Dangerous Liaisons 1988 Greek

Posted by on July 13, 2012

movie image

Download subtitles of Dangerous Liaisons 1988 Greek

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Λοιπόν, άγγελέ μου…
Πώς τα πας με τον έξω κόσμο;
Πολύ καλά, νομίζω.
Τη συμβούλεψα να παρατηρεί
και να κρατάει τη γλώσσα της.
Ας δούμε λοιπόν,
πώς θα σε ψυχαγωγήσουμε.
Ήρθε ο Βαλμόν.
Τον δέχεσαι, λοιπόν, ε;
Κι εσείς…
Ο υποκόμης ντε Βαλμόν, παιδί μου…
τον οποίο πιθανότατα δε θυμάσαι…
πέραν του ότι είναι
εξαιρετικά γοητευτικός…
μιλάει μόνον αφού πρώτα
υπολογίσει τι ζημιά θα κάνει.
Τότε γιατί τον δέχεσαι;
Όλοι τον δέχονται.
Κυρία μου…
Τι ευχάριστη έκπληξη…
Κυρία ντε Βολάνζ,
είμαι πανευτυχής που σας βλέπω.
Θυμάστε την κόρη μου, Σεσίλ;
Ποιος να προέβλεπε ότι θα γινόταν
τέτοιο λουλούδι;
Ήθελα να σας επισκεφτώ
προτού φύγω απ’ την πόλη.
Και γιατί θέλετε να φύγετε;
Το Παρίσι τον Αύγουστο, ξέρετε…
Και είναι καιρός
να επισκεφτώ τη θεία μου.
Την έχω παραμελήσει και ντρέπομαι.
Η κυρία Ροζμόντ είχε την καλοσύνη…
να μας καλέσει στον πύργο.
Θα της διαβιβάσετε
τους θερμούς χαιρετισμούς μας;
Δεν θα παραλείψω, κυρία.
Είναι ώρα να σε πάμε σπίτι.
Συνήθισα να κοιμάμαι
απ’ τις 9 στο μοναστήρι.
Το ελπίζω.
Η θεία σας;
Ακριβώς.
Νόμιζα ότι κανόνισε ήδη
να σας αφήσει όλα της τα χρήματα.
Ξέρετε γιατί σας κάλεσα εδώ απόψε;
Για τη χαρά της συντροφιάς μου, ελπίζω.
Σας χρειάζομαι…
για ν’ αναλάβετε μια ηρωική επιχείρηση.
Θυμάστε που με άφησε ο Μπαστίντ;
Και το ‘σκασε με κείνη τη χοντρή
ερωμένη σας, πώς τη λέγανε;
Ναι, ναι.
Κανείς δε μου ‘χει κάνει κάτι τέτοιο.
Ούτε σε σας, φαντάζομαι.
Εγώ ειλικρινά ανακουφίστηκα
που την ξεφορτώθηκα.
Δε νομίζω.
Χρόνια τώρα ο Μπαστίντ
ψάχνει για σύζυγο.
Πάντα επέμενε αυστηρά
στη μοναστηριακή μόρφωση.
Και τώρα βρήκε την ιδανική υποψήφια.
Την Σεσίλ Βολάνζ.
Πολύ σωστά.
Και οι 60.000 της το χρόνο…
θα έπαιξαν κάποιο ρόλο
στους υπολογισμούς του.
Κανέναν απολύτως.
Βλέπετε, η βασική απαίτηση
του Μπαστίντ…
είναι η εγγυημένη αγνότης.
Αρχίζω και μαντεύω
τι σκοπεύετε να προτείνετε.
Θα είναι με το σύνταγμά του
στην Κορσική ως το τέλος του έτους.
Έτσι θα έχετε αρκετό χρόνο.
Θέλετε να πείτε…
– Είναι σωστό μπουμπούκι.
– Βρίσκετε;
Θα επιστρέψει
απ’ το ταξίδι του μέλιτος…
και θα γίνει ο περίγελως του Παρισιού.
– Δηλαδή…
– Ναι.
Έρως κι εκδίκηση.
Δυο απ’ τ’ αγαπημένα σου.
Όχι, δεν μπορώ.
Ορίστε;
Δεν μπορώ, ειλικρινά.
– Γιατί όχι;
– Παραείναι εύκολο.
Όντως.
Εκείνη δεν είδε τίποτα…
Δεν ξέρει τίποτα.
Θα έχει περιέργεια.
Θα πέσει με την πρώτη.
Μόλις της χαρίσει την πρώτη ανθοδέσμη.
Ο καθένας θα μπορούσε να το κάνει.
Πρέπει να προστατέψω τη φήμη μου.
Βλέπω πως θα πρέπει να σας τα πω όλα.
– Μα φυσικά.
– Ναι.
Η θεία μου δεν είναι μόνη προς το παρόν.
Έχει μια νεαρή φίλη μαζί της.
Την κυρία ντε Τουρβέλ.
Αδύνατον.
Η αποπλάνηση μιας γυναίκας
διάσημης για την ηθική της…
για τη θρησκευτικότητά της
και τον ευτυχισμένο γάμο της…
τι θα ήταν πιο άξιο;
Είναι ταπεινωτικό να έχεις
αντίζηλο ένα σύζυγο.
Ταπεινωτικό αν αποτύχεις
και κοινότυπο αν επιτύχεις.
Πού βρίσκεται ο κ. ντε Τουρβέλ;
Έχει κάποια ατέλειωτη νομική υπόθεση
στη Βουργουνδία.
Δεν μπορείτε να ελπίζετε
για πραγματική ηδονή.
Ω, ναι.
Δεν σκοπεύω να σπάσω
τις προκαταλήψεις της.
Θέλω να πιστεύει στο Θεό, στην αρετή
και στην ιερότητα του γάμου…
κι όμως να μην μπορεί να συγκρατηθεί.
Θέλω να νιώσω τη συγκίνηση να τη δω…
να προδίδει ό,τι είναι πιο σημαντικό
για κείνην.
Σίγουρα το καταλαβαίνετε αυτό.
Νόμιζα ότι η ”προδοσία”
είναι η αγαπημένη σας λέξη.
Όχι, όχι…
Η ”σκληρότητα”.
Τη θεωρούσα ανέκαθεν
πιο αριστοκρατική.
– Πώς είναι ο Μπελρός;
– Είμαι πολύ ευχαριστημένη μαζί του.
Είναι ο μόνος εραστής σας;
Πρέπει να πάρετε κι άλλον.
Είναι πολύ ανθυγιεινή
αυτή η αποκλειστικότητα.
Μήπως ζηλεύετε;
Και βέβαια ζηλεύω.
Ο Μπελρός είναι ανάξιος.
Νόμιζα πως ήταν στενός σας φίλος.
Ακριβώς.
Γι’ αυτό ξέρω τι λέω.
Πρέπει να κανονίσετε μιαν απιστία.
Με μένα, για παράδειγμα.
Μου αρνείστε μια απλή χάρη…
και μου ζητάτε να ενδώσω;
Μα είναι απλό.
Δεν θα είναι σαν κατάκτηση.
Πρέπει ν’ ακολουθήσω το πεπρωμένο μου.
Πρέπει να είμαι πιστός…
στο επάγγελμά μου.
Καλά, λοιπόν.
Ελάτε όταν τα καταφέρετε
με την κυρία ντε Τουρβέλ.
Και θα σας προσφέρω…
μια αμοιβή.
Τον έρωτά μου.
Θα ζητήσω, όμως, αποδείξεις.
Φυσικά.
Γραπτές αποδείξεις.
Μη διαπραγματεύσιμες.
Μήπως υπάρχει πιθανότητα
μιας προκαταβολής;
Καληνύχτα, υποκόμη.
Πού ήσουν;
Ο χρόνος δεν έχει λογική
όταν είμαι μακριά σου.
Η μία ώρα φαίνεται αιώνας.
Σου το έχω ξαναπεί.
Θα τα πάμε πολύ καλύτερα…
εάν πάψεις να μιλάς
σαν το πιο πρόσφατο μυθιστόρημα.
Είναι τόσο όμορφη μέρα!
Καλύτερα να περπατήσουμε.
Δεν κοινωνήσατε σήμερα.
Μπορώ να ρωτήσω γιατί;
Έχω αυτή την απαίσια φήμη
που ίσως δεν γνωρίζετε.
Ναι, με προειδοποίησαν για σας.
Αλήθεια;
Ποιος;
Ένας φίλος.
Πέρασα τη ζωή μου ανάμεσα
σε ανήθικους ανθρώπους.
’φησα τον εαυτό μου
να τον επηρεάσουν.
Μερικές φορές περηφανεύτηκα κιόλας
ότι τους ξεπέρασα.
– Και τώρα;
– Τώρα…
Τώρα αυτό που νιώθω
είναι ότι είμαι ανάξιος.
Σε τέτοιες στιγμές ακριβώς
γίνεστε άξιος.
Πιστεύω ότι πρέπει κανείς
να βελτιώνεται διαρκώς.
Σεβαλιέ…
δεν γνωρίζετε την εξαδέλφη μου
κυρία ντε Βολάνζ.
Ο Σεβαλιέ Ντανσενύ…
και η κόρη της κυρίας,
η Σεσίλ.
Πείτε μας πώς να κρίνουμε την όπερα.
Είναι έξοχη, δεν βρίσκετε;
Ο κ. Ντανσενύ είναι ένας
από τους σπάνιους εκκεντρικούς…
που έρχονται εδώ
για ν’ ακούσουν μουσική.
Ανυπομονώ για την επόμενη
συνάντησή μας.
Γοητευτικός νέος…
αλλά δυστυχώς απένταρος.
Απ’ τους καλύτερους δασκάλους
μουσικής στην πόλη μας.
Ίσως θα έπρεπε να τον προσλάβετε.
Πώς τα πας με την καμαριέρα
της κυρίας ντε Τουρβέλ;
Για να σας πω την αλήθεια,
είναι λίγο βαρετό.
Εάν δεν έπρεπε να σας κρατάω ενήμερο…
δεν θα έμπαινα στον κόπο.
Αλλά πάλι, τι άλλο να κάνει κανείς
στην εξοχή;
Δεν μ’ ενδιαφέρουν οι λεπτομέρειες
των σχέσεών σας…
αλλά αν δέχτηκε να μου φέρει
τα γράμματα της κυρίας ντε Τουρβέλ.
– Δεν θα τα κλέψει τα γράμματα, κύριε.
– Όχι;
Το ξέρετε καλύτερα από μένα…
ότι είναι εύκολο να τις βάλεις
να κάνουν αυτό που θέλουν.
Το να κάνουν αυτό που θέλεις εσύ…
είναι σωστός πονοκέφαλος.
Πρέπει να μάθω
ποιος της γράφει για μένα.
Εγώ στη θέση σας
δε θ’ ανησυχούσα.
Είπε στη Τζούλυ πως δεν πίστεψε
ότι πάτε για κυνήγι τα πρωινά.
Είπε πως θα έβαζε να σας παρακολουθούν.
Θα έλεγα λοιπόν
ότι είναι θέμα χρόνου.
Είναι τρομερός ο θόρυβος που κάνει.
Θα πάει τα νέα σε κείνη
πάρα πολύ γρήγορα.
Δεν πρέπει να τον διευκολύνουμε
και τόσο πολύ.
Τι ακριβώς νομίζεις ότι κάνεις;
Κατάσχεση, κύριε.
Δεν σας εξήγησε κανείς
ότι ο κύριος Αρμάν δεν είναι καλά;
Δεν κάνω εγώ τους νόμους.
Εγώ κάνω ό,τι μου λένε.
Ο καθένας πρέπει
να πληρώνει τους φόρους του.
Πόσα χρωστάει;
Πόσα;
Πενηνταέξι λίβρες.
– Πλήρωσέ τον.
– Μάλιστα, λόρδε.
Κύριε Αρμάν…
Συγγνώμη, δεν με γνωρίζετε.
Και βέβαια σας γνωρίζω, κύριε υποκόμη.
Παρακαλώ, μη σηκώνεστε.
– Πρέπει. Παίρνουν το κρεβάτι.
– Όχι, δεν παίρνουν τίποτα.
Κανείς δεν παίρνει τίποτα.
Για να τακτοποιηθείτε.
Επιμένω.
Σε μένα, κύριε.
Πενήντα λίβρες για να σωθεί
μια ολόκληρη οικογένεια.
Πολύ καλή ευκαιρία.
Αυτόν τον καιρό μπορείτε να βρείτε πολλές…
σε οποιοδήποτε χωριό.
Αλήθεια;
Πάντως, η οικογένεια
ήταν πολύ καλά επιλεγμένη.
Πολύ αξιοσέβαστη…
…με δάκρυα ευγνωμοσύνης και όχι
ύποπτα όμορφα κορίτσια. Μπράβο.
Κάνω το παν για σας, κύριε.
Αυτή η ταπεινή ευγνωμοσύνη
ήταν πολύ συγκινητική.
Μου έφερε δάκρυα στα μάτια.
Αυτό είναι απ’ τον άντρα της.
Αυτό πρέπει να είναι
από κείνη την πρόθυμη φίλη της.
Πες μου, πού συναντιόσαστε
με την Τζούλυ;
Στο δωμάτιό μου, κύριε.
– Και θα έρθει κι απόψε;
– Δυστυχώς.
Ίσως αναγκαστώ να σας τσακώσω.
Ο εκβιασμός ίσως πετύχει
καλύτερα απ’ τη δωροδοκία.
Κατά τις 2 βολεύει;
Να μη σε φέρω σε δύσκολη θέση.
Σου φτάνει τόσος χρόνος;
Με το παραπάνω, κύριε.
Είναι αλήθεια για τον κύριο Αρμάν;
Δεν ξέρω κανέναν μ’ αυτό το όνομα.
Παραδεχτείτε το, κύριε.
Έτυχε να περνάει
από κει ο υπηρέτης μου…
όταν ήσασταν στο χωριό
σήμερα το πρωί.
Μη δίνετε σημασία στα κουτσομπολιά
των υπηρετών.
Είναι αλήθεια, ε;
Είναι.
Καλό μου παιδί, έλα να σ’ αγκαλιάσω.
Πώς γίνεται κάποιος
με τόσο γενναιόδωρη ψυχή…
να ζει τόσο έκλυτο βίο;
Φοβάμαι πως υπερβάλλετε…
και για τη γενναιοδωρία μου
και για τη διαφθορά μου.
Αν ήξερα ποιος σας λέει
τέτοιες υπερβολές για μένα…
Αλλά αφού δεν ξέρω…
επιτρέψτε μου
να σας εξομολογηθώ κάτι.
Το κλειδί του παράδοξου βρίσκεται
σε μια αδυναμία του χαρακτήρα μου.
Πώς μια τέτοια φιλανθρωπία
θεωρείται αδυναμία;
Επειδή ήταν απλώς μια αντίδραση…
σε μια καινούργια, ισχυρή επιρροή
στη ζωή μου.
Τη δική σας.
Βλέπετε πόσο αδύναμος είμαι;
Υποσχέθηκα στον εαυτό μου
να μη σας το έλεγα ποτέ.
Αλλά και μόνο που σας κοιτάζω…
Μην ανησυχείτε…
δεν έχω άνομες προθέσεις.
Δε μου περνάει απ’ το νου
να σας προσβάλω.
Όμως σας αγαπώ.
Σας λατρεύω.
Σας παρακαλώ, βοηθήστε με.
– Χτύπησα πολλές φορές.
– Δεν άκουσα κύριε.
– Ζήτησα ζεστό νερό.
– Αμέσως, κύριε.
Μην κουνηθείς.
– Αζολάν…
– Μάλιστα.
Περίμενέ με στο δωμάτιό μου.
Δεν ανέχομαι τέτοια συμπεριφορά, Τζούλυ.
Το ξέρω, κύριε.
Μπορείς όμως να βασίζεσαι
στην εχεμύθειά μου.
Αρκεί βέβαια να συμφωνήσεις
στο τίμημά μου.
Όχι… όχι κάτι τέτοιο.
Το μόνο που θέλω είναι να δω
κάθε γράμμα…
που έλαβε η κυρία ντε Τουρβέλ
από τότε που ήρθε εδώ…
και κάθε γράμμα που θα γράφει
από δω και πέρα.
Μα, κύριε, δεν μπορώ…
Να τα δώσεις στον Αζολάν
μέχρι αύριο τα μεσάνυχτα.
Για τον κόπο σου.
Σ’ ΑΓΑΠΩ
Θα ήταν λάθος μου ν’ απαντήσω
στα γράμματα του κυρίου Ντανσενύ;
– Υπό τις παρούσες συνθήκες, ναι.
– Ποιες είναι αυτές;
Δεν πρέπει να σου το πω, καλή μου.
Αν δεν σε συμπαθούσα τόσο πολύ…
Πες μου, σε παρακαλώ!
Έχει κανονιστεί ο γάμος σου.
– Με ποιον;
– Με κάποιον που ξέρω ελάχιστα.
Τον κόμη ντε Μπαστίντ.
– Πώς είναι;
– Να…
Δεν τον συμπαθείτε;
Δεν είν’ αυτό.
Έχει λίγο αλλοπρόσαλλη κρίση.
– Και είναι μάλλον σοβαρός.
– Πόσων χρονών είναι;
– Τριανταέξι.
– Γέρος δηλαδή!
Ξέρετε πότε;
Με τον νέο χρόνο, πιστεύω.
Ίσως βρω τρόπο να γράψεις
στον κύριο Ντανσενύ.
Κυρία…
Αν βέβαια μ’ αφήσεις να δω
και των δυο τα γράμματα…
για να είμαι σίγουρη.
Μα δε γίνεται να σας δείξω
αυτά που του έστειλα ήδη.
Ελπίζω να κοιμηθήκατε καλά.
Μακάρι να το έλεγα και για μένα.
Ήλπιζα πως τουλάχιστον
θα με σεβόσαστε.
Μα, και βέβαια σας σέβομαι!
Με προσβάλατε βαθύτατα.
Είναι ασυγχώρητο.
Αυτό επιβεβαιώνει
ό,τι έχω ακούσει για σας.
Αρχίζω και πιστεύω
ότι σκηνοθετήσατε την όλη ιστορία.
Δεν είχα ιδέα ότι μένετε εδώ.
Όχι ότι θα με είχε ενοχλήσει
δηλαδή αν το ήξερα.
Βλέπετε, μέχρι που γνώρισα εσάς,
ήξερα μόνο τον πόθο.
Την αγάπη, ποτέ.
– Φτάνει!
– Όχι, όχι…
Με κατηγορήσατε.
Δώστε μου την ευκαιρία
να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.
Δε θ’ αρνηθώ ότι είχα ακούσει
για την ομορφιά σας…
όμως αυτό δεν έχει καμία σχέση
με την ομορφιά σας.
Γνωρίζοντάς σας,
άρχιζα να συνειδητοποιώ…
ότι η ομορφιά ήταν
η μικρότερη απ’ τις αρετές σας.
Με γοήτευσε η καλοσύνη σας.
Με τράβηξε κοντά σας.
Δεν καταλάβαινα
τι μου συνέβαινε.
Μόνον όταν άρχισα
να νιώθω σωματικό πόνο…
κάθε φορά που φεύγατε
απ’ το δωμάτιο…
κατάλαβα ότι ήμουν ερωτευμένος.
Πρώτη φορά στη ζωή μου
κατάλαβα ότι δεν είχα ελπίδα.
Αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου.
Δε θέλω να σας αποκτήσω,
θέλω μόνο να είμαι αντάξιός σας.
Πείτε μου τι να κάνω.
Δείξτε μου πώς να φερθώ.
Θα κάνω ό,τι μου πείτε.
Πολύ καλά…Θέλω να φύγετε
απ’ αυτό το σπίτι.
Δεν το βρίσκω απαραίτητο.
Περάσατε όλη σας τη ζωή
κάνοντας το απαραίτητο.
Κι αν αρνηθείτε,
θ’ αναγκαστώ να φύγω εγώ.
Εντάξει, λοιπόν.
Ό,τι πείτε.
Σας ευχαριστώ.
Να τολμήσω να ζητήσω
μια χάρη γι’ αντάλλαγμα;
Θα ήθελα να μάθω…
ποια φίλη σας αμαύρωσε
το όνομά μου.
Αν οι φίλοι μου με προειδοποίησαν
για σας…
δε θα τους ανταμείψω με προδοσία.
Υποτιμάτε τη γενναιόδωρη
προσφορά σας…
αν κάνετε τέτοια παζάρια.
Αποσύρω την παράκληση τότε.
Ελπίζω να μη θεωρήσετε παζάρι
το να μου επιτρέψετε να σας γράφω.
Και προσεύχομαι…
να έχετε την καλοσύνη
ν’ απαντάτε στα γράμματά μου.
Δε θα ήταν σωστό…
για μια έντιμη γυναίκα.
Ώστε αρνείστε
κάθε αξιοσέβαστη πρότασή μου.
– Δεν είπα αυτό.
– Και προτιμάτε την αδικία…
απ’ το να μου δείξετε
λίγη καλοσύνη;
Θα ήθελα πολύ να σας αποδείξω…
ότι πίσω απ’ αυτό δεν κρύβεται
μίσος ή αντιπάθεια…
Αλλά τι;
’κου αυτό.
”Ξέρει πόσο να προχωρήσει,
χωρίς να ρισκάρει…
”και εγγυάται την ασφάλειά του…
”βασανίζοντας το πιο εύκολο θύμα:
Τις γυναίκες.”
Η κυρία ντε Βολάνζ.
– Αντίο, θεία.
– Αντίο, αγόρι μου.
– Κύριε, παρακαλώ…
– Θα σας γράψω σύντομα.
Αγαπητή κυρία ντε Τουρβέλ…
μόλις ήρθα…
– Μην κουνιέσαι, είπα.
…στο γραφείο μου…
μέσ’ στη νυχτερινή καταιγίδα…
στη διάρκεια της οποίας…
διαρκώς…
παραδέρνω…
απ’ την αγαλλίαση…
στην εξόντωση.
Και πάλι απ’ την αρχή.
Όμως, παρ’ όλα
τα βασανιστήρια…
σας εγγυώμαι αυτή τη στιγμή…
ότι είμαι πολύ πιο ευτυχής από σας.
Ας το τελειώσουμε αργότερα.
Η σκύλα η εξαδέρφη σου
η Βολάνζ…
ήθελε να με διώξει
απ’ την κυρία ντε Τουρβέλ.
Θα την κάνω να το πληρώσει
ακριβά αυτό.
Το σχέδιό σας να καταστρέψετε
την κόρη της προχωράει;
Εγώ μπορώ να βοηθήσω σε τίποτα;
Είμαι στη διάθεσή σας.
Ε, λοιπόν…
…ναι.
Είπα στον Ντανσενύ
πως θα ενεργήσετε ως σύμβουλός του.
Θέλω να σκληρύνετε
την απόφασή του.
Αν κάποιος θα μπορούσε
να τον βοηθήσει…
Αυτός δε χρειάζεται βοήθεια.
Χρειάζεται εμπόδια.
Αν πηδήσει αρκετά…
ίσως τελικά προσγειωθεί επάνω της.
Φαίνεται πως δεν πέτυχε και πολλά.
Μούσκεμα τα έκανε.
Όπως οι περισσότεροι διανοούμενοι,
είναι τρομερά ηλίθιος.
Αναρωτιέμαι συχνά πώς καταφέρατε
να επινοήσετε τον εαυτό σας.
Δεν είχα άλλη επιλογή.
Είμαι γυναίκα.
Οι γυναίκες πρέπει να είναι
πολύ πιο ικανές απ’τους άντρες.
Μπορείτε να καταστρέψετε τη ζωή μας
με μερικές καλοδιαλεγμένες λέξεις.
Κι έτσι, όχι μόνο έπρεπε
να επινοήσω τον εαυτό μου…
αλλά και τρόπους διαφυγής
που δεν γνωρίζει κανείς.
Και τα κατάφερα επειδή
ήξερα πάντα ότι γεννήθηκα…
για να κυριαρχώ πάνω στο φύλο σας
και να εκδικούμαι για το δικό μου.
Ναι, αλλά ρώτησα πώς.
Όταν βγήκα στην κοινωνία,
ήμουν 15 χρονών…
και ήξερα ήδη ότι ο ρόλος
στον οποίο ήμουν καταδικασμένη…
δηλαδή να μη μιλάω και να κάνω
ό,τι μου λένε,
μού πρόσφερε την τέλεια ευκαιρία
ν’ ακούω και να παρατηρώ.
Όχι αυτά που μου έλεγαν,
γιατί δεν είχαν ενδιαφέρον,
αλλά αυτά που προσπαθούσαν
να κρύψουν.
Εξασκήθηκα στην αποστασιοποίηση.
Έμαθα να δείχνω εύθυμη,
ενώ κάτω απ’ το τραπέζι…
κάρφωνα το πηρούνι στο χέρι μου.
Έγινα…
δεξιοτέχνης στο δόλο.
Δεν επιδίωκα την ευχαρίστηση,
αλλά τη γνώση.
Συμβουλεύτηκα ηθικολόγους
για τους τρόπους μου…
φιλοσόφους για τις σκέψεις μου…
και συγγραφείς
για το τι μπορούσα να αποφύγω.
Στο τέλος απέσταξα τα πάντα
σ’ ένα θαυμάσια απλό αξίωμα.
Ή θα νικήσεις ή θα πεθάνεις.
Ώστε είστε αλάθητη.
Αν θέλω έναν άντρα, τον αποκτώ.
Αν θέλει να μιλήσει,
ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί.
Αυτή είν’ όλη η ιστορία.
Και η δική μας ιστορία;
Σας ήθελα προτού καν γνωριστούμε.
Το απαιτούσε ο αυτοσεβασμός μου.
Όταν αρχίσατε να με φλερτάρετε…
σας ήθελα ακόμα πιο έντονα.
Είναι η πρώτη φορά που γίνομαι
έρμαιο του πόθου μου.
Απλή μάχη.
Η κυρία ντε Βολάνζ…
Είπατε ότι ήταν επείγον.
Μέρες τώρα δεν μπορώ να σκεφτώ
τίποτ’ άλλο.
Καθήστε, παρακαλώ.
Έχω λόγους να πιστεύω…
…πώς να το πω…
ότι γεννήθηκε μια επικίνδυνη σχέση
ανάμεσα στην κόρη σας…
και τον Σεβαλιέ Ντανσενύ.
Όχι, είναι εντελώς παράλογο.
Η Σεσίλ είναι παιδί ακόμη.
Δεν καταλαβαίνει απ’ αυτά.
Κι ο Ντανσενύ είναι
ένας πολύ ευυπόληπτος νέος.
Πείτε μου…
η Σεσίλ αλληλογραφεί με πολλούς;
Γιατί ρωτάτε;
Πήγα στο δωμάτιό της
στις αρχές της εβδομάδας.
Χτύπησα την πόρτα και μπήκα.
Έκρυβε έναν φάκελο…
στο επάνω δεξί συρτάρι
του γραφείου της…
όπου άθελά μου πρόσεξα…
ότι υπήρχαν
πολλά παρόμοια γράμματα.
Σας είμαι ευγνώμων.
Θα ήταν αυθάδεια
να προτείνω και κάτι άλλο;
Όχι, όχι.
Αν δεν με απατά η μνήμη μου…
σας άκουσα να λέτε
στον υποκόμη Βαλμόν…
ότι η θεία του σας κάλεσε εσάς
και τη Σεσίλ στον πύργο της.
Ναι, επανειλημμένα.
Λίγες μέρες στην εξοχή
θα ήταν ό,τι πρέπει.
Ευχαριστώ.
Ζητήσατε εμπόδια.
Είστε μια γνήσια κακιά γυναίκα.
Και θέλατε να υποφέρει η εξαδέλφη μου.
Δεν μπορώ να σας αντισταθώ.
Σας διευκόλυνα.
Μα, όλα αυτά είναι πολύ άβολα.
Η κόμισσα ντε Μπολιέ
με κάλεσε να μείνω.
Θα πρέπει να το ακυρώσετε.
Μου υποσχέθηκε να περιποιηθώ
τους κήπους της.
Φαίνεται ότι τα δάχτυλα του άντρα της
δεν πιάνουν πια όπως παλιά.
Μπορεί.
Αλλά απ’ ό,τι λένε,
όλοι οι φίλοι του είναι κηπουροί.
Αλήθεια;
Κι εσείς κι εγώ
θέλουμε εκδίκηση.
Μόνο σ’ ένα μέρος
μπορείτε να πάτε.
Πίσω στη θείτσα;
Πίσω στη θείτσα.
Όπου θα κυνηγήσετε
και το άλλο ζήτημα.
Έχετε να βρείτε κάποια απόδειξη,
έτσι δεν είναι;
Δεν θα ήταν γενναιόψυχη χειρονομία…
να δείξετε εμπιστοσύνη
στις ικανότητές μου…
αν πάρουμε σαν δεδομένη
αυτήν την απόδειξη;
Τη χρειάζομαι γραπτή.
– Τώρα πρέπει να πηγαίνετε.
– Πρέπει; Γιατί;
– Διότι πεινάω.
– Ναι;
Και μένα μου άνοιξε η όρεξη.
Τότε να πάτε σπίτι σας να φάτε.
Γραπτή.
Θα χαρείτε αν σας πω
ότι ο Αρμάν είναι πάλι καλά.
Και ξαναγύρισε στη δουλειά του.
Ποιος;
Ο κύριος Αρμάν!
Που βοηθήσατε τόσο γενναιόδωρα
την οικογένειά του.
Α, ναι!
Τις προάλλες που ήταν εδώ ο ανιψιός μου,
ανακαλύψαμε τυχαία…
ότι είχε πάει στο χωριό…
Αισθάνεστε καλά, κυρία;
Συγγνώμη που σας διακόπτω, θεία.
Μου φάνηκε ξαφνικά…
ότι η κυρία Τουρβέλ
δεν είναι καθόλου καλά.
– Όχι, εντάξει είμαι.
– Ίσως θέλετε καθαρό αέρα.
Νιώθετε ασφυξία;
Η κυρία ντε Βολάνζ έχει δίκιο,
όπως πάντα.
Μια βόλτα στον κήπο, ίσως.
Ναι, μια βόλτα στον κήπο.
Δεν κάνει ψύχρα, νομίζω.
Ο καθαρός αέρας θα σας συνεφέρει.
Το φαγητό ήταν λίγο βαρύ.
Δε νομίζω να ήταν αυτός ο λόγος.
Γύρνα πίσω να το πάρεις.
Δεσποινίς!
Δε θέλω να προκαλέσω υποψίες,
γι’ αυτό θα είμαι σύντομος.
Το γράμμα είναι από τον Σεβαλιέ Ντανσενύ.
– Το φαντάστηκα…
– Η παράδοση τέτοιων γραμμάτων…
δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.
Δεν μπορώ να δημιουργώ
αντιπερισπασμούς κάθε μέρα.
Κι έτσι…
Αυτό το κλειδί μοιάζει
με κείνο του δωματίου σας.
Το έχει η μητέρα σας στο δωμάτιό της…
επάνω στο τζάκι,
με μια γαλάζια κορδέλα.
Πηγαίνετε επάνω,
περάστε του την κορδελίτσα…
κι αλλάξτε το με το δικό σας.
Δώστε τό μου και θα σας φέρω
ένα ολόιδιο σε δύο ώρες.
Έτσι θα μπορώ να διακινώ
τα γράμματά σας…
χωρίς επιπλοκές.
Λοιπόν.
Στο ντουλάπι δίπλα στο κρεβάτι σας…
θα βρείτε ένα φτερό
κι ένα μπουκαλάκι λάδι.
Για να λαδώσετε
τους μεντεσέδες της πόρτας.
Είστε σίγουρος, κύριε;
Έχετέ μου εμπιστοσύνη.
Πιστέψτε με, δεσποινίς…
ένα πράγμα που δεν ανέχομαι
είναι ο δόλος.
Ελπίζω να συνήλθατε λιγάκι, κυρία μου.
Αν είμαι άρρωστη, εύκολα
θα μάντευε κανείς ποιος ευθύνεται.
Δεν μπορεί να εννοείτε εμένα!
– Υποσχεθήκατε να φύγετε.
– Και έφυγα.
Μου επιτρέπετε;
Γρήγορα!
Η μητέρα σας!
Τι κάνεις εδώ;
Ήρθα να σου φέρω το σάλι σου.
Γιατί είστε τόσο θυμωμένη μαζί μου;
Μόνο τη φιλία μου μπορώ
να σας προσφέρω. Δεν τη δέχεστε;
Αν υποκριθώ πως τη δέχομαι,
θα ήταν ανέντιμο.
Ο άνθρωπος που ήμουν,
θα αρκούνταν στη φιλία.
Και μετά θα προσπαθούσε
να την εκμεταλλευτεί.
Όμως τώρα έχω αλλάξει.
Δεν μπορώ να σας κρύψω ότι
σας αγαπώ με τρυφερότητα, πάθος…
και πάνω απ’ όλα, με σεβασμό.
Πώς λοιπόν να αρκεστώ
σε μια χλιαρή φιλία;
Αφήστε που ούτε καν
υποκρίνεστε ότι μου δείχνετε φιλία.
– Τι εννοείτε;
– Είναι φιλία αυτό;
Γιατί σκοπίμως καταστρέφετε
την ψυχική μου ηρεμία;
Είναι λάθος σας να νιώθετε
ότι απειλείσθε από μένα.
Η δική σας ευτυχία βαραίνει
περισσότερο απ’ τη δική μου.
Αυτό εννοώ
όταν λέω ότι σας αγαπώ.
Νομίζω ότι πρέπει
να σταματήσουμε αυτή τη συζήτηση.
Σας αφήνω ελεύθερο το πεδίο.
Κοιτάξτε όμως…
Θα ζούμε κάτω απ’ την ίδια στέγη
για μερικές μέρες.
Δεν είν’ ανάγκη ν’ αποφεύγουμε
ο ένας τον άλλον.
Όχι βέβαια.
Αρκεί να τηρήσετε μερικούς
απλούς κανόνες μου.
Θα υπακούσω και σ’ αυτό
όπως και σε όλα τα άλλα.
Κύριε…
Ορίστε;
Τίποτα.
Μην ανησυχείτε.
Φέρατε γράμμα;
Τότε, τι…;
Τι θα πείτε στη μητέρα σας;
Πώς θα της εξηγήσετε
το ότι έχω το κλειδί σας;
Αν της πω ότι με καλέσατε εσείς…
κάτι μου λέει ότι θα το πιστέψει.
Τι θέλετε;
Δεν ξέρω…
Εσείς τι λέτε;
Εντάξει.
Θέλω μόνο ένα φιλί.
– Ένα φιλί;
– Μόνον.
– Και μετά θα φύγετε;
– Μετά θα φύγω.
– Μου το υπόσχεστε;
– Ό,τι πείτε.
Εντάξει;
Πολύ ωραία.
Όχι, εννοώ…θα φύγετε τώρα;
Δε νομίζω.
Μα, το υποσχεθήκατε.
Υποσχέθηκα να φύγω
όταν με φιλήσετε.
Δεν με φιλήσατε.
Εγώ σας φίλησα.
Δεν είναι καθόλου το ίδιο.
Κι αν σας φιλήσω;
Ας βολευτούμε λίγο καλύτερα.
Εντάξει;
Πάω να δω τι συμβαίνει.
Να με συγχωρείτε.
Βεβαίως, αγαπητή μου.
Εγώ δεν θα ανησυχούσα, κυρία.
Οι νέοι έχουν θαυμαστές
ικανότητες ανάρρωσης.
Σύντομα θα ξαναπάρει τα πάνω της!
Σε ποιον άλλον να στραφώ,
μέσα στην απόγνωσή μου, κυρία;
Και πώς να γράψω
τα κατάλληλα λόγια;
Κάτι συμβαίνει
και η Σεσίλ δεν μου το λέει.
Πρέπει να της μιλήσετε αμέσως.
Πείτε μου…
Του αντισταθήκατε, έτσι δεν είναι;
Και βέβαια του αντιστάθηκα.
Όσο μπορούσα.
– Σας πίεσε όμως;
– Όχι.
Όχι ακριβώς.
Όμως ένιωσα σχεδόν ανίκανη να αμυνθώ.
Γιατί;
Σας έδεσε;
Όχι, αλλά έχει έναν τρόπο
να θέτει τα πράγματα…
που δεν μπορείς να βρεις
μιαν απάντηση.
Ούτε καν το ”όχι”;
Όλο “όχι” του έλεγα.
Όμως, κατά κάποιο τρόπο
δεν έκανα το ίδιο πράγμα.
Ντρέπομαι τόσο πολύ…
Θα δείτε πως η ντροπή είναι σαν τον πόνο.
Μόνο μια φορά τη νιώθεις.
Θέλετε στ’ αλήθεια τη συμβουλή μου;
Σας παρακαλώ…
Ν’ αφήσετε τον κύριο Βαλμόν…
να συνεχίσει την εκπαίδευσή σας.
Να πείσετε τη μητέρα σας
ότι ξεχάσατε τον Ντανσενύ.
Και να μη φέρετε αντίρρηση για το γάμο.
Με τον κύριο ντε Μπαστίντ;
Όταν πρόκειται για γάμο,
όλοι οι άντρες είναι ίδιοι.
Ακόμα κι ο πιο άβολος
είναι καλύτερος από μια μητέρα.
Δηλαδή, εννοείτε…
ότι θα πρέπει να το κάνω
με τρεις διαφορετικούς άντρες;
Εννοώ, ανόητο κοριτσάκι…
ότι, αν πάρεις μερικά απλά
προφυλακτικά μέτρα…
θα μπορείς να το κάνεις…
με όσους άντρες θέλεις…
όσο συχνά θέλεις…
και με όποιους τρόπους θέλεις.
Το φύλο μας έχει αρκετά πλεονεκτήματα.
Εκμεταλλευτείτε τα.
Έρχεται η μητέρα σας.
Θυμηθείτε τι σας είπα.
Και κυρίως, όχι κλάματα.
Πώς αισθάνεσαι, καλή μου;
Πολύ καλύτερα, μαμά, ευχαριστώ.
Κουρασμένη φαίνεσαι. Πήγαινε να πλαγιάσεις.
Όχι, δεν…
Να κάνετε αυτό
που σας λέει η μητέρα σας.
Θα φροντίσουμε να σας φέρουν κάτι
στο δωμάτιό σας.
Σίγουρα θα σας κάνει καλό.
Έχετε δίκιο, κυρία.
Την επηρεάζετε πολύ θετικά.
Δεν σας έχω συγχαρεί
για την εκδίκησή σας.
– Ώστε ξέρετε…
– Ω, ναι!
Και από δω και πέρα,
θα βρείτε την πόρτα της ξεκλείδωτη.
Πού είναι τώρα;
Δεν τη βλέπω αυτή τη στιγμή.
Σας έχω εξηγήσει
πόσο απολαμβάνω να βλέπω τη μάχη…
ανάμεσα στον έρωτα και την αρετή.
Ανησυχώ όμως
γιατί απολαμβάνετε να τη βλέπετε…
πιο πολύ απ’ ότι να την κερδίζετε.
Το κάθε τι στην ώρα του.
Πλησιάζουμε στο τέλος του αιώνα.
Δεν είναι κρίμα που η συμφωνία μας…
δεν ταιριάζει με αυτό
που μου ζητήσατε εσείς…
αλλά με αυτό που επιδιώκω εγώ;
Είμαι ευγνώμων, φυσικά…
αλλά αυτό θα ήταν προσβλητικά απλό.
Δεν χειροκροτούν τον τενόρο
επειδή καθαρίζει το λαιμό του.
Όπως με όλες τις επιστήμες,
πρέπει πρώτα να μάθεις…
να αποκαλείς το κάθε τι
με το σωστό του όνομα.
Δε βλέπω το λόγο να μιλάμε.
Χωρίς το κατάλληλο ευγενικό λεξιλόγιο…
πώς θα μου υποδείξεις
τι θέλεις να κάνω…
ή να μου προσφέρεις κάτι
που ίσως θεωρήσω ευχάριστο;
Βλέπεις, αν κάνω
σωστά τη δουλειά μου…
θέλω να πιστεύω
ότι θα εντυπωσιάσεις…
τον κύριο Μπαστίντ
την πρώτη νύχτα του γάμου σας.
– Θα ευχαριστηθεί;
– Φυσικά.
Θα υποθέσει ότι η μαμά σου
σε ενημέρωσε καταλλήλως.
Η μαμά δεν θα μιλούσε ποτέ
για τέτοια πράγματα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί.
Υπήρξε μια απ’ τις πιο φημισμένες
καλλονές του Παρισιού.
– Η μαμά;
– Φυσικά!
Πιο φημισμένη
για τον ενθουσιασμό της…
παρά για τις ικανότητές της,
αν θυμάμαι καλά.
Υπήρξε μια περίφημη περίπτωση,
πριν γεννηθείς…
Ήταν τότε…
που η μητέρα σου πήγε να μείνει
με την κοντέσα ντε Μπολιέ…
η οποία διακριτικά της έδωσε
ένα δωμάτιο ανάμεσα…
στου πατέρα σου
και του κυρίου Βρεσάκ…
που ήταν εραστής της
εκείνον τον καιρό.
Κι όμως, παρ’ όλες αυτές τις προφυλάξεις…
κατάφερε να περάσει τη νύχτα
με έναν άλλον άντρα.
Δεν μπορώ να το πιστέψω.
Σε διαβεβαιώ, είναι αλήθεια.
Πώς το ξέρεις;
Αυτός ο τρίτος άντρας ήμουν εγώ.
Με ρώτησες αν ο ντε Μπαστίντ
θα χαρεί με τις ικανότητές σου.
Η απάντηση είναι…
ότι η μόρφωση δεν πάει ποτέ χαμένη.
Λοιπόν…
ας ξεκινήσουμε…
με έναν-δυο λατινικούς όρους.
Πηγαίνουμε βόλτα μαζί
σχεδόν κάθε μέρα.
Κάθε μέρα λίγο και πιο μακριά…
στο μονοπάτι που δεν έχει γυρισμό.
Εκείνη δέχτηκε την αγάπη μου…
κι εγώ τη φιλία της.
Ξέρουμε κι οι δυο
ότι άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Μακάρι να με ξέρατε αρκετά καλά…
για να καταλαβαίνατε
πόσο πολύ με αλλάξατε.
Οι φίλοι μου στο Παρίσι
το πρόσεξαν αμέσως.
Έχω γίνει η ενσάρκωση της στοργής…
της ευσυνειδησίας,
της φιλανθρωπίας…
πιο εγκρατής κι από καλόγερος.
Πιο εγκρατής;
Ξέρετε τι ακούει κανείς στο Παρίσι;
Νιώθω ότι όπου να ‘ναι θα παραδοθεί.
Τα μάτια της κλείνουν…
Κυρία…
Πού πηγαίνετε, κύριε;
– Στο σαλόνι.
– Δεν είναι κανείς εκεί.
Οι άλλοι αποφάσισαν
να κοιμηθούν νωρίς απόψε.
Μου έλειψε ο περίπατός μας σήμερα.
Με τέτοιο καιρό
δε θα έχουμε πολλές ευκαιρίες ακόμη.
Αυτή η δυνατή μπόρα
είναι ασυνήθιστη.
– Μπορώ;
– Φυσικά.
Σε μια εβδομάδα,
θα έχω τελειώσει τη δουλειά μου.
– Κατάλαβα.
– Δεν ξέρω όμως…
…αν θα τα καταφέρω να φύγω.
Σας παρακαλώ.
Πρέπει.
Ακόμα ανυπομονείτε
να με ξεφορτωθείτε;
Ξέρετε την απάντηση.
Βασίζομαι στην ακεραιότητα
και στη γενναιοψυχία σας.
Θέλω να σας δείξω
την ευγνωμοσύνη μου.
Συγχωρήστε με,
αλλά δεν θέλω την ευγνωμοσύνη σας.
Αυτό που θέλω
είναι κάτι πολύ βαθύτερο.
Ο Θεός με τιμωρεί
για την υπερηφάνειά μου.
– Ήμουν σίγουρη ότι δε θα συνέβαινε.
– Ποιο πράγμα; Η αγάπη;
– Την αγάπη εννοείτε;
– Είπαμε να μη μιλάμε γι’αυτήν.
Ναι, αλλά πρέπει να ξέρω.
Δεν μπορώ, καταλαβαίνετε;
Είναι αδύνατον!
Δε χρειάζεται να μιλάτε.
Μόνο να με κοιτάτε.
Ναι…
Για τον Θεό, πρέπει να φύγετε,
αν δε θέλετε να με σκοτώσετε.
Πρέπει να βοηθήσετε…
Φώναξε την κυρία σου.
Η κυρία ντε Τουρβέλ αρρώστησε.
Κάτι άκουσα περνώντας.
Σαν να δυσκολευόταν ν’ αναπνεύσει.
– Θεέ μου, τι να είναι;
– Είμαι καλά τώρα.
Θα την αφήσω στα ικανά σας χέρια, θεία.
Πρέπει να καλέσουμε γιατρό.
Όχι, σας παρακαλώ.
Δε χρειάζομαι γιατρό.
Καθήστε μαζί μου για λίγο.
Πρέπει να φύγω απ’ αυτό το σπίτι.
Είμαι απελπιστικά ερωτευμένη.
Το να φύγω είναι το τελευταίο
που θα επιθυμούσα, αλλά…
καλύτερα να πεθάνω
παρά να ζω με τις ενοχές.
Καλό μου κορίτσι,
τίποτα απ’ αυτά δεν με εκπλήσσει.
Το πιο εκπληκτικό είναι
ότι ο κόσμος δεν αλλάζει.
Τι να κάνω;
Τι με συμβουλεύετε;
Αν θυμάμαι καλά,
σε τέτοια πράγματα…
οι συμβουλές είναι άχρηστες.
Ποτέ μου δεν υπήρξα τόσο δυστυχής.
Λυπάμαι που το λέω, αλλά…
η αγάπη ποτέ δεν κάνει ευτυχείς
αυτούς που πιο πολύ την αξίζουν.
Γιατί να γίνεται έτσι;
Γιατί;
Πιστεύετε ότι οι άντρες αγαπούν
όπως εμείς;
Οι άντρες απολαμβάνουν
την ευτυχία που νιώθουν.
Εμείς απολαμβάνουμε μόνο
την ευτυχία που προσφέρουμε.
Είναι ανίκανοι…
να αφοσιωθούν αποκλειστικά
σε ένα πρόσωπο.
Έτσι, το να ελπίζεις ότι θα ευτυχήσεις
απ’ την αγάπη…
είναι κι αυτό λόγος για θλίψη.
Τον αγαπώ τον ανιψιό μου…
αλλά ό,τι ισχύει για όλους τους άντρες…
γι’ αυτόν ισχύει διπλά.
Κι όμως…
μόλις τώρα…
με λυπήθηκε.
Αν σας ελευθέρωσε…
…καλή μου,
πρέπει να φύγετε.
Σηκωθείτε, κύριε!
Γρήγορα!
Κύριε!
Τι είναι;
– Η κυρία ντε Τουρβέλ.
– Τι;
Θέλω να την ακολουθήσεις τώρα αμέσως.
Να είσαι από κοντά.
Θέλω να ξέρω τα πάντα.
Πού πάει, ποιον συναντά,
τι τρώει, αν κοιμάται.
Τα πάντα.
Αυτά για δωροδοκίες.
Τα δικά σου, αργότερα.
– Μάλιστα.
– Πήγαινε τώρα.
Πήγαινε!
Αγαπητέ πάτερ Ανσέλμο…
προσπαθώ,
αλλά δεν βλέπω το λόγο…
για τη συνάντηση που προτείνετε.
Όμως, αφού επιμένετε…
προτείνω να τον φέρετε να με δει…
την Πέμπτη στις 28 του μηνός,
ώρα 6 το απόγευμα.
Φρόντισε να το λάβει ο πατήρ Ανσέλμο.
Τι νέα;
Κανένας επισκέπτης.
Δεν είχε ούτε έναν επισκέπτη
αφ’ ότου γύρισε.
Λίγη σούπα χτες το βράδυ,
το φασιανό δεν τον άγγιξε.
Μετά, ένα τσάι.
Τίποτ’ άλλο δεν έχω ν’ αναφέρω.
Α, ναι.
Θέλετε να μάθετε τι διαβάζει;
Το βιβλίο στο κομοδίνο της
είναι οι ”Χριστιανικές Σκέψεις”…
τόμος δεύτερος.
Πώς είναι η Τζούλυ;
Πιο πρόθυμη
από ό,τι ήταν στην εξοχή.
Κι εσύ;
Αφοσίωση στο καθήκον.
Πήγαινε.
Συνέχισε.
– Κυρία μου…
– Υποκόμη…
Τι ευχάριστη έκπληξη!
Ντανσενύ…
Σας ευχαριστώ για όλα.
Φοβόμουν ότι σας είχα απογοητεύσει.
Αντιθέτως.
Σας ευγνωμονώ που κρατήσατε
την αγάπη μας ζωντανή.
Όσο για την αγάπη,
η Σεσίλ εκεί μόνο έχει το νου της.
Επιστρέφουν με τη μητέρα της
στο Παρίσι σε δυο βδομάδες…
και λαχταράει να σας δει.
Έλαβα ένα υπέροχο γράμμα της.
Αλήθεια;
Διαφορετικό από τα άλλα.
Κάπως σαν…
σε εντελώς διαφορετικό τόνο.
Αγαπημένε μου…
Ντανσενύ…
σου ορκίζομαι…
…στην αγνότητά μου…
ακόμα κι αν η μητέρα μου
με αναγκάσει να παντρευτώ…
θα είμαι ολοκληρωτικά δική σου.
Ο φίλος σου, ο υποκόμης Βαλμόν…
ενεργεί τα δέοντα για χάρη σου.
Αμφιβάλλω αν κι εσύ ο ίδιος
θα έκανες περισσότερα.
Πώς θ’ αντέξω δυο βδομάδες
χωρίς να τη βλέπω!
Θα κάνουμε το παν
για να σε απασχολήσουμε.
Έχεις την καλοσύνη
να περιμένεις στην άμαξα;
Έχω να κάνω μια ιδιαίτερη
συζήτηση με τον υποκόμη.
Βεβαίως.
Δεν ξέρω πώς να σας το ξεπληρώσω.
Ούτε που να το σκέφτεστε.
Ευχαρίστησή μου!
Ο κακομοίρης,
είναι τόσο άκακος!
Μερικές φορές, σας λατρεύω!
Έχω κάποια νέα
που θα σας διασκεδάσουν.
Ο επόμενος διάδοχος
του Οίκου των Μπαστίντ…
πιθανόν να είναι ένας Βαλμόν.
Τι εννοείτε;
Η Σεσίλ έχει δύο εβδομάδες καθυστέρηση.
Δε χαίρεστε;
Δεν είμαι σίγουρη.
Σκοπός σας ήταν
να εκδικηθείτε τον Μπαστίντ.
Του δίνω μια γυναίκα εκπαιδευμένη
από μένα να προσφέρει υπηρεσίες…
που δεν θα ζητούσε κανείς
ούτε από μια επαγγελματία.
Και επιπλέον, έγκυο.
Τι περισσότερο θέλετε;
Εντάξει, υποκόμη.
Κάνατε το χρέος σας με το παραπάνω.
Κρίμα που η άλλη ξέφυγε
μέσα από τα χέρια σας.
Εγώ την άφησα να φύγει.
Μα, γιατί;
Συγκινήθηκα.
Γι’ αυτό τα κάνατε μούσκεμα.
Την Πέμπτη έχω ραντεβού μαζί της…
και αυτή τη φορά
θα είμαι ανελέητος.
Χαίρομαι που το ακούω.
Γιατί νιώθουμε την ανάγκη…
να κυνηγήσουμε μόνο αυτούς
που το βάζουν στα πόδια;
Ανωριμότητα;
Δε θα βρω ησυχία
αν δεν τελειώσει.
Την αγαπώ, τη μισώ…
η ζωή μου έγινε μια δυστυχία.
Αρκετά τον άφησα να περιμένει
τον νεαρό μας φίλο.
Θα σας επισκεφθώ κάποια στιγμή
μετά την Πέμπτη.
Μόνο αν θα έχετε επιτύχει.
Δεν θ’ αντέξω
κι άλλο δείγμα ανικανότητας.
Θα τα καταφέρω.
Το ελπίζω.
Κάποτε ήσασταν ένας άντρας με πυγμή.
Νομίζω ότι ο πατήρ Ανσέλμο…
σου εξήγησε το λόγο
της επισκέψεώς μου.
Ναι, μου είπε ότι θα θέλατε
να συμφιλιωθούμε…
προτού αρχίσετε εκπαίδευση μαζί του.
Σωστά.
Μα, δε βλέπω το λόγο
για επίσημη συμφιλίωση.
Αφού λέτε ότι εγώ σας πρόσβαλα…
κι εσείς μου φερθήκατε
με καθαρή περιφρόνηση…
Περιφρόνηση;
Το σκάσατε απ’ το σπίτι της θείας μου
μέσ’ στη νύχτα…
δεν απαντάτε,
ούτε καν δέχεστε τα γράμματά μου.
Και μάλιστα,
παρ’ ό,τι έδειξα μία εγκράτεια…
που τη γνωρίζουμε καλά και οι δύο.
Αυτό θα το έλεγα τουλάχιστον περιφρόνηση.
Με καταλαβαίνετε καλύτερα
απ’ όσο προσποιείσθε.
Από μένα δεν το σκάσατε;
Έπρεπε να φύγω.
Είναι ανάγκη να είστε μακριά μου;
Είμαι τόσο δυστυχής
όσο θα θέλατε να είμαι.
Εγώ μόνο την ευτυχία σας ήθελα.
Πώς μπορώ να είμαι ευτυχής
χωρίς εσάς;
Ή θα σας κάνω δική μου
ή θα πεθάνω!
Θάνατος, λοιπόν…
Συγγνώμη, κυρία.
Το μόνο που ήθελα απ’ αυτή
τη συνάντηση ήταν η συγγνώμη σας…
για όσα κακά πιστεύετε ότι σας έκανα…
ώστε να τελειώσω τις μέρες μου γαλήνια.
Εγκρίνατε την επιλογή
που μου επέβαλε το καθήκον.
Και η δική σας επιλογή
υπαγόρευσε τη δική μου.
Που είναι ποια;
Η μόνη που θα δώσει τέλος
στο μαρτύριό μου.
Τι εννοείτε;
Σας αγαπώ.
Δεν έχετε ιδέα πόσο.
Θυμηθείτε ότι έχω κάνει
πολύ πιο δύσκολες θυσίες…
από αυτήν που θα κάνω τώρα.
Λοιπόν…
– Αντίο.
– Όχι!
Πρέπει να με ακούσετε!
Γιατί σας αναστατώνει τόσο
η ιδέα να με κάνετε ευτυχισμένο;
Έχετε δίκιο. Δε μπορώ να ζήσω,
αν δεν σας κάνω ευτυχισμένο.
Το υπόσχομαι…
όχι άλλες αρνήσεις…
όχι άλλες πίκρες.
Επιτυχία!
Επιτυχία!
Λοιπόν…
έφτασα γύρω στις 6.
Αφήστε τις λεπτομέρειες της αποπλάνησης.
Δεν έχουν ποτέ ενδιαφέρον.
Περιγράψτε μόνο το γεγονός.
Ήταν ανεπανάληπτο.
Αλήθεια;
Είχε μια γοητεία
που δεν έχω ξανανιώσει ποτέ.
Απ’ τη στιγμή που παραδόθηκε,
φέρθηκε εντελώς ανυπόκριτα.
Απόλυτο αμοιβαίο ντελίριο.
Που για πρώτη μου φορά,
ξεπέρασε την ίδια την ηδονή.
Ήταν εκπληκτική.
Τόσο που γονάτισα
και της υποσχέθηκα αιώνια αγάπη.
Και, ξέρετε, εκείνη τη στιγμή…
και για αρκετές ώρες μετά,
πραγματικά το εννοούσα.
Κατάλαβα.
Απίστευτο, έτσι;
Λέτε;
– Εγώ το βρίσκω πολύ κοινότυπο.
– Α, όχι…
Σας διαβεβαιώ.
Βέβαια, το καλύτερο στην υπόθεση είναι…
ότι τώρα πια μπορώ να ζητήσω
την αμοιβή μου.
Δηλαδή, την πείσατε να γράψει
και γράμμα…
στη διάρκεια αυτής
της φοβερής συνάντησης;
Δεν πίστευα ότι θα επιμένατε
τόσο στις τυπικότητες.
Τότε, ίσως κηρύξω τη συμφωνία μας άκυρη.
Τι εννοείτε;
Δεν έχω συνηθίσει
να με θεωρούν δεδομένη.
Μα δεν τίθεται τέτοιο θέμα.
Με παρεξηγείτε.
Και δε θέλω να σας πάρω
από μια τόσο υπέροχη αγκαλιά.
Πάντα υπήρξαμε ειλικρινείς μεταξύ μας.
Και έχω βρει έναν καινούργιο εραστή…
που για την ώρα,
είναι πολύ ικανοποιητικός.
– Ποιος είναι;
– Δε θέλω εκμυστηρεύσεις.
Να μη σας καθυστερώ.
Σοβαρά φαντάζεστε
ότι την προτιμώ από σας;
Μπορεί να μην το συνειδητοποιείτε…
αλλά το βλέπω ξεκάθαρα
ότι την έχετε ερωτευτεί.
Καθόλου.
Ξεχάσατε πώς είναι να κάνετε
μια γυναίκα ευτυχισμένη;
Και να είστε κι εσείς ευτυχισμένος;
Μα…
όχι βέβαια!
Αγαπιόμασταν κάποτε, έτσι δεν είναι;
Νομίζω πως ήταν αγάπη.
Και με κάνατε πολύ ευτυχισμένη.
Γίνεται και πάλι.
Απλά λύσαμε τον δεσμό.
Δεν τον κόψαμε.
Οι ψευδαισθήσεις είναι εκ φύσεως γλυκές.
Δεν έχω ψευδαισθήσεις.
Τις έχασα στα ταξίδια μου.
Τώρα…
θέλω να γυρίσω σπίτι.
Όσο για το τωρινό ξεμυάλισμα,
δεν θα κρατήσει…
…παρά μόνο για μια στιγμή.
Δεν μπορώ να το ελέγξω.
Αγαπητέ υποκόμη, πρέπει να φύγω
για μια-δυο εβδομάδες…
αλλά δεν ξεχνώ τη συμφωνία μας.
Στην επιστροφή μου,
θα περάσουμε μια μόνο νύχτα μαζί.
Θα την απολαύσουμε
γιατί θα είναι η τελευταία μας.
Και η πίκρα είναι βασικό
συστατικό της ευτυχίας.
Κι όλα αυτά, βέβαια…
υπό τον όρο ότι θα μου φέρετε
εκείνο το περίφημο γράμμα.
Θα γίνει.
Το Παρίσι είναι τόσο βαρετό
χωρίς εσάς!
Και ζω σαν μεσαιωνικός ερημίτης.
Περίμενε μια στιγμή.
Πιες το.
Τι είναι;
Κάποια που ίσως δεν εκτιμήσει
την παρουσία σας.
– Εννοείτε γυναίκα;
– Ας πούμε ”κυρία”.
Αυτή που της γράψαμε το γράμμα;
– Ακριβώς.
– Πολύ το απόλαυσα.
Αποδείχτηκες ταλαντούχα γραμματέας.
Θα ήθελα να τη δω από κοντά.
Δεν γίνεται.
Τώρα που το σκέφτομαι,
δεν βλέπω γιατί όχι.
Έχεις κανένα σχέδιο γι’ απόψε;
Θα έρθουν κάποιοι φίλοι για φαγητό.
– Και μετά το φαγητό;
– Τίποτα σίγουρο.
Λοιπόν…
Θα είμαι εκεί.
Τι απροσδόκητη χαρά!
– Την ξέρω αυτή τη γυναίκα.
– Είστε σίγουρη; Με εκπλήσσετε.
Μου την έχουν δείξει στην όπερα.
Είναι εντυπωσιακή.
Εταίρα δεν είναι;
Κατά κάποιον τρόπο…
Λυπάμαι που σας ενόχλησα.
Δεν με ενοχλήσατε.
Είμαι πανευτυχής που σας βλέπω.
Δε θα σας ξαναδεχτώ στο σπίτι μου.
Δε θέλω ψευτιές και δικαιολογίες.
Ακούστε με.
Μόνο αυτό ζητάω.
Και μετά να κρίνετε.
Δυστυχώς, δεν μπορώ να ”ξεζήσω”
ό,τι έζησα πριν σας γνωρίσω.
Κι όλα αυτά τα χρόνια
είχα πολλές γνωριμίες…
που οι περισσότερες
είναι μάλλον ανεπιθύμητες.
Λοιπόν…
ίσως εκπλαγείτε
αν σας πω ότι η Έμιλυ…
όπως και άλλες του ιδίου
χαρακτήρος και επαγγέλματος…
έχει αρκετά καλή καρδιά
ώστε να ενδιαφέρεται…
για όσους είναι δυστυχείς.
Εν ολίγοις…
έχει το χρόνο και την τάση
για φιλανθρωπικά έργα.
Δωρεές σε νοσοκομεία,
σούπα για τους φτωχούς…
προστασία για τα ζώα…
και οτιδήποτε συγκινεί
την ευαίσθητη καρδιά της.
Πού και πού της προσφέρω κι εγώ
μια μικρή βοήθεια. Αυτό είν’ όλο.
Αλήθεια;
Οι σχέσεις μου με την Έμιλυ…
για αρκετά χρόνια τώρα είναι άμεμπτες.
Ακόμα και τη γραμματέα μου ‘χει κάνει.
Και γιατί γελούσε;
Ιδέα δεν έχω.
Ξέρει για μένα;
Έχοντας υπόψη το παρελθόν μου…
θα έκανε κάποιες υποθέσεις.
Θέλω να σας πιστέψω.
Το ήξερα ότι θα ερχόσασταν.
Σας είχαν αναγγείλει.
Συγγνώμη.
Μα όχι.
Εγώ πρέπει να ζητήσω συγγνώμη.
Ήταν αναισθησία εκ μέρους μου.
Δεν περίμενα ότι μπορούσα
να σας αγαπήσω κι άλλο.
Όμως η ζήλια σας…
Σας αγαπώ τόσο πολύ…
Πότε θ’ αρχίσετε να μου γράφετε πάλι;
Αγαπητέ μου υποκόμη…
αυτή η “’υταπάρνηση”
δεν σας κάνει καλό.
Ελπίζω να μην παραμελείτε
τη μαθήτριά σας.
Μα πού να είναι ο Ντανσενύ;
Έβαλα τους ανθρώπους μου
να τον βρουν.
Κανένα ίχνος του.
Ο αέρας ήταν.
Πού είσαι;
Μη φοβάσαι τίποτα.
Φοβάμαι.
Έχω αιμορραγία.
Ο θυρωρός σας νομίζει…
ότι ακόμα λείπετε.
Μόλις τώρα επέστρεψα.
Χωρίς να σας αντιληφθεί ο θυρωρός σας;
Ώρα να τακτοποιήσετε λιγάκι το σπίτι σας.
Είμαι εξαντλημένη.
Έδωσα οδηγίες στο θυρωρό…
να ενημερώνει τους τυχόν επισκέπτες
ότι λείπω.
Κι εσείς εδώ…
αγαπητέ, νεαρέ μου φίλε!
Ο θυρωρός τα έκανε μούσκεμα απόψε.
Εσάς ζητούσα στην πραγματικότητα.
Αλήθεια;
Η δις Σεσίλ γυρίζει στο Παρίσι
ύστερα από απουσία δύο μηνών.
Τι φαντάζεστε ότι θα έχει στο μυαλό της;
Την τόσο ποθητή συνάντησή της
με τον αγαπημένο της Σεβαλιέ.
Υποκόμη… δεν είναι ώρα για αταξίες.
Δεν έχω υπόψη μου κάτι τέτοιο.
Συνεχίστε.
Φανταστείτε την απελπισία της
που δεν βρήκε τον καλό της.
Αυτοσχεδίασα καλύτερα
κι από Ιταλό ηθοποιό.
Τι κάνει;
Είναι καλά;
Ναι. Δηλαδή, όχι,
για να είμαι ειλικρινής.
Λυπάμαι που σας το λέω,
αλλά είναι άρρωστη.
– ’ρρωστη;
– Ηρεμήστε, φίλε μου.
Ο χειρούργος είπε ότι αναρρώνει κανονικά.
Φαντάζεστε με τι αγωνία σας έψαχνα.
Βέβαια…
Θεέ μου, πώς μπόρεσα
να λείπω σε τέτοιες στιγμές!
Πώς να συγχωρήσω τον εαυτό μου;
Κοιτάξτε…
τώρα η Σεσίλ είναι καλά, σας διαβεβαιώ.
Και δεν θα σας ενοχλήσω περισσότερο.
Έχω μόνο κάτι να δείξω στη μαρκησία.
Περιμένετέ με στο μπουντουάρ μου.
– Είναι εκεί…
– Ξέρω πού είναι.
Βλέπω ότι γράφει τόσο άσχημα
όσο ντύνεται.
Είναι αλήθεια ότι η μικρή αρρώστησε;
Δεν είναι τόσο αρρώστια,
όσο ”φρεσκάρισμα”.
Τι εννοείτε;
Αποβολή.
Λυπάμαι πάρα πολύ…
Ο γιος σας και διάδοχος του Μπαστίντ!
Δεν θα έπρεπε να συζητάμε κάτι άλλο;
Ελπίζω να μην είστε δύσκολος
με τον Ντανσενύ.
Ξέρω ότι ο Μπελρός ήταν νωθρός…
αλλά θα μπορούσατε να βρείτε
καλύτερο αντικαταστάτη…
από ένα σχολιαρόπαιδο.
Μου είναι απόλυτα αφοσιωμένος.
Κι έχει νομίζω τα προσόντα
να μου χαρίσει…
ευτυχία και ηδονή
περισσότερο από σας.
Με την τωρινή σας διάθεση.
Μάλιστα.
Αν ήσασταν ο παλιός σας
γοητευτικός εαυτός…
ίσως σας καλούσα κάποιο βράδυ
από βδομάδα.
Αλήθεια;
Σας αγαπώ ακόμα, βλέπετε…
παρ’ όλα σας τα λάθη
και τα παράπονά μου.
Σίγουρα δεν θα μου επιβάλετε
έναν καινούργιο όρο…
προτού τηρήσετε την υποχρέωσή σας;
Έχω έναν φίλο που συνδέθηκε
με λάθος γυναίκα.
Κι όποτε του το τονίζαμε…
έδινε πάντα την ίδια αδύναμη απάντηση:
‘Έίναι πέρα απ’ τον έλεγχό μου.”
Κόντεψε να γίνει περίγελος.
Τότε, μια φίλη μου…
αποφάσισε να του μιλήσει σοβαρά.
Του εξήγησε
ότι κινδύνευε το όνομά του…
να συνδεθεί για πάντα
με κείνη τη φράση.
Και ξέρετε τι έκανε;
Είμαι σίγουρος ότι θα μου πείτε.
Πήγε στην ερωμένη του
και είπε ότι την εγκαταλείπει.
Όπως καταλαβαίνετε,
εκείνη διαμαρτυρήθηκε υψηλόφωνα.
Αλλά σε ό,τι κι αν του έλεγε…
σε όποια αντίρρηση κι αν είχε…
εκείνος απλώς απαντούσε:
‘Έίναι πέρα απ’ τον έλεγχό μου.”
Καληνύχτα.
Αργήσατε μόνον πέντε λεπτά,
αλλά φοβήθηκα τόσο πολύ…
Ήμουν σίγουρη
ότι δεν θα σας ξαναδώ ποτέ.
– ’γγελέ μου!
– Ετσι νιώθετε κι εσείς;
Αυτή τη στιγμή,
για παράδειγμα…
είμαι πεπεισμένος
ότι δεν θα σας ξαναδώ ποτέ.
Βαρέθηκα.
Είναι πέρα απ’ τον έλεγχό μου.
Τι εννοείτε;
Στο κάτω κάτω,
κράτησε τέσσερις μήνες.
Αυτό που είπα.
Είναι πέρα απ’ τον έλεγχό μου.
Δηλαδή, δεν μ’ αγαπάτε πια;
Η αγάπη μου δύσκολα επιβίωσε
πέρα απ’ την αρετή σας.
Είναι πέρα απ’ τον έλεγχό μου.
– Είναι εκείνη η γυναίκα, ε;
– Έχετε δίκιο.
Σας απατούσα με την Έμιλυ,
εκτός των άλλων.
Είναι πέρα απ’ τον έλεγχό μου.
Γιατί το κάνετε αυτό;
Υπάρχει κάποια γυναίκα.
Όχι η Έμιλυ, άλλη.
Μια γυναίκα που λατρεύω…
και επιμένει να σας εγκαταλείψω.
Είναι πέρα απ’ τον έλεγχό μου.
Ψεύτη!
Έχετε δίκιο, είμαι ψεύτης.
Κι όπως η αφοσίωσή σας,
είναι γεγονός.
– Πέρα απ’ τον έλεγχό μου.
– Σταματήστε!
Μην το λέτε διαρκώς!
Συγγνώμη.
Πέρα απ’ τον έλεγχό μου.
Γιατί δεν βρίσκετε άλλον εραστή;
Ό,τι θέλετε.
Είναι πέρα απ’ τον έλέγχό μου.
Θέλετε να με σκοτώσετε;
Ακούστε με.
Μου δώσατε μεγάλη ηδονή.
Όμως δεν μπορώ να λυπηθώ
που σας αφήνω.
Έτσι είναι ο κόσμος.
Είναι κάτι πέρα απ’ τις δυνάμεις μου.
Αύριο, νωρίς το πρωί.
Δεν είναι η βραδιά σας.
Η ιστορία που μου είπατε,
πώς τελείωνε;
Δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε.
Κι όταν ο φίλος σας ακολούθησε
τη συμβουλή αυτή της γυναίκας…
τον δέχτηκε και πάλι κοντά της;
Πρέπει να εννοήσω ότι…;
Μετά από την τελευταία μας συνάντηση,
διέκοψα μαζί της…
…με το επιχείρημα ότι ήταν
”πέρα από τις δυνάμεις μου”.
Αλήθεια;
Ασφαλώς.
Είναι υπέροχο.
Μου λέγατε
ότι κινδυνεύει η υπόληψή μου…
αλλά μπορεί τελικά ν’ αποδειχτεί
το μεγαλύτερο εγχείρημά μου.
Θέτει νέα πρότυπα.
Μόνον ένα μπορεί να μου δώσει
ακόμα μεγαλύτερη δόξα.
Ποιο;
Το να την ξανακερδίσω.
Νομίζετε ότι μπορείτε;
Δε βλέπω γιατί όχι.
Θα σας πω γιατί όχι.
Γιατί όταν μια γυναίκα χτυπά
την καρδιά μιας άλλης…
το τραύμα είναι μοιραίο.
Αλήθεια;
Είναι και για μένα ένας θρίαμβος.
Η υπέρτατη χαρά για μια γυναίκα
είναι να κατατροπώσει μιαν άλλη.
Ξέρετε κάτι;
Δεν κατατρόπωσα εκείνην.
Τι εννοείτε;
Εσάς κατατρόπωσα.
Αυτή τη γυναίκα την αγαπούσατε.
Ακόμα την αγαπάτε.
Απελπισμένα.
Όμως ντρεπόσασταν, γι’ αυτό
και της φερθήκατε τόσο σκληρά.
Δε θέλετε επ’ ουδενί
να σας περιγελάσουν.
Κι έτσι αποδεικνύεται
αυτό που υποψιαζόμουν.
Ότι η ματαιοδοξία και η ευτυχία
είναι πράγματα ασύμβατα.
Ακόμα κι αν είναι αληθινοί
αυτοί οι φιλοσοφικοί στοχασμοί…
είναι η σειρά σας να κάνετε μια θυσία.
Αλήθεια;
– Ο Ντανσενύ πρέπει να φύγει.
– Για πού;
Αρκετά ανέχτηκα τα καπρίτσια σας.
Φτάνει πια.
Ένας από τους λόγους
που δεν ξαναπαντρεύτηκα ποτέ…
παρά τη μεγάλη προσφορά…
είναι ότι δε σκόπευα πια
να δέχομαι διαταγές.
Θα ήθελα λοιπόν να αφήσετε
κατά μέρος αυτό το ”συζυγικό” τόνο.
Είναι άρρωστη.
Τη βασάνισα για χάρη σας.
Τουλάχιστον,
ξεφορτωθείτε αυτή την ανούσια νεαρή.
Δε βαρεθήκατε
να κακομεταχειρίζεστε γυναίκες;
Θα είμαι σαφής.
Ήρθα για να περάσω εδώ τη νύχτα.
Θα δυσαρεστηθώ πολύ
αν μου το αρνηθείτε.
Λυπάμαι, έχω άλλες υποχρεώσεις.
Α, ναι, παραλίγο να το ξεχάσω.
Ο Ντανσενύ δε θα έρθει απόψε.
Τι εννοείτε;
Πού το ξέρετε;
Διότι κανόνισα να περάσει τη νύχτα
με τη Σεσίλ.
Και νομίζω πως είπε ότι τον περιμένατε.
Αλλά όταν του δήλωσα
ότι πρέπει να διαλέξει…
…δε δίστασε.
Θα έρθει αύριο να σας δει
και να σας εξηγήσει.
Και για να σας προσφέρει…
δεν ξέρω αν έχω το δικαίωμα… ναι…
την αιώνια φιλία του.
Όπως είπατε, σας είναι
ολοκληρωτικά αφοσιωμένος.
Αρκετά, υποκόμη.
Έχετε απόλυτο δίκιο.
Πάμε πάνω;
Ορίστε;
Πάμε πάνω.
Εκτός κι αν προτιμάτε το μαρτύριο
αυτού του καναπέ.
– Νομίζω ότι πρέπει να φύγετε.
– Δε νομίζω.
Έχουμε μια συμφωνία και αρνούμαι…
να μ’ εκμεταλλεύεστε
έστω και για μία ακόμα στιγμή.
Μην ξεχνάτε, αυτό το παιχνίδι
είναι η ειδικότητά μου.
Ίσως. Αλλά πολύ συχνά, είναι οι καλοί
κολυμβητές αυτοί που πνίγονται.
Λοιπόν, ναι ή όχι;
Από σας εξαρτάται.
Εγώ απλώς περιορίζομαι
να σας επισημάνω…
ότι ένα “όχι” θα θεωρηθεί
κήρυξη πολέμου.
Χρειάζεται μόνο μια λέξη.
Εντάξει.
Πόλεμος!
Αγαπητέ μου ιππότα Ντανσενύ…
φαίνεται ότι περάσατε τη νύχτα
με τη Σεσίλ Βολάνζ…
Το πληροφορήθηκα
από τον πιο ταχτικό εραστή της…
τον υποκόμη Βαλμόν.
Πεθαίνω, επειδή δε σας πίστεψα.
Φέρτε το γιατρό!
Όχι, όχι.
Κάντε ό,τι λέω.
Χαρίστε μου μια στιγμή.
Πρώτον: μια συμβουλή,
που μπορεί να την αγνοήσετε…
αλλά είναι ειλικρινής…
και δεύτερον: μια παράκληση.
Συνεχίστε.
Η συμβουλή είναι να προσέχετε
τη μαρκησία ντε Μερτέιγ.
Επιτρέψτε μου να κρατήσω
τις επιφυλάξεις μου…
απέναντι σε όσα θα πείτε.
Ωστόσο, θα πρέπει να σας πω…
ότι σ’ αυτή την ιστορία,
ήμασταν και οι δυο υποχείριά της…
όπως αποδεικνύεται
από τα γράμματά της.
Όταν τα διαβάσετε,
ίσως να τα κοινοποιήσετε.
Και η παράκληση;
Θέλω να κανονίσετε…
με κάποιον τρόπο…
να δείτε τη μαντάμ ντε Τουρβέλ.
Λένε ότι είναι πολύ άρρωστη.
Είναι πολύ σημαντικό για μένα…
να της πείτε
ότι δεν μπορώ να εξηγήσω…
γιατί διέκοψα μαζί της.
Αλλά από τότε,
η ζωή μου είναι ανούσια…
Έσπρωξα το λεπίδι πιο βαθιά από σας…
και τώρα σας χρειάζομαι
για να το βγάλω.
Πρέπει να χαίρεται που έφυγα…
και χαίρομαι που δεν πρέπει πια
να ζω μακριά της.
Πείτε της ότι η αγάπη της
ήταν η μόνη ευτυχία που γνώρισα.
Θα μου κάνετε τη χάρη;
Είναι λίγο αργά για τύψεις.
Αφήστε τον.
Είχε κάθε λόγο.
Δε νομίζω να μπόρεσε ποτέ κανείς

Get Adobe Flash player

Comments are closed.