αυτά, μοιάζεις
ακόμα πολύ θλιμμένη.
Δεν θα με πείραζε μια νεροποντή,
για να πλύνει τη σκόνη των δρόμων.
Ναι, ναι. Τώρα βγάλε
αυτά τα άχαρα καθημερινά ρούχα…
και φόρεσε το παραμυθένιο φόρεμά σου,
Σταχτοπούτα.
– Ευχαριστώ.
-’ντε.
Γεια σου, Αντόνια.
– Με πονάνε τα πόδια μου.
-Γεια σου, Τζούλια.
– Τι τρέχει με σένα;
-Τίποτα, καλά είμαι.
– Απλά ιδρώνω, αυτό είναι όλο.
-Ιδρώνεις;
Τι λες τώρα; Τι τρέχει;
Τι έχεις;
Αντόνια, έλα εδώ.
Τι τρέχει;
Τι έγινε;
Κι εγώ ιδρώνω, και δεν νομίζω
ότι αυτό που βγαίνει απ’τα μάτια σου
είναι ιδρώτας.
Όπως έχεις περίοδο κάθε μήνα,
αυτό δεν είναι ιδρώτας.
-Είσαι τρελή.
-Κι εσύ χαμογέλασες.
– Γλυκειά μου, τι συνέβη;
-Μισώ τον εαυτό μου γι αυτό.
-Είναι για γέλια. Είναι…
-Το ήξερα ότι επρόκειτο για άντρα.
– Από τη στιγμή που μπήκα…
-Όχι.
Δεν πρόκειται για άντρα.
Ο μοναδικός άντρας…
Δεν είναι άντρας,
είναι ο γιος μου.
-Ο Λούκα;
-Ναι, ο Λούκα.
Είναι στη Γαλλία
με τον μπαμπά του.
Δεν μπορώ να πιστέψω
ότι υποχώρησες σε κείνη.
Ναι, λυπάμαι.
Χαίρετε, κε Διευθυντά.
Οστρόφσκι, από τη ρεσεψιόν.
– Αλήθεια;
-Ναι.
Ανησυχώ τρομερά.
Είναι μόνο επτά ετών.
-Ένας ανεξάρτητος νεαρός.
-Είναι πράγματι πολύ ανεξάρτητος.
Ξέρεις, για πρώτη φορά εδώ
και καιρό, αισθάνομαι ότι…
…έχω…
Από τότε που ο πατέρας
του Λούκας…
Από τότε που ο πατέρας
του Λούκας;
– Μη με κοροϊδέψεις.
-Δεν θα σε κοροϊδέψω. Λέγε.
Έχουν περάσει 7 χρόνια
από τότε που..
– …έκανα έρωτα τελευταία.
-Δεν το πιστεύω.
– Επτά χρόνια; Σοβαρά;
-Ναι.
Τόνι, γιατί δεν μου το είπες;
Αυτό μπορεί να λυθεί.
– Πώς μπορεί να λυθεί;
-Με ραντεβού.
– Δεν έχω ώρα για τέτοια πράγματα.
-Τέτοια πράγματα;
’κου τι λες. Πρέπει να σκεφτείς
τον εαυτό σου.
-Από τώρα, θα αρχίσεις.
-Τι θα αρχίσω;
Να παίρνεις τα πράγματα ελαφρά,
και να ρισκάρεις λιγάκι.
’σε κάποιον να σε ρίξει στο κρεββάτι.
Μπορεί και να σου τραγουδήσει.
Ποιος;
Ποιος θα μου τραγουδήσει;
’λλοι άντρες. Υπάρχουν.
Τους έχω δει.
Οι άντρες δεν ενδιαφέρονται
για μένα.
Οι άντρες δεν έχουν μάτια
για μια γυναίκα με παιδί.
Αντόνια, η ομορφιά
δεν μπορεί να σπιλωθεί.
Και αν ο Λούκα
σου μοιάζει καθόλου…
πρέπει να είναι ένα πανέμορφο αγόρι,
και όχι κάτι ελαττωματικό.
-Δεν το σκέφτηκα ποτέ…
-Ελαφρότητα, Αντόνια, ελαφρότητα.
Και τώρα πάω για ντους.
Το κορμί μου κολλάει.
Αντίο, Αντόνια.
Τόσο όμορφο όνομα.
Πολύ ωραιότερο
από το Τόνι.
Ευχαριστώ.
Αυτή είναι;
Κυρία Μαρίν, καταλαβαίνετε
περί τίνος πρόκειται;
Ο κος Ζυλίντσκι μας είπε,
ότι σας είπε
να ανεφοδιάσετε
τα πετσετάκια πολλαπλών χρήσεων.
– Αυτό αληθεύει;
-Μάλιστα, διευθυντά.
Όμως όταν πήγατε στην αποθήκη,
δεν είχε μείνει κανένα.
– Σωστά.
-Οπότε της είπα να τηλεφωνήσει.
Κε Ζυλίνσκι, αφήστε την κα Μαρίν
να συνεχίσει.
Και αφήστε
αυτές τις συνομωτικές ματιές.
-Διευθυντά, είναι φανερό…
-Αφήστε την κα Μαρίν να μιλήσει.
Κάλεσα τον προμηθευτή, επειδή
χρειαζόμαστε τα πετσετάκια αυτά
– Και…
-Και κανένας δεν απάντησε.
Κα Μαρίν, η προσπάθειά σας είναι σωστή,
αλλά η εκτέλεση απαράδεκτη
– Είναι λόγος απόλυσης.
-Το ξέρω. Λυπάμαι πολύ.
– Πόσον καιρό είστε εδώ;
-Από την αρχή. 5 χρόνια.
Για να γίνουν περισσότερα
αυτά τα 5 χρόνια…
…περιμένουμε μεγάλες αποδόσεις
από όλους.
Γιατί;
Επειδή και οι πελάτες μας
περιμένουν τις καλύτερες υπηρεσίες.
Την επόμενη φορά
που θα τρέξετε ανά την πόλη
για να βρείτε…τι είπαμε;
-Πετσετάκια πολλαπλών χρήσεων.
Πετσετάκια πολλαπλών χρήσεων,
προσπαθήστε…
να μπείτε από την είσοδο
του προσωπικού, και όχι από μπροστά.
-Και μην απασχολείτε τον κο…
-Γιέντινγκερ.
Μην απασχολείτε τον κο Γιέντινγκερ
από την υποδοχή των πελατών μας.
– Μάλιστα, διευθυντά.
Το αφήνουμε σε λεκτική προειδοποίηση.
Αν δεν ήταν ο κος Ζυλίνσκι,
θα δουλεύατε σε κανένα απαίσιο ξενώνα…
…απ’ αυτούς που ξεφυτρώνουν
σε όλη την πόλη.
Δωμάτια με 8 κρεββάτια.
Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; 8 κρεββάτια.
– Φοβερό.
-Ναι.
Ωραία, τακτοποιήθηκε.
Κε Ζυλίνσκι, καλημέρα σας.
– Χαίρομαι που το λύσαμε.
-Κι εγώ, διευθυντά.
-Κυρία Μαρίν.
-Διευθυντά.
– Κύριε Ρίχτερ.
-Οστρόφσκι.
Συγγνώμη.
Κύριε Γιέντινγκερ.
– Πίσω στο πόστο σου, νυφίτσα!
-Αυτό θα έχει συνέπειες.
Σίγουρα, για τον κώλο σου,
αν συναντηθούμε στο ντους.
– Λυπάμαι, Τόνι.
-Εγώ λυπάμαι, Φήλιξ. Εγώ φταίω.
Είδες, γλυκειά μου.
Όλα είναι πάλι καλά.
-Τσιγάρο;
-Το σταμάτησα.
Αυτά είναι καλά νέα.
– Καλύτερα να ξεκινήσω.
-Η λίστα είναι στον πάγκο.
Μην καπνίσεις, γιατί
θα αρχίσει να βρέχει.
Αφήστε τη κυριά Μαρίν να μιλήσει.
Και αφήστε αυτές τις συνωμοτικές ματιές.
Ελαφρότητα, Αντόνια,
ελαφρότητα.
Ναι, Μαρσέλ;
Υπηρεσία δωματίων.
Όχι, ακούστε,
δεν θα το συζητήσω άλλο.
Διάλεξα 15 αγγλόφωνα γυμνά
μοντέλα από τον κατάλογό σας.
Δεν με νοιάζει. Ευτυχώς που δεν είναι εδώ
ο Kilian Kerner για να τα δει.
Θέλω να προτείνω ένα τρόπο
να λύσουμε αμέσως το πρόβλημα.
Αν δεν ακούσω για σας
σε 5 λεπτά,
δεν θα ξαναχρησιμοποιήσω
τις υπηρεσίες σας.
Καμαριέρα.
Σκατά.
Θεέ μου, Ντένεβιτς.
Όχι, περιμένετε.
Όχι, είμαι ήδη στο ασανσέρ.
Μόλις πάτησα το κουμπί.
Ναι, φυσικά και είμαι ντυμένος.
Ναι, τέλεια.
Και βέβαια είμαι ενθουσιασμένος.
Ναι, αυτή θα είναι η μέρα μου,
οπωσδήποτε.
Πώς καταφέρνετε να έχετε
όλους αυτούς τους διανοούμενους
της τιβί στη γκαλερί σας;
Ηλεκτρικές κουβέρτες.
Θα πάρω ένα ταξί.
Είμαι στο ασανσέρ.
Έχω ένα πολύ κακό…εμπρός;
Ανοιχτό γκρι.
Με τίποτα.
Σκούρο γκρι.
Με συγχωρείτε, παρακαλώ.
Αφήστε με να σας πω
ότι είστε γεμάτος σκατά.
‘Τζούλιους, δεν μπορείς
να το λες αυτό.’
Όχι; “Όχι, όχι”
Έχεις δίκιο, Ντένεβιτς.
Είναι τιμή και μεγάλη μου χαρά…
να σπαταλάω το χρόνο μου
σε σένα, απόψε. “Τζούλιους”.
Εννοώ, ξόδευε, ξόδευε.
Κάνει τόση ζέστη, που θα έπινα
ένα αναψυκτικό. Κι εσύ; “Ναι, ναι”.
Ορίστε, σαμπάνια για όλους.
“Ναι, σαμπάνια, τι υπέροχα!”
‘Πώς σας φαίνεται;”
“Μου αρέσει που το ακούω”.
‘Αυτά τα έργα έχουν τόση δύναμη,
παρόλο που είναι τυφλός.’
‘Όχι, επειδή είναι τυφλός’
‘Φοβερό, απίστευτο’. Μουνιά.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
CALAMITY JANE
Μη σταματάς.

Get Adobe Flash player

Comments are closed.